Джон Генри Уэбб Финглтон: Австралиялық крикетші, журналист және комментатор

Кіріспе

Австралиялық крикетші (1908–1981)

Джон Генри Уэбб Финглтон (28 сәуір 1908 – 22 қараша 1981) – австралиялық крикетші, журналист және комментатор. Австралия саясаткері Джеймс Финглтонның ұлы, ол өзінің қатты қорғаныс стилімен белгілі болды, бес тестілік матчта жүздік соғып, 1932 және 1938 жылдар аралығында Австралия құрамасы сапында 18 матч өткізді. 16 жасында Сидней аудандық крикетінде алғашқы сыныптық ойынға қатысып, 1928–29 маусымында 20 жасында Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін бірінші сыныптық ойынға шықты. 1931–32 маусымында Финглтон Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасында тұрақты орын алды. Содан кейін ол Оңтүстік Африкаға қарсы маусымның бесінші және соңғы тестілік матчында дебют жасап, ойынның жеңісінде 40 ұпай жинады. Келесі маусымда Финглтон бодилайн шабуылына қарсы өткен тур матчында жеңіліссіз жүздік соғып, мақтауға ие болды, сондай-ақ Австралия капитаны Билл Вудфулл мен ағылшын менеджері Плам Уорнер арасындағы ашулы пікір алмасуды жариялағаны үшін айыпталды. Финглтон төрт жүздік соғып, 1934–35 отандық маусымында ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды, нәтижесінде 1935–36 жылдары Оңтүстік Африкаға жасалған турға Австралия құрамасына қайта шақырылды. Осы сәттен бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол Билл Браунмен бірге баттингті ашты. Өзінің қарыштамалық кезеңінде Финглтон үш ойынның қатарынан жүздік соғып, Австралия соңғы үш тестілік матчта жеңіске жетті. Төртінші тестіде ол Браунмен бірге Австралия үшін алғашқы екі жүздік серіктестік жасады. 1936–37 маусымында Финглтон бірінші тестіде жүздік соғып, төрт тестілік матчтың ішінде қатарынан жүздік соққан алғашқы ойыншы болды. Финглтон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерге шақырылып, кейін премьер-министр Джон Кертиннің және оның ізашарларының бірі Билли Хьюздің медиа мәселелері жөніндегі жұмысына жіберілді. Соғыстан кейін Финглтон Канберрада саяси тілші болып жұмыс істеді және Австралия мен Англияда жаз айларында крикетке қатысты пікір білдірді. Ол өзінің заманындағы ең көрнекті және стильді крикет жазушыларының бірі саналды, көптеген кітаптар жазды. Финглтон өзінің ашық пікірлерімен және сынға дайындығымен белгілі болды, әсіресе әріптесі Дон Брэдманға қатысты, ал оның крикет туралы баяндамалары бірнеше елдегі газеттерде жарияланды.

John Henry Webb Fingleton, (28 April 190822 November 1981) was an Australian cricketer, journalist and commentator. The son of Australian politician James Fingleton, he was known for his dour defensive approach as a batsman, scoring five Test match centuries, representing Australia in 18 Tests between 1932 and 1938. He made his first grade debut in Sydney district cricket at the age of 16 and proceeded to his first class debut for New South Wales at the age of 20 in 1928–29. In 1931–32, Fingleton gained a regular position for New South Wales. He then made his debut in the Fifth and final Test of the season against South Africa, making 40 in an innings victory. The following season, Fingleton won praise for an unbeaten century against the bodyline attack in a tour match despite suffering multiple bruises and being accused of leaking the infamous verbal exchange between Australian captain Bill Woodfull and English manager Plum Warner during the acrimonious Ashes. Fingleton scored four centuries and was the leading run scorer during the 1934–35 domestic season, earning a recall to the Australian team for the 1935–36 tour of South Africa. From that point onwards until the outbreak of World War II, he opened the batting with Bill Brown. At his height, Fingleton was scoring centuries in three consecutive innings as Australia won each of the last three Tests by an innings. In the Fourth Test, he and Brown put on the first double century opening partnership for Australia in a Test. In 1936–37, Fingleton made a century in the First Test to become the first player to score consecutive centuries in four Test innings. Fingleton enlisted in the military during World War II and was eventually sent to work on media matters for Prime Minister John Curtin and one of his predecessors, Billy Hughes. After the war, Fingleton worked as a political correspondent in Canberra and commentated on cricket during the summer months in Australia and England. He was a prolific author, regarded as one of the finest and most stylish cricket writers of his time, producing many books. Fingleton was known for his forthright opinions and willingness to criticise, especially regarding his colleague Don Bradman, and his cricket reports were published by newspapers in several countries.

Стиль

Оң қолмен ойнайтын Финглтон, көбінесе ойыншылық шеберлігінен гөрі, мықты қорғанысымен танымал болды. Көптеген сәтті бастаушы ойыншылар сияқты, ол да аз амплитудамен соққы берді және жылдам жартылай волейболға немесе йоркерге көбінесе дайын болды. Финглтонды, әсіресе Бодилайнға қарсы көрсеткен батылдығы үшін жиі "батыл" деп сипаттаған. Ол сонымен қатар өте жаттығулы және дарынды алаң сақшысы болды, өзінің атын жақсы қорғауда қалыптастырды. Кейіннен 1935-1936 жылдары Оңтүстік Африкада Вик Ричардсон мен Билл Браунмен бірге Билл О'Рейлидің аяқ тұзағының құрамында танылды. Невилл Кардус бір кезде Финглтон-Браун жұбын "арқаларын төмен түйіп, жарасымды, әрқайсысы үнді құдайының көптеген қолдарымен" деп сипаттаған. Бірге өткізген он тестілік матчта олар бірінші қақпа үшін 63,75 орташа көрсеткішті алды, бұл 1000-нан астам ұпай жинаған кез келген австралиялық жұптан жоғары.

