Камчаткадағы Корякский жанартауы – Тынық мұхиты сейілім аймағында орналасқан. Соңғы 10 мың жылда 3 рет атқан, геологиялық жасы тең мыңдаған жылға жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камчатка түбегіндегі әрекеттегі жанартау
Active volcano on the Kamchatka Peninsula
Геологиялық тарих
Корякский Тынық мұхитының от шеңберінде орналасқан, мұнда Тынық мұхиты тақтасы жыл сайын шамамен Еуразия тақтасының астына сығады. Тынық мұхиты тақтасының астына еніп бара жатқан және оның үстіндегі Еуразия тақтасының арасындағы мантия материалының бөлігі бүкіл Камчатка түбегіндегі серпінді вулканизмнің көзі болып табылады. Бұл жанартау ондаған мың жылдар бойы белсенді болған болуы мүмкін. Геологиялық жазбалар соңғы 10 000 жылда 5500 ж.б.д., 1950 ж.б.д. және 1550 ж.б.д. күндері үш ірі жарылыс болғанын көрсетеді. Бұл үш жарылыс көбінесе эффузивті сипатта болған, кең аумақты лава ағындарына әкелген.
Koryaksky lies on the Pacific Ring of Fire, at a point where the Pacific Plate is sliding underneath the Eurasian Plate at about per year. A wedge of mantle material lying between the subducting Pacific Plate and the overlying Eurasian Plate is the source of dynamic volcanism over the whole Kamchatka Peninsula. The volcano has probably been active for tens of thousands of years. Geological records indicate that there have been three major eruptions in the last 10,000 years, at 5500 BC, 1950 BC and 1550 BC. These three eruptions seem to have been mainly effusive, generating extensive lava flows.
Соңғы іс-әрекет
Корякский атылымы 1890 жылы тарихта алғаш рет тіркелді. Бұл атылу вулканның оңтүстік-батыс беткейінде ашылған жарықтардан лава шығуымен және фреатиялық жарылыстармен сипатталды. Бес жыл өткен соң, оның тағы атылғаны туралы ойлар болды, бірақ кейіннен атылу болмағаны анықталды; атылу бағанасы деп қате пікір білдірілген нәрсе, күшті фумаролалық белсенділіктен пайда болған бу ғана еді. 1926 жылы қысқа, орташа қуатты атылу болды, содан кейін вулкан 1956 жылға дейін тыныштықта болды. 1956 жылғы атылу VEI=3 көрсеткішімен бұған дейін белгілі болған атылыстардан гөрі күштірек болды және пирокластикалық ағындар мен лахарлар тудырды. Атылу 1957 жылдың маусымына дейін жалғасты. 2008 жылдың 29 желтоқсанында Корякский күлдің тіреуімен атылып, 3500 жылдан бергі алғашқы ірі атылу болды. Петропавловск-Камчатский қаласына жақын орналасқандықтан, Корякский 1996 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Табиғи апаттарды азайту жөніндегі халықаралық онжылдығы аясындағы «Онжылдық вулкан» деп тағайындалды, сондай-ақ жақын орналасқан Авачинский вулканы да осы тізімге енді.
Koryaksky erupted for the first time in recorded history in 1890. The eruption was characterised by lava emissions from fissures that opened up on the volcano's southwestern flank, and by phreatic explosions. It was thought to have erupted again five years later, but it was later shown that no eruption had occurred; what was thought to be an eruption column was simply steam generated by strong fumarolic activity. Another brief, moderately explosive eruption occurred in 1926, after which the volcano lay dormant until 1956. The 1956 eruption was more explosive than the previous known eruptions, with VEI=3, and generated pyroclastic flows and lahars. The eruption continued until June 1957. On 29 December 2008, Koryaksky erupted with a plume of ash, the first major eruption in 3,500 years. In light of its proximity to Petropavlovsk Kamchatsky, Koryaksky was designated a Decade Volcano in 1996 as part of the United Nations' International Decade for Natural Disaster Reduction, together with the nearby Avachinsky volcano.