Кіріспе

Захумлье, Герцеговина және Приморье епархиясы – Сербия Православ шіркеуінің епархиясы (диоцез), оның орталығы Босния және Герцеговинаның Мостар қаласында орналасқан. Оның құзыреті Герцеговина аймағын, Хорватияның оңтүстік Далмация жағалауын және Черногорияның шағын бөлігін қамтиды. 2018 жылдан бері Захумлье және Герцеговина епископы – Димитрие Раденович.

Дінтанушылық өмір салты

Бұл аймақ Диррахиумның Шығыс православиелік митрополиясының билігінде болды, ол өз кезегінде Константинопольдің Экуменикалық патриархатының немесе Бар архиепископтығының бағыныштылығында еді. 1089 жылы Требинье (Травуния) епископтығы қысқа мерзімге теориялық түрде Бар архиепископтығының қарауында болды. Бұл территория мұсылман шапқыншылары келгенге дейін Рим католиктері мен Шығыс православиелік дін өкілдері арасындағы үздірілмейтін діни соғыстардың феодалдық жағдайында тұрды.

Орта ғасырлар

Хум немесе Захумлье епархиясы 1219 жылы алғашқы серб архиепископы Савамен құрылды, сол жылы Серб Православ шіркеуі Константинополь патриархатынан автокефалия мәртебесін алды. Осылайша, ол Сербияның алғашқы православиелік епархияларының бірі болды. Оның Захумлье және Травуния тарихи аймақтарына билігі болды. Хумның алғашқы епископы Иларион болды, одан кейін Сава II (Стефан I-нің ұлы) басқарды. Бастапқыда ол Стонда, ең қасиетті Құдай ана (Пресвете Богородице) шіркеуінде орналасқан. Жер сілкінісінен кейін епископ 1250 жылдары Лим өзенінің аңғарындағы Апостолдар монастырына көшті. Сол кезден бастап Хум епархиясы кейде "Лим епархиясы" деп те аталды. Хум соғысы (1326–1329) кезінде Захумлье аймағының көп бөлігін Босния баны Степан II басып алды, бірақ Травуния аймағы серб патшаларының билігінде қалды. 1346 жылы Сербияның Печ патриархаты құрылғаннан кейін, барлық сербиялық епископтар митрополит епископтарының құрметті дәрежесіне көтерілді. Епархияның орталығы Милешева монастырына көшірілді. 15 ғасырдың ортасында митрополит Давид Стефан Косачаның сарайында өте ықпалды тұлға болды, оған Әйгілі Сава герцогы (Герцег) деген лақап берілді. Сава герцогтігінің Осман империясына (1482) түсуінен кейін, орталық жиі көшіріліп, ақыры 1508 жылы Требинье маңындағы Тврдош монастырына орналасты. Соңында епархия Милешева епархиясына бөлінді.

Қазіргі және қазіргі заманғы тарих

1557 жылы Сербияның Печ патриархаты қайта жаңғыртылды және Герцеговина епархиясы оның құзырына қайтарылды, ал оның епископтары митрополит құрметті атағын алды. 1766 жылы Сербияның Печ патриархаты таратылғанда, Герцеговина епархиясы және Осман империясының билігіндегі барлық серб епархиялары Константинопольдің Экуменикалық патриархатының құзырына өтті. Герцеговина епископтары, Экуменикалық патриархаттағы дәстүр бойынша, митрополит құрметті атағын сақтап қалды. Митрополиттің ордасы Мостар қаласына көшірілді. 1878 жылдан бастап Босния мен Герцеговина Австрия-Мажарстанның оккупациясы астында болды, бірақ 1880 жылғы шіркеу конвенциясына сәйкес, барлық Шығыс православие епархиялары Константинопольдің Экуменикалық патриархатының рухани құзырында қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуымен, 1918 жылы, Босния мен Герцеговинадағы Шығыс православие епископтары біріккен Серб православие шіркеуіне қосылу туралы бірауыздан шешім қабылдады. Бірігу процесі 1920 жылы аяқталды және содан бері Захумлье және Герцеговина епархиясы Серб православие шіркеуінің құрамында болып келеді. Епархияның орталығы Мостардағы Қасиетті Үштік соборы болды. 2017 жылдан бері ол Босния соғысы (1992–1995) кезінде қиратылғаннан кейін қайта құрылуда. Серб православие шіркеуінің қайта жаңғыруынан (1920) және Шіркеу Конституциясынан (1931) кейін, епархия Мостар, Билећа, Гачко, Невесинье, Столац және Требинье аудандарын, Метковић және Дубровник қалаларын, сондай-ақ Марко Полоның туған жері Корчула аралын қамтыды. Фоча және Чайниче аудандары Дабар Босния епархиясына берілді. 1920 жылғы Серб православие шіркеуіне интеграцияланғаннан бастап, Захумлье және Герцеговина епископтары Иован Илић (1926–1931), Симон Станковић (1932–1934), Тихон Радовановић (1934–1939), Николај Јовановић (1940–1943), Лонгин Томић (1951–1955) және Владислав Митровић (1955–1991) болды. 1992 жылы Серб православие шіркеуінің Киелі Синодының мәжілісінде доктор Атанасије Јевтић Захумлье және Герцеговина епархиясының епископы болып сайланды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941-1943 жылдардағы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Захумлье және Герцеговина епархиясының аумағында 19 шіркеу зақымдалды немесе қиратылды. Тоғыз пасторлық үйлер ауыр зақымдар алды немесе толығымен қирады. Он екі (12) кітапхана және 21 шіркеу мұрағаты толығымен жойылды.

Сербия Югославия соғыстарында

Сонымен қатар, Югославияның ыдырауы мен 1991-1993 жылдардағы азаматтық соғыс кезінде барлық серб православиелік епархияларының ішінде Zahumlje және Герцеговина епархиясы ең көп зардап шекті. Жиырма төрт (24) шіркеу қиратылды, ал 16 шіркеу ауыр зақымдар алды, сонымен қатар Завала монастыры да қирады. Үш шағын шіркеу зақымдалды немесе толығымен жойылды. Екі пасторлық үй қирады, біреуі миналанды, екіншісі өртке ұшырады. Мостардағы Епископ сарайы және Дубровниктегі Епископ үйі де қирады. Сонымен қатар, он зират жойылды немесе қорланды. Захумлье және Герцеговинаның орталығы болған Мостарда серб православиелік шіркеуіне тиесілі барлық мүлік жойылды. 1873 жылы, оккупация кезінде салынған Қасиетті Үшбірлік соборы 1992 жылдың 7-8 маусымында оққа түсті, ал 15 маусымда (Пентекост мерекесінің екінші күні) қоңырау мұнаралары қиратылды және собор өртенді. Содан кейін қалған қабырғалар миналанды, ал монументалды ғибадатхана қиран-құйрыққа айналды. Мостар зиратында орналасқан, Құдай ананың тууына арналған 16 ғасылдан қалған ескі шіркеу де қирады. 19 ғасырда салынған Епископ сарайы миналанды, ал Екінші дүниежүзілік соғыста зардап шеккен Цитомислич монастыры да 1991-1993 жылдардағы соғыста осындай аяққа жетті. (1991-1993 жылдардағы соғыста зақымдалған, қиратылған және қорланған шіркеулер, монастырлар және басқа да шіркеу ғимараттары туралы мәліметтер Серб Православие шіркеуі мұражайының мұрағатынан алынды.)