Алғашқы жылдар

Сиднейдің ішкі шығыс маңындағы Уэверли қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы – трамвай жүргізушісі және кәсіподақ ұйымдастырушысы, кейіннен Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламентінің депутаты болған Джеймс пен Белинда Мей Уэбб. Отбасы ирландтық католиктер болған. Финглтонның әкесінің әкесі 1870 жылдары Австралияға көшіп келген. 1913 жылы, бес жасында Финглтонның әкесі орталық-солшыл, кәсіподақтарға бағытталған Австралия Еңбек партиясынан мемлекеттік парламентке сайланды, және отбасы үлкен үйге көшті. Осы жерде Финглтон көшеде крикет ойнауды үйренді. Финглтон Ваверли колледжіне ауысудан бұрын Паддингтон қалашығындағы Рим-католик шіркеуінің Санкт-Франциск мектебінде білім алды. Ол мұнда өмір бойына прозамен айналысты. 1917 жылы Финглтон әкесінің мандатын жоғалтуына және трамвай жүргізушісі ретінде жұмысын қайта бастауына байланысты отбасы қиын жағдайға түсті, бірақ 1918 жылы туберкулезбен ауырды. 1920 жылы Джек он екі жасқа толғанда әкесі қайтыс болды, ал жерлеу рәсіміне Австралияның тестілік қақпашысы Сэмми Картер қатысты. Көмекшісінен айырылған Финглтон отбасы тағы да қиындыққа тап болды, Белинда теңіз өнімдері дүкенін ашып, үлкен ұлы Лесті өзіне көмектесу үшін алып келді. Алайда, бизнес сәтсіз аяқталып, отбасылық үйі де қатерге ұшырады, сондықтан Джек 12 жасында мектептен шығуға мәжбүр болды. Ол кинотеатрларда тамақ сату, бөтелке жуу және еден сүрту сияқты түрлі жұмыстар істеді. Он бес жасында Финглтон журналистік мансабындағы алғашқы қадамдарын жасады, оның туысы Сиднейдегі қазіргі Daily Guardian газетінде көшірмеші болып жұмысқа орналасуына көмектесті. Бұрынғы мектеп директорының ынталандыруымен, жазуға деген қызығушылығын оятып, Финглтон жаңа мансабына оңай бейімделді. Финглтон спорт жаңалықтарын жазудан бастады және Роберт Клайд Пакердің ыдыс сындырғаны үшін жұмыстан босатуынан аман қалды, бірақ кейін қайта жұмысқа орналасты. Содан кейін Финглтон өзінің жеке пайдалануы үшін газет архивінен танымал Невилл Кардустың крикет туралы мақалаларын алып тастау арқылы жұмыстан босатылу қаупіне ұшырады. Финглтон мектепте оқып жүргенде алаңда ерекше көзге түспеді, бірақ Уэверлиге қосылғаннан кейін тез жетістіктерге жетті. Ол таңертең ерте жаттығулар жасап, кеңсеге барып, кешке мақалалар басылып шығуы үшін жұмыс істеді. Ол клуб мүшелігіне төлей алмады, сондықтан оған демеуші ақшалай көмек көрсетті. 16 жасында ол Алан Киппакс, Хансон Картер және Артур Мейли сияқты тестілік ойыншылары бар сынып командасының бірінші құрамына енді. Бір жыл ішінде Финглтонның сыныптық көрсеткіштері Сидней газеттерінде жарияланды. Сол жылы оның журналистік ұстазы Педлар Палмер Сиднейдің Morning Herald газетіне ауысты, ал Финглтон көңілі қалды. Бір крикетші журналист оны өзінің Telegraph Pictorial басылымына көшіруге көндірді, онда ол Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін бірнеше жыл жұмыс істеді.

Born at Waverley in the inner eastern suburbs of Sydney, His parents were James, a tram driver and union organiser who became a member of the New South Wales Parliament, and Belinda May Webb. The family was Irish Catholic—Fingleton's paternal grandfather had immigrated to Australia in the 1870s. In 1913, at the age of five, Fingleton's father was elected into state parliament as a representative of the centre left, labour union oriented Australian Labor Party, and the family moved into a larger house. It was here that Fingleton learned to play street cricket. Fingleton was educated at the Roman Catholic St Francis's School, in the inner city suburb of Paddington before moving to Waverley College. There he began a lifelong association with prose. In 1917, the family fell upon hard times when the elder Fingleton lost his seat and resumed his job as a tram driver, but in 1918 contracted tuberculosis. The father succumbed in 1920 when Jack was twelve, and the funeral director was Australian Test wicket keeper Sammy Carter. Without their breadwinner, the Fingleton family were in further trouble and Belinda opened a seafood shop and withdrew her eldest son Les to support her. However, the business failed and the family home was at risk, so Jack was forced to quit school at the age of 12. He did a variety of jobs such as selling food at cinemas, washing bottles and sweeping floors. At the age of fifteen, Fingleton took the first steps in his journalism career, when his cousin helped him to become a copy boy with the now defunct Sydney Daily Guardian. Encouraged by his former headmaster, who had prompted his interest in writing, Fingleton quickly eased into his new career. Fingleton started as a sports reporter, and had a narrow escape when he was sacked by Robert Clyde Packer for breaking a pot, but then reinstated. Fingleton then risked being fired by removing cricket articles written by the famed Neville Cardus from the newspaper's archive against policy for his personal use. Fingleton was unable to distinguish himself on the field while at school, but after joining Waverley, he made quick progress. Fingleton trained early in the morning, before heading to the office and working in the afternoon so that the articles would be printed in the evening. He was unable to afford the club membership so a patron sponsored him. At the age of 16, he broke into the First XI of a grade team which included Test players Alan Kippax, Hanson Carter and Arthur Mailey. Within a year, Fingleton's grade performances were being reported in Sydney newspapers. In the same year, his journalistic mentor Pedlar Palmer moved to the Sydney Morning Herald and Fingleton became disenchanted. He was coaxed by a cricketer journalist to move to his publication, the Telegraph Pictorial, where he worked for several years before the outbreak of the Second World War.

