Кіріспе

Аризона штатындағы ұлттық ескерткіш, АҚШ

Навахо ұлттық ескерткіші – Аризонаның солтүстігіндегі Навахо ұлтының аумағының солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан ұлттық ескерткіш. Ол ежелгі Пуэбло халқының үш жақсы сақталған жартасқа орналасқан үйлерін сақтау үшін құрылған: Кит Сил (Бұзылған Саз Сыйы), Бетатаки́н (Жартас Үйі) және Инскрипшн Хаус (Жазу Үйі). Ескерткіш Кайента, Аризона қаласының батысында, Сейги каньон жүйесіне көз салып тұрған Шонто платосында орналасқан. Мұнда музейі бар келушілер орталығы, үш қысқа өздігінен бағытталатын жол, екі шағын кемпинг және демалыс алаңы бар. Сандал жолы – 170,69 метр тереңдіктегі Бетатаки́н каньоны арқылы Бетатаки́н қираған жерлерін көруге мүмкіндік беретін, екі бағытты өздігінен бағытталатын жол. Көріктік аймақ – ескерткіштің жалғыз жері, онда келушілер басқа экскурсиялардан өзге жартастан тұратын үйді көре алады. Рейнджерлер келушілерді Бетатаки́н жартасқа орналасқан үйлеріне тегін (3-5 сағаттық) экскурсияларға және Кит Силге айналып келетін саяхаттарға шығарады. Батысқа қарай орналасқан Инскрипшн Хаус көп жылдар бойы жұртшылыққа жабық. Ұлттық ескерткіш 1966 жылдың 15 қазанында тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.

Кит Сель

Кит Силь немесе Кит Сил, навахо тілінде "шашырап қалған сынған қыш ыдыстар" деген мағынаны білдіреді. Бұл Кайента аймағындағы Цеги каньонының бір саласында орналасқан ежелгі Асыл Пуэбло халқының жақсы сақталған жартастағы қонысы. Бұл жерге алғашқы адамдар шамамен 1250 жылы қоныстанды, сол кезде Американың оңтүстік-батысындағы осы сияқты жерлерде көптеген адамдар жиналған деп есептеледі. Кит Силде 1272 және 1275 жылдар аралығында құрылыс қарқынды жүрді, содан кейін құрылыс баяулап, 1286 жылы толығымен тоқтады. 1286 жылы құрылыс тоқтағаннан кейін, шамамен 20 жыл өткен соң одан әрі тастап кетілгенге дейін ешқандай құрылыс болғандығына дәлел жоқ. Ең көп халқы болған кезде бір уақытта 150-ге дейін адам тұрған деп саналады. Өте құрғақ климат және табиғи жардың үстіне шығып тұруының арқасында қоныстың үйлері мен заттары жақсы сақталған. Көптеген археологтар Кит Силді Американың оңтүстік-батысындағы ең жақсы сақталған үлкен қираған орындардың бірі деп санайды.

Бетатакин

Бетатакин навахо тілінде «ұсақ тіреуге салынған үй» деген мағынаны білдіреді. Хопи тілінде бұл жердің аты Таластима, яғни «Жұмсақ тастелі жер» деп аталады. Бетатакин жақын орналасқан Кит-Силден кішірек, тастап кетілген кезде шамамен 120 бөлмесі болған. Дегенмен, Кит-Сел сияқты, Бетатакин да құмтас, саз және ағаштан салынған. Бүгінде алкова ішінде тас құлаудың салдарынан шамамен 80 бөлмесі ғана қалды. Бетатакинде тек бір ғана кива бар.

Алғашқы қазба жұмыстары 1909 жылы Юта университетінің профессоры Байрон Каммингс басшылығымен жүргізілді және 1950-ші, 1960-шы жылдары Джеффри Дин сияқты археологтармен жалғасты. Уэзерилл ағайындары Цэги каньоны мен Юта аймағындағы ескерткіштерге экскурсиялар ұйымдастырып, көрікті жерлерді көрсету арқылы табыс табады. Кейіннен Уэзерилл ағайындары Навахо ұлттық ескерткішіне кіретін орындарды сақтау және қорғау жұмыстарына белсенді түрде қатысты. Уэзерллдер ежелгі Пуэбло ескерткіштерінен шығарған артефактілер алыс жерлерге сатылған немесе жіберілген, сондықтан қазіргі таңда олардың қайда екені туралы мәлімет аз.

