Кіріспе

Иосиф Раджачич (20 шілде 1785 – 1 желтоқсан 1861), сондай-ақ Иосиф Раджачич Брински деп те аталады, Сремски-Карловцы митрополиті, Сербия патриархы, Воеводина әкімшісі және барон болған.

Өмір

Раджачич Ликадағы Бриньеге жақын бұрынғы Лучани ауылында (сол кезде Габсбург монархиясы, қазіргі Хорватия) дүниеге келді. 1809 жылы Бесінші коалиция соғысы кезінде Австрия императорлық армиясына қосылу үшін Загреб, Карловци, Сегед және Венада оқығаннан кейін білімін тоқтатты. 1810 жылдың 10 сәуірінде Гомирье монастырында Серб православие шіркеуінің монахы болды. 1829 жылдың 24 маусымында Далмация епархиясының басшысы, ал 1833 жылдың 5 шілдесінде Вршац епархиясының басшысы болып тағайындалды. 1842 жылдың тамызында Карловци митрополиті болды. 1848 жылы Сремски Карловцидегі сербтердің мамыр айындағы жиналысында, Сремски Карловци қалалық әкімшілік ғимаратының балконынан сербтердің патриархы болып жарияланды, ал Стеван Шупльикац Серб Воеводинасының алғашқы воеводасы (герцогы) болып сайланды. Раджачич рухани лидер болумен қатар, соғыс кезінде сербтердің саяси және әскери басшылығын да жүзеге асырды. Ол Серб Воеводинасының әкімшісі болды және Воеводинаның жаңа серб үкіметінің (правтельство) төрағасы болды. 1848 жылғы венгр революциясына қарсылық көрсеткені үшін Габсбург әулетінен автономия уәдесін алып, олармен одақ құрды. Венгрлер жеңілгеннен кейін, Раджачич Австрия империясы тарапынан Воеводинаның азаматтық комиссары болып тағайындалды. Раджачич Австрия империясында серб халқының білім беру деңгейін көтеруге көмектесті. Ол митрополиттігі кезінде Сремски Карловциде көптеген жаңа серб мектептері ашылды. Патриарх кітапханасы мен баспаханасын құрды. Раджачич өзінің күш-жігерінің көп бөлігін Воеводинаны серб басқаруына көшіруге жұмсады. 1848 жылдың 5 маусымында, Жосип Желачичтің Хорватия баны қызметіне тағайындалған күні, Юрай Хаулик Загребте болмағандықтан, Желачич Патриархтың қатысуымен бан болып тағайындалды. Ол бірінші дәрежелі Леопольд орденімен және Темір тәж орденімен марапатталды.