Бірінші сыныптық дебют

Уэверли командасымен өткен аптада Питершамға қарсы жүз ұпай жинаған Финглитон 1928–29 маусымда бірінші сынып дебютін жасады, екі матчта ойнап, екі иннингке қатысты. Викторияға қарсы дебюттік матчында капитан Томми Эндрюс, оның маманданған соққышы болғанына қарамастан, Финглитонды 8-ден жоғары нөмірде ойнатуға рұқсат бермеді. Алтыншы қақпа құлағанға дейін 600-нан астам ұпай жиналды, содан кейін ол екі жүздікке жеткен Дон Брэдманмен бірге ойнады. Екеуі 111 ұпайлық ұзын серіктестік жасады, ал Эндрюс 7/613 есебімен ойынды аяқтады, мұнда Финглитон 25 ұпай жинады. Бұл серіктестік кезінде Брэдман соққыны басым бөлігін өзіне алды, бұл Финглитонды ашуландырды. Екеуінің алғашқы кездесуі шиеленіскен болды, және Брэдман қарым-қатынаста шатасудың нәтижесінде шапшаңдықпен қашып кетуге жақындаған кезде Финглитонға ашуланып қарады. Матч тең аяқталды. Келесі жазда, Тест матчтары болмағандықтан, Жаңа Оңтүстік Уэльстің халықаралық өкілдері бүкіл маусым бойы қолжетімді болды, және Финглитон ең бір матчқа да іріктеуден өте алмады. 1930–31 маусымда, 22 жасында, Финглитон Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін Шеффилд Шилд маусымының басында өзінің орнын қайта иеленді, және алғаш рет Квинслендқа қарсы Брисбенде Эдди Гилберттің жоғары жылдамдықтағы соққысына қарсы қиын жағдайға тап болғанда көзге түсті. Финглитон 56 ұпай жинады, ал толық құрамды команда, Тест ойыншыларымен бірге, 143 ұпайға құлады. Қонақтар жеңіске жету үшін 392 ұпай жинауға міндеттелді және теңдік үшін ойнады, Финглитон 71 ұпай қосып, ойынды сақтап қалды. Ол келесі төрт иннингте ондықтан аспайтын ұпай жинай алмады, екі рет алаңнан шығарылды, содан кейін 32 ұпай (аутсыз) және 26 ұпай қосты, бірақ Жаңа Оңтүстік Уэльс Вест-Индияға есе жіберді.

Тестілік тұңғыш рет

1931–1932 жылғы маусымның ашылу матчы, Квинслендке қарсы өткен ойын, Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін қиындыққа толы болды. Гилберт Дональд Брэдманның қолынан әйгілі түрде найзағайды шығарып алып, оны нөлге шығарды. Гилберт 3/12 есебімен Жаңа Оңтүстік Уэльстің басты ойыншыларын құлатты және Алан Киппаксты денесінің жоғарғы бөлігіне соққаннан кейін жарақат алып, алаңнан шығуға мәжбүр етті. Финглтон матч басталмас бұрын, бір жылдан кейін туберкулезден қайтыс болған Арчи Джексонның ауруына байланысты 12-ші ойыншы болады деп жоспарланған еді. Бірақ, ол алаңға түспеді. Есесіне, Стен Маккейб қарсы шабуылға шықты; ол екінші сынақтан бастап үш ойын қатарынан 12-ші ойыншы болып, алты апта бойы крикет ойнамады. Содан кейін, қарсыласы – «Виктория» клубына қарсы өткен ойында 40 ұпайдан екі рет жинады. Төмен ұпайлы матчта, Понсфордтың болмауына байланысты капитан Билл Вудфуллмен ашылған Финглтон, өзінің капитанының ойынның бірінші добында алаңнан шығарылғанын көрді. Оған алғашқы ұпайларын оңай жинауға мүмкіндік беру үшін Невилл Квинннің бірінші добы толық атқыш болды. Осы сәттен бастап олар дос болып қалды. Финглтон 40 ұпаймен екінші орынды иеленді, Австралия 153 ұпай жинап, ойынды жеңіске жеткізді. Крикет жайлы жазатын журналист Ричард Уитингтон кейін «батылдығы мен шеберлігі үшін [Финглтонның 51] одан әлдеқайда көп нәрсеге тұрар еді» деп жазды.

