Британдық христиан жазушысы Кэролайн Фрай өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Британдық христиан жазушысы Каролина Фрай (31 желтоқсан 1787 – 17 қыркүйек 1846), британдық христиан жазушысы, кейіннен Каролина Уилсон ханым, Кенттегі Тунбридж Уэллс қаласында туып, сонда қайтыс болды.

Өмір

Ол Джон мен Джейн Фрайдың он баласының бірі еді. Ол 1831 жылғы 26 мамырда Лестерширдегі Десфордта Уильям Уилсонға үйленді. Фрай отбасы Англия шіркеуіндегі "Жоғары шіркеу" бағытына жақын болды. Оның ағасы Джон Фрай (1775–1849) Оксфорд университетінде білім алды, кейін Десфорд приходының пасторы болды. Ол сонымен қатар көптеген христиандық кітаптардың авторы еді. Ол әпкесіне діни білім беруде маңызды рөл атқарды, евангелистік сенімді баса назар аударды, бұл Каролинаның және оның отбасының бір бөлігінің "қатты және құрғақ" діни көзқарастарын тастап, ынталы евангелистік ізгілікке ұмтылуына әсер етті. Каролина Фрайдың 1822 жылы жас кезінде өткен рухани жаңаруының оқиғасы оның "Христос – біздің үлгіміз" кітабына қосымша ретінде жазылған "Автобиографиясында" баяндалған. Фрай өмірі бойында көптеген жарияланымдар жасады, олардың тізімі төменде келтірілген. Ол 1823 жылы балалардың білімі үшін жазған "Білім беру, діни және әдеби көмекші" атты ай сайынғы журналды шығару арқылы кәсіби жазушылық жолын бастады. Шіркеу теологиясын жазумен қатар, ол құлшылыққа арналған ойлар, дұғалар, өлеңдер жазды және Англияның ауылдық аймалдарындағы саяхаттарында кездескен адамдардың өмір тарихынан алынған моральдық сабақтарды екі томдық "Тыңдаушы" кітабында жариялады. Фрайді лайықты түрде шіркеу теологы, жазушы, ақын және христиан педагогы деп санауға болады – ол түрлі діни мәселелер бойынша қатаң реформаторлық тұрғыдан жазған адам. "Оксфордтағы Тыңдаушы" кітабында ол өзін "жанның туған сәтінде" келуге тағдырланған адам ретінде сипаттайды. Оның қайғысының себебі Джон Генри Ньюман, Джон Кебл және Эдвард Бувери Пузи басқарған, жаңадан құрылған Трактариан қозғалысы мен Англия шіркеуінің бұрынғы бағыттары арасындағы теологиялық айырмашылықтар тудырған қақтығыс еді. Оның Оксфорд лекцияларын сипаттауы оқырмандарға Англо-католик қозғалысының шіркеуге тигізген әсерін, әсіресе "Иеміздің дастарқаны" кітабында діни сакраменттерге қатысты қарсы тараптардың даулы мәселелерін қарастыру арқылы қиын кезеңде түсінуге мүмкіндік береді. 1827 жылы сэр Томас Лоуренс оның әйгілі портретін салған.

She was one of ten children born to John and Jane Fry. She married William Wilson at Desford, Leicestershire on 26 May 1831. Fry's family was affiliated with the "High Church" in the Church of England. Her brother John Fry (1775 – 1849) attended Oxford University and later became rector of Desford parish. He also wrote a number of Christian books. He was instrumental in educating his sister in theological matters emphasizing an evangelical faith that influenced Caroline and others of her family to abandon their "high and dry" religious convictions for a more fervent evangelical piety. Caroline Fry's conversion experience as a young adult in 1822 is recorded in her Autobiography, as inserted as an introduction to her book entitled, Christ Our Example. Fry has produced an impressive list of publications over her life as listed below. She began her professional writing career in 1823 by writing a monthly periodical called the Assistant of Education, Religious and Literary, which she intended for the education of children. In addition to writing church theology, she wrote devotional meditations, prayers, poetry and recounted moral lessons one might learn from the life stories of people she encountered in her travels throughout the English countryside published in two volumes entitled, The Listener. Fry can rightfully be considered a church theologian, a writer, a poet and a Christian educator—someone who wrote from a staunch Reformed perspective on a variety of theological issues. In her book, The Listener in Oxford she describes herself as someone predestined to arrive "at the very birth time" of conflict. Her anguish was due to the major theological differences creating strife between the newly formed Tractarian movement led by John Henry Newman, John Keble and Edward Bouverie Pusey and the existing parties of the Church of England. Her description of the Oxford lectures give readers a unique insight as to what impact the Anglo Catholic movement was having upon the Church during a difficult time of transition, especially in her book entitled, The Table of the Lord, addressing divisive issues held by opposing parties in regard to the theology of the sacraments. Sir Thomas Lawrence painted a famous portrait of her in 1827.