Тіршілік ету

Бұл аймақтағы Пуэбло тайпасы көшпенді өмір салмай, негізінен ауыл шаруашылығымен айналысқан. Навахо ұлттық ескерткішіндегі егістіктердің бастысы – жүгері, сондай-ақ бұршақ пен қабақ тәрізді өсімдіктер де олардың тағамына кірген. Цеги каньонындағы халық азық-түлік үшін ауыл шаруашылығына көп тәуелді болғанымен, жергілікті жабайы жануарларды да аулаған. Осы Пуэбло тайпасының ата-бабалары егін өндіру үшін қолданылатын жерді барынша пайдалану мақсатында осы үңгірлерде тұрған деп саналады. Олар үстірттерде немесе каньон төңірегінде емес, осы үңгірлерде тұрғандықтан, осы жерді ауыл шаруашылығына пайдаланып, биік таулы, шөлді аймақта өмір сүруге сәттілікке жеткен. Навахо ұлттық ескерткішін құрайтын қираған ғимараттардың көп бөлігі сақтауға арналған бөлмелер болды, бұл олардың егін өндірісінің белгілі бір кезеңде өмірлік кеңістігінің маңызды бөлігін сақтауға жұмсауға жеткілікті деңгейде табысты болғанын көрсетеді.

Тұрғын үй/архитектура

Бұл үңгірдегі құрылыстар негізінен саз және цемент ерітіндісімен біріктірілген құмтас блоктарынан тұрғызылған. Ертедегі құрылыстар мен үстіңгі жазықтардағы ауылдармен салыстырғанда, Навахо ұлттық ескерткішінің жартастағы қонысы 13-шы ғасырдың ортасы мен соңында аймақтық халықтың өсуіне байланысты, тығыз және жақсы қорғалған жерлерге шоғырлануға бағытталған кең ауқымды үрдісті көрсетеді. Бұл жердегі құрылыстың көп бөлігі әдеттегі ата-бабалар Пуэблосының сәулеттік формаларына ұқсас, соның ішінде кивалар, дөңгелек мұнара (Кит Сельде) және шұңқыр үйлер сияқты ерекшеліктер бар. Алайда, бұл жердің шектеулі кеңістігі тұрғын аймақтың тығыздығын арттырды. Кит Сельдің гүлденген кезінде 150-ден астам бөлмесі мен 6 кивасы болса, Бетатакинде шамамен 120 бөлме және бір ғана кива болды. Навахо ұлттық ескерткішінің қираған жерлерінде Snake кланымен бірге Horn кланы да қоныстанды. Snake кланының балалары басқа балаларды шағып, өлімге себеп болғандықтан, Horn кланы оларды ығыстырды. 1912 жылы ескерткіштің аумағы үш бөлікке қысқартылды: Бетатакин төңірегіндегі, Кит Сель төңірегіндегі және Inscription House төңірегіндегі жерлер.

Климат

Навахо ұлттық ескерткішінде суық қыстар мен ыстық жаздармен сипатталатын салқын, жартылай құрғақ климат (Köppen: BSk) басылады.

Қарым-қатынас

Дойел, Дэвид Э. & Дин, Джеффри С. "Қоршаған ортаның өзгеруі және ежелгі Американың оңтүстік-батысындағы адамның бейімделуі". Юта университетінің баспасы, Солт-Лейк-Сити. 1996
Фергюсон В. М. & Рон А. Х. "Оңтүстік-Батыстағы Анасази ескерткіштері (құлазыған орындары)". Нью-Мексико университетінің баспасы, Альбукерки. 1999
Нобл, Дэвид Грант. "Тас астындағы үйлер: Каньон-де-Шеллидегі Анасази және Навахо ұлттық ескерткіші". "Ежелгі қала" баспасы, Санта-Фе, Нью-Мексико. 1986
Плог, Стивен. "Американың оңтүстік-батысындағы ежелгі халықтар". Thames & Hudson Inc., 500 Fifth Avenue, Нью-Йорк, Нью-Йорк 10110. 1997
Ротман, Хэл. "Навахо ұлттық ескерткіші: жер және оның халқы". Оңтүстік-Батыс мәдени ресурстар орталығы. Санта-Фе, Нью-Мексико. Кәсіби еңбектер № 40, 1991 жыл.