Кіріспе
Американдық өнертапқыш (1918–2000)
Irving "Al" Gross (/g//r//oʊ//s/; February 22, 1918 – December 21, 2000) was a pioneer in mobile wireless communication. He created and patented many communications devices, specifically in relation to an early version of the walkie talkie, Citizens' Band radio, the telephone pager
His lifelong enthusiasm for radio was sparked at age nine, when traveling on Lake Erie by a steamboat. While sneaking around the boat he ended up in the radio transmissions room. The ship's operator let him listen in on transmissions. Later, Gross turned the basement of his house into a radio station, built from scavenged junkyard parts. At sixteen he earned his amateur radio license, and he used his call sign (W8PAL) his whole life.
Ирвинг "Ал" Гросс (/g//r//oʊ//s/; 22 ақпан 1918 – 21 желтоқсан 2000) – ұялы сымсыз байланыс саласындағы пионер. Ол көптеген байланыс құрылғыларын ойлап тапты және патенттеді, әсіресе алғашқы радиотелефонның, Citizens' Band радиосының және телефондық пейджердің нұсқаларын. Оның радиоға деген өмір бойғы құштарлығы тоғыз жасында Эри көлімен кемемен саяхаттап жүргенде оянды. Кемеде жасырын жүріп, радиохабар тарату бөлмесіне тап болды. Кеменің операторы оған хабарларды тыңдауға рұқсат берді. Кейін Гросс үйінің жертөлесін қоқыстан жиналған бөлшектерден құралған радиостанцияға айналдырды. Он алты жасында ол радио әуесқойларының лицензиясын алды және өмірінің соңына дейін W8PAL шақыру белгісін пайдаланды.
Irving "Al" Gross (/g//r//oʊ//s/; February 22, 1918 – December 21, 2000) was a pioneer in mobile wireless communication. He created and patented many communications devices, specifically in relation to an early version of the walkie talkie, Citizens' Band radio, the telephone pager
His lifelong enthusiasm for radio was sparked at age nine, when traveling on Lake Erie by a steamboat. While sneaking around the boat he ended up in the radio transmissions room. The ship's operator let him listen in on transmissions. Later, Gross turned the basement of his house into a radio station, built from scavenged junkyard parts. At sixteen he earned his amateur radio license, and he used his call sign (W8PAL) his whole life.
Сөйлесу радиосы
1936 жылы Кливленд қаласындағы Case of Applied Sciences (қазір Case Western Reserve University) институтының BSEE бағдарламасына қабылданғанға дейін оның радио технологиясына деген қызығушылығы мен білімі едәуір артты. Ол 100 МГц-тен жоғары жиіліктегі зерттелмеген аймақты зерттеуге ниет білдірді. 1938 және 1941 жылдар аралығында, 1937 жылы Дональд Хингс воки-токиді ойлап тапқаннан кейін, ол "воки-токидің" өзіндік нұсқасын жасап, патенттеді.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гросс АҚШ-тың OSS (кейіннен ЦРУ-ға айналған) әскери операциялары үшін екітаралы, әуеден жерге байланыс жүйесін құруға белсенді түрде қатысты, бұл жүйе «Жоан Элеонор» деп аталды. Ол қолға ұсталатын SSTC 502 трансиверінен («Жоан») және әлдеқайда үлкен, ұшақта орналасқан SSTR 6 трансиверінен («Элеонор») тұрды. Гросс жобаға қандай үлес қосып екені нақты белгісіз (ол OSS мүшесі емес еді), бірақ жобаның негізгі әзірлеушілері Девитт Р. Годдард және лейтенант-коммандер Стивен Х. Симпсон болды (Годдардтың әйелінің аты Элеонора еді, ал Джоан Симпсонның танысы болған деседі). Жүйе 250 МГц-тен жоғары жиілікте жұмыс істеді, бұл жаудың мүмкін деп есептегеннен әлдеқайда жоғары жиілік болатын. Бұл «Жоанды» пайдаланатын агенттерге «Элеонорды» тасымалдайтын жоғары биіктіктегі бомбалаушылармен 10-15 минут бойы кодова сөздерді қолданбай байланысқа түсуге мүмкіндік берді, соның салдарынан шифрлау қажеттілігі туындамады. Жүйе 1942 жылдың соңында әзірленді, өте табысты болды және сол кезде жау тылында анықтау өте қиын болды. АҚШ әскері бұл жүйені «Құпия» деп белгіледі, бірақ 1976 жылы құпиясы алынып, жарияланды.
Телефонның шақырушысы
1949 жылы ол екі бағытты радиоларын сымсыз қашықтықтан телефондық сигнал беру үшін бір бағытты радиоға бейімдеген кезде тағы бір маңызды жаңалық ашты. Ол тиімді түрде алғашқы телефондық шақыру (пейджер) жүйесін ойлап тапты. Бұл жүйенің медициналық дәрігерлер қолдануы үшін жасалған, бірақ дәрігерлер пациенттерді алаңдатуы мүмкін деген оймен күмәнмен қабылдады. Осы технология гараж қақпаларын ашатын құрылғылар сияқты бір бағытты радиосигнал құрылғыларында қолданылады.
Кейінгі жылдар
1950 жылы ол телефон компанияларын сымсыз байланысқа қызықтыруға тырысты, бірақ нәтижеге жете алмады.