Томас Тингей: Американ теңіз күшінің қайраткері және Вашингтон теңіз базасының басшысы
Thomas Tingey
Томас Тинги – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің комиссары, британдық теңізші, Континенталдық әскерде қызмет еткен. Соғыстарда ерлігімен көзге түскен, теңіз базасының басшысы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Томас Тинги (11 қыркүйек 1750 - 23 ақпан 1829) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің коммодоры. Алғаш британдық Корольдік теңіз күштерінде қызмет еткен Тинги, кейін Континенттік әскери-теңіз күштерінде де қызмет етті. Тинги Квази соғысында өзгеше көзге түсіп, өмірінің соңына дейін теңіз кемежайының бастығы қызметін атқарды.
Thomas Tingey (11 September 1750 – 23 February 1829) was a commodore of the United States Navy. Originally serving in the British Royal Navy, Tingey later served in the Continental Navy. Tingey served with distinction during the Quasi War and served as the commandant of the navy yard until his death.
Ерте өмір
Тинги 1750 жылдың 11 қыркүйегінде Лондонда дүниеге келген. Жастық шағында ол британдық Корольдік теңіз флотында мічман болып қызмет етті, ал кейін 1771 жылдың шілдесінде Лабрадор жағалауындағы Шато шығанағындағы блокхаустың бастығы болды. Одан кейін ол Батыс Үндістандағы сауда кемелеріне командирлік етті, содан соң колонияларға келіп, Шығыс Үнді компаниясына инвестиция жасады. Расталмаған деректерге сәйкес, Тинги Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік флотта қызмет еткен.
Tingey was born in London on 11 September 1750. As a youth, he served in the British Royal Navy as a midshipman aboard and later in July 1771 commanded a blockhouse at Chateaux Bay on the Labrador coast. He later commanded merchant vessels in the West Indies before coming to the colonies and investing in the East India Company. According to unverified tradition, Tingey served in the Continental Navy during the American War for Independence.
Әскери-теңіз карьерасы
1798 жылдың қыркүйегінде Тинги АҚШ Әскери-теңіз күштерінде капитан болып тағайындалды және Франциямен болған жартылай соғыста "Ганг" әскери кемесінің командирі ретінде көзге түсті. Осы кезеңде Тинги испаниола және Куба арасындағы Желді өткел суларында француз каперлерінен американдық кемелерді қорғау үшін эскадрильяға басшылық етті. Тинги "Ганг" кемесімен төрт кемені жаулап алды және британдық фрегатпен болған қақтығысымен әйгілі болды, ол қан төгілмей аяқталды. 1802 жылы жартылай соғыс аяқталғаннан кейін ол Әскери-теңіз күштерінен босатылды.
In September 1798 Tingey was commissioned a captain in the United States Navy and distinguished himself in the Quasi War with France, as commander of the man of war Ganges. During that time, Tingey commanded a squadron which cruised the waters of the Windward Passage between Hispaniola and Cuba to protect American shipping from French privateers. Tingey commanded Ganges as she took four prizes and is known for his bloodless encounter with the British frigate He was discharged from the Navy following the conclusion of the Quasi War in 1802.
