Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Югославтық екінші дүниежүзілік соғыс генералы және саясаткер
Yugoslav World War II general and politician
Константин "Коча" Попович (14 наурыз 1908 – 20 қазан 1992) – серб және югослав саясаткері, 1937–1939 жылдар аралығындағы Испания азамат соғысындағы коммунистік ерікті және Югославия партизандарының Бірінші пролетар дивизиясының дивизиялық қолбасшысы. Оны кейде "Югослав партизандарын құтқарған адам" деп атайды, себебі ол Зеленгора–Калиновик бағытындағы Остік күштердің әлсіз жерін болжап, Сутжеска шайқасында оны бұзу жоспарын жасады, осылайша Иосип Броз Титоны, оның штабын және қарсылық қозғалысының қалған бөлігін құтқарды. Соғыстан кейін ол Югославия Халық Армиясы Бас штабының бастығы қызметін атқарды, содан кейін Сыртқы істер министрі лауазымына көшті және саяси мансабының соңғы жылдарын Югославия вице-президенті болып өткізді. Югославия Коммунистік партиясының мүшесі болғанына қарамастан, Попович еркін нарық реформаларын қолдады және 1970 жылдардағы көрнекті саяси қозғалыс болған серб либералдары тобының мүшесі болды, оған Марко Никежич пен Латинка Перович те кірді. Ол 1972 жылы либералдық топтарына жасалған қысым нәтижесінде зейнетке шықты. Өмірінің қалған бөлігін Дубровникте өткізіп, Югослав соғыстарына және Франьо Туджман мен Слободан Милошевич режимдеріне қарсы сөйледі. Жастық шағында Попович серб сюрреалистік қозғалысының негізін қалаушылардың бірі болды. Марко Ристичпен бірге кітап жазды. Сондай-ақ, Попович Югослав спорт қауымдастығы "Партизан" және "Партизан" футбол секциясының құрылуына қатысты.
Konstantin "Koča" Popović (; 14 March 1908 – 20 October 1992) was a Serbian and Yugoslav politician and communist volunteer in the Spanish Civil War, 1937–1939 and Divisional Commander of the First Proletarian Division of the Yugoslav Partisans. He is on occasion referred to as "the man who saved the Yugoslav Partisans", because it was he who anticipated the weakest point in the Axis lines on the Zelengora–Kalinovik axis, and devised the plan for breaking through it during the Battle of Sutjeska, thus saving Josip Broz Tito, his headquarters and the rest of the resistance movement. After the war, he served as the Chief of the General Staff of the Yugoslav People's Army, before moving to the position of Minister of Foreign Affairs and spent the final years of his political career as Vice President of Yugoslavia. Despite being a member of the Communist Party of Yugoslavia, Popović was a supporter of free market reforms and was also a member of a group of Serbian liberals, a prominent political movement in the 1970s, which also included Marko Nikezić and Latinka Perović. He retired in 1972, amidst pressure against his group of liberals. He spent the rest of his life in Dubrovnik and was very outspoken against the Yugoslav Wars and the regimes of Franjo Tuđman and Slobodan Milošević. In his youth, Popović was one of the founding members of the Serbian Surrealist movement. He co wrote a book with Marko Ristić. Also, Popović was among the founders of the Yugoslav Sports Association Partizan and FK Partizan, the football section of the Yugoslav Sports Association Partizan.
Өмірбаян
Попович Белградтағы бай отбасынан шыққан және Бірінші дүниежүзілік соғысты Швейцарияда өткізген. Ол француз және серб сюрреалистік топтарында белсенді қатысушы, сюрреалист болды. 1945 жылы Югославияда коммунистік режим орнағаннан кейін, 1945 жылдан 1953 жылға дейін Югославия Бас штабының бастығы қызметін атқарды. Осы қызметінде ол Кеңес Одағымен болған қақтығыс кезінде Югославия Халық армиясын (ЮХА) жаңғыртуға байланысты Батыс елдерінің өкілдерімен келіссөздер жүргізді (яғни, Информбюро). Осының нәтижесінде Попович 1953 жылы Югославия Сыртқы істер министрі болды және 1965 жылға дейін осы лауазымды иеленді. Сыртқы істер министрі ретінде ол бірнеше рет БҰҰ Бас Ассамблеясының сессияларында Югославия делегациясын басқарды. 1965 жылдан 1972 жылға дейін Попович Федералдық Атқару Кеңесінің мүшесі болды, ал 1966 жылдан 1967 жылға дейін Югославияның вице-президенті қызметін атқарды. 1985 жылы ол және Пеко Дапчевичке армия генералы шеніне көтеру ұсынылды, бірақ екеуі де одан бас тартты. Попович 1992 жылы Белградта 84 жасында дүние салды.
