Кіріспе

Лом Став шіркеуі (Lom stavkyrkje) – Норвегияның Иннланд графтығындағы Лом муниципалитетіндегі Норвегия шіркеуінің қауымдық шіркеуі. Ол Гудбрандсдалдың дәстүрлі аймағындағы Фоссбергм ауылында орналасқан. Бұл шіркеу Хамар епархиясындағы Норд Гудбрандсдал декандық (прости) құрамына кіретін Лом қауымының шіркеуі. Қоңыр түсті, ағаштан салынған бұл шіркеу 1170 жыл шамасында белгісіз сәулетші салған жоба бойынша тұрғызылған. Шіркеуге шамамен 350 адам сыяды. Бұл үш кемелі, басты кемесінің төбесіндегі көтерілген бөлігін қолдау үшін еркін тіреулермен ішкі бағаналары бар діңгек шіркеу. Бұл типтегі шіркеулер Норвегиядағы ең көне діңгек шіркеулерінің қатарына жатады. Шіркеу Гудбрандсдален аңғарынан шалқап жатқан аңғарда, Оттадан батысқа қарай орналасқан. Бұл діңгек шіркеу – ортағасырлық аждаһа басының түпнұсқа бейнесі сақталған санаулы ағаш шіркеулердің бірі. Бұл зат 1950 жылдары шіркеуден алынып, көшірмесімен ауыстырылды, ал түпнұсқасы қазір мұражайда сақталуда.

Тарих

Ломдағы алғашқы шіркеу 11 ғасырда салынған шағын ағаштан жасалған діңгек шіркеу болды. Алғашқы шіркеу туралы көп мәлімет белгілі емес. 1973 жылы археологиялық зерттеулер кезінде қазіргі шіркеудің астынан осы шіркеудің іздері табылды. Бұл алғашқы ғимарат тікбұрышты нефтен және бір жағында кішірек, тар хордан тұрды. 1160-1170 жылдар шамасында ескі шіркеу бұзылып, сол жерге үлкен ағаштан жасалған діңгек шіркеу салынды. Дендрохронологиялық зерттеулер ағаштың 1157-1158 жылдары кесілгенін көрсетті, демек шіркеу одан кейін салынған болуы керек. Бастапқыда шіркеу діңгектермен және шіркеуді айналатын ашық дәліздермен (Боргунд діңгек шіркеуіндегідей) ұзын шіркеу стилінде салынған. 17 ғасырда шіркеуде маңызды өзгерістер болды. 1608 жылы хор қайта безендірілді. 1634 жылы неф батыс жағына ағаштан қосымша салынды, осылайша шіркеуге көбірек адам сыйып, кеңейтілді. Бірақ бұл уақытша шешім болды, шамамен 30 жылдан кейін шіркеу толық жөндеуден өтті. Бұл қайта құру жобасын басқаруға шебер құрылысшы Вернер Олсен (шамамен 1600-1682) шақырылды. Ол осы кезеңде Гудбрандсдален аймағында белсенді болды және бұрын Vågå шіркеуінде (1626-1628) және Рингебу діңгек шіркеуінде (1630) жұмыс істеген. Жоба 1663 жылы аяқталды. Ол шіркеуді айналатын барлық ашық дәліздерді алып тастауды қамтыды. Шіркеу солтүстік және оңтүстік жағына трансепт қанаттарын қосып, крест тәрізді жоспармен кеңейтілді. Бұл жаңа қосымша ескі ағаш құрылыс әдістерін пайдаланып салынды, осылайша ол ескі діңгек шіркеудің қалған бөлігімен үйлесімді болды. Сондай-ақ, осы жоба барысында хордың солтүстік жағына сакристика салынды. Осы кезеңде шіркеуге үлкен терезелер орнатылды. Нефтің ішкі жағында бұрынғы күмбезді төбелерді жауып, жалпақ төбе орнатылды. 1814 жылы бұл шіркеу сайлау шіркеуі (valgkirke) ретінде пайдаланылды. Норвегиядағы 300-ден астам басқа шіркеулермен бірге ол 1814 жылғы Норвегия Конституциясын жазған Норвегия Конституциялық Ассамблеясына сайлау өткізу үшін дауыс беру пункті болды. Бұл Норвегияның алғашқы ұлттық сайлауы болды. Әрбір шіркеу ауданы сайлау округі болып табылды, онда "сайлаушылар" деп аталатын адамдар сайланды, олар кейіннен округтерде жиналып, Эйдсволда өткізілетін ассамблеяға өкілдер сайлады. 1933 жылы ғимарат толық қалпына келтірілді. 1973 жылы шіркеудің жылу оқшаулауын жақсарту мақсатымен тағы бір толық жөндеу жүргізілді. Едендер алынып, қайта орнату алдында шіркеу тарихын зерттеу үшін кең ауқымды археологиялық қазба жұмыстары жүргізілді. Қазбалар барысында 2000-нан астам монетаны қамтитын көптеген артефакттар табылды. Сонымен қатар, сол жерде бұрынғы шіркеу ғимаратының іздері табылды, бұл шіркеудің 11 ғасырда салынғанын растады. Кейін шіркеудің ішіне жаңа оқшауланған едендер орнатылды. 2010 жылы шіркеудің сыртқы қабырғасы қайтадан дөңгелектелді, осылайша оған күңгірт түс берілді.