Дене сызығының бұзылуы

Келесі жазда Bodyline сериясы өтті, онда Англия Дуглас Джардиннің басшылығымен турнеге шықты және австралиялық соққы берушілердің жоғарғы денелерін қысқа соққылармен нысанаға алды, соққыдан аулаққа ұшқан допты ұстау үшін жақын аяқ жағындағы кордонды пайдаланды. Тест маттарынан бұрынғы тур маттарының бірінде Финглтон 119* ұпай жинады, Гаррольд Ларвуд пен Габби Алленнің күшті шабуылына қарсы соққысын алып, Жаңа Оңтүстік Уэльс сапынан Бірінші тестке іріктелуін қамтамасыз етті. Ол төрт сағаттық ойынмен 83 ұпай жинап, Австралияның екінші тесттегі жалғыз жеңісінде ең жоғары көрсеткішті көрсетті. Бұл австралиялықтарға 228 ұпай жинауға көмектесті, ал олар бірінші иннингсте 59 ұпаймен жеңіске жетті, екінші иннингсте Финглтонның бір ғана ұпай жинауына қарамастан. Финглтон серияның қалған екі тест матчына қосылған жоқ. Бұл оқиға Финглтон мен Брэдман арасындағы ашық келіспеушіліктердің біріншісі болды. Bodyline маусымы Финглтонның Билл Браунмен ашылу комбинациясының басталуын да белгіледі, ол сол маусымда Жаңа Оңтүстік Уэльсте дебют жасады. Финглтон бірінші сыныптық маусымның қалған бөлігінде төрт жарты ғасыр соқты және 38.11 орташасымен 648 ұпаймен аяқтады, нәтижесінде Жаңа Оңтүстік Уэльс Шеффилд Шилдты жеңіп алды. Финглтон 1933–34 жылғы австралиялық маусымда 655 ұпай жинады, екі жүз және төрт жарты ғасырмен 59.54 орташа көрсеткіштің иегері атанды. Ол Ричардсонның XI үшін өткен сынақ матчында 105 ұпай жинады, содан кейін маусымның соңғы матчында Викторияға қарсы 145 ұпай жинады; Жаңа Оңтүстік Уэльс жеңіске жете алмады, нәтижесінде Шеффилд Шилдты оңтүстік көршілеріне беруге мәжбүр болды. Команда іріктелген күні Брэдман газет бағанында Финглтонның викеттер арасындағы жүгірісін сынады. Екі ойыншы келесі кездескенде, Финглтонның жалғыз сөзі Брэдманды өзінің іріктелуіне кедері келтіргені үшін кінәлау болды; Брэдман іріктеу дауларының нәтижесінде Финглтон одан әрі өзіне қарсы қарымта жасады деп мәлімдеді. Финглтонның маусымның соңғы матчындағы ойындарының кейбірі де іріктеу комиссиясының алдында жағымсыз әсер қалдырды. 78 ұпай жинағаннан кейін жарақат алып, келесі күні қайтадан алаңға шықты, содан кейін 86 ұпай жинағанда қақпадан шығып қалды. Финглтон доп өліспей тұрып, допты тегістеу үшін крестен шығып, Викторияның қақпашысы Бен Барнетт тырнақтарын сындырды. Наразы Финглтон төреші Джордж Борвикпен алаңнан шығарылды, бірақ капитан Вудфулл оны қайта шақырды. Финглтон Вудфуллдің ұсынысынан бас тартты және Вудфулл Борвиктің шешімін қайта қарауына сұрағанға дейін қайтып келмеді. БАҚ Финглтонның Вудфуллмен айтысқандығы туралы хабарлады, ал бірнеше команда мүшелері оған ұлттық капитанды сыйламауы оның іріктелу мүмкіндіктеріне зиян келтіретінін айтты, ал NSWCA бұл мәселе бойынша тергеу жүргізді; Финглтон жауап бере алмады. Көңілі толмаған Финглтон Вудфуллға: "Сіз жылдам соққы беруді ұнатпайтын жігіттерді таңдадыңыз", - деп хат жазды. Ол сондай-ақ Вудфуллдың Bodyline сериясынан бері өзіне салқын қарайтынына күмән келтірді және аты-жөні аталмаған "табиғи қызғанышпен бірге баспа қызметкерлерін" айыптады. Wisden Финглтонның іріктелуі Аделаидадағы оқиғадан кейін крикеттік дипломатиялық себептерге байланысты болуы мүмкін деп болжады. Бромли Англияда 20 иннингсте 312 ұпай жинады. Финглтон маусым соңында екі айға Жаңа Зеландияға сапар шегетін екінші құрамдық австралиялық командаға іріктелді, ал тесттік команда Англияға аттанды. Алайда, капитан Виктор Ричардсон және оның орынбасары Кит Ригг жалақыға қанағаттанбай, Финглтонды команданың ең тәжірибелі мүшесі етіп қалдырды. Жаңа Зеландия көптеген ойыншылардың қатыспауы салдарынан үлкен қаржылық шығынға ұшырау қаупі бар екенін айтып, турнеден бас тартты. Финглтон жазды Вудфуллдің куәлік матчында елуден бастағаннан кейін, Финглтон үш сағаттан астам уақыт ішінде 134 ұпай жинады. Финглтон қалған бес матчта кем дегенде бір рет 49 ұпайдан жоғары көрсеткіштерді көрсетті, оның ішінде Квинслендке қарсы 108 ұпай жинады. Ашылушылардың жақсы формасына қарамастан, Жаңа Оңтүстік Уэльс Викторияға қарсы екі матчта да жеңіліп, Шеффилд Шилдты жеңе алмады. Финглтон маусымды Батыс Австралияға қарсы 124 және 100 ұпаймен аяқтады, сондай-ақ екі матчтың біріншісінде өзінің мансабындағы екі бірінші сыныптық викетті алды. Финглтон үшін бұл оның ең бақытты турнесі болды, көбінесе Брэдманның қатыспауымен байланысты. Финглтон сапарға шығуға шамалы ғана мүмкіндік алды. Оның газет редакторы Эрик Баум оған ойыншылардың Үндістанға жеке турнеге баруына вето салған Австралияның Бақылау кеңесін сынап жазатын бағана жазуды бұйырды, бас тартса жұмыстан шығарумен қорқытты. Финглтон бұл ұсынысқа келіспеді, бірақ бас редактор Баумды жоққа шығарды. Финглтон австралиялықтар үшін Батыс Австралияға қарсы өткен ойында 66 ұпай жинады, содан кейін Оңтүстік Африкаға аттанды. Ол бұған 62 ұпай қосты - екінші тесттегі ең жоғары көрсеткіш - және Йоханнесбургте 40 ұпай жинады. Австралияның жеңіске жетуіне жарты күн және алты викет қана жетіспеді, бірақ нашар көріну салдарынан ойын тоқтатылды. Маккейб шабуылды жарып, оңтүстік африкалықтар ойынды тоқтатып, соққы берушінің күшті соққылары қақпашылардың қауіпсіздігіне қаукел келтіретінін мәлімдеді. Финглтон серияны соңғы үш тестте де жүздік соқты, барлығы тікелей иннингсте: Кейптаунда 112, Йоханнесбургте 108 және Дурбанда 118. Бұл тест крикетінде Австралияның ашылу комбинациясының ең жоғары көрсеткіші болды және Оңтүстік Африкаға қарсы бірінші викет үшін ұлттық рекорд болып табылады. Төртінші тесттен бұрын Финглтон шекараға қарсы 52 ұпай жинады және Трансвальдқа қарсы өткен ойында 110 ұпай жинады. Оның төртінші тесттегі 108 ұпайы Оңтүстік Африканың екінші иннингсіндегі 98 ұпайдан көп болды. Бесінші тестте екі ойыншы тағы да жүздік комбинация жасады. Үш матчтың барлығы да Австралияның иннингспен жеңісімен аяқталды, нәтижесінде серия 4:0 есебімен аяқталды.

