Жапониядағы Вакаяма сарайының тарихы

Кіріспе

Уакаяма қамалы (和歌山城) – Жапонияның Уакаяма префектурасындағы Уакаяма қаласында орналасқан жапон қамалы. Эдо дәуірінің көп бөлігінде ол Токугава әулетінің тармақ бөлімі басқарған Кишю доменінің әкімшілік орталығы болды. Өлшемі мен мәртебесіне байланысты Уакаяма қамалы Токугава сёгунатының маңызды қамалының бірі саналды. Қамал 1931 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде, ал оның Ниши-но-Мару бағы 1987 жылы Ұлттық көркем орын ретінде тағайындалды.

Тарих

Муромачи дәуірінде Кии провинциясын Хатакеяма кланы басқарды, сондай-ақ көрші Кавачи және Идзуми провинцияларын да бақылады; алайда Кии провинциясының саяси жағдайы күрделі болды, өйткені провинцияның үлкен бөлігі қарулы монахтардың, Негоро-дзи бақылауында немесе Икко-икки қозғалысының жергілікті жақтастарының тиімді билігінде болды, олар феодалдық жүйені құлатып, теократиялық республика құруға тырысты. Сайга Икки өзінің штаб-пәтерін кейіннен Вакаяма қамалы болып табылатын жерге жақын Ота қамалында салды. Ода Нобунага, Негоро шюмен одақтасып, 1577 жылы Кии провинциясына шапқыны жасады және оның басты жауы Ишияма Хонган-дзи ғибадатханасымен одақтасқан Сайга Иккиге шабуыл жасады. Олардың мылтықтармен және партизандық тактикамен күшті болуына қарамастан, Нобунага Сайга Иккиді жеңе алмады, бірақ науқанды оның ізбасары Тоётоми Хидэёси жалғастырды. 1584 жылы Хидэёси Осаканы қорғау үшін Кишивада қамалын салды, ал келесі жылы үлкен әскермен Кии провинциясына басып кірді, Негоро-дзиді жойды және Ота қамалын қоршауға алды. Ол қамалдың үш жағына бөгеттер салуға бұйрық берді, жаңбыр суларын шоғырландырып, өзенді бұрып, қамалды қиратты. Аштық басталғанда Отадағы самурайлар, монахтар және шаруалар бағынды, ал бір айдан кейін елу жауынгер монах Хидэёси әскеріне қарсы соңғы өзін-өзі құрбан ету шабуылын жасады, содан кейін қамал берілді. Хидэёси провинцияны Ямато провинциясының билеушісі болған кіші інісі Тоётоми Хидэнагаға берді. Хидэнага Вакаяманы Кии провинциясындағы билігінің орталығы ретінде сақтауға тырысты, өйткені оның орналасуы сауда үшін ыңғайлы және аймақта әлі де көптеген жақтастары бар Негоро-дзи мен Сайга Иккидің бұрынғы бекіністеріне жақын болды. Ол қамал сәулетімен танымал болған Тодо Такатораның көмегімен Хатакеяма билігінің қалдығы болған Торафусаяма төбесіндегі шағын бекіністі қайта жаңартуға кірісті, төмен тас қабырғалары табиғи ландшафтқа сәйкес келді, ал орталық бастион қазіргі орталық бастион аумағының жанында орналасқан. Хидэнага Куваяма Шигехаруды кастелян етіп тағайындады және Яматодағы Корияма қамалында қалды. Секигахара шайқасынан кейін Токугава Иэясу 1600 жылы провинцияны Асано Ёсинагаға қайта тағайындады. Асано Вакаяма қамалын кеңейтті, үш қабатты теншю салып, үш бұрышты ягураларды дәліздермен байланыстырды. Бұл теншю қазіргі теншюмен бірдей пішінде болды, бірақ ақ емес, қара түсті. Қамалдың жалпы көлемі солтүстік-шығысқа қарай кеңейтілді, ал даймё резиденциясы осы жаңа қоршауға көшірілді, ол жақын жердегі Кинокава өзенін пайдалана отырып, екі қабатты ормен қорғалды. 