Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка педагогы, жазушы, Азамат соғысының медбикесі
American educator, author, Civil War nurse
Кэтрин Меррилл (24 қаңтар 1824 – 30 мамыр 1900) – Индиана штатынан шыққан американдық педагог, жазушы және Азамат соғысының медбикесі. Ол АҚШ-тағы екінші әйел университет профессоры атанды. Ол талантты педагог ретінде жақсы есте қалды және кішіпейілділігі мен мейірімділігімен құрметке ие болды. 1869 жылы Меррилл Солтүстік-Батыс Христиан Университетіндегі (қазір Батлер Университеті) ағылшын әдебиеті кафедрасының алғашқы Демия Батлер профессоры болып тағайындалды және 1869–70 оқу жылында университет профессоры қызметін бастады. Меррилл 1883 жылы профессорлық қызметтен қанағаттанды, бірақ өмірінің соңына дейін үйінде жеке сабақтар берді. Мұғалім болудан басқа, Меррилл жарияланған автор болды, бірақ бұл оның басты мақсаты емес еді. Оның 1859–1861 жылдардағы Еуропаға жасаған саяхаттары туралы мақалалары Индиана газеттерінде жарияланды. Ол сондай-ақ "Одақ үшін соғыстағы Индиана сарбазы" (1866, 1869) атты еңбекті анонимді түрде жазды. "Шекспир және басқа эсселер" (1902) оның өлімінен кейін жарық көрді. Меррилл Индианаполистегі Краун Хилл зиратына жерленген. Академия және Индианаполистің қоғамдық ортасында кең танылған және құрметтелген Меррилл қоғамдық ұйымдарда белсенді қатысты. Ол 1867 жылы Индианаполистегі Доссыз әйелдер үйінің құрылуына бастама жасады және оның кеңесінде қызмет етті. 1885 жылы құрылған Индианаполис әдеби клубы Кэтрин Меррилл клубы деп аталып, оның құрметіне берілді; Индианаполис мемлекеттік мектептері 1900 жылы 25-ші мектепті Кэтрин Меррилл мектебі деп атады; ал Мерриллдің достары мен бұрынғы студенттері 1907 жылы Батлер Университетіндегі Кэтрин Меррилл ағылшын тілі кафедрасын құрды (қор 1930 жылы тоқтатылды).
Catharine Merrill (January 24, 1824 – May 30, 1900) was an American educator, writer, and American Civil War nurse from Indiana who became the second female university professor in the United States. She is best remembered as a talented educator and admired for her modesty and kindness. In 1869 Merrill accepted the appointment as the first Demia Butler Chair of English Literature at North Western Christian University, now known as Butler University, and began her fourteen year career as a university professor during the 1869–70 academic year. Merrill resigned the professorship in 1883, but continued to offer private instruction at her home until shortly before her death. In addition to becoming a teacher, Merrill was a published author, although it was not her primary goal. Articles describing her travels in Europe from 1859 to 1861 were published in Indiana newspapers. She also anonymously wrote The Soldier of Indiana in the War for the Union (1866, 1869). The Man Shakespeare and Other Essays (1902) was published posthumously. Merrill is buried at Crown Hill Cemetery in Indianapolis. Well known and respected in academia and Indianapolis's social circles, Merrill was active in civic groups. She cofounded the Indianapolis Home for Friendless Women in 1867 and served on its board. The Catharine Merrill Club, an Indianapolis literary organization established in 1885, was named in her honor; Indianapolis Public Schools renamed Public School Number 25 the Catharine Merrill School in 1900; and Merrill's friends and former students endowed Butler University's Catharine Merrill Chair of English in 1907 (the endowment lapsed in 1930).
