Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киринал төбесіндегі Әндір шіркеуі (S. Andreae in Quirinali) – Италияның Рим қаласындағы, иезуит семинариясы үшін салынған рим-католик титулды шіркеуі. Сант-Андреа шіркеуі – римдік барокко архитектурасының маңызды мысалы. Оны Джованни де Россибен бірлесіп Джан Лоренцо Бернини жобалаған.
The Church of Saint Andrew on the Quirinal (, S. Andreae in Quirinali) is a Roman Catholic titular church in Rome, Italy, built for the Jesuit seminary on the Quirinal Hill. The church of Sant'Andrea, an important example of Roman Baroque architecture, was designed by Gian Lorenzo Bernini with Giovanni de'Rossi.
Тарих
Бернини 1658 жылы тапсырыс алды және шіркеу 1661 жылға дейін салынды, бірақ ішкі әрлеуі 1670 жылға дейін аяқталмады. Бұл жерде бұрын 16 ғасырдағы Сант-Андреа-а-Монтекавалло шіркеуі орналасқан. Бұрынғы кардинал Камилло Франческо Мария Памфилидің тапсырысымен және Папа Александр VII-нің келісімімен, Сант-Андреа – Иса шіркеуі мен Сант-Игнацио шіркеуінен кейін Римде салынған үшінші иезуит шіркеуі болды. Ол 1566 жылы құрылған иезуит жаңалықтарына (новициатқа) қызмет ету үшін салынды. Бернини бұл шіркеуді өзінің ең тамаша туындыларының бірі деп есептеді; оның ұлы Доменико кейінгі жылдары Бернинидің сағаттап ішінде отырып, өзінің жетістіктерін бағалайтынын еске алды. Француз драматургі Викториен Сарду өзінің "La Tosca" пьесасының бірінші әрекетін осы шіркеуде өткізді. 2007 жылдан бері бразилиялық кардинал Одило Шерердің титулдық шіркеуі ретінде қызмет етеді.
Bernini received the commission in 1658 and the church was constructed by 1661, although the interior decoration was not finished until 1670. The site previously accommodated a 16th century church, Sant'Andrea a Montecavallo. Commissioned by former Cardinal Camillo Francesco Maria Pamphili, with the approval of Pope Alexander VII, Sant'Andrea was the third Jesuit church constructed in Rome, after the Church of the Gesù and Sant'Ignazio. It was to serve the Jesuit novitiate, which was founded in 1566. Bernini considered the church one of his most perfect works; his son, Domenico, recalled that in his later years, Bernini spent hours sitting inside it, appreciating what he had achieved. The French dramatist Victorien Sardou set the first act of his play La Tosca in the church. It has served as the titular church of Brazilian Cardinal Odilo Scherer since 2007.
Сыртқы
Шіркеудің басты қасбеті Виа-дель-Квиринале (бұрынғы Виа-Пиа) көшесіне қарап тұрады, сондай-ақ сол көше бойымен сәл төменде орналасқан Бороминидің Сан-Карло алле-Кватро-Фонтан шіркеуі де осы көшеге қарап тұрады. Сан-Карлодан өзгеше, Сант-Андреа көшеден ішке қарай орналасқан, ал шіркеудің сыртындағы кеңістік төмен қисық квадрант қабырғаларымен қоршалған. Күмбезді овалды цилиндр жауып тұрады, ал ірі волюттар бүйірлік қысымды қабылдап, таратып жібереді. Көшеге қараған басты қасбеттің ортасында жартылай дөңгелек сөресі мен екі ионикалық бағанасы бар негізгі кіреберіс орналасқан. Сөренің үстінде Памфили әулетінің гербы бейнеленген.
The main façade of the church faces onto the Via del Quirinale (formerly the Via Pia), as does Borromini's San Carlo alle Quattro Fontane further down the road. Unlike San Carlo, Sant’Andrea is set back from the street and the space outside the church is enclosed by low curved quadrant walls. An oval cylinder encases the dome, and large volutes transfer the lateral thrust. The main façade to the street has an aedicular pedimented frame at the center of which a semicircular porch with two Ionic columns marks the main entrance. Above the porch entablature is the heraldic coat of arms of the Pamphili patron.
Интерьер
Ішкі жағында негізгі кіреберіс шіркеудің қысқа осі бойында орналасқан және тікелей жоғары алтарьға қарап тұрады. Шіркеудің негізгі жиынтық кеңістігінің овалды пішіні қабырғалар, пилястралар және антаблетурамен белгіленеді, олар бүйірлік шағын ғибадатханаларды және үстіндегі алтын күмбезді шеңкейді. Бұл әсерлі көркемдік сюжет шіркеу кеңістігінде ғана емес, сонымен қатар әртүрлі көркемдік тәсілдерді пайдалана отырып сақталған. Бернини сурет салу, мүсін және сәулет өнерін біріктіріп, осы рухани сахнада Әулие Андрейдің қасиеттілікке көтерілуінің бейнесін жасады. Ол Санта-Мария-делла-Витториядағы Корнаро капелласындағы Әулие Терезаның шабыттанып құлпыратын күйінің дизайнында да осындай көркемдік тәсілдердің синтезін қолданды. Бұл синтез "көрнекі өнердің бірлігі" деп аталады.
Inside, the main entrance is located on the short axis of the church and directly faces the high altar. The oval form of the main congregational space of the church is defined by the wall, pilasters and entablature, which frame the side chapels, and the golden dome above. This dramatic visual narrative is sustained not only upwards through the space of the church but employs different artistic modes. Bernini combined painting, sculpture and architecture into a synthesis to create visually the idea of the apotheosis of St Andrew in this spiritual theater. He used a similar synthesis of artistic modes in his design of the Ecstasy of Saint Theresa in the Cornaro Chapel of Santa Maria della Vittoria. This synthesis has been referred to as the ‘unity of the visual arts’.
Шатырлар
Оң жақтағы алғашқы шіркеу, Қасиетті Франциск Ксавьер шіркеуі Бачиччоның үш полотносын және бұрынғы, тозуға ұшыраған фрескаларды қамтиды.
First chapel on the right, the Chapel of St Francis Xavier houses three canvases by Baciccio and covers some older, deteriorated frescos.