1615 жылы қамалға Осака қоршауын тоқтатуға тырысқан Тоётоми Хидэёриге адал күштер шабуыл жасады. Оно Харунага, Ханава Наоюки және Окабе Норицуна Осакадан 3000 әскермен Асано Нагакира ұстап тұрған қамалға қарсы шабуыл жасады, ол 5000 әскермен қорғалды. Каши шайқасында Ханава мен Окабе қаза тапты, ал Оно Осакаға қашуға мәжбүр болды. Тоётоми кланының соңғы жеңілісінен кейін Асано кланы 1619 жылы Фукусима Масанориден тартып алынған Хиросима доменіне көшірілді. Асанолар Кишу доменінің даймёсы ретінде Токугава Иэясудың оныншы ұлы Токугава Ёринобу және Кии Токугава кланының негізін қалаушы Токугава Ёринобумен ауыстырылды, оларға кланның мұрагерлік тармақтары ретінде ерекше мәртебе берілді, егер негізгі тармақ мұрагерді өндіре алмаса, шогун лауазымын қамтамасыз етуге уәкілетті болды. Өзінің стратегиялық орналасуына байланысты Кишу домені Кансай аймағын және батысқа қарайғы бүліктерді бақылауға және Едодан күш-қуат келгенше аймақты ұстап тұруға міндетті болды. Токугава Ёринобу Осака қоршауында өзін ерекше танытқан белгілі әскери қолбасшы болды. Ол соғыстан кейін көптеген рониндерді құтқарып, оларды доменге жұмысқа алды, Вакаяма қамалын жаңа солтүстік-батыс қоршаумен кеңейтті және қабырғаларын нығайтты. Ол сондай-ақ қаланы оңтүстікке қарай кеңейтуді жоспарлаған, бірақ ол бүлік ұйымдастырып жатыр деген қауесет тарағандықтан, жоспарларын тоқтатуға мәжбүр болды. Бұл мәселенің себебі - 1651 жылғы Кейан көтерілісі, онда әскери стратег Юи Шёсетсу Токугава сёгунатын құлатуға тырысты және Ёринобудың рұқсатынсыз атын пайдаланды. Күдіктер жойылғанмен, Ёринобу қаланы одан әрі кеңейту жоспарларын тоқтатты. Кишу домені ақырында екі сёгун берді. Токугава Ёсимуне (1684-1751) доменнің қаржылық жағдайын айтарлықтай реформалады және осы реформалардың көпшілігін 1716 жылдан бастап сегізінші сёгун ретінде қолданды. Токугава Иэмочи (1846-1866) Бакумацу дәуірінде сёгун болды, бірақ Токугава билігінің құлдырауына жол бермеді. 1791 жылы АҚШ капитандыры Джон Кендрик (Леди Вашингтон) және Уильям Дуглас (Грейс) Кушимотоға Жапониямен сауда қатынастарын ашуға үміттене келді. Хабар Вакаяма қамалына жіберілді, ол әскер жіберді. Алайда Кендрик пен Дуглас әскер келгенге екі күн бұрын кетіп қалды. АҚШ үшін бұл сапардың нәтижесі көбінесе символдық болды. Жапония үшін бұл сақ-сақтандықты күшейтіп, жағалаудағы патрульдеу жүйесін құруға әкелді. 1846 жылы найзағайдан туған өрттен қамалдың көп бөлігі қирады, бірақ оның ерекше мәртебесіне байланысты теншюді қоса алғанда, ғимараттарды қайта жаңартуға ерекше рұқсат берілді және 1850 жылы аяқталды. Қалған екі қақпаның бірі, Окагучи қақпасы 1957 жылы Ұлттық маңызды мәдени мүлік ретінде тағайындалды.

