Perkinsus marinus – ұлулардың қауіпті жұқпалы ауруын (dermo) қоздыратын бір жасушалы паразиттік организм. Геномы зерттелген. Ұлу шаруашылығы үшін маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір жасушалы организмдер түрі
Species of single celled organism
Perkinsus marinus – Perkinsozoa тайпасына жататын альвеолаттардың бір түрі. Ол динофлагеллятқа ұқсас. Бұл устрицалардың кең таралған патогені ретінде белгілі, устрица популяцияларында кең ауқымды өлімге себеп болады. Ол тудыратын ауру дермо немесе перкинзоз деп аталады және устрица тіндерінің ыдырауымен сипатталады. Бұл түрдің геномы секвенцияландырылған. Түр 1950 жылы Маккин, Оуэн және Коллиерлермен Dermocystidium marinum деп аталған.
Perkinsus marinus is a species of alveolate belonging to the phylum Perkinsozoa. It is similar to a dinoflagellate. It is known as a prevalent pathogen of oysters, causing massive mortality in oyster populations. The disease it causes is known as dermo or perkinsosis, and is characterized by the degradation of oyster tissues. The genome of this species has been sequenced. The species originally was named Dermocystidium marinum by Mackin, Owen and Collier in 1950.
Таксономия
P. marinus – альвеолаттар суперфилумына жататын альвеолаттардың протозоасы. Оның филумы – Perkinsozoa, динофлагелляттар мен Апикомплекстердің арасындағы салыстырмалы түрде жаңа таксон және, ықтималда, динофлагелляттарға жақынрақ туыс.
P. marinus is a protozoan of the protist superphylum Alveolata, the alveolates. Its phylum, Perkinsozoa, is a relatively new taxon positioned between the dinoflagellates and the Apicomplexa, and is probably more closely related to the former.
Сипаттамасы мен өмірлік циклы
Протисттің ұзындығы шамамен 2-4 мкм. Зооспора екі жарақшаға ие, оларды теңіз ортасында жүзу үшін пайдаланады. Оны иесі – молюск, көбінесе Crassostrea туысына жататын устрица қоректендіреді. Содан кейін ол трофозоитке айналады және иесінің тіндерінде көбейеді. P. marinus көбінесе иесінің қанындағы гемоциттерге, яғни омыртқалы жануарлардағы безгекке ұқсас жасушаларға шабады. Бұл организм ішек, жалғастырғыш тіндер, ас қорыту бездері және жегілдектерде де жиі кездеседі. Қыс айларында мұхит суының жылуы да індеттердің пайда болуына себеп болады. Зертханалық жағдайда кейбір антибиотиктер тиімді деп табылғанымен, оны жоюдың толыққанды әдісі әлі табылмаған, сондықтан профилактика маңызды. Індетке ұшыраған популяциялардан немесе шаруашылықтардан устрицаларды індет жоқ аймақтарға көшіруге болмайды, себебі бұл организм оңай тарап, жұқтырады. Аквакультурада устрицаның төзімді штамдарын іздеу және өсіру жұмыстары жүргізілуде. Індет жұқтырған тұқымдық устрицаларды устрица төсектеріне отырғызуға болмайды, ал індет ошақтарында устрицаларды алып тастап, организмнің көбеюін азайту үшін жерді біраз уақытқа пайдаланбау керек.
The protist is about 2 to 4 μm long. The zoospore has two flagella, which it uses to swim in its marine habitat. It is ingested by its mollusc host, which is often an oyster of the genus Crassostrea. It then becomes a trophozoite, which proliferates in the tissues of the host. P. marinus often infests the hemocytes, cells in the blood of the host, analogous to malaria in vertebrates. It is also often seen in the cells of the intestine, connective tissues, digestive glands, and gills. Warmer winter ocean temperatures also promote outbreaks. While laboratory studies of certain antibiotics have been promising, no methods of eradication are effective, so prevention is important. Oysters from populations or farms that have experienced disease should not be moved to areas without infestations, because the protist is easily introduced and transmitted. In aquaculture, efforts to locate and breed more resistant strains of oysters are ongoing. Infested seed oysters should not be planted in oyster beds, and in disease ridden areas, the oysters should be removed and the site allowed to lie fallow to reduce the protist load.