Жан Лебеф: Француз тарихшысының өмірі мен еңбектері
Jean Lebeuf
Жан Лебёф (1687-1760) – француз тарихшысы, орта ғасырлар зерттеушісі. Auxerre қаласында туған, Париж университетінде білім алған. Тарихнамадағы сардар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз тарихшысы (1687–1760)
French historian (1687–1760)
Жан Лебеуф (7 наурыз 1687 – 10 сәуір 1760) – француз тарихшысы.
Jean Lebeuf (7 March 1687 – 10 April 1760) was a French historian.
Ерте өмір
Лебеуф Осерде дүниеге келді, оның әкесі парламентте кеңесші болып қызмет еткен және консигнацияларды қабылдаушы болған. Ол оқуын туған қаласында бастап, Париждегі Сент-Барбе колледжінде жалғастырды. Ол замандастарының арасында ең білімді адамдардың бірі ретінде танылды. Ол ортағасырлық ғылымның барлық саласын толық меңгерді, сондай-ақ зерттеген тақырыптарының бастау көздері мен библиографиясын жақсы білді.
Lebeuf was born at Auxerre, where his father, a councillor in the parlement, was receveur des consignations. He began his studies in his native town, and continued them in Paris at the Collège Sainte Barbe. He became known as one of his time's most cultivated minds. He mastered practically every branch of medieval learning, and had a thorough knowledge of the sources and the bibliography of his subjects.
Мансап
Оның білімі кітаптардан келді, бірақ археолог ретінде ол Франция бойынша көптеген экспедицияларға қатысты, оларды жаяу жүріп өтті. Осы экспедицияларда ол сәулет және мүсін ескерткіштерін, сондай-ақ кітапханаларды қарастырып, көптеген жазбалар мен суреттер жасады. Ол замандас ғалымдарымен хат алмасып тұрды. Оның президент Буйемен жүргізген хат алмасуы 1885 жылы Эрнест Пети жарияласа, оның басқа хаттарын L'Yonne тарихи және табиғи ғылымдар қоғамы түзеп шығарды. Ол көптеген мақалалар жазды. 1740 жылы Жазулар және әдебиет академиясының мүшесі болып сайланғаннан кейін, ол осы академияның жинағында жарияланған бірнеше естеліктерді жазды. Ол Парижде дүниеден өтті.
His learning was drawn from books; but as an archaeologist, he went on many expeditions across France, on foot. On these expeditions he examined monuments of architecture and sculpture, as well as libraries, and produced many notes and sketches. He was in correspondence with the learned men of the day. His correspondence with President Bouhier was published in 1885 by Ernest Petit; his other letters were edited by the Société des Sciences Historiques et Naturelles de L'Yonne. He wrote numerous articles. After his election as a member of the Académie des Inscriptions et Belles Lettres (1740), he produced a number of Mémoires that appeared in the Recueil of this society. He died in Paris.
Зерттеу
Лебеуфтың ең маңызды зерттеулерінің тақырыбы Париж қаласы болды. Ол «Париждің азаматтық және діни тарихы туралы диссертациялар» жинағын, содан кейін негізінен түпнұсқа көздерге сүйенген «Париж қаласының және оның барлық епархиясының тарихы» еңбегін жариялады. XIX ғасырдағы ғылымның жетістіктеріне байланысты, ол екінші, жаңартылған басылымын шығарды. Қайта басылымды Ипполит Кошерис бастады, бірақ IV томды аяқтамас бұрын (1863 жылы) жұмыс тоқтап қалды. Адриен Ожие жұмысты жалғастырып, мазмұнының талдамалық тізімі бар алтыншы томды қосты. Ақырында, Фернан Бурнон 1890 жылы «Түзетулер мен қосымшалар» жинағымен еңбекті аяқтады. Бұл туралы Х. Кошерис өз басылымының алғы сөзінде айтқан.
Lebeuf's most important research had Paris as its subject. He published a collection of Dissertations sur l'histoire civile et ecclésiastique de Paris, then an Histoire de la ville et de tout le diocèse de Paris, mostly taken from the original sources. In view of scholarship's 19th century advances, he published a second, updated, edition. The reprinting was undertaken by Hippolyte Cocheris, but was interrupted (1863) before the completion of volume IV. Adrien Augier resumed the work, and added a sixth volume containing an analytical table of contents. Finally, Fernand Bournon completed the work with a volume of Rectifications et additions in 1890. and by H. Cocheris, in the preface to his edition.