Ерте өмір және білім
Меррилл 1824 жылғы 24 қаңтарда Индиана штатының Коридон қаласында Сэмюэл мен Лидия Джейн (Андерсон) Меррилл отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Вермонт штатының тумасы, Дартмут колледжінде оқыған, Индиана штатының алғашқы көрнекті азаматы болды. Ол 1816 жылы Индиана штатының Швейцария округіндегі Vevay қаласына көшіп келді, Индиана штатының Бас Ассамблеясында (1819–22 жж.) қызмет етті және Индиана штатының бірінші мемлекеттік қазынашысы болды (1822–34 жж.). Сэмюэл 1824 жылы мемлекеттік қазынаны Индианаполис қаласына, жаңа штаты астанасына көшіруге жауапты болды; оның жас отбасы, тоғыз айлық Катеринаны қоса, оған сапарға қатысты. Кейт лақап атымен танылған Катерина он баланың үшіншісі еді. 1847 жылы Мерриллдің анасы қайтыс болды, екі жылдан кейін үлкен әпкесі де қайтыс болды. Мерриллдің әкесі 1849 жылы Индиана штатының Мэдисон қаласының Элизабет Янгқа үйленді; ол 1855 жылы қайтыс болды. Осы кезеңде Катерина кіші туындарына күтім жасады. Мерриллдермен бірге туыстары да уақыт-уақытпен бірге тұрды. Кейіннен Меррилл Индианаполистің Төртінші пресвитериан шіркеуінің негізін қалаушы мүшесі болды. Мерриллдің білімі сол замандағы әйелдер мен қыздардың білімінен гөрі кеңірек болды. Оның әкесі Индианаполистегі отбасылық үйінде мектеп ашты, ол оның алғашқы оқушыларының бірі болды. Ол сондай-ақ 1837 жылғы 14 маусымда ашылған Индианаполис әйелдер институтына қатысты. 1859–1861 жылдары Катерина мен кіші әпкесі Мина Еуропаға ұзақ сапар жасады, онда Катерина Германияда әдебиетті оқыды. Америка Азамат соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай екеуі АҚШ-қа оралды.
Merrill was born on January 24, 1824, in Corydon, Indiana, to Samuel and Lydia Jane (Anderson) Merrill. Her father, a native of Vermont who attended Dartmouth College, was an early leading citizen of Indiana. He moved to Vevay, Switzerland County, Indiana, in 1816, and served in the Indiana General Assembly (1819–22) and as Indiana's first state treasurer (1822–34). Samuel was responsible for moving the state treasury to the new state capital at Indianapolis in 1824; his young family, which included nine month old Catharine, joined him on the journey. Catharine, nicknamed Kate, was the third of ten children. Merrill's mother died in 1847 and an older sister died two years later. Merrill's father married Elizabeth Young of Madison, Indiana, in 1849; he died in 1855. During this period, Catharine helped care for her younger siblings. Other members of the extended family also lived with the Merrills from time to time. Merrill later became a founding member of Indianapolis's Fourth Presbyterian Church. Merrill's education was more extensive than was typical for women and girls of her era. Her father established a school at the family home in Indianapolis, where she was among his early students. She also attended the Indianapolis Female Institute, which opened on June 14, 1837. From 1859 to 1861 Catharine and a younger sister, Mina, took an extended trip to Europe, where Catharine studied literature in Germany. Shortly after the outbreak of the American Civil War, the two women returned to the United States.
Мансап
Меррилл өмір бойы педагог қызметін атқарды, бірақ Америка Азамат соғысы кезінде медбике болып та жұмыс істеді. Бұл екі мамандық сол кезде үйленбеген әйелдерге тән еді және Меррилл олардың екеуінде де өте жақсы жұмыс істеді. Ол сонымен қатар жазушы да болды.
Merrill pursued a lifelong career as an educator, but she also served as a nurse during the American Civil War. These two occupations were typical for unmarried women at that time and Merrill excelled at both. She also became a writer.
Білім беруші
Меррилл өзінің педагогикалық мансабын әкесі Индианаполистегі отбасылық үйде құрған жеке мектепте бастады, ал ол басқа да іскерлікпен айналысқанда мектептің толық жауапкершілігін өз мойнына алды. Мектепке оқуға келетін оқушылар саны арта түскенде, ол Market және Delaware көшелеріндегі Төртінші пресвитериан шіркеуінің жертөлесіне көшірілді. Кейіннен ол қаланың басқа жерлеріне көшіріліп, "Мисс Меррилл мектебі" деп белгілі болды.