In the following summer came the Bodyline series, when England toured under Douglas Jardine and targeted the upper bodies of the Australian batsmen with short pitched bowling, using a close leg side cordon to catch balls fended away from the body. In one of the tour matches before the Tests, Fingleton scored a defiant 119*, carrying his bat for New South Wales against the bumper barrage of Harold Larwood and Gubby Allen, ensuring his selection for the First Test. He then made a defiant four hour innings to top score with 83 in the first innings of Australia's only win of the series in the Second Test in Melbourne, although he did run out his batting partner Leo O'Brien in the process. This helped the Australians to reach 228 and they took a 59 run first innings lead before winning the match despite Fingleton making only one in the second innings. Fingleton was dropped for the remaining two Tests of the series. This incident was the first in a string of open disagreements between Fingleton and Bradman. The Bodyline season also marked the beginning of Fingleton's opening combination with Bill Brown, who made his New South Wales debut in the same season. Fingleton scored four half centuries for the remainder of the first class season and ended with 648 runs at 38.11 as New South Wales won the Sheffield Shield. Fingleton had a prolific 1933–34 Australian season in which he scored 655 runs at 59.54 with two centuries and four fifties. He scored 105 in the Test trial for Richardson's XI and then struck 145 against arch rivals Victoria in the last match of the season; New South Wales were unable to force a victory and thus ceded the Sheffield Shield to their southern neighbours. On the day that the team was selected, Bradman wrote in his newspaper column, criticising Fingleton's running between the wickets. When the pair next met, Fingleton's only words were to blame Bradman for his omission; Bradman claimed that as a result of the selection controversy, Fingleton relentlessly pursued a vendetta against him from there on. Some incidents in Fingleton's century in the last match of the season were also believed to have reflected badly at the selection table. Having retired hurt on 78, he returned the next day and was then dropped on 86 in the slips. Fingleton had moved out of his crease to pat out the pitch before the ball had gone dead and Victorian wicket keeper Ben Barnett broke the stumps. A displeased Fingleton was given out by umpire George Borwick and walked off the ground, only to be called back by captain Woodfull. Fingleton refused Woodfull's offer and did not return until Woodfull successfully asked Borwick to reverse his decision. The media reported that Fingleton had quarrelled with Woodfull and several teammates told him that his apparent rebuff of the national captain would prejudice his chances of selection, and the NSWCA made an inquiry into the matter; Fingleton failed to respond. A disappointed Fingleton wrote to Woodfull, saying "You have chosen chaps who do not like fast bowling". He also questioned what he perceived to be Woodfull's coldness towards him since the Bodyline series and decried unnamed "fellow pressmen, naturally jealous". Wisden speculated that Fingleton's omission may have been due to cricket diplomacy reasons following the incident in Adelaide, Bromley scored only 312 runs in 20 innings in England. Fingleton was selected for a second string Australian team to tour New Zealand for two months at the end of the season while the Test team departed for England. However, captain Victor Richardson and his deputy Keith Rigg withdrew, dissatisfied with the pay, leaving Fingleton as the most senior member of the team. The tour was then cancelled by New Zealand, who feared that the large number of absentees would result in a large financial loss. After Fingleton started the summer with a fifty in Woodfull's testimonial match, Fingleton made 134 in just over three hours. Fingleton reached 49 at least once in the remaining five matches, including a 108 against Queensland. Despite the form of the openers, New South Wales failed to win the Sheffield Shield after losing both of their matches against Victoria. Fingleton ended the season with consecutive centuries, 124 and 100, against Western Australia, and took the first of two first class wickets in his career in the first of the two matches. For Fingleton, it was the happiest tour he had been on, in large part due to Bradman's absence. Fingleton nearly failed to make the trip. His newspaper editor Eric Baume ordered him to write a column attacking the Australian Board of Control for vetoing players from going on a private tour of India, threatening to sack him if he refused—criticism of the board typically resulted in exclusion from selection. Fingleton was reluctant to comply, and was reprieved when the editor in chief overruled Baume. Fingleton scored 66 for the Australians in an innings victory over Western Australia before sailing for South Africa. He followed this with 62—the innings top score—and 40 in the Second Test at Johannesburg. Australia needed only 125 with half the day remaining and eight wickets in hand when poor visibility ended play. McCabe had flayed the attack and reached 189 not out when the South Africans had the match called off, claiming that the fieldsmen were endangered by the batsman's vigorous hitting. Fingleton finished the series with centuries in each of the last three Tests, all in consecutive innings; 112 at Cape Town, 108 at Johannesburg and 118 in Durban. It was Australia's first double century opening stand in Test cricket, and remains a national record for the first wicket against South Africa. Before the Fourth Test, Fingleton added 52 against Border and 110 in an innings win over Transvaal. His 108 in the Fourth Test was more than South Africa's entire second innings of 98, In the Fifth Test, the pair combined for another century stand. Each of the three matches resulted in an innings victory for Australia as the series was taken 4–0.