Вашингтон әскери-теңіз кемежайы
1800 жылдың қаңтар айында Тинги Вашингтон қаласындағы жаңа Вашингтон әскери-теңіз кемежайының құрылысын қадағалауға тағайындалды. Ол Вашингтонның саяси топтарында жақсы байланыстарға ие болды және Томас Джефферсон мен Джеймс Мэдисон кабинетінің мүшелерімен тығыз қарым-қатынаста болды. 1804 жылдың 23 қарашасында ол қайтадан Әскери-теңіз күштерінің капитаны болып тағайындалды және Вашингтон әскери-теңіз кемежайының командирі және әскери-теңіз агенті қызметтерін атқарды. Ол өмірінің соңына дейін осы лауазымдарда қызмет етті. WNY-де ұзақ жылдар бойы қызмет еткен кезінде Тинги құлдық еңбекті қолдады. 1808 жылғы әскери-теңіз кемежайының тізімі мен жалақы төлемі құлдарды әскери-теңіз кемежайының жалақы тізіміне енгізу практикасының кең таралғанын және тиімді екенін көрсетті. Тинги және басқа да әскери-теңіз офицерлері өз жалақыларын құл "қызметшілерінің" жалақысы мен азық-түлігін алу арқылы толықтыра алды, олар "қарапайым теңізшілер" ретінде әскери-теңіз жалақы тізімінде тіркелді. 1808 жылдың 19 мамырында Теңіз күштері министрі Роберт Смитқа жазған хатында Тинги Вашингтон әскери-теңіз кемежайында барлығы 194 қызметкер бар екенін және оның ішінде 58 қара нәсілді құл немесе жұмыс күшінің 29,9% құралатынын мәлімдеді. Осы құл еңбекшілердің ондайы теңізшілер Абрам Линсон мен Чарльз Ланкастер (суретті қараңыз) сияқты әскери-теңіз офицерлеріне жалға берілді, олар коммодордың құл "қызметшілері" болды. Коммодор Тинги кейіннен 1809 жылдың 21 шілдесінде 29 жастағы Линсонды босатып жіберді. Соңында Тинги қызметтің дәстүрін келтіріп, Роберт Смиттен бұл тыйымды қайта қарауды сұрады. Смит бұл өтінішті қарастырмады. Смит Тингидің өтінішін қабылдамауының себебі, жақында Тинги мен оның орынбасары Джон Кассинге (әскери-теңіз офицері) қарсы әскери-теңіз қызметкері Сэмюэл Хансон жасаған айыптамалар болды. Хансон екі офицердің де отбасылары мен достарына тиесілі құлдарды кеме құрылысы орындарының жалақы тізіміне енгізу арқылы қаржылық пайда тапқанын айыптады. Джефферсонның досы Хансон президентке де хат жазып, айыптамалар туралы хабардар етті. "Смит, бұрынғы заңгер, жақсы оқырман болды және ол да, Джефферсон да тергеудің жария болуын қалаған жоқ. Оларға алаңдаудың қажеті болмады, себебі жергілікті газеттердің ешқайсысы ұсынылып отырған тергеу туралы жазба жасаған жоқ, сондай-ақ тергеу комиссиясы өткені туралы файлда ешқандай жазба болған жоқ". 1809 жылы әскери-теңіз кемежайы құлдарды жұмысқа алуды қайта бастады, Тинги Смит министріне "осы маңайдағы жақсы құлдарды жұмысқа алуға және олардың саны қазіргі уақытта жиырмадан аспауға" рұхсат сұрады. 1815 жылдың 11 мамырында Әскери-теңіз комиссарлары кеңесі тағы да Тингиге WNY-дегі жұмыспен қамту практикасы туралы хат жазды: "Мемлекеттік қызметке жарамсыз адамдарды жұмысқа алудағы қысым, мүгедек және басқаруға келмейтін құлдарды қиын жағдайдағы жесірлер мен жетімдердің және мұқтаж отбасылардың игілігі үшін, шәкірттерді олардың ұстаздарының игілігі үшін, сондай-ақ қарттар мен балаларды олардың отбасылары мен ата-аналарының игілігі үшін жұмысқа алу. Бұл практикалар тоқтатылуы керек". Сол кездегі әскери-теңіз ережелеріне сәйкес, коммодор Тинги Вашингтон әскери-теңіз кемежайының шығындарының 1% комиссия ретінде алды. Оның сатып алу және келісімшарт мәселелеріне қатысуы көп ұзамай заңсыз сатып алу туралы пікір қалыптастырды және 1810 жылдың 10 желтоқсанында коммодордың әрекеттерін тергеуді бастауға себеп болды. Тергеу барысында ешқандай маңызды бұзушылықтар анықталмады. Тингидің командирлік қызметі кезінде Вашингтон әскери-теңіз кемежайының қызметкерлері жиі жаңа қару-жарақтарды жобалау және сынау үшін пайдаланылды. Министр Смит 1808 жылдың 6 ақпанында және 17 тамызында Тингиден доктор Уоллестің өнертабысын және Роберт Фултонның торпедасын сынақтан өткізуді сұрады, екі жоба да кемежай қызметкерлері мен ресурстарын қажет етті. 1814 жылдың тамызында британдықтар Вашингтонға шабуыл жасағанда, Теңіз күштері министрі Тингиге кемежайды өртеп жіберуді бұйырды. Ол 1814 жылдың 17 қыркүйегінде қызына жазған хатында: "Жау қаланың иесі болғаннан кейін мен қаладан кеткен соңғы офицер болдым, алған барлық бұйрықтарды толық орындадым, оның ішінде