География

Арагуая өзені Гойас және Мато-Гроссо штаттарының оңтүстік шекарасынан басталады. Одан ол солтүстік-шығысқа қарай ағып, Сан-Жуао қаласының жанында Токантинс өзенімен қосылады. Арагуая және Токантинс өзендерінің біріктірілген су алабы (Арагуая-Токантинс бассейні деп аталады) Бразилияның ұлттық аумағының шамамен 9,5% құрайды. Бұл аймақ Амазонка биомының бөлігі болып табылады, бірақ Арагуая өзені Амазонканың саласы емес. Тупи тілінде "Арагуая" сөзі "макаолар өзені" дегенді білдіреді.

Салалар

Оның ең ірі саласы – Рио-дас-Мортес, ол Мату-Гросу штатындағы Куиаба қаласының жанындағы Сан-Жеронимо тауларынан басталып, Параға дейін кеме жүзе алады. Батыстағы маңызды салалары – Бонито, Гаркас, Тапирапе және Формозо немесе Кристалино, ал шығыста – Питомбас, Кларо, Вермельо, Тукупа және Чаванте.

Тарих

Оны 1897 жылы Анри Кудро ішінара зерттеді. 1972 жылдан 1974 жылға дейін бұл аймақ солшыл партизандық қозғалыстар мен сол кездегі әскери диктатураны қолдаған күштер арасындағы қақтығыс ошағы болды.

Туризм

Өзен ағысының бірнеше бөліктері ұлттық парктер мен басқа да қорықтармен қорғалған, мысалы Эмас ұлттық паркі мен Арагуая ұлттық паркі. Арагуаяда мамырдан қазанға дейін өзеннің бойын жабатын жарқын құмды жағалар ("жағалары") кездеседі.

Орманның құрып, арагуаяға әсері

Ағаштарды кең көлемде қырқу және Арагуая алабында мал шаруашылығы мен егіншіліктің кеңеюі соңғы төрт онжылдықта ерекше күшті болды. Осының салдарынан, жоғары Арагуая алабында мыңдаған шағырлар пайда болды, ал өзеннің негізгі арнасы күшті шөгінділерге толып, өзендік метаморфизмге (арна пішінінің өзгеруіне) ұшырады.