Кіріспе
Жаппай этникалық тазарту және Ұлы депрессия
Мексикалық репатриация – 1929 және 1939 жылдар аралығындағы Ұлы депрессия кезінде мексикалықтар мен мексикалық-американдықтардың Америка Құрама Штаттарынан репатриациялануы, депортациялануы және қуылғандығы. Репатриацияланған, депортацияланған немесе қуылғандардың саны 300 000-нан 2 миллионға дейін бағаланады (олардың 40-60 пайызы АҚШ азаматтары, көбінесе балалар). Репатриацияны федералдық үкімет қолдады, бірақ депортация мен репатриацияның көп бөлігін қалалық және штаттық үкіметтер ұйымдастырып, ынталандырды, көбінесе жергілікті жеке тұлғалардың қолдауымен. Дегенмен, ерікті репатриация ресми депортациядан гөрі әлдеқайда көп болды және федералдық шенеуніктердің қатысуы минималды болды. Мексика үкіметі кем дегенде 82 000 адамды ресми түрде депортациялады. Мексика үкіметі де тегін жер беруге уәде беріп, репатриацияны ынталандырды. Мексикалықтар "Мексика шекарасына жақын орналасуы, метистердің физикалық ерекшелігі және оңай анықталатын бариолар" себептерімен арнайы мақсатқа алынды. 1929 мен 1939 жылдар аралығында Мексикаға көшіп келгендердің саны 300 000-нан 2 миллионға дейін бағаланады. Бұл жер Мексиканың соғысқа дейінгі аумағының шамамен жартысын құрады. Бұл аумақта 80 000-100 000 мексикалық азамат тұрды және оларға Мексика-Америка соғысын аяқтаған Гуадалупе-Идальго шарты бойынша АҚШ азаматтығы берілуі тиіс болды. АҚШ-та қалған мексикалықтар АҚШ азаматтары деп есептелді және 1930 жылға дейін АҚШ халық санағында "ақ" деп саналып келді, бірақ иммигранттардың көбеюі мен жергілікті расизмнің күшеюі сол жылғы халық санағында жаңа санат құрылуына әкелді.
Мексикадан көшіп кету
Мексика мен Оңтүстік-Батыстың арасындағы теміржол желісі салынып, жұмыс орындары ашылып, транзитті жеңілдеткенге дейін Мексиканың АҚШ-қа көшіп кетуі маңызды болған жоқ. Сонымен қатар, 1920 жылдардың соңында Кристеро соғысы кезінде де көші-қон жанданды. 1920 жылдары АҚШ-қа көшіп келген мексикалық иммигранттардың ең көп саны Мексиканың Халиско, Мичоакан және Гуанахуато штаттарынан келді. Мәліметтерге сәйкес, 1901-1920 жылдары елде 200 мың заңсыз мексикалық иммигрант қоныстанды. Америкалық жұмыс берушілер мұндай көші-қонды көбінесе ынталандырды. Бұл Мексиканың Оңтүстік-Батыстан тыс жерлерде, Индиана, Мичиган, Небраска, Миннесота, Теннесси сияқты штаттарда мексикалық қауымдастықтарының пайда болуына әкелді. Мексикалықтар 20 ғасырдың басында Солтүстік Каролина, Висконсин және Луизиана сияқты қалаларға көшіп келді. Чикагодағы болат компаниясы – Inland Steel Company, жұмыс орындаларының едәуір бөлігін мексикалықтарға берді, бұл оның жалпы жұмыс күшінің 18 пайызын құрады. Тағы да иммигранттар Орегон, Айдахо және Вашингтонға фермалық жұмысшылар ретінде, ал Колорадоға қант қызылшасы өндірісінде жұмыс істеуге барды. Бұл үлкен иммигранттар ағыны заң шығарушы органдар мен комитеттер арасында алаңдаушылық тудырды. Техас ауыл шаруашылығы саласының өкілдері комитетке кейбір иммигранттар АҚШ-қа сапар шегіп келе жатқанда отбасыларын да алып келгенін айтты. Бұл шаруалар жұмысшылардың 30 пайызы отбасымен келгенін хабарлады. Осы алғашқы көші-қон толқындары экономикалық құлдыраумен байланысты репатриация толқындарына да әкелді. 