Америкадағы мексикалық шыққандар

Америкада мексикалық текті адамдар: демография, тілдер (испан, ағылшын), дін (католик). Құрамы, географиясы және АҚШ халқындағы үлесі туралы ақпарат.

40 мин оқу

100%

Дереккөз: Mexican Americans — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Мексикалық текті американдықтар (сондай-ақ, АҚШ-тың оңтүстік-шығысында, Оңтүстік-Шығысында (Джорджия, Солтүстік Каролина, Арканзас), Жоғарғы Орта Батыста, Ұлы Жазықтарда, АҚШ-тың Солтүстік-Шығысында, Солтүстік-Шығысында)
| тілдер = Мексикалық испан тілі, американдық ағылшын тілі, Spanglish, Мексика тілдері, Мексиканың жергілікті тілдері, АҚШ-тағы испан тілі, американдық испан тілі, Чикано ағылшын тілі
| діндер = Көпшілік католицизм, Азшылық протестантизм, Евангелиелік христиандық, Ехоба куәгерлері
| туған есім =
| туған есім тілі =
| туысқан топтар = Испандықтар (Калифорниялықтар, Неомексикандықтар, Техандықтар, Флоридалықтар), Чикандар, Африкалық мексикандықтар, Мексикалық америкалықтар, АҚШ-тағы жергілікті американдықтар, Испандық және Латындық американдықтар
| сурет = File:Americans with Mexican Ancestry by state.svg
| сурет сипаттамасы = 2010 жылы мексикалық текті халықтың пайыздық үлесі

Americans of Mexican ancestry

(also growing/emerging populations in Southeastern United States, Southeast (Georgia, North Carolina, Arkansas), Upper Midwest, Great Plains, Northeastern United States, Northeast)
| languages = Mexican Spanish, American English, Spanglish, Languages of Mexico, Indigenous Mexican languages, Spanish language in the United States, American Spanish, Chicano English
| religions = Majority Catholicism

Minority Protestantism, Evangelical Christianity, Jehovah's Witnesses
| native name =
| native name lang =
| related groups = Hispanos (Californios, Neomexicanos, Tejanos, Floridanos), Chicanos, Afro Mexicans, Indigenous Mexican Americans, Native Americans in the United States, Hispanic and Latino Americans
| image = File:Americans with Mexican Ancestry by state. svg
| image caption = Percent of population of Mexican descent in 2010

Mexican Americans (lang es, mexico americanos, or estadounidenses de origen mexicano) are Americans of Mexican heritage. In 2022, Mexican Americans comprised 11.2% of the US population and 58.9% of all Hispanic and Latino Americans. they make up 53% of the total population of foreign born Hispanic Americans and 25% of the total foreign born population. Most Mexican Americans reside in the Southwest, with over 60% of Mexican Americans living in the states of California and Texas. Most Mexican Americans have varying degrees of Indigenous and European ancestry, with the latter being mostly Spanish origins. Those of indigenous ancestry descend from one or more of the over 60 Indigenous groups in Mexico (approximately 200,000 people in California alone). It is estimated that approximately 10% of the current Mexican American population are descended from early Mexican residents such as New Mexican Hispanos, Tejanos and Californios, who became US citizens in 1848 through the Treaty of Guadalupe Hidalgo, which ended the Mexican–American War. Mexicans living in the United States after the treaty was signed were forced to choose between keeping their Mexican citizenship or becoming a US citizen. Few chose to leave their homes in the States. Also called Hispanos, these descendants of independent Mexico from the early to middle 19th century differentiate themselves culturally from the population of Mexican Americans whose ancestors arrived in the American Southwest after the Mexican Revolution. The number of Mexican immigrants in the United States has sharply risen in recent decades.

Мексикалық американдықтар (lang es, mexico americanos, немесе estadounidenses de origen mexicano) – мексикалық мұраға ие американдықтар. 2022 жылы мексикалық американдықтар АҚШ халқының 11,2%-ын және барлық испандық және латындық американдықтардың 58,9%-ын құрады. Олар шетелде туған испандық американдықтардың жалпы санының 53%-ын және шетелде туған халықтың 25%-ын құрайды. Көптеген мексикалық американдықтар Оңтүстік-Батыста тұрады, олардың 60%-дан астамы Калифорния және Техас штаттарында. Мексикалық американдықтардың көпшілігі әртүрлі дәрежеде жергілікті және еуропалық текті, соңғысы көбінесе испандық тектен. Жергілікті тектілер Мексикадағы 60-тан астам жергілікті тайпалардың бірінен немесе бірнешеуінен тараған (тек Калифорнияда шамамен 200 000 адам). Қазіргі мексикалық американдықтардың шамамен 10%-ы 1848 жылы Гуадалупе-Идальго шартымен Мексика-Америка соғысын аяқтаған, АҚШ азаматтары болған Нью-Мексико испанолары, Техандықтар және Калифорниялықтар сияқты ерте мексикалық тұрғындардың ұрпақтары болып саналады. Шартына қол қойылғаннан кейін АҚШ-та тұратын мексикалықтар мексикалық азаматтығын сақтау немесе АҚШ азаматы болу арасында таңдау жасауға мәжбүр болды. Аз ғана адамдар Америкадағы үйлерін тастап кетуге шешім қабылдады. Сондай-ақ испаноязықтар деп аталатын, тәуелсіз Мексиканың ерте және орта 19 ғасырындағы ұрпақтары, мексикалық революциядан кейін Американың Оңтүстік-Батысына келген мексикалық американдықтардан мәдени тұрғыдан өзгешеленеді. Соңғы онжылдықтарда АҚШ-қа мексикалық иммигранттардың саны күрт өсті.

