Петар Живкович (1879-1947) – сербский военный и политик, премьер-министр Югославии. Участвовал в свержении династии Обреновичей и убийстве короля Александра I.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сербиялық әскери офицер (1879–1947)
Serbian military officer (1879 1947)
Петар Живкович (1 қаңтар 1879 – 3 ақпан 1947) – сербиялық әскери офицер және Югославияның саяси қайраткері. Ол 1929 жылдың 7 қаңтарынан 1932 жылдың 4 сәуіріне дейін Югославия Корольдігінің премьер-министрі қызметін атқарды.
Petar Živković (; 1 January 1879 – 3 February 1947) was a Serbian military officer and political figure in Yugoslavia. He was Prime Minister of the Kingdom of Yugoslavia from 7 January 1929 until 4 April 1932.
Өмір
Петар Живкович 1879 жылы Сербия княздығының Неготин қаласында (қазіргі Сербияның Бор ауданы) дүниеге келген. Ол Заечарда орта мектепті, ал Белградта әскери академияны бітірді. Сербия патша сарайының әскери қызметкері болған ол, Сербияның Александр I патшасын өлтіру арқылы (11 маусым) Обреновичтер әулетін құлатуға көмектесті. Бұл қастанды құпия ұлтшыл ұйымның негізін қалаушысы және жетекші мүшесі полковник Драгутин Димитриевич ұйымдастырған. Живкович 1912 жылы «Ақ қол» деген құпия ұйымды құрды, ол «Қара қол» ұйымының ықпалына қарсы тұру үшін құрылған еді. 1921 жылы Югославия королі Александр I Живковичті Корольдік гвардиясының командирі етіп тағайындады, бірақ жас гвардияшы оны азғыруға тырысқан деген айыптауларға байланысты ол қысқа мерзімге шеннен төмендетілді. 1929 жылы 6 қаңтар диктатурасы аясында ол премьер-министр болып тағайындалды. Генерал Живкович – Боголюб Евтичтің жекжаттысы, мемлекет басшысының ең жақын кеңесшісі. Живкович Югославия сайлау реформаларынан кейін Югославияның жалғыз заңды партиясы болған Югославиялық радикалдық шаруалар демократиясының (ЮРШД) мүшесі ретінде бұл лауазымды иеленді. Премьер-министр ретінде ол әскери және саяси топтардың арасында кең құрметке ие болған жоқ, бұл оның гомосексуалдығы туралы кең таралған әңгімелермен байланысты болды. 1932 жылы ол премьер-министр лауазымынан кетіп, көп ұзамай Югослав ұлттық партиясын (ЮҰП) құрып, 1936 жылы оның президенті болды. 1934 жылы Александр I қаза болғаннан кейін, оның туысы Павле Караджорджевич 11 жасар Петр II үшін регент болып тағайындалды. 1941 жылы Павле үшжақты келісімге қол қойғаннан кейін Живкович нацистердің басқыншылығынан бұрын Югославиядан кетіп қалды. Ол эмиграциядағы Югославия үкіметінің құрамына кірді. 1946 жылы Югославия Федеративтік Халық Республикасында Михайлович және басқалардың ісі бойынша сотталып, коммунистік билік тарапынан өлім жазасына кесілді. Ол Италияға жер аударылып, соңынан Францияға қоныс аударды. 1947 жылдың ақпанында Парижде 68 жасында қайтыс болды.
Petar Živković was born in Negotin, Principality of Serbia (present day Bor District, Serbia) in 1879. He finished secondary school in Zajecar and the Military Academy in Belgrade. A soldier at the Serbian court, he helped overthrow the Obrenović dynasty with the assassination of King Alexander I of Serbia (11 June), which was orchestrated by Colonel Dragutin Dimitrijević, the founder and leading member of the secret nationalist organization Black Hand. Živković later founded the secret organization White Hand in 1912, which served to counter the power of the Black Hand. In 1921, King Alexander I of Yugoslavia appointed Živković commander of the Royal Guard, but he was briefly demoted due to accusations by a young guardsman that he tried to seduce him. In 1929 he was appointed Prime Minister as part of the 6 January Dictatorship. General Živković was Bogoljub Jevtić's brother in law, the closest adviser to the head of State. Živković held the office as a member of the Yugoslav Radical Peasants' Democracy (JRSD), which became the only legal party in Yugoslavia, following electoral reforms. As a Prime Minister he did not enjoy high regard by either the military or among other politicians not only due to his widely rumoured homosexuality. He resigned as prime minister in 1932, and shortly thereafter founded the Yugoslav National Party (JNS), becoming its president in 1936. Following Alexander I assassination in 1934, His cousin Pavle Karađorđević took office as regent for the 11 year old Petar II. Upon Pavle's 1941 signing of the Tripartite Pact, Živković left Yugoslavia ahead of the Nazi invasion. He became part of the Yugoslav government in exile. In 1946 he was tried in absentia in the Federal People's Republic of Yugoslavia at the Trial of Mihailović et al. and sentenced to death by the communist authorities. He was forced into exile, leaving for Italy and eventually settling in France, dying in Paris in February 1947, aged 68.