Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс және орыс минералогы Иоганн Готтлоб Леманн (4 тамыз 1719 – 22 қаңтар 1767) – неміс минералогы және геологы, стратиграфия ғылымының дамуына үлкен үлес қосып, геологиялық жазбаларды зерттеумен белгілі.
German and Russian mineralogist
Johann Gottlob Lehmann (4 August 171922 January 1767) was a German mineralogist and geologist noted for his work and research contributions to the geologic record leading to the development of stratigraphy.
Өмір және мансап
Леманн Саксония электоратындағы Лангенхеннерсдорф қаласында дүниеге келді. Виттенберг университетінде оқыды, онда 1741 жылы медицина докторы ғылымын қорғады, содан кейін Дрезденде тәжірибелік жұмыс істеді. Саксонияда тұрған кезінде ол жергілікті тау-кен өнеркәсібіне қызығушылық танытып, кен орындарының химиялық құрамы туралы жариялады. 1750 жылы Пруссия Корольдік ғылым академиясы оған Пруссияның барлық аймандарындағы тау-кен өндірісін зерттеуді тапсырды. 1761 жылы Ресей Императорлық ғылым академиясы оны Санкт-Петербургке шақырды, онда ол химия профессоры және императорлық мұражай директоры болды. Оралдағы Березовское кен орнында ол қызғылт-сары түсті минерал (PbCrO4) бар қорғасын кенін тапты, оны "Rotbleierz" (қызыл қорғасын кені) деп атады; қазіргі кезде ағылшын тілінде оны крокоит деп атайды. Леманн, Георг Кристиан Фюхсель және Джованни Ардуино стратиграфияның негізін қалаушылар болды. Леманның ең басты еңбегі – қабатты тау жыныстарын (Flötzgebirge) дәл сипаттауы. Ол Ильфельд пен Мансфельдтің қабатты жүйесіндегі отыз түрлі тау жыныстарын ажыратып, осы аймақтың геологиялық құрылымын көрнекті диаграммалар мен кескіндер сериясында баяндады. Тюрингия кен орындарын сипаттағанда ол көптеген терминдерді кеншілерден алды, және олар геологиялық әдебиетте сақталды; мысалы, Англиядағы Магнийлік әк тас және тақта тастар немесе Жоғарғы Диас тобына сәйкес келетін Зехштейн немесе кен тасы; және Rothliegende (Ротлигенде) немесе қызыл төменгі қабат, кенге толы қабаттардың астындағы өнімсіз негізгі қабаттар, және Төменгі Диасқа баламалы. Леманн Санкт-Петербургте мырышпен толтырылған ретортаның жарылуынан алған жарақаттардан қайтыс болды.
Lehmann was born in Langenhennersdorf, Electorate of Saxony and attended the University of Wittenberg, from which he received an M. D. in 1741, and then established a practice in Dresden. Living in Saxony, he developed an interest in the local mining industry, and published on the chemical composition of ore deposits. In 1750, the Royal Prussian Academy of Sciences commissioned him to study mining practices throughout Prussia. In 1761, the Russian Imperial Academy of Sciences invited him to Saint Petersburg, where he became professor of chemistry and director of the imperial museum there. At the Beryozovskoye deposit in the Urals he discovered a lead ore with a reddish orange mineral (|link=lead(II) chromate|PbCrO4), which he named "Rotbleierz" (red lead ore); today in English its name is crocoite. Lehmann, Georg Christian Füchsel, and Giovanni Arduino were founders of stratigraphy. The chief merit of Lehmann is his accurate description of the stratified rocks (Flötzgebirge). He distinguished thirty successive bands of rock in the stratified system of Ilfeld and Mansfeld, and set forth the geological structure of that district in an accompanying series of diagrams and sections. Many of the terms in his description of the Thuringian deposits were adopted by him from the miners, and have been retained in geological literature; for example, Zechstein or mine stone, corresponding to the Magnesian Limestone and shales or Upper Dyassic group in England; and rothes Todtliegendes (Rothliegende) or red underlayer, the unproductive basement beds below the ore bearing, and the equivalent of the Lower Dyassic. Lehmann died in Saint Petersburg from injuries caused by the explosion of a retort filled with arsenic.