Мексикалық американдықтардың тарихы

1900 жылы Нью-Мексико, Аризона, Невада, Колорадо, Калифорния және Техас штаттарында 500 000-нан астам мексикалық текті испан тілді тұрғындар болды. Көбісі испан және үнді текті метис мексикалық-американдықтар, испандық қоныс аударушылар, испан отаршылдығы кезеңінде Оңтүстік-Батысқа қоныстанған басқа испандық еуропалықтар, сондай-ақ жергілікті және мексикалық үндістер болды. Нью-Мексиконың испаниялықтары АҚШ-тың Оңтүстік-Батысындағы халықтың басым көпшілігін құрады. Испандықтардың көп бөлігі генетикалық тұрғыдан метистер, олардың испандық, Пуэбло және Солтүстік Американың түрлі үнді тайпаларынан шыққан тегі бар. Нью-Мексико 16 ғасырдан бері Техас пен Калифорниядан гөрі халық саны жағынан көп болды. 1813 жылы Техасты колониялаған техастардың бір бөлігі испандық Мексикадан тәуелсіздікке ұмтылған үкімет құрды. Ол кезде «мексикалық» деген ұғым болған жоқ. Көптеген мексикалықтар Испанияның отарлауы болған елге емес, өз штаттарына/провинцияларына адал болды. Бұл Закатекас, Техас, Юкатан, Оахака, Нью-Мексико және т.б. сияқты шекаралық аймақтарда ерекше көзге түсті. Антонио Менчака сияқты колониялық техастардың жазбаларынан көрініп тұрғандай, Техас революциясы бастапқыда колониялық техастардың мүддесін қорғады. Мексика АҚШ-тан шығыс Техасқа қоныстандыруға шақырды және 1831 жылға қарай ағылшын тілді қоныс аударушылар Техастағы тұрғындардан он есе көп болды. Екі топ та аумақтың шығыс бөлігінде қоныстанды. Мексика үкіметі ағылшын-американдықтардың көбеюіне алаңдап, Техасқа кіруге рұқсат етілген АҚШ-тан келген қоныс аударушылардың санын шектеді. Құлдықты жою саясатына сәйкес, Мексика үкіметі штат ішінде құлдықты тыйым салды, бұл американдық құл иелерін ашуға салды. Америкалық қоныс аударушылар, көптеген техастармен бірге, Мексика қаласының орталықтандырылған билігіне және Санта-Анна режиміне қарсы көтерілді, ал басқа техастар Мексикаға адал болды, ал кейбіреулері бейтарап қалды. Жазушы Джон П. Шмал Техастың тәуелсіздігінің техастар қауымдастығына тигізген әсері туралы жазды: Сан-Антонионың тумасы Хуан Сегуин Техас Тәуелсіздігі соғысына қатысқан ең танымал техастардың бірі. Оның тарихы күрделі, өйткені ол ағылшын-төңкеріктерге қосылып, Санта-Аннаның мексикалық күштерін жеңуге көмектесті. Бірақ кейіннен Сан-Антонионың мэрі болғандықтан, ол және басқа да техастар өсіп келе жатқан ағылшын күшінің оларға қарсы жаулықтарын сезінді. Бірқатар өлім туралы қаупі болғаннан кейін Сегуин отбасын Мексикаға көшірді, онда ол әскери қызметке мәжбүр болды және 1846-1848 жылдардағы Мексика-Америка соғысында АҚШ-қа қарсы шайқасты. 1836 жылғы оқиғалар Техас халқының тәуелсіздігіне әкелгенімен, штаттың латино халқы бірнеше онжылдықтар бойы Техас штатының заң шығарушы органында саяси өкілдік етуін жоғалтып алды. Испанияның колониясы болған Калифорния территориясында да колониялық қоныс аударушылар өмір сүрді. Калифорниостар – қазіргі Калифорнияның испан тілінде сөйлейтін тұрғындары; олар АҚШ оны аумақ ретінде иеленуге дейін аймақтағы (Альта-Калифорния) алғашқы мексикалықтар (жынысына қарамастан) және жергілікті испандық үндістер болды. 19 ғасырдың ортасында АҚШ-тан осы аумаққа көбірек қоныс аударушылар келе бастады. Калифорнияда мексикалық қоныстану 1769 жылы Президио мен Сан-Диего католик миссиясын құрумен басталды. 1823 жылға қарай Калифорния жағалауында тағы 20 миссионерлік мекеме, әскери президиумдар мен азаматтық қауымдастықтар құрылды. Калифорнияда қоныс аударушылар жағалауға жақын және Калифорнияның ішкі аймағынан тыс жерде тұруға бейім болды. Калифорния экономикасы ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығына негізделген. Жаңа Испанияның орталық бөлігінен айырмашылығы, жағалаудағы отаршылар минералды байлықтарды аз тапты. Кейбіреулері өздерінің жерлерінде немесе басқа отарластар үшін жұмыс істеп, фермер немесе малшы болды. Мемлекеттік қызметкерлер, діни қызметкерлер, сарбаздар және қолөнершілер қалаларда, миссионерлік және президиумдарда қоныстанды. Мексикалық қоныс аударушылар тарихындағы ең маңызды оқиғалардың бірі 1833 жылы Мексика үкіметі миссионерлік қызметті секуляризациялаған кезде болды. Бұл үкімет үлкен аумақтарды өз бақылауына алды дегенді білдірді. Бұл жерлер ақырында халық арасында ранчо түрінде бөлініп, провинцияның негізгі әлеуметтік-экономикалық бірліктеріне айналды. АҚШ 1830 жылдары Мексикамен бірінші рет қақтығысқа келді, өйткені АҚШ қоныстанушыларының батысқа таралуы және құлдықтың таралуы аймаққа, сол кезде Мексиканