Ұйыққан кездегі ми қызметінің айналымы: Циклдық ауыспалы үлгі (CAP)
Cyclic alternating pattern
Ұйықтағы ми қызметінің циклі: CAP үлгісі – ұйқының тұрақсыздығын көрсететін, сыртқы күштерге бейімделуге көмектесетін ЭЭГ белгісі. REM ұйқысында болмайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Циклдік ауыспалы үлгі (қысқаша CAP) – 1985 жылы Терцано және авторлар тобы сипаттаған, ұйқы кезінде кездесетін екі ұзаққа созылатын, ауыспалы электроэнцефалограмма (ЭЭГ) үлгісі. Бұл – сенсорлық стимуляция болмағанда үздіксіз жүретін, спонтанды қабық қызметі. Бұл – қоршаған ортаның өзгеруіне бейімделген, ұйықтап жатқан мидың қайта ұйымдастырылуы және бір минутқа дейін жиілігімен қайта оралатын, мерзімді бұрыс электрокортикальді қызметпен сипатталады. Бұл «ұйқының тұрақсыздығының ЭЭГ маркері» деп есептеледі. CAP REM кезінде пайда болмайды. Леннокс-Гасто синдромында CAP клиникалық құрысулар мен жалпыланған эпилепсиялық разрядтардың пайда болуын «гейт-бақылау» механизмі арқылы реттейді. CAP – ұйқының тұрақсыздығының маркері және ол жылдам көз қозғалысы жоқ ұйқы кезінде кездеседі. CAP екі фазадан – А және В – тұратын, бір-бірінен кейін келетін циклдардан құралған. А фазасы фазалық құбылыстарды қамтиды, яғни үздіксіз емес. CAP-тың А фазасының түрлері ағымдағы күйлерді ішкі және сыртқы факторларға бейімдеуге мүмкіндік береді. В фазасы CAP кезіндегі негізгі ырғақты көрсетеді. Сонымен қатар, CAP ми қызметіне қатысады және автономды және моторлық функцияларға әсер етеді. CAP пен нейровегетативті ауытқулар мен моторлық оқиғалар арасындағы өзара әрекеттесу бірнеше ұйқы бұзылыстарының патофизиологиясын және үнемі оң қысымды жолмен (CPAP) емдеуге (CPAP обструктивті ұйқы апноэсін немесе ОСА емдеу үшін қолданылады) дәрі-дәрмектің әсерін анықтайды. CAP – NREM тұрақсыздығының маркері және ұйқы фазаларында сақталатын кезеңдік өтулерге сүйемелдейтін «бас сағат» болып табылады, ол ЭЭГ-де де, автономдық функциялар арқылы жүйелі ауытқулар арқылы да байқалады. CAP нарколепсия, көп жүйелік атрофия, кейбір жағдайларда дәрілік препараттарды қолдану кезінде, ОСА үшін CPAP емдеу кезінде және ұзақ уақытқа созылған ұйқысыздықтан кейін түнгі қалпына келтіру ұйқысы кезінде төмендейді. 1992 жылы AASM оянуды ұйқының бұзылуының маркері деп анықтады, бұл ұйқыға зиянды. Бозелли және авторлар тобының 1998 жылғы мәлімдемесіне сәйкес, спонтанды ояну ұйқыда табиғи және өмір бойы артады.
The cyclic alternating pattern (abbreviated CAP) is a pattern of two, long lasting alternate electroencephalogram (EEG) patterns that occur in sleep, as described by Terzano, et al., in 1985. It is a pattern of spontaneous cortical activity, which is ongoing and in the absence of sensory stimulation. It is the reorganization of the sleeping brain challenged by the modification of environmental conditions and it is characterized by periodic abnormal electrocortical activity that recurs with a frequency of up to one minute. It is considered "the EEG marker of unstable sleep". CAP does not occur during REM. In Lennox Gastaut syndrome, CAP modulates the occurrence of clinical seizures and generalized epileptic discharges by means of a gate control mechanism. CAP is a marker of sleep instability and it is found during non rapid eye movement sleep. CAP is organized into sequences of successive cycles composed of two phases, A and B. Phase A involves phasic events, in other words, not continuous. Phase A subtypes of CAP allow adaptive adjustments of ongoing states to internal and external inputs. Phase B refers to background rhythm during CAP. Furthermore, CAP involves cerebral activities and is influenced by autonomic and motor functions. Interaction between CAP and neurovegetative fluctuations and motor events determine the pathophysiology of several sleep disorders and the effect of medication on continuous positive airway pressure (CPAP) treatment (CPAP is used to treat obstructive sleep apnea or OSA). CAP is a marker of NREM instability and is also the "master clock" that accompanies the stage transitions maintained in sleep phases, noted in both the EEG and by autonomic functions through regular fluctuations. CAP is decreased in narcolepsy, multiple system atrophy, in certain cases of drug administration, with CPAP treatment for OSA, and during night time recovery sleep after prolonged sleep deprivation. In 1992, the AASM defined arousals as markers of sleep disruption, which is harmful for sleep. According to Boselli, et al., in 1998 it was noted that spontaneous arousals are natural in sleep and increase over life.