Брэдманның командасы

Келесі 1936–37 маусымда Австралияда Финглтонның жетістіктері арта түсті, бірақ Брэдменнің капитандыққа қайта оралуымен командадағы келісім бұзылды. Габби Алленнің ағылшын құрамасы Австралияға келді. Ол Англияның 358 ұпайына жауап ретінде 234 ұпай жинап, ең көп ұпай алды. Финглтонның осы жетістігін кейін Алан Мелвилл (оның төрт ғасыры Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін соғыстан соң жасалды) теңестірді, ал 1948–49 жылдары Батыс Индиялық Эвертон Уикс одан да асып түсті. Австралияның жабысқақ викетке тап болғанда 80 ұпайдың ішінде 12 ұпай жинағаннан кейін, Финглтон Сиднейдегі екінші сынақ ойынының екінші иннингінде 73 ұпай жинады – қарсыласқа қарсы тұрған азаз азаматтардың бірі. Бұл ойынның барысын өзгертті және Австралия 564 ұпаймен аяқтады. Команда иелері Англияны 323 ұпайға тоқтатып, 365 ұпаймен жеңіске жетті және Англияның 3–0 есебімен жеңіске жете алмайтынын қамтамасыз етті. Ол өзінің басты қарсыласы Викторияға қарсы ең жақсы ойынын көрсетті, 59 және 160 ұпай жинап, Нью-Саут Уэльс бірінші иннингте 231 ұпаймен жеңіліске ұшырағаннан кейін теңдікке қол жеткізді. Кейіннен Wisden оны сынға алып, "Тест матчында крикетшінің ерекше әрекеті" деп, "жағдайдың нағыз мәнін жоғалтты" деді. Эджбастон қаласындағы Уорвикширге қарсы матчта ол миын жарақаттады. Уэйттің жылдам добы оның басына жақын қашықтықтан тиді, Финглтон иегін уақытында шегіндіргеніне қарамастан, маңдайына сырғып, ауаға ұшты, сонда Брэдмен "ұста!" деп айғайлады. Доп қолға түспеді және Финглтон ауруханаға жатты. Финглтон төртінші сынақ ойынында (Хедингли) 30 және 9 ұпай жинады, Австралия бес қақпамен жеңіске жетіп, Күлді сақтап қалды. Соңғы сынаққа дейін ол тиімді ойын танытпады, үш бірінші сыныптық ойында 51 ұпай жинады, содан кейін желтоқсан айының соңында құрамнан шығарылды. Алты иннингте бір рет қана ондықтан жоғары ұпай жинап, 0 және 3 ұпаймен аяқтады, нәтижесінде Нью-Саут Уэльс басты қарсыласы Викторияға 82 ұпаймен жеңіліп қалды. 1942 жылдың мамыр айында ол Сидней портының жағасындағы Дабл-Бейдегі қызметтік орнынан әйелін көру үшін қашып кетті (AWOL). Соның салдарынан, жапондық шағын су асты кемесі порға шабуыл жасағанда ол қатысудан қалды. Одан кейін ол Солтүстік Квинслендтегі Таунсвиллге жапондықтардың құрлыққа шабуылдауын күтіп орналастырылды, бірақ бұл ешқашан орындалмады. Әскерилер оны Австралияның бұрынғы премьер-министрі Билли Хьюздің баспасөз хатшысы етіп тағайындады. Осы тағайындалғаннан бастап ол Канберрада тұрып, жұмыс істеді. Біріккен Австралия партиясының басшысы Хьюз премьер-министр Джон Кертинге АҚШ генерал Дуглас Макартурды жиі және ашық сынап, үлкен алаңдау тудырды. Кертинге Хьюзді тыныштандыру үшін біреу керек болды, өйткені Макартур айыптаулар тоқтатылмаса, кететінін мәлімдеді. Финглтон үш ай бойы темпераментті Хьюз үшін жұмыс істеді, бірақ оның агрессивті сөздерін тоқтатуға қол жеткізе алмады. Содан кейін ол цензура бөлімінде жұмыс істеді, Кертиннің баспасөз брифингінің қай бөліктерін жариялауға болатынын шешті; ол баспасөз бостандығына қатысты либералды ұстанымды ұстанбақ болды. Ол сондай-ақ Австралия радио хабарларын тарату корпорациясының Радио Австралиясында цензура бөлімінде қызмет етті.

The following 1936–37 season in Australia, saw more success for Fingleton, although with the return of Bradman as captain, team harmony became strained. Gubby Allen's Englishmen toured Australia, He top scored as Australia replied to England's 358 with 234. Fingleton's feats was later equalled by Alan Melville, (whose four centuries were scored on either side of World War II) and surpassed by the West Indian, Everton Weekes in 1948–49. After scoring 12 in a total of 80 as Australia were caught on a sticky wicket, Fingleton then made 73 in the second innings of the Second Test in Sydney, one of few Australians to resist as the home side fell to an innings defeat after being forced to follow on. It turned the Test and saw Australia ended at 564. The hosts bowled England out for 323 to win the match by 365 runs and prevent England from taking an unassailable 3–0 lead. He saved his best for arch rivals Victoria, scoring 59 and 160 to salvage a draw after New South Wales had conceded a first innings lead of 231. Wisden later criticised him, saying that he lost "all true sense of the situation an extraordinary action on the part of a cricket in a Test match." he was concussed in the match against Warwickshire at Edgbaston. A long hop from Waite was pulled into his head at point blank range, and Fingleton managed to duck enough that it glanced his forehead and went into the air, to the cries of "catch it" from Bradman. The ball did not go to hand and Fingleton was hospitalised. Fingleton made 30 and 9 in a low scoring Fourth Test at Headingley, which Australia won by five wickets to retain the Ashes. He remained unproductive in the lead up to the final Test, scoring 51 in three first class innings. before being sidelined at the end of December. He passed single figures only once in six innings and ended with a duck and three as New South Wales lost to arch rivals Victoria by 82 runs. In May 1942, he went AWOL from his post at Double Bay on the shores of Sydney Harbour to visit his wife. As a result, he was missing when a Japanese midget submarine launched an attack in the harbour. Soon after, he was deployed to Townsville in northern Queensland in anticipation of a Japanese land invasion, which never materialised. The military then made him the press secretary for former Prime Minister of Australia Billy Hughes. From his appointment onwards, he lived and worked in Canberra. The leader of the United Australia Party, Hughes had particularly worried Prime Minister John Curtin by frequently and publicly excoriating US General Douglas Macarthur, who was commanding the Allied forces in the Pacific. Curtin needed someone to quieten Hughes, as Macarthur had threatened to leave if the denouncements continued. Fingleton spent three months working for the temperamental Hughes and was not successful in curbing his aggressive oratory. He then worked in censorship, deciding which portions of Curtin's press briefings were reportable; he tried to take a liberal line on press freedom. He also worked for the Australian Broadcasting Corporation's Radio Australia while serving in the censorship department.