менің зейнеткерлікке шығуым және олардың қолына түспеуім. Мен сондай-ақ бірінші болып қайтып келдім және олар бейбіт түрде иелері болған күні ішке кірген жалғыз адам болдым". Тинги британдық күштер кеткеннен кейін өз міндеттерін қайта бастады. Вашингтон әскери-теңіз кемежайының командирі болған 29 жыл бойы Тинги өзінің дипломатиялық шеберлігін пайдаланып, оған қойылған жиі қайшы талаптарды келістірді. "Кемежай командирі" ретінде оның хат-хабарлары өзінің саяси жоғары лауазымдағы адамдарының талаптары мен қызметкерлерінің қажеттіліктері және кейде талаптары арасында теңгерімділікке жетуге деген ұмтылысын көрсетеді. Теңіз күштері министрі кейде коммодорға ауыр жүк жүктеді, мысалы, Жосия Фокс және Уильям Доути сияқты теңіз конструкторларына жұмыс бағытын жүзеге асыруға және кемежай қызметкерлерін жұмысқа алуға рұхсат беру.
In January 1800, Tingey was appointed to supervise construction of the new Washington Navy Yard at Washington, D. C. He was well connected in Washington D. C. political circles and had close relations with members of Thomas Jefferson and James Madison's cabinet. On 23 November 1804, he was again commissioned a captain in the Navy and made Commandant of the Washington Navy Yard and naval agent, posts he held until his death. During his long tenure at WNY, Tingey was a strong advocate for enslaved labor. The 1808 Navy Yard muster and payroll's reflected, the practice of placing the enslaved on the Navy Yard payroll was both widespread and profitable. Tingey and other naval officers were able to supplement their pay by drawing the wages and rations of their enslaved "servants"who appeared on the Navy payrolls as "Ordinary Seaman'. In his letter to Secretary of the Navy, Robert Smith, 19 May 1808, Tingey stated there was a total of 194 employees in the Washington Navy Yard and "in ordinary"; with 58 enslaved blacks, or 29.9% of the workforce. Ten of these enslaved workers were leased to the Navy by naval officers including Seamen Abram Lynson and Charles Lancaster, (see thumbnail) the Commodore's enslaved "servants". Commodore Tingey, later manumitted the 29 year old Lynson on 21 July 1809. In his conclusion Tingey, cited the custom of the service, and implored Robert Smith to reconsider this ban. Smith would not reconsider. Smith's reluctance to grant Tingey's request, stemmed in part, from the recent allegations made by Naval Purser, Samuel Hanson, against both Tingey and his deputy John Cassin (naval officer). Hanson charged both officers had financially profited by placing enslaved laborers belonging to their families and friends on shipyard payrolls. Hanson a friend of Jefferson, had also written to the president, alerting him to the charges. "Smith, a former lawyer, was a close reader and neither he nor Jefferson wanted the publicly of an inquiry They need not have worried for none of the local newspapers carried any mention of the proposed Inquiry nor are there any notations in the file that Court of Inquiry ever met." The Navy Yard though in 1809 returned to employing enslaved labor with Tingey's request to Secretary Smith to, " direct the employment in the Ordinary of good Slaves, belonging to this neighborhood and the number not to exceed twenty at present." On 11 May 1815, an alarmed Board of Navy Commissioners, again wrote Tingey, about WNY employment practices "Particularly pressure in the employment of characters unsuited for the public service – maimed & unmanageable slaves for the accommodation of distressed widows & orphans & indigent families apprentices for the accommodation of their masters – & old men & children for the benefit of their families & parents. These practices must cease." As naval agent in accordance with the naval regulations of the era, Commodore Tingey received 1% of his Washington Navy Yard disbursements as commission. His involvement in procurement and contracting issues soon gave rise to a perception of irregular purchase and an inquiry into these charges on 10 December 1810 Secretary of the Navy Robert Smith establishing inquiry into the Commodore's conduct. The inquiry failed to find any substantive violations. During Tingey's tenure as commandant, Washington Navy Yard personnel were frequently used to design and test new weapons. Secretary Smith requested Tingey on 6 February and 17 August 1808 arrange a test of Doctor Wallace's invention and Robert Fulton's torpedo both projects which required yard employees and resources. In August 1814, as the British advanced on Washington, the Secretary of the Navy ordered Tingey to set fire to the yard. He wrote to his daughter under date of 17 September 1814, "I was the last officer who quitted the city after the enemy had possession of it, having fully performed all orders received, in which was included that myself retiring, and not to fall into their possession. I was also the first who returned and the only one who ventured in on the day on which they were peaceably masters of it." Tingey resumed his duties as commandant after the withdrawal of the British forces. Throughout his twenty nine year tenure as Washington Navy Yard Commandant, Tingey, exercised his considerable diplomatic acumen in reconciling the often conflicting demands placed upon him. As Yard Commandant, his correspondence reflects his strong desire to achieve balance between the requirements of his political superiors, and the needs and sometimes demands of his employees. The Secretary of the Navy on occasion placed heavy burdens on the Commodore such as directing that Naval Constructors like Josiah Fox and William Doughty be allowed to exercise work direction and hiring authority over Yard employees.
Өлім және жерлеу
Тинги 1829 жылдың 23 ақпанында қайтыс болды. Ол Вашингтон қаласындағы Конгресс зиратында әскери салтанатпен жерленді.
Tingey died on 23 February 1829. He was buried with military honors in the Congressional Cemetery in Washington, D. C.
Қоғамдар
1820 жылдары Тинги беделді Колумбия өнер мен ғылымды дамыту институтының мүшесі болды. Институттың құрамында бұрынғы президенттер Эндрю Джексон мен Джон Куинси Адамс, сондай-ақ сол кездегі әскери, мемлекеттік қызмет, медицина және басқа да салалардағы көптеген белгілі тұлғалар болды. 1820 жылдың 1 наурызында Тинги Колумбия округіндегі теңіз және жағалау күзеті офицерлерін мұқтаж офицерлер, олардың жесірлері мен балаларына көмек көрсету мақсатында бауырластық қоғам құру туралы ұсынысты қарастыруға шақырды. Осының нәтижесінде сол жылы қайтыс болған офицерлердің отбасылары үшін Теңізшілер бауырластық қауымдастығы құрылды. Кейіннен қауымдастық 1823 жылы Конгреске тіркелу үшін өтініш бірақ, Конгресс бұрынғыдай жағдай туындауынан қауырсынып, олардың өтінішін қабылдамады. Содан кейін қауымдастық округтік жарғы негізінде ұлттық ұйым құрды.
During the 1820s, Tingey was a member of the prestigious society, Columbian Institute for the Promotion of Arts and Sciences, who counted among their members former presidents Andrew Jackson and John Quincy Adams and many prominent men of the day, including well known representatives of the military, government service, medical and other professions. On 1 March 1820, Tingey invited naval and marine officers in the District of Columbia to consider a proposal for a Fraternal Society for the relief of indigent officers, their widows and children. As a consequence the Naval Fraternal Association was founded that same year, for families of deceased officers. The association subsequently applied for Congressional incorporation in 1823 but Congress denied their request for fear of the precedent. The association then established a national organization under a District charter.
Жеке өмір
Оның қызы Ханна Тунис Крейвенге тұрмысқа шықты, ол үкімет қызметкері, кейіннен теңіз флотының есепшісі болды. Оның екі ұлы, Тунис және Томас Тинги, Америка Азамат соғысы кезінде Одақ теңіз флотында көзге түсті. Тағы бір қызы, Маргарет, Мэн штатынан АҚШ өкілі Джозеф Ф. Уингейтке тұрмысқа шықты. Тинги көбінесе көптеген бейбіт жұмыскерлерімен жақсы қарым-қатынаста болды. Вашингтон теңіз кемесінде жұмыс істеген құл Майкл Шайнер Тингинің қазасын былай деп еске алды: "Вашингтон теңіз кемесінің командирі, Комодор Томас Тинси 23 ақпан 1829 жылы дүйсенбі күні қайтыс болды, жерде қар жатыр, ол өте жақсы офицер және әдепті адам болған".
His daughter Hannah married Tunis Craven, a government clerk and later naval purser. Two of her sons, Tunis and Thomas Tingey rose to prominence in the Union Navy during the American Civil War. Another daughter, Margaret, married U. S. Representative Joseph F. Wingate of Maine. Tingey was generally well liked by his large civilian workforce. Washington Navy Yard enslaved worker Michael Shiner noted Tingey's passing with this tribute, "Died in Command of the Washington navy yard Comerder thomas tinsy on the 23 day of February 1829 on Monday and snow on the ground and a fine officer he was and a gentelman".
Құл иелері
1810 жылғы АҚШ-тың Колумбия округінің халық санағында Томас Тингидің үйінде алты құл тіркелгені көрсетілген. Құл иесі болғандықтан коммодор Тинги "қатал, тіпті қатыгез" болуы мүмкін еді; 1828 жылы күнделік жазушы Майкл Шайнер былай деп жазды: "Сол кезде коммодор Тингидің аяқшысы 4-ші үйдің ішіндегі бірнеше адамның аяқтарын кесіп тастаған, оны бастау үшін арқандыққа алып барған, ол оған қозғалыс берді." "Қозғалыс", яғни қамшылау – бұл жалаңаш арқаны қалың арқанмен ұру. Тинги қашып кеткен құлдарды құлдыққа қайтаруда жиі жетекшілік етті. 1820 жылғы 4 қаңтарда «Бостон Патриот» және «Daily Advertiser» газеттері коммодор Томас Тингидің құл жұмысшысы Джон Говардты ұстағанын және Тингидің өкілі оны Колумбия округіне қайтаруға тиіс екенін хабарлады. 1821 жылғы 16 тамызда Тинги өзінің құлдықтағы аспазы және үй шаруасы Сьюки Динге қатысты хабарлама жариялап, былай деді: «Кімде-кім оны түрмеде немесе басқаша түрде үш күнге қала газеттерінде жарнамалап ұстаса, оны ашық саудада ақшаға сатуға рұқсат етіледі, онда сатудан түскен ақшаның төрттен бірін толық ақшалай төлейміз, шығыстарды есептемей». 1822 жылы Тинги әріптесіне Сьюки Диннің еркін әйел ретінде жұмыс іздеп жүргенін жазды. Тинги құлдыққа түскен әйелді қалай ұстап алуға болатынын және оны ұстағаннан кейін бірден қалай сату керектігін егжей-тегжейлі түсіндірді.
The 1810 U. S. Census for the District of Columbia enumerated Thomas Tingey as having six enslaved individuals registered in his household. As a slaveholder Commodore Tingey could be "rough and even brutal;" in 1828 diarist Michael Shiner wrote, "The same time they wher a lad comerder tinsay [Commodore Tingey] foot man had been cutting some of his shines at the house on the 4 and they taking him down to the rigging loft that it give him a starting.” A "starting", flagellation, is a beating on the bare back with a thick rope end. Tingey frequently took the lead in returning escaped slaves to slavery. On 4 January 1820 the Boston Patriot and Daily Advertiser, reported that Commodore Thomas Tingey had secured his enslaved laborer John Howard, and that Tingey's agent was to return him to the District of Columbia. On 16 August 1821 Tingey took out a notice for his enslaved cook and housekeeper, Sukey Dean, stating "But whosoever will secure her in jail or otherwise of the three days advertisement in the city newspapers sells her at public venue for cash shall have on fourth of what she sells for in full cash less any charges." In 1822, Tingey wrote to a colleague that Sukey Dean was seeking employment as a free woman. Tingey offered details on how to capture the enslaved woman, and instructions on how to sell her immediately upon capture.
Атаулар мен құрметтер
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің үш кемесі оның құрметіне Тинги деп аталды, сондай-ақ Вашингтон әскери-теңіз базасының Тинги қақпасы және осы қақпаға апаратын Вашингтон қаласындағы Тинги көшесі (SE) бар.
Three ships of the United States Navy were named Tingey for him as well as the Tingey gate of the Washington Navy Yard, Washington, D. C., and Tingey Street SE, which leads to the gate.