Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі Палладиандық ғимарат Оңтүстік-Батыс Англияда.
Grade I listed Palladian building in south west England
Прайор Парк – Джон Вуд, Ескі жасаған және 1730-1740 жылдары Англияның Сомерсет графтығында Бат қаласын көріп тұратын төбеде Ральф Аллен үшін салынған неопалладиандық үй. Ол I дәрежелі ескерткіш ретінде тіркелген. Үйдің бір бөлігі Бат тасының құрылыс материалы ретіндегі қасиеттерін көрсету мақсатымен салынған. Дизайн Андреа Палладионың еңбектеріне сәйкес келеді және оған әсер еткендердің қатарында Эссекстегі Уанстед үйі үшін Колен Кэмпбелл салған суреттер, сондай-ақ римдік театрдың он екі қабырғалы жоспары (үйдің табиғи ортасы Вудқа осы театрды еске салды) бар. Басты ғимараттың қасбетінде 15, ал әрбір қанатта 17 терезе орналасқан. Айналасындағы саябақ 1100 жылы жоспарланған, бірақ Алленнің жерді сатып алуынан кейін ландшафтық бақша ретінде қайта жабдықталды. Бақтың ерекшеліктерінің бірі – Палладиандық аркалармен жабылған көпір, ол да I дәрежелі ескерткіш болып саналады. Алленнің қайтысынан кейін мүлік оның отбасына өтті. 1828 жылы епископ Бэйнс оны Рим-католик колледжі ретінде пайдалану үшін сатып алды. Содан кейін үй кеңейтіліп, Генри Гудридж салған шіркеу және спорт залы салынды. Қазіргі таңда үйді Приор Парк колледжі пайдаланады, ал айналасындағы саябақ Ұлттық қорға тиесілі.
Prior Park is a Neo Palladian house that was designed by John Wood, the Elder, and built in the 1730s and 1740s for Ralph Allen on a hill overlooking Bath, Somerset, England. It has been designated as a Grade I listed building. The house was built in part to demonstrate the properties of Bath stone as a building material. The design followed work by Andrea Palladio and was influenced by drawings originally made by Colen Campbell for Wanstead House in Essex as well as the twelve sided plan form of the Roman theatre (of which the house's natural setting reminded Wood). The main block had 15 bays and each of the wings 17 bays each. The surrounding parkland had been laid out in 1100 but following the purchase of the land by Allen were established as a landscape garden. Features in the garden include a bridge covered by Palladian arches, which is also Grade I listed. Following Allen's death the estate passed down through his family. In 1828, Bishop Baines bought it for use as a Roman Catholic College. The house was then extended and a chapel and gymnasium built by Henry Goodridge. The house is now used by Prior Park College and the surrounding parkland owned by the National Trust.
Құрылыс
Ральф Аллен – кәсіпкер және қайырымдастықпен айналысушы. 1710 жылы Бат қаласына көшіп келіп, пошта кеңсесінің клеркі болып жұмыс істеді, ал 1712 жылы 19 жасында пошта шебері болды. 1742 жылы ол Бат қаласының мэрі болып сайланды және 1757 мен 1764 жылдар аралығында Бат округінен парламент депутаты болды. Аллен Комб Даун және Батемптон Даун жерлеріндегі тас карьерлерін сатып алды. Лондондағы ғимараттарға тас жеткізуге жасаған сәтсіз талпынысынан кейін Аллен Бат тасының құрылыс материалы ретіндегі ерекшеліктерін көрсететін ғимарат салмаққа ниеттенді. Бат тасы – жура кезеңінде (195-135 миллион жыл бұрын) пайда болған, кальций карбонатының ұсақ бөлшектерінен тұратын оолиттік әктас. Бат тасының маңызды ерекшелігі – оның еркін тас болуы, яғни оны шифер сияқты ерекше қабаттары бар басқа тастардан айырмашылығы, кез келген бағытта кесіп немесе «төртбұрыштай» етіп өңдеуге болады. Ол рим және орта ғасырлардағы тұрғын үйлер, шіркеулер және көпірлер сияқты азаматтық құрылыс жобаларында кеңінен қолданылды. Джон Вуд-Аға Ральф Алленнен Бат қаласын көріп тұратын төбеде ғимарат салдыруды тапсырды: «Баттың барлығын көру үшін және Баттың барлығы оны көру үшін». Сент-Джон ауруханасы (1727–28), Королева алаңы (1728–36), Солтүстік (1740) және Оңтүстік эспланадалары (1743–48), Минералды су ауруханасы (1738–42) және тағы да көптеген маңызды үйлер, олардың көпшілігі бірінші санаттағы архитектуралық ескерткіштер тізіміне енген. Королева алаңы – оның алғашқы спекулятивтік жобасы болды. Вуд алаңдағы үйдің бірінде тұрды, оны Николаус Певснер «1730 жылға дейін Англиядағы ең әдемі палладиандық композициялардың бірі» деп сипаттады. Приор паркіне арналған жоспар – үш жағында он екібұрыштың контурына сәйкес келетін бес ғимарат салу, ал негізгі ғимарат Андреа Палладионың жобалары негізінде салынған ұзын қанаттармен шектесетін. Жоспарларға Витрувий Британикустағы Эссекстегі Ванстед үйі үшін Колен Кэмпбелл салған суреттердің әсері тиді, бірақ ол үй әлі салынбаған еді. Негізгі блок 15 қабаттан, ал әр қанат 17 қабаттан тұрды. Әр қанат пен негізгі блок арасында көліктер тоқтауға арналған «porte cochère» (көліктік арка) болды. Жергілікті карьерлерден алынған таспен қатар, құрылыста бұзылған Хунстрет үйінен әкелінген материалдар, соның ішінде әсем баспалдақ және гипстік әрлеулер де пайдаланылды. Құрылыс жұмыстары 1734 жылы Вудтың жоспары бойынша басталды, бірақ Вуд пен Аллен арасындағы келіспеушіліктер Вудтың жұмыстан босатылуына әкелді, ал Вудтың жұмыс басшысы Ричард Джонс оны алмастырып, жоспарларға, әсіресе шығыс қанатына өзгерістер енгізді. Джонс Палладиандық көпірді де қосты. Ғимарат 1743 жылы аяқталды және Аллен 1764 жылы қайтыс болғанға дейін оны негізгі резиденциясы ретінде пайдаланды.
Ralph Allen, an entrepreneur and philanthropist, was notable for his reforms to the British postal system. He moved in 1710 to Bath, where he became a post office clerk, and at the age of 19, in 1712, became the Postmaster. In 1742 he was elected Mayor of Bath, and was the Member of Parliament for Bath between 1757 and 1764. Allen acquired the stone quarries at Combe Down and Bathampton Down. Following a failed bid to supply stone to buildings in London, Allen wanted a building which would show off the properties of Bath stone as a building material. Bath stone is an Oolitic limestone comprising granular fragments of calcium carbonate laid down during the Jurassic period (195 to 135 million years ago). An important feature of Bath stone is that it is a freestone, that is one that can be sawn or 'squared up' in any direction, unlike other rocks such as slate, which has distinct layers. It was extensively used in the Roman and Medieval periods on domestic, ecclesiastical and civil engineering projects such as bridges. John Wood, the Elder was commissioned by Ralph Allen to build on the hill overlooking Bath: "To see all Bath, and for all Bath to see". St John's Hospital, (1727–28), Queen Square (1728–36), the North (1740) and South Parades (1743–48), the Mineral Water Hospital (1738–42) and other notable houses, many of which are Grade I listed buildings. Queen Square was his first speculative development. Wood lived in a house on the square, which was described by Nikolaus Pevsner as "one of the finest Palladian compositions in England before 1730". The plan for Prior Park was to construct five buildings along three sides of a dodecagon matching the sweep of the head of the valley, with the main building flanked by elongated wings based on designs by Andrea Palladio. The plans were influenced by drawings in Vitruvius Britannicus originally made by Colen Campbell for Wanstead House in Essex, which was yet to be built. The main block had 15 bays and each of the wings 17 bays. Between each wing and the main block was a Porte cochère for coaches to stop under. In addition to the stone from the local quarries, material, including the grand staircase and plasterwork, from the demolished Hunstrete House were used in the construction. Construction work began in 1734 to Wood's plan but disagreements between Wood and Allen led to his dismissal and Wood's Clerk of Works, Richard Jones, replaced him and made some changes to the plans, particularly for the east wing. Jones also added the Palladian Bridge. The building was finished in 1743 and was occupied by Allen as his primary residence until his death in 1764.
Кейінгі пайдалану
Аллен 1764 жылы қайтыс болғаннан кейін, үйде оның туысы Уильям Уорбертон біраз уақыт тұрды, содан кейін мүлік басқа отбасы мүшелеріне өтті, ал 1809 жылы Бристольдік квакер Джон Томас сатып алды. Үйде бірінші қабатта үш күмбезді бөлме және терраса шатыры бар. 1836 жылы болған өрт салдарынан көптеген зақымдар жөнделіп, қаржылық қиындықтар туғандықтан семинария 1856 жылы жабылды. 1867 жылы епископ Клиффорд оны сатып алып, сарайда Рим католик гимназиясын ашты. Приор Парк 1904 жылға дейін гимназия ретінде жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия осы жерді басып алып, офицерлерді даярлау үшін пайдаланды. Соғыстан кейін бірнеше жалдамалы тұрғындар мұнда орналасты. 1921 жылы Christian Brothers ғимаратты сатып алып, 1924 жылы ұлдарға арналған пансион ашты, ол бүгінге дейін аралас мемлекеттік мектеп ретінде жұмыс істеп келеді. Бас ғимарат (Мансион) екі рет өртенді. 1836 жылғы өрт кейбір тас қабырғаларға көрінетін зақым келтірді. 1991 жылғы өрт ғимараттың ішкі бөлігін, жертөледегі бөліктерін қоспағанда, толығымен жойды. Ерекшелігі, өрт жоғарғы қабаттан басталып, төмен қарай тарады. Жаңадан салуға шамамен үш жыл кетті.