Соғыстан кейінгі жазушылық және журналистік мансап

Соғыс аяқталғаннан кейін Финглтон уақытын Канберрада өткізді, 1978 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін ол Австралия радиосының саяси тілшісі болды және крикет журналистикасымен айналысты. Ол бірнеше премьер-министрмен жақын қарым-қатынас орнатты. Әсіресе, Австралияның ең ұзақ мерзім ішінде премьер-министр болған Роберт Мензис, оның "Крикет шеберлері" кітабына мақтау сөз жазды. Финглтонның Тест матчтары туралы жазғандары оны Австралия крикет жазушыларының алдыңғы қатарына қойды. Кітаптарының ішінде "Крикет дағдарысы" (негізінен 1932–33 жылдардағы Бодилайн сериясы туралы есеп), "Brightly Fades the Don" (1948 жылғы "Invincibles" турнесі), "Brown & Company: The Tour in Australia" (1950–51 жылдардағы Англияның Австралияға сапары), "The Ashes Crown the Year" (1953 жылғы Австралияның Англияға сапары), "Крикет шеберлері", "Австралияға төрт чукка" (1958–59 жылдардағы Англияның Австралияға сапары), "Барлық ең үлкен сынақ" (1960 жылғы тең ойын), "Крикет туралы Финглтон" және "Өлмейтін Виктор Трампер" кіретін. Оның соңғы кітабы, автобиографиялық "Естеліктерден ойын", оның жүрек талмасынан қайтыс болған аптасында Австралияда жарық көрді. Финглтон үкіметтік цензурада жұмыс істегендіктен, ол Бодилайн дау-дамайының саясатқа тигізген әсерін білетін санаулы адамдардың бірі болды, себебі ол үкіметтік шенеуніктер жіберген телеграммаларды білген. Финглтон белгілі британдық крикет жазушысы Невилл Кардустан кеңес алып, жігерленді. Бірақ кітабының жартысын аяқтағаннан кейін, оны шолуға жібергенде, қолжазбасы жоғалып кетті, ал ол көшірмесін жасауды ұмытып кеткен. Финглтон "Крикет дағдарысы" кітабын 1946 жылы аяқтады, бірақ оны сол тақырыпта Рей Робинсонның "Викеттер арасында" кітабын жариялаған "Collins" баспасы қабылдамады. Олар Брэдманды сынаған кітаптың сатылуына қатысты алаңдады, өйткені ол сол кездегі басты ойыншы және құдайлық тұлға саналды. Финглтон өз пікірін ашық білдірді және есепке Брэдман, Джардин, Ларвуд, Уорнер және МакКейбтің қатысқандары туралы талдаулар мен суреттемелерді қосты. Ол Брэдманның боулингтен қашқандағы әдетсіз тәсілін сынады және оның командаластарына деген салқын қарым-қатынасына күмән келтірді. Бұл Брэдманды ашуландырды, ол 1949 жылы шыққан "Крикетке қоштасу" кітабында Финглтонға жауап ретінде жазды, оның есебінің себебі Финглтонның нашар батырмашы болғандықтан, оның тәсілдерін сынауға "ешқандай құқығы жоқ" деді. Пікірталас жалғасты, кейінгі басылымдардағы жауаптар статистикаға сілтеме жасады. Парламент әдетте жаз айларында демалыста болғандықтан, Финглтонның саяси журналистикасы ABC үшін крикет радиосы немесе крикет туралы жазуына жиі кедергі келтірмейді, тек Австралияның қысында Англияға сапар кезінде ғана. Финглтон негізінен шетелдік газеттерде фрилансер ретінде жұмыс істеді, өйткені ол Австралия редакторларымен жұмыс істеу қиын деп есептеді және жалақысы төмен болды. 1946–47 жылдары Англия соғыстан кейінгі алғашқы толық Тест сериясы үшін Австралияға келді. Финглтон Брэдманды Джек Икинге қарсы даулы ауғаннан кейін жүре алмағаны үшін сынады. Финглтон және баспасөз орындықтарындағы көптеген адамдар бұл ауған таза деп есептеді, бірақ төреші Брэдманның пайдасына шешім шығарды. Сол кезде Брэдман денсаулығы нашарлап, күресіп жатқандықтан, егер ол бұрынғы формасын таба алмаса, зейнеткерлікке шығады деп ойланды. Бірақ даулы ауғаннан кейін Брэдман допты уақытымен соғып, 187 ұпай жинады. Финглтон Брэдманды жазбада шығармау туралы шешімді ашық сынады. Кейінірек ол Брэдманның ағылшын бэтсмендерге жиі боксшыларды салатын тактикасын сынап, Австралия капитанының бірнеше жыл бұрын Джардиннің тактикасын қатты айыптағаны екіжүзділік екенін атап өтті. Финглтон ұлттық батыр Брэдманның әрекеттерін сұраққа салуға батыл болған санаулы адамдардың бірі болғандықтан, Австралия крикет қауымдастығының көптеген адамдары оған сенім білдірді, әсіресе, оның барлық жақты ойыншысы Кит Миллер, оның бейкүнделік мінезі оны Брэдманның жеңіске жетуге бағытталған қатал тәсілімен қайшылыққа түсірді. Келесі маусымда Үндістан командасының Австралияға сапары кезінде Финглтон "The Hindu" газетімен байланысын бастады. Ол қайтыс болғаннан кейін, 1901 жылы шығарылған MCG-нің пайдаланылмаған тарихи таблосы қоймадан алынып, Канберраға жеткізілді, онда ол Манука Овалдағы төбе басына орнатылды және Джек Финглтон таблосы деп аталды. Салтанатты ашылуда Австралияның генерал-губернаторы сэр Ниниан Стивен Финглтонның тек Тест матчтарында ойнаған крикетші ғана емес, сонымен қатар ұлттық астанадағы парламенттік журналист екенін, сонымен қатар "Канберраның бір құрылысы" екенін айтты. Жазудан басқа, Финглтон BBC үшін өткір, зерделі және кейде сарказмды комментатор болды, сондай-ақ әртүрлі уақытта "The Times", "The Sunday Times", "The Observer" және Австралия, Оңтүстік Африка және басқа елдердегі газеттерге үн қосты. 1976 жылы ол "журналистика және крикет саласындағы қызметтері үшін" OBE орденімен марапатталды. Джесси қызын Лигалар лигасының мәжілісіне және содан кейін Еуропаға ұзақ сапарға алып кетті. Сол кезде Филиппа 18 жаста болса, Финглтон 30 жаста болды. Ол жас жұбайлар ажырасып кетеді деп үміттенеді, бірақ Финглтон отбасыға Лондонға өткен Тест матчына билеттерді берді, бірақ матч кезінде жарақат алды және батуға мүмкіндік болмады. Австралияға оралғаннан кейін, жұбайлар үйленгісі келді, бірақ Стриттер қызына 21 жасқа толғанша үйленуге тыйым салды. Финглтон Филиппаның католицизмді қабылдауын қалады, бұл оның анасына алаңдаушылық тудырды, өйткені ол абортқа қарсылығы үшін католик басшыларымен қарым-қатынас жасаған. Той 1942 жылдың қаңтарында Филиппа дін ауыстыруға келіскеннен кейін өтті, ал Финглтон анасымен оңай тіл табысты. Олар бес балаға ие болды: Белинда, Джеймс, Грей, Лоуренс және Жаклин.

