Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Leica M3 – 1954 жылы Ernst Leitz GmbH (қазіргі Leica Camera AG) компаниясы шығарған 35 мм өлшегіш камера. Бұл Leitz үшін жаңа бастама болды, өйткені оларға дейін тек бұрандалы бекіткішті Leica камераларын ғана өндіріп келді, олар алғашқы Leica (Ur Leica) моделіне кезең-кезеңімен жақсартулар болған. M3 Leica камерасына бірнеше жаңа мүмкіндіктерді ұсынды, соның ішінде Contax II сияқты, бір жарқын терезеде видоискатель мен дальномердің біріктірілуі, байонеттік линза бекіткіші және жылдам пленка айналдыру тұтқасы. M3 моделінің өндірісі 1966 жылы тоқтағанға дейін 220 000-нан астам дана сатылып, M сериясының ең табысты моделі болды. Одан кейін бірнеше M сериялы камералар шығарылды, соның ішінде 2014 жылы Leica M A кинокамерасы. Ең алғашқы Leica M3 прототипі 2009 жылы аукционда 72 000 еуроға сатылды. 2019 жылдың маусым айында 1952/1953 жылдарға арналған сериялық модель Ветцлар қаласындағы 34-ші Leitz аукционында 360 000 еуроға сатылды.
The Leica M3 is a 35 mm rangefinder camera by Ernst Leitz GmbH (now Leica Camera AG), introduced in 1954. It was a new starting point for Leitz, which until then had only produced screw mount Leica cameras that were incremental improvements to its original Leica (Ur Leica). The M3 introduced several features to the Leica, among them the combination of viewfinder and rangefinder in one bright window, like on the Contax II, a bayonet lens mount, and rapid film advance lever. It was the most successful model of the M series, with over 220,000 units sold by the time production of the M3 model ended in 1966. It was succeeded by a number of later film M series cameras, including the Leica M A film camera in 2014. The earliest Leica M3 pre model that was built, sold at auction in 2009 for €72,000. In June 2019 a pre series model from 1952/1953 was sold for €360.000 at the 34th Leitz auction in Wetzlar.
Қосқыш
Осы жаңа байонеттік бекіткіш, келесі жарты ғасыр бойы өзгеріске ұшырамаған, «Лейка М» деп аталады. Линзалар бұрандалы бекіткіштерге қарағанда жылдам ауыстырылады, ал кадр сызықтары автоматты түрде реттеледі. Leitz/Leica емес байонеттік бекіткіштерге арналған линзаларды да қолдануға болады (бірақ M3 сатылымда болған кезде олар көптеп өндірілген жоқ), сондай-ақ қарапайым адаптер бұрандалы линзаларды пайдалануға мүмкіндік береді (Leitz немесе басқа компаниялардан болсын).
This new bayonet mount, which has not been changed in the following half century, is called the Leica M mount. Lenses are changed faster than with a screw mount, and framelines set automatically. Non Leitz/Leica bayonet mount lenses can also be used (although none were produced in any quantity while the M3 was sold), and a simple adapter also allows the use of screwmount lenses (whether from Leitz or other companies).
Фильмдерді тасымалдау
Leica IIIf және оның алдыңғы модельдері пленканы жылжыту үшін дөңгелек қолданған. Пленканың жыртылу қаупі болғандықтан, алғашқы M3 модельдері Neoca 2 сияқты екі рет тартылатын рычагпен жабдықталған. Кейінірек шыққан модельдерде (модель № 919 251) камера жұмысын жеделдету үшін бір рет тартылатын рычагтар қолданылды. Тағы бір айырмашылық – пленканы бекітетін пластинада. Алғашқы модельдерде пленканы тегіс ұстау үшін шыны пластина пайдаланылса, кейінірек металл пластина қолданылды. Пленканы жүктеу Leica II және III серияларындағыдай, камераның төменгі бөлігін шешіп алу арқылы жасалады. Камераның арт жағындағы қақпақтың жапқышын көтеру арқылы пленкаға оңай қол жеткізуге болады, бұл бұрынғы бұрандалы линзалы Leica камераларында кездесетін қиындықтарды жойды. Пленка камераның төменгі жағынан салынады, алдымен пайдаланушы пленканың басын қабылдағыш шпулге бекітеді. Арнайы кассеталар да қол жетімді болған.
The Leica IIIf and its predecessors had used a knob to advance the film. For fear of tearing the film, early M3s had a double stroke advance lever, like the Neoca 2s would. Later models (from model no 919 251) had single stroke levers, which quickened up operation of the camera. Another type of variation is in the film pressure plate used. Early models used a glass plate to keep the film flat, whereas later models used a metal plate. Loading of the film is done by removing the bottom plate, like on the Leica II and III series. A door flap on the rear of the camera can be raised, allowing for easier access to the film, thereby overcoming a problem associated with these earlier screw lens type Leicas. The film is inserted from the bottom of the camera after the user has pre attached the leading end to the take up spool. Special cassettes were also available.
Жапқыш
Бұрынғы бұрандалы бекіткішті Leicas камераларында баяу және жылдам жапқыш жылдамдықтары үшін екі бөлек тегершік болған (камераның үстіндегі жылдам жапқыш тегершігі түсірілім кезінде айналатын). M3 моделі баяу және жылдам жапқыш жылдамдықтарын біріктірді, соның салдарынан түсірілім кезінде тегершік айналмайды. Мұның камерадағы дірілді азайтатыны айтылады. Алғашқы модельдерде жапқыш жылдамдықтары геометриялық емес қатармен келген. Кейінірек бұл 1 секундтан 1/1000 секундқа дейінгі халықаралық стандартқа енді.
Previous screw mount Leicas used two separate shutter speed dials for slow and fast speeds (the fast speed dial on top of the camera rotated during firing). The M3 combined slower and faster speeds and the dial does not rotate during firing. Supposedly, this reduces vibrations in the camera. Early models used a non geometrical series of shutter speeds. On later models this became the international standard of 1s to 1/1000s.
Түрлері мен мұрагерлері
M3-тің түрлері нақты мақсаттар үшін жасалған. Leica 24x27 – қашықтық өлшегіші де, видоискательі де жоқ, пошта қызметі үшін электр есептегіштерін фотоға түсіруге арналған камера. M3, кең бұрышты объективтерге жақсырақ бейімделген 0,72× видоискательі бар M2 моделімен толықтырылды. Келесі модель – қашықтық өлшегішсіз M1, ғылыми құралдармен немесе Visoflex жүйесімен байланыс құралы ретінде көзделіп жасалған. Үлкен Leica M5 камерасын есептемегенде, кейінгі Leica M сериялы камералары M3-ке өте ұқсас. 2002 жылы Minox (кейін Leica сатып алған) компаниясы Leica M3 Digital Classic Camera атты миниатюралық көшірме камера жасады.
Variants of the M3 were made for specific purposes. The Leica 24x27 was a camera with neither rangefinder nor viewfinder, made for the postal service to photograph electricity meters. The M3 was supplemented by the M2 with a 0.72× viewfinder more suited to wide angle lenses. The next model was the rangefinder less M1, intended as an interface with scientific instruments or with a visoflex. With the exception of the larger Leica M5, subsequent Leica M series cameras have a strong family resemblance to the M3. In 2002, a miniature replica camera, the Digital Classic Camera Leica M3, was made by Minox (by then bought by Leica).