Merrill began her teaching career at the private school her father founded in the family's home at Indianapolis, and assumed full responsibility for the school as he turned to other business pursuits. As the school's enrollment increased, it moved to the basement of the Fourth Presbyterian Church at Market and Delaware Streets. Later, it relocated to other sites in the city and became known as "Miss Merrill's School".
Университет профессоры
1869 жылы Овид Батлер солтүстік-батыс христиан университетіндегі ағылшын әдебиеті кафедрасын, қазір Батлер университеті деп аталады, 1867 жылы қайтыс болған қызының құрметіне құрметтеп тапсырды. Батлер осы кафедраны, ол әлі де бар, әйел адам әрқашан осы лауазымды иеленуі керек деген шартпен құрметтеп тапсырды. Бұл американдық университетте әйел профессоры үшін арналған алғашқы құрметтеп тапсырылған кафедра болды. Мерилл 1869 жылдың 21 сәуірінде осы лауазымды қабылдап, 1869-70 оқу жылында Индианаполистің солтүстік жағындағы Батлер кампусында сабақ беруді бастады. Мерилл елдегі екінші әйел университет профессоры болды, ал одан бұрын Мария Митчелл өткен жылы Вассар колледжінде болған. Мерилл Батлерде он төрт жыл бойы сабақ берді. Университеттің 2015-17 оқу жылдарына арналған академиялық баяндамасына сәйкес, Мерилл жаңа оқыту әдістерін енгізуде алғашқылардың бірі болды, ол әдебиет курстарында лекция оқу әдісін енгізді, бұл «ғылымнан басқа кез келген пән үшін бірінші рет». 1875 жылы университет Ирвингтон қаласының шеткі аймағындағы жаңа орынға көшіп, атын Батлер деп өзгерткен кезде Мерилл бастапқыда Индианаполистегі үйінен Ирвингтонға қатынайтын, бірақ сапар тым көп уақыт алғандықтан кампусқа жақын үйлерде уақытша тұрып қалды. Ол табиғатты жақсы көріп, Ирвингтонның Христиан паркі деп аталған жерде жиі серуендеуді ұнатты. Мерилл 1883 жылы Батлердегі профессорлық қызметінен кетті.
In 1869 Ovid Butler endowed the Demia Butler Chair of English Literature at North Western Christian University, now known as Butler University, in honor of his daughter, a graduate of the university who had died in 1867. Butler endowed the chair, which still exists, on the condition that a woman would always retain the position. It was the first endowed chair at an American university designated for a female professor. Merrill accepted the appointment on April 21, 1869, and began teaching at Butler's campus on Indianapolis's near northside in the 1869–70 academic year. Merrill became the second female university professor in the country, preceded by Maria Mitchell at Vassar College the previous year. Merrill taught at Butler for fourteen years. According to the university's 2015–17 academic bulletin, Merrill was a pioneer in the use of new teaching methods, introducing the lecture method in her literature courses, a "first for any subject other than science." In 1875, when the university moved to a new site in the suburban community of Irvington and changed its name to Butler, Merrill initially commuted to Irvington from her home in Indianapolis, but took up temporary residence in homes closer to the campus after the journey proved too time consuming. Merrill, who loved the outdoors, enjoyed frequent walks in what became known as Irvington's Christian Park. She resigned from the professorship at Butler in 1883.
Жазушы
Мерилл жазушы болды, бірақ бұл оның басты мақсаты емес еді. 1859-1861 жылдар аралығындағы Еуропаға жасаған саяхаттарын сипаттайтын мақалалары «Индианаполис журналында» және «Лафайетт журналында» тұрақты түрде жарияланды. Азамат соғысынан кейін туған елге деген парыз сезімімен жетелескен Мерилл, Индиана губернаторы Оливер П. Мортонның өтініші бойынша «Одақ үшін соғысқан Индиана сарбазы» (2 том, 1866, 1869) атты Индиана сарбаздарының соғыс кезеңіндегі тәжірибелерін қамтитын тарихи еңбек жазды. Мериллдің қарапайымдылығының арқасында, еңбек оның авторлығын көрсетпей жарияланды. Тарихшы емес Мерилл, сарбаздардың қаһармандықтарын бағалауды артық көрді. Оның өлімінен кейін «Шекспир және басқа эсселер» (1902) атты жазбаларының жинағы жарық көрді. Мериллдің көп жылдық досы, табиғатты зерттеуші Джон Мьюр оған құрмет көрсету үшін кітапқа енген «Ескі дос сөздері» атты туындысын жазды.