After the end of the war, Fingleton divided his time between Canberra, where until his retirement in 1978 he was political correspondent for Radio Australia, and cricket journalism. He forged close relationships with several Prime Ministers. In particular, Sir Robert Menzies, Australia's longest serving Prime Minister, provided him with a laudatory foreword in his book, Masters of Cricket. Fingleton's Test coverage resulted in a number of books that placed him at the forefront of Australian cricket writers. The books included Cricket Crisis (mainly an account of the 1932–33 Bodyline series), Brightly Fades the Don (the 1948 Invincibles tour), Brown & Company: The Tour in Australia (the English tour of Australia in 1950–51), The Ashes Crown the Year (the Australian tour of England in 1953), Masters of Cricket, Four Chukkas to Australia (the English tour of Australia in 1958–59), The Greatest Test of All (the Tied Test of 1960), Fingleton on Cricket and The Immortal Victor Trumper. His final book, the autobiographical Batting From Memory, was to have its Australian launch during the week in which he died of a heart attack. As Fingleton had worked for the government's censors, he was one of only a few who knew of the effect of the Bodyline controversy in politics, as he had been aware of the cables that had been sent by government officials. Fingleton received advice and encouragement from the eminent British cricket writer Neville Cardus, and suffered a setback when, after finishing half the book, he sent his manuscript to be reviewed. It was lost in the post, and he had forgotten to make a copy. Fingleton finished his book Cricket Crisis in 1946 but it was rejected by the publishers Collins, who had already published a book by Ray Robinson named Between Wickets on the same topic. They were also concerned about the marketability of a book that criticised Bradman—still the dominant player of the time and an idolised figure—strongly. Fingleton expressed his views forthrightly and interspersed the account with analyses and profiles of those involved in the Bodyline series, including Bradman, Jardine, Larwood, Warner and McCabe. He criticised Bradman's unorthodox approach in backing away from the bowling and questioned his aloof attitude towards his teammates. This angered Bradman, who wrote in his 1949 book Farewell to Cricket in reply to Fingleton, claiming that as Fingleton was an inferior batsman, his record gave him "scarcely any authority to criticise my methods." The debate continued on, with replies in subsequent publications citing statistics. As parliament is usually in recess during the summer months, Fingleton's political journalism did not often interfere with his cricket radio commentary for the ABC or his cricket writing, except during tours of England in the Australian winter. Fingleton mainly freelanced for overseas newspapers as he regarded Australian editors as being difficult to work with, and because the pay was lower. In 1946–47, England toured Australia for the first full Test series since the war. Fingleton criticised Bradman for not walking after hitting a disputed catch to Jack Ikin. Fingleton and most in the press box thought that the catch was clean but the umpire ruled in favour of Bradman. At the time Bradman had been making a comeback from ill health and had been struggling, and it was thought that he would retire if he could not discover his old form. After the disputed catch however, Bradman began timing the ball and went on to score 187. Fingleton openly criticised the decision to give Bradman not out in his writing. Later in the series, he decried Bradman's tactics of having his pacemen bowl frequent bouncers at the English batsmen, pointing out that it was hypocritical for the Australian captain to vociferously condemn Jardine's tactics years earlier. As Fingleton was one of the few who were forthright enough to question the actions of national hero Bradman, many sources within the Australian cricket community chose to confide in him, most notably all rounder Keith Miller, whose cavalier attitude brought him into conflict with Bradman's ruthless approach to victory. The following season, during the Indian team's tour of Australia, Fingleton began his association with The Hindu. After his death, a disused historic scoreboard from the MCG, dated to 1901, was taken out of storage and transported to Canberra, where it was installed on the top of hill at Manuka Oval, and renamed the Jack Fingleton Scoreboard. At the dedication ceremony, Governor General of Australia Sir Ninian Stephen said that Fingleton was not merely a Test cricketer who became a parliamentary journalist in the national capital, but "an institution" in Canberra. In addition to his writing, Fingleton was a witty, perceptive and occasionally sardonic commentator for the BBC and at various times a contributor to The Times, The Sunday Times, The Observer, and various newspapers in Australia, South Africa and elsewhere. In 1976, he was awarded an OBE for services "to journalism and to cricket". Jessie had taken her daughter with her to a meeting of the League of Nations and then for a long tour of Europe. At the time, Philippa was only 18, and Fingleton 30, She hoped that the young couple would drift apart, but Fingleton gave the family tickets to the Fifth Test in London, only to injure himself during the match and not be able to bat. Upon returning to Australia, the couple wanted to marry, but the Streets forbade their daughter from marrying until Philippa was 21 years old. Fingleton wanted Philippa to adopt Catholicism, something that concerned her mother, as she had clashed with Catholic leaders in her advocacy of birth control. The wedding went ahead in January 1942 after Philippa agreed to convert and Fingleton got along easily with his mother in law's left wing orientation. They had five children, Belinda, James, Grey, Laurence, and Jacquelyn.

Брэдменмен келіспеушілік

Финглтон өзінің ойыншы және журналист ретіндегі мансабында Дон Брэдменмен, оның бір кездерде команда капитаны болған адамымен, үнемі жеке дауға түсіп, екеуінің де абыройына нұқсан келтірді. Брэдман Финглтонның өмір бойында үн қатпады.

Сынақ статистикасы

Беттеу Боулинг Қарсыластар Матчтар Ұпайлар Орташа Ең жоғары ұпай 100 / 50 Ұпайлар Викеттер Орташа Ең жақсы (Ойын) 12 671 31.95 136 2/2 – – – – 6 518 74.00 118 3/1 – – – – Барлығы 18 1189 42.46 136 5/3 – – – –