1907 жылғы дағдарыс кезінде Мексика үкіметі АҚШ-та тұратын кейбір мексикалықтарды елге қайтару үшін қаражат бөлді. Ұлттық ұлтшылдықтың күшеюі және 1924 жылғы Иммиграциялық заңның қабылдануы иммиграциялық саясаттың әлсіздігіне және шекараның тегіс болуына байланысты көптеген азаматтардың, заңды тұрғындардың және иммигранттардың азаматтығын растайтын ресми құжаттарының болмауына, құжаттарын жоғалтуына немесе азаматтыққа үміткер болмауына себеп болды. Әділетсіздік те әсер етті: мексикалықтар "таза емес, ойсыз, жалқау және тумысынан ақылсыз" деп стереотиптелді, сондықтан көптеген мексикалықтар азаматтыққа үміткер болмады, себебі "егер азамат болса да, англосаксондықтардың көзінде мексикалық болып қалатынын" білді. Хоффманның бағалауынша, 1929-1937 жылдар аралығында 400 мыңнан астам мексикалық АҚШ-ты тастап кетті. Брайан Граттонның бағалауынша, 1930 жылдары АҚШ-тан Мексикаға 355 мың адам көшіп келді, олардың 38 пайызы Америкада туған азаматтар және 2 пайызы натурализацияланған азаматтар еді. Оның пікірінше, бұл көрсеткіш депрессия кезеңінде күтілгеннен 225 мыңға артық. 1929-1935 жылдары үкімет 82 мың мексикалықты елден шығарып жіберді. Жергілікті газеттер мен радиода жарияланғаннан басқа, депортация жиі болғандықтан мексикалық халық музыкасының мәтінінде де көрініс тапты.
These large inflows of immigrants raised concerns quickly among legislatures and committees. Representatives of Texas' agricultural industry shared with a committee that some immigrants were bringing their families with them during their journey to the United States. These growers reported that 30 percent of workers brought their families. These early waves of immigration also led to waves of repatriation, generally tied to economic downturns. During the depression of 1907, the Mexican government allocated funds to repatriate some Mexicans living in the United States. A Period of heighten Nativism and the Passage of the Immigration Act of 1924 contributed to anti immigrant polices
Due to the lax immigration enforcement, and porousness of the border, many citizens, legal residents, and immigrants did not have the official documentation proving their citizenship, had lost their documents, or just never applied for citizenship. Prejudice played a factor: Mexicans were stereotyped as "unclean, improvident, indolent, and innately dull", so many Mexicans did not apply for citizenship because they "knew that if [they] became a citizen [they] would still be, in the eyes of the Anglos, a Mexican". Hoffman estimates that over 400,000 Mexicans left the US between 1929 and 1937, Brian Gratton estimates that 355,000 people moved to Mexico from the US in the 1930s, 38% of them American born citizens and 2% naturalized citizens. He estimates that this number is 225,000 higher than would be expected during the depression period. The government formally deported around 82,000 Mexicans from 1929 to 1935. Besides coverage in local newspapers and radio, deportation was frequent enough that it was reflected in the lyrics of Mexican popular music.
Репатриациялаудың негіздемелері
Уолл-стриттегі құлдыраудан бұрын-ақ "шағын фермерлер, прогрессивтілер, еңбек одақтары, евгеника жақтастары және расистер" мексикалық көші-қонды шектеуді қажет еткен. Расизм де маңызды рөл атқарды. Мексикалық шенеуніктердің мексикалық азаматтарды елге қайтару себебінің бірі – АҚШ-та алған ауыл шаруашылығы және өнеркәсіптік білімі бар көптеген мексикалық азаматтарды қайта орату еді.
Ертерек ерікті түрде елге оралу
Мексикалықтар 1929 жылғы құлдыраудан кейін жұмыстан шығарылғандардың арасында бірінші болып келді.