During the Muromachi period, Kii Province was ruled by the Hatakeyama clan, which also controlled neighboring Kawachi and Izumi provinces; however, the political situation in Kii Province was complex, with large portions of the province under the effective control of armed monks under the control of Negoro ji or followers of the Saiga Ikki, local followers of the Ikkō ikki movement, who sought to overthrow the feudal system and establish a theocratic republic. The Saiga Ikki constructed Ōta Castle on a site near what later became Wakayama Castle as their headquarters. Oda Nobunaga, allied with the Negoro shū invaded Kii Province in 1577 and attacked the Saiga Ikki, who had allied with his arch enemy, Ishiyama Hongan ji temple. Due to their strength with matchlock guns and guerrilla tactics, Nobunaga was unable to defeat the Saiga Ikki; however, the campaign was resumed by his successor, Toyotomi Hideyoshi. In 1584, Hideyoshi constructed Kishiwada Castle to defend Osaka, and the following year invaded Kii Province with a large army, annihilated Negoro ji and laid siege to Ōta Castle. He ordered the building of dams on three sides of the castle, focusing the rainwaters and diverting the river to ruin the castle. As hunger set in, the samurai, monks, and peasants inside Ōta surrendered, and after a month fifty warrior monks led a final suicidal charge against Hideyoshi's army, after which the castle surrendered. Hideyoshi awarded the province to his younger brother, Toyotomi Hidenaga, who was already ruler of Yamato Province. Hidenaga close to keep Wakayama as the seat of his power in Kii Province, as its location was convenient for trade and strategically close to the former strongholds of Negoro ji and the Saiga Ikki, who still had many sympathizers in the area. With the assistance of Tōdō Takatora, who was noted for castle architecture, he began rebuilding a small fortification on Torafusayama hill which had been a relic of Hatakeyama rule, with low stone walls aligned with the natural terrain, and the central bailey located next to the current central bailey area. Hidenaga appointed Kuwayama Shigeharu as castellan, and remained at Kōriyama Castle in Yamato. Following the Battle of Sekigahara, Tokugawa Ieyasu reassigned the province in 1600 to Asano Yoshinaga. Asano greatly expanded Wakayama Castle, constructing a three story tenshu connected to three corner yagura by corridors. This tenshu had the same shape as the current tenshu, but was black instead of white. The overall dimensions of the castle were expanded to the northeast and the daimyō residence was relocated to this new enclosure, which was further protected by a double series of moats, utilizing the nearby Kinokawa River. In 1615 the castle was attacked by forces loyal to Toyotomi Hideyori, who were trying to end the siege of Osaka. Ono Harunaga, Hanawa Naoyuki and Okabe Noritsuna led 3000 men from Osaka against the castle which was held by Asano Nagaakira with 5000 men, In the Battle of Kashii Hanawa and Okabe were killed, and Ono was forced to flee back to Osaka. After the final defeat of the Toyotomi clan, the Asano clan was transferred to Hiroshima Domain, which had been confiscated from Fukushima Masanori in 1619. The Asano were replaced as daimyō of Kishū Domain by Tokugawa Yorinobu, the tenth son of Tokugawa Ieyasu, and the founder of the Kii Tokugawa clan, who were given a special status as one of the cadet branches of the clan authorized to provide a successor to the office of Shogun should the main line fail to produce an heir. Due to its strategic location, Kishū Domain was also expected to watch over the Kansai region and areas further west for rebellion, and to hold the area until reinforcements could arrive from Edo. Tokugawa Yorinobu was a noted military commander who had distinguished himself at the Siege of Osaka. He rescued many ronin in the aftermath of the battle by hiring them for the domain and further expanded Wakayama Castle with a new northwest enclosure, and greatly strengthening its walls. He also had plans to expand the castle to the south; however, was forced to curtail these plans as rumors began to circulate that he was planning a rebellion. The issue was caused by the 1651 Keian Uprising in which the military strategist Yui Shōsetsu attempted to overthrow the Tokugawa shogunate and used Yorinobu's name without permission. Although cleared of suspicion of complicity, Yorinobu cancelled plans for further expansion of the castle. Kishū Domain eventually did provide two shogun. Tokugawa Yoshimune (1684 1751) significantly reformed the domain's financial situation, and applied many of these reforms as eighth shogun from 1716. Tokugawa Iemochi (1846 1866) became shogun during the tumultuous Bakumatsu period, but ultimately failed to prevent the collapse of Tokugawa rule. In 1791 the US captains John Kendrick of the Lady Washington and William Douglas of the Grace visited Kushimoto, hoping to open a trading relationship with Japan. News was sent to Wakayama Castle, which sent troops. However, Kendrick and Douglas departed two days before the troops arrived. The result of this first visit of Americans to Japan was largely symbolic for the United States. For Japan it resulted in a new system of alarms and coastal patrols, increasing Japan's isolation under sakoku. In 1846, most of the castle was destroyed in a fire caused by lightning, but due to its special status, reconstruction of buildings including the tenshu was exceptionally permitted, and completed in 1850. Two original gates remain, one of which, the Okaguchi Gate, was designed a National [Important Cultural Property in 1957.