Merrill became a writer, but it was not her main goal. Articles describing her travels in Europe from 1859 to 1861 regularly appeared in the Indianapolis Journal and the Lafayette Journal. Motivated by a sense of patriotic duty after the Civil War, Merrill wrote The Soldier of Indiana in the War for the Union (2 volumes, 1866, 1869), a history of Indiana soldiers' wartime experiences, at the request of Indiana governor Oliver P. Morton. Because of Merrill's modesty, the work was published with no mention of her as its author. Merrill, who was not a trained historian, preferred to spotlight the sacrifices of the soldiers. The Man Shakespeare and Other Essays (1902), a memorial collection of her written works, was published posthumously. Naturalist John Muir, Merrill's longtime friend, wrote Words from an Old Friend, which is included in the book, as a tribute to her.
Қоғамдық қызметкер
Академияда және қаланың әлеуметтік ортасында жақсы танылып, құрметке ие болған Меррилл азаматтық ұйымдарда белсенділік танытып, қоғамдық лекциялар оқыды және түрлі комиссияларда жұмыс істеді. 1867 жылы Меррилл мен Джейн Чемберс МакКинни Грейдон мұңайып, көмекке мұқтаж әйелдерге, соның ішінде қаражаты қалмаған жесірлер мен бұрынғы проституткаларға көмек көрсету мақсатында Индианаполис қаңғыбас әйелдер үйін бірлесіп құрды. Меррилл көп жылдар бойы оның басқармасында қызмет етті.
Well known and respected in academia and in the city's social circles, Merrill was active in civic groups, delivered public lectures, and served on various committees. In 1867 Merrill and Jane Chambers McKinney Graydon cofounded the Indianapolis Home for Friendless Women to aid women who were destitute, including penniless widows and former prostitutes. Merrill served on its board for many years.
Өлім және мұра
Мэррилл 1900 жылғы 30 мамырда Индианаполистегі үйінде қайтыс болды. 1900 жылғы 2 маусымда Төртінші Пресвитериан шіркеуінде өткен қоштасу рәсімінен кейін Мэррилл Индианаполистегі Краун Хилл зиратына жерленді. Мэррилл білім беру саласындағы сирек қабілетімен есте қалды. 1885 жылы жергілікті әйелдер тобы, олардың көпшілігі Мэрриллдің бұрынғы студенттері болған, Катарина Мэррилл клубын құрып, оны оның құрметіне атады. 1889 жылы клуб Hoosier Group суретшісі Т. С. Стилге Мэрриллдің портретын салуды тапсырды және оны оған сыйлық ретінде табыс етті. Кейіннен бұл картина Батлер университетіне сыйға тартылды. 1900 жылы Индианаполис мемлекеттік мектептері Мэррилл отбасының үйі орналасқан жердегі №25 мектепті Катарина Мэррилл мектебі деп атады. Мэрриллдің достары мен бұрынғы студенттері 1907 жылы Батлер университетінде Катарина Мэррилл атындағы ағылшын тілі кафедрасын құрды (қор 1930 жылы тоқтатылды).
Merrill died at home in Indianapolis on May 30, 1900. Following funeral services on June 2, 1900, at Fourth Presbyterian Church, Merrill was buried at Crown Hill Cemetery in Indianapolis. Merrill is remembered for her rare abilities as an educator. A group of local women, many of whom were Merrill's former students, founded the Catharine Merrill Club in 1885 and named it in her honor. In 1889 the club commissioned Hoosier Group artist T. C. Steele to paint Merrill's portrait and gave it to her as a gift. The painting was later donated to Butler University. The Indianapolis Public Schools named Public School Number 25, located on the site of the Merrill family homestead, the Catharine Merrill School in 1900. Merrill's friends and former students endowed Butler's Catharine Merrill Chair of English in 1907 (the endowment lapsed in 1930).