Федералды үкіметтің іс-қимылы
Ұлы депрессияның салдары нашарлап, көбірек адамдарға әсер еткен сайын, иммигранттарға деген ашу-ыза сезімі күрт өсті және оның нәтижесінде мексикалықтардың барлық қауымы зардап шекті. Штаттар мемлекеттік қызметкерлердің барлығы американдық азамат болуын талап ететін заңдарды қабылдады, ал иммигранттарды жұмысқа алған жағдайда жұмыс берушілер бес жүз доллар айып немесе алты ай түрмеге жабылу сияқты қатал жазаларға ұшырады. Заң көбіне орындалмаса да, "жұмыс берушілер оны мексикалықтарды жұмысқа алмау үшін ыңғайлы себеп ретінде пайдаланды. Бұл сондай-ақ, американдық азаматтар болсын немесе шетелде туғандар болсын, кез келген мексикалықтың жұмыс табуын қиындатты".
Лос-Анджелеске оралу
1930 жылдардың басында жергілікті билік органдары репатриация бағдарламаларын бастады, олар көбінесе жергілікті әлеуметтік қамтамасыз ету бюролары немесе жеке қайырымдылық ұйымдары арқылы жүзеге асырылды. Лос-Анджелесте Мексикадан тыс мексикалықтардың ең көп саны тұрды, және депортацияға стандартты тәсіл қолданылды, яғни "депортация науқанын жариялайтын баспасөз хабарламалары, мүмкіндігінше көп жарнамамен және суреттермен бірнеше тұтқындаулар жасалатын болады, сондай-ақ полиция және шериф орынбасарлары көмектеседі". 1934 жылы Лос-Анджелес тағы да "15 000 мен 25 000 отбасыны" депортациялаумен қорқытты. Мексика үкіметі бұл қауіпке жеткілікті мән беріп, мұндай адам ағынына дайындық жасауға тырысты, бірақ қала соңында бұл қауіпті орындамады. Дегенмен, ресурстардың жетіспеуіне байланысты ол бұл жарияланған саясатты әдетте іске қоспады.
Кешірім сұрау
2006 жылы Конгресс өкілдері Хилда Солис және Луис Гутьеррес осы мәселені зерттеу үшін комиссия құруды көздейтін заң жобасын енгізді. Солис кешірім сұрауға шақырды. 2012 жылы Лос-Анджелес округі де кешірім сұрады және қаланың алғашқы иммиграциялық рейдтерінің бірі болған жерде ескерткіш орнатты.
Білім
Репатриация туралы АҚШ тарихының оқулықтарында кеңінен талқыланбайды. 2006 жылы АҚШ-та ең көп қолданылатын тоғыз американдық тарих оқулығының сарптамасында, төртеуінде бұл тақырыпқа тіпті тоқталмаған, ал тек біреуі оған жарты беттен астам арнаған. Барлығында репатриацияға төрт бет бөлінген.
Академиялық зерттеулер
Ұлттық экономикалық зерттеулер бюросының жұмыс қағазында жаппай репатриацияның салдары зерттелді. Онда репатриация қарқындылығы жоғары қалалар, еңбек нарығының көптеген ерекшеліктері ұқсас болғамен, репатриация қарқындылығы төмен қалалармен салыстырғанда, жергілікті жұмыспен қамту және жалақы тұрғысынан ұқсас немесе нашар нәтижелер көрсеткен. Біздің есептеулеріміз бойынша, [репатриация] [туған халқының] жұмыссыздық деңгейін одан әрі арттырып, жалақысын төмендеткен болуы мүмкін. Зерттеушілер бұл, мексикалық емес туғандарға репатриациядан кейін төмен жалақы төленгенімен және мексикалық еңбек күшімен байланысты жұмыс орындарының (мысалы, ауыл шаруашылығы еңбегін басқарушылар) жоғалғанымен байланысты деп санайды. Заң ғалымы Кевин Р. Джонсонның пікірінше, репатриация қазіргі заманғы этностық тазалаудың заңдық стандарттарына сай келеді, себебі ол үкімет тарапынан этникалық азшылықты күштеп шығаруды білдіреді.