Кіріспе
Вирджиния колониясының бірінші жарғысы, сондай-ақ 1606 жылғы жарғы деп белгілі, Англия королі Джеймс I-нің Вирджиния компаниясына колонистерге жер құқығын беру туралы құжаты. Ол Ұлыбританияға тауар экспорттау үшін база ретінде пайдаланылатын және Солтүстік және Оңтүстік Америка жағалауларының испандық толық бақылауына бөгет болатын қоныс құруға арналған. Жер жағалаудағы Вирджиния және жағалауға жақын аралдар ретінде сипатталған, қазіргі Оңтүстік Каролинадан қазіргі Мэнге дейін созылады. Жердің өзі корольдің меншігінде болып қала береді, ал Лондон компаниясы мен Плимут компаниясы (Вирджиния компаниясының екі бөлімшесі) корольдің жалға алушылары, ал қоныс аударушылар – қосалқы жалға алушылары болатын. Колонияның алғашқы үкіметі Лондонда орналасқан кеңестен тұрды. Бұл құжат жобаны қаржыландыруды Лондон компаниясына жүктеді, оған қоныс аударушыларды тарту және олардың көлігімен жабдықталуын қамтамасыз ету кірді.
The First Charter of Virginia, also known as the Charter of 1606, is a document from King James I of England to the Virginia Company assigning land rights to colonists for the creation of a settlement which could be used as a base to export commodities to Great Britain and create a buffer preventing total Spanish control of the North and South American coasts. The land is described as coastal Virginia and the islands near to the coast, and stretches from present day South Carolina to present day Maine. The patch of land itself would remain the property of the King, with the London Company and the Plymouth Company (the two divisions of the Virginia Company) as the King's tenants, and the settlers as subtenants. The colony's government at first consisted of a council residing in London. The document designated the London Company as responsible for financing the project, which included recruiting settlers and also provided for their transport and supplies.
Жарғының мақсаты
Жарлықта патшаның табысын арттыру үшін ғана ережелер бар. Патша инвестиция жасаған жоқ, себебі ол ешқандай зиян көргісі келмеді; алайда ол ешнәрседен де қолданбас үшін және одан да байып кетпек үшін, пайданың 20 пайызын талап етті.
Чартерлік рейстерді басқару
Король Америкада да, Англияда да кеңес пен кеңес мүшелерін құрды, отарларды басқару және басқаруды қамтамасыз ету үшін, және барлық кеңес мүшелерін анықтады. Кеңеске отарлардың табиғи ресурстарын пайдалану құқығы берілді, ал табыстың бір бөлігі патшаға берілді. "Осылайша, аталған отарлардың және олар үшін құрылған кеңестер, осы құжат арқылы, біздің, біздің мұрагерлеріміздің немесе ізбасарларымыздың кез келген кедергісіз, кез келген уақытта, алтын, күміс және мыс кендерінің барлық түрлерін қазуға, іздеуге және өндіруге құқылы болсын, сондай-ақ олардың аталған отарларының кез келген бөлігінде де, осы отарлардың артындағы негізгі жерлерде де; және алынған алтын, күміс және мысты, осы отарлардың және олардағы плантациялардың пайдалануына және игілігіне жұмсасын; осының орнына, бізге, біздің мұрагерлерімізге және ізбасарларымызға, алынған алтын мен күмістің бесінші бөлігін және алынған мыстың он бесінші бөлігін ғана беруге міндетті болсын, басқа ешқандай пайда немесе есеп берусіз, бізге, біздің мұрагерлерімізге немесе ізбасарларымызға осы үшін берілмейді немесе талап етілмейді." Жарлық кеңес мүшелеріне патшаның мақұлдауымен, үкіметтік іс-әрекеттерді жүргізуге де құқық берді. Патша отаршылдарға үкіметтің барлық артықшылықтарын беруді көздеді, соның ішінде өз валютасын шығару құқығын да. Отаршылдардың еркіндігі зор болғанымен, олар патшаның мақұлдауына бағынуға міндетті болды. Келесі мәтін рұқсатсыз сауда жасаумен байланысты тәуекелдерді көрсетеді. "Сонымен қатар, біздің шапағатты ниетіміз бен қалауымыз осы құжат арқылы біз үшін, біздің мұрагерлеріміз үшін және ізбасарларымыз үшін жарияланады, егер кез келген адам немесе адамдар, осы отарлар мен плантацияларда тұратын немесе оларға келетін болса, кез келген уақытта біздің доменімізден кез келген тауарларды, тауарларды немесе заттарды тасымалдаса, оларды осы отарлар мен плантациялардың шегінде сатуға, өткізуге немесе таратқаны туралы сылтаумен, бірақ теңізде немесе оларды осы отарлар мен плантациялардың біріне жеткізгеннен кейін, оларды біздің рұқсатымызсыз, біздің мұрагерлеріміздің немесе ізбасарларымыздың рұқсатымен алдын ала алынбаған жағдайда, басқа шет елге сатуға немесе таратқаны анықталса, онда осындай қылмыскер адамның немесе адамдардың барлық мүлігі мен жылжымайтын мүлігі, сондай-ақ осы тасымалды жасаған кеме немесе қайық бізге, біздің мұрагерлерімізге және ізбасарларымызға тәркіленеді." Жарлық патшаның жоғарыда аталған отаршылдарға жоғарыда көрсетілген абзацтарда баяндалған міндеттерін орындауға рұқсат беру туралы соңғы келісімімен аяқталды.
The charter also gave authority to council members, to perform regular governance activities as long as they conform to the King's approval. The king intended to give the colonists all benefits of a government including the right to have their own currency. Although the colonists had a great deal of freedom, they were subject to the kings' approval. The following passage states the risk associated with trading without approval. "Moreover, our gracious Will and Pleasure is, and we do, by these Presents, for Us, our Heirs, and Successors, declare and set forth, that if any Person or Persons, which shall be of any of the said Colonies and Plantations, or any other, which shall trick to the said Colonies and Plantations, or any of them, shall, at any time or times hereafter, transport any Wares, Merchandises, or Commodities, out of any of our Dominions, with a Pretence to land, sell, or otherwise dispose of the same, within any the Limits and Precincts of any of the said Colonies and Plantations, and yet nevertheless, being at Sea, or after he hath landed the same within any of the said Colonies and Plantations, shall carry the same into any other Foreign Country, with a Purpose there to sell or dispose of the same, without the Licence of Us, our Heirs, and Successors, in that Behalf first had and obtained; That then, all the Goods and Chattels of such Person or Persons, so offending and transporting together with the said Ship or Vessel, wherein such Transportation was made, shall be forfeited to Us, our Heirs, and Successors." The charter concluded with a final agreement of the king to authorize the stated colonists to practice their duties as outlined in the paragraphs above.