Питер Жозеф Каррил: Баскетбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы
Pete Carril
Питер Каррил (1930-2022) – американдық баскетбол жаттықтырушысы, «Принстон қылмысы» стратегиясымен танымал. 30 жыл Принстон университетінде жұмыс істеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық баскетбол жаттықтырушысы (1930–2022)
Америкалық футбол жаттықтырушысы
American basketball coach (1930–2022)
the American football coach
Питер Джозеф Каррил (/k//ə/'/r//ɪ//l/; 10 шілде 1930 – 15 тамыз 2022) – американдық баскетбол жаттықтырушысы. Ол 30 жыл бойы Принстон университетінің бас жаттықтырушысы болғанымен және "Принстон шабуылы" тактикасын қолданғанымен ең танымал. Сондай-ақ ол Лехай университетінде және Ұлттық баскетбол лигасының (НБА) "Сакраменто Кингс" командасында көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеген.
Peter Joseph Carril (/k//ə/'/r//ɪ//l/; July 10, 1930 – August 15, 2022) was an American basketball coach. He is best known as head coach of Princeton University for 30 years and for his use of the "Princeton offense". He also coached at Lehigh University and as an assistant with the Sacramento Kings in the National Basketball Association (NBA).
Ерте өмір және білім
Карил 1930 жылдың 10 шілдесінде Пенсильвания штатының Бетлехем қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Испаниядан көшіп келген адам, ол төрт он жыл бойы Бейтлехем болат зауытында жұмыс істеп, ұлын жалғыз өзі тәрбиеледі. Ол Пенсильвания штатының құрама командасына іліккен. Колледжді бітіргеннен кейін ол АҚШ армиясында қысқа мерзім қызмет етті.
Carril was born in Bethlehem, Pennsylvania, on July 10, 1930. His father, an immigrant from Spain, was employed as a steelworker at Bethlehem Steel for four decades and brought up his son as a single father. where he was an all state selection for Pennsylvania. After graduating from college, he served briefly in the U. S. Army.
Лихай университеті
1966-1967 маусымда Каррил Пенсильвания штатының Бейтлехем қаласындағы Лехай университетінің бас жаттықтырушысы болды.
In the 1966 1967 season, Carril was head coach at Lehigh University in Bethlehem, Pennsylvania.
Принстон университеті
Содан кейін ол Принстон университетіне көшті. 29 жыл ішінде 514–261 (.663 жеңіс көрсеткіші) есебін тіркеді. Ол сондай-ақ, ойыншыларына спорттық стипендия бермей-ақ 500 ойын жеңіп алған жалғыз ерлер құрамасының бапкері. Ол 13 Айви лигасының чемпионатын жеңіп алды, 11 NCAA турниріне және 2 NIT турниріне қатысты. "Тайгерлер" 1975 жылы NIT чемпионатын жеңіп алды. Принстонмен болған ойындар көбінесе аз ұпайлы болып өтетін; мысалы, 1990–91 және 1991–92 жылдардағы "Тайгерлер" командалары 1985–86 маусымында соққы сағаты міндетті болғаннан бері қарсыластарды ойын барысында 50 ұпайдан төмен ұстаған жалғыз командалар. Осы факторларға байланысты, оның "Тайгерлері" NCAA турнирінде үш ойын ғана жеңіп алғанмен, бірінші раундта өте қауіпті қарсылас ретінде танылды; олардың бірінші раундтағы жеті жеңілісінің төртеуі он ұпайдан аз айырмамен болды. 1989 жылы Принстон турнирде жеңімпаз атанған Джорджтаунға қарсы тартысты ойын өткізіп, бірінші кезеңде сегіз ұпайға басымдық танытқанмен, 50–49 есебімен жеңіліске ұшырады. Жеті жыл өткен соң, Каррилдің жоғары білімдегі соңғы жеңісі 1996 жылы NCAA турнирінің бірінші раундында 43–41 есебімен ұлттық чемпион атанған UCLA командасын ұтып, барлық уақыттағы ең үлкен сенсациялардың біріне айналды.
He then moved to Princeton University. In 29 years, he compiled a 514–261 (.663 winning percentage) record. He is also the only men's coach to win 500 games without the benefit of athletic scholarships for his players. He won or shared 13 Ivy League championships and received 11 NCAA tournament berths and 2 NIT bids. The Tigers won the NIT championship in 1975. Games against Princeton were typically low scoring affairs; for example, the 1990–91 and 1991–92 Tigers are the only teams to hold opponents below 50 points per game since the shot clock became mandatory for the 1985–86 season. Partly due to these factors, while his Tigers only won three NCAA Tournament games, they were known as a very dangerous first round opponent; seven of their first round losses were by fewer than ten points. In 1989, Princeton took first ranked Georgetown down to the wire, leading by eight points at halftime before losing 50–49. Seven years later, Carril's final collegiate victory was an upset of defending national champions UCLA in the first round of the NCAA tournament in 1996 by a score of 43–41, in what is considered one of the greatest upsets of all time.
Колледждік рекорд және марапаттар
Кариллдың жоғары оқу орнындағы жаттықтырушылық карьерасының көрсеткіші, оның ішінде Пенсильвания штатының Бейтлехем қаласындағы Лехай университетінде өткен бір маусымды қамтиды, 525–273 жеңіс-жеңіліспен аяқталды.
Carill's career collegiate coaching record, including one season at Lehigh University in Bethlehem, Pennsylvania, was 525–273.
Сакраменто Кингз
Каррил 10 жыл бойы Ұлттық баскетбол қауымдастығының «Сакраменто Кингс» командасының көмекші жаттықтырушысы болды, 2006 жылы зейнетке шықты. Рик Адельман 1998-99 маусымы алдында «Сакраментоның» бас бапкері болғаннан кейін, Каррил Адельманға Принстондық шабуылдық тактиканы енгізуге көмектесті және «Кингстің» НБА-дағы ең нәтижелі шабуылдық командалардың біріне айналуын қадағалады. Оның қызмет ету кезеңінде «Кингс» жылдам пас беру стилімен және қарсыластардың екі ойыншымен шабуылдау әрекеттерін тойтарып беру қабілетімен ерекшеленді. 2007 жылы ол «Вашингтон Визардс» командасында ерікті жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Кейіннен ол 2009 жылғы маусымда «Кингс» командасына көмекші жаттықтырушы ретінде қайта оралды. Олар ақырында ажырасып кетті. Ол 92 жаста болды және қайтыс алғанға дейін инсульт алған еді.
Carril was an assistant coach for the Sacramento Kings of the National Basketball Association for 10 years until his retirement in 2006. After Rick Adelman became Sacramento's head coach before the 1998–99 season, Carril helped Adelman install the Princeton offensive game plan and oversaw the Kings' development into one of the NBA's most potent offensive teams. During his tenure, the Kings were noted for their quick passing offense, as well as their ability to stymie double teaming attempts from their opponents. In 2007, he volunteered as a coach with the Washington Wizards. He subsequently rejoined the Kings as an assistant for the 2009 season. They eventually divorced. He was 92, and suffered a stroke prior to his death.