Popović came from a prosperous Belgrade family and spent the First World War in Switzerland. He became an active Surrealist, active in both the French and Serbian Surrealist groups. After the establishment of a communist regime in Yugoslavia in 1945, he served as the Chief of the Yugoslavian General Staff from 1945 until 1953. In this function he also conducted negotiations with the representatives of Western powers associated with the modernisation of the JNA during the conflict with the Soviet Union (i. e., Informbiro). Consequently, Popović became the Minister of Foreign Affairs of Yugoslavia in 1953 and held this office until 1965. As Foreign Minister, he was the head of the Yugoslav delegation to the UN General Assembly sessions on several occasions. From 1965 until 1972, Popović acted as a member of the Federal Executive Council and the Vice President of Yugoslavia from 1966 until 1967. In 1985, he and Peko Dapčević were considered for promotion in rank General of the Army, but they both rejected the proposition. Popović died in Belgrade in 1992 at the age of 84.
Құрметтер
Югославтық наградаларЕркіндік орденіХалық қаһарманы орденіХалық азаттығы орденіСоғыс туы орденіЮгослав туы орденіПартизан жұлдызы орденіРеспублика орденіХалыққа сіңірген еңбегі үшін орденіБауырластық және бірлік орденіЕңбек орденіӘскери еңбегі үшін орденіБатылдық ордені1941 жылғы партизанды еске алу медаліЮгослав тәжі орденіХалықаралық және шетелдік наградаларҚыран ордені (Исландия)Ақ раушан ордені (Финляндия)Біріккен Бирма ордені (Мьянма)Жетекші ордені (Ауғанстан)Менелик II ордені (Эфиопия)Партизан жұлдызы ордені (Албания)Май ордені (Аргентина)Оңтүстік крест ордені (Бразилия)Халық азаттығы ордені (Болгария)Георгий I ордені (Грекия Корольдігі)Италия Республикасының Еңбек ордені (Италия)Камбоджа Корольдік ордені (Камбоджа)Венгрия Республикасының Туы ордені (Венгрия)Ацтек құбылысы ордені (Мексика)Святой Олав ордені (Норвегия)Суворов ордені (КСРО)«1941–1945 жылдардағы Ұлы Отан соғысындағы Жеңіске 20 жыл» мерекелік медалі (КСРО)Екі Ніл ордені (Судан)Республика ордені (Тунис)Оранж-Нассау ордені (Нидерланды)II Елизавета коронация медалі (Ұлыбритания)Құрмет Легионы (Франция)Құрмет Легионы (Франция)Ақ Арстан ордені (Чехословакия)Чехословакиялық Азаттық Әскери ордені (Чехословакия)Чехословакиялық Соғыс кресті 1939–1945 (Чехословакия)Еңбек ордені (Чили)Азаттық ордені (Испан Республикалық үкіметі эмиграцияда)
Yugoslavian decorationsOrder of FreedomOrder of the People's HeroOrder of the People's LiberationOrder of the War BannerOrder of the Yugoslav FlagOrder of the Partisan StarOrder of the RepublicOrder of Merits for the PeopleOrder of Brotherhood and UnityOrder of LabourOrder of Military MeritsOrder of BraveryCommemorative Medal of the Partisans of 1941Order of the Yugoslav CrownInternational and foreign awardsOrder of the Falcon, (Iceland)Order of the White Rose of Finland, (Finland)Order of the Union of Burma, (Myanmar)Order of the Leader, (Afghanistan)Order of Menelik II, (Ethiopia)Order of the Partisan star, (Albania)Order of May, (Argentina)Order of the Southern Cross, (Brazil)Order of People's Freedom, (Bulgaria)Order of George I, (Kingdom of Greece)Order of Merit of the Italian Republic (Italy)Royal Order of Cambodia, (Cambodia)Order of the Flag of the Republic of Hungary, (Hungary)Order of the Aztec Eagle, (Mexico)Order of St. Olav, (Norway)Order of Suvorov, (Soviet Union)Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945", (Soviet Union)Order of the Two Niles, (Sudan)Order of the Republic, (Tunisia)Order of Orange Nassau, (Netherlands)Queen Elizabeth II Coronation Medal, (United Kingdom)Legion of Honour, (France)Legion of Honour, (France)Order of the White Lion, (Czechoslovakia)Czechoslovak Military Order for Liberty, (Czechoslovakia)Czechoslovak War Cross 1939–1945, (Czechoslovakia)Order of Merit, (Chile)Order of Liberty, (Spanish Republican government in exile)