After Allen's death in 1764, William Warburton, Allen's relative, lived in the house for some time and it was passed down to other family members and then purchased, in 1809, by John Thomas, a Bristol Quaker. and three barrel vaulted rooms on the first floor and a terrace roof. The seminary was closed in 1856 after a fire which, in 1836, had resulted in extensive damage and renovation and brought about financial insolvency. It was bought in 1867 by Bishop Clifford who founded a Roman Catholic Grammar School in the mansion. Prior Park operated as a grammar school until 1904. During World War I the site was occupied by the army and used for officer cadet training. Following the war, several tenants occupied the site. In 1921, the Christian Brothers acquired the building and opened a boarding school for boys in 1924, which continues today as a mixed public school. The main building (the Mansion) has been badly burnt twice. The 1836 fire left visible damage to some stonework. The 1991 fire gutted the interior, except for parts of the basement. Unusually, the blaze started on the top floor, and spread downwards. Rebuilding took approximately three years.
Сәулет
Певснер "Англия топырағындағы Палладио виллаларының ең жоғары деңгейдегі және толыққанды қайта жаратылысы" деп сипаттаған үйді Джон Вуд Ұлы жобалаған, алайда Вуд пен оның демеушісі Аллен арасында дау туып, жобаны аяқтау жұмысын жұмыс басқарушы Ричард Джонс жүзеге асырды. Жоспарға корпус де логис және оның екі жағында орналасқан екі павильон кіреді, олар сегменттелген бір қабатты аркадалармен корпус де логиске қосылған. Корпус де логистің солтүстік фасады (немесе бақ фасады) 15 бөліктен тұрады, бұл бақты солтүстікке қарай кеңейтуді және орталық каскадты алып тастауды, осылайша жартасты біртұтас кеңістікке айналдыруды қамтиды. Бақтағы ерекшеліктерге Палладиан көпірі (әлемде сақталған төрт көпірдің бірі), готикалық ғибадатхана, қиыршық тас шкаф, миссис Алленнің үңгірі, мұз сақтау үйі, қақпашы үйі және перделі қабырғалары бар үш бассейн, сондай-ақ серпантин көлі кіреді. Уилтон Хаусындағы көпірдің көшірмесі саналған Палладиан көпірін Ричард Джонс салған, ол І санаттағы ескерткіш және Қорғалатын Ежелгі Ескерткіш ретінде тіркелген. Кіреберістегілер әсем ою-өрнекпен безендірілген. Қақпашы үйі Джон Вуд Ұлының жобасы бойынша негізгі үймен бірге салынған. 1993 жылы Ұлттық сенім қоры парк пен демалыс алаңдарын иеленді. 2006 жылдың қараша айында Дала аймағындағы каскад, серпантин көлі және готикалық ғибадатхананы қайта жаңартуға масштабты жоба басталды.
The house described by Pevsner as "the most ambitious and most complete re creation of Palladio's villas on English soil" was designed by John Wood the Elder, however, Wood and his patron, Allen, quarrelled and completion of the project was overseen by Richard Jones, the clerk of works. The plan consists of a corps de logis flanked by two pavilions connected to the corps de logis by segmented single storey arcades. The northern façade (or garden façade) of the corps de logis is of 15 bays, This included extending the gardens to the north and removing the central cascade making the combe into a single sweep. The features in the gardens include a Palladian bridge (one of only 4 left in the world), Gothic temple, gravel cabinet, Mrs Allen's Grotto, ice house, lodge and three pools with curtain walls plus a serpentine lake. The Palladian bridge, which is a copy of the one at Wilton House, was built by Richard Jones, and has been designated as a Grade I listed building and Scheduled Ancient Monument. while those at the drive entrance have ornamental carved finials. The porter's lodge was built along with the main house to designs by John Wood the Elder. In 1993, the National Trust obtained the park and pleasure grounds. In November 2006, the large scale restoration project began on the cascade, serpentine lake and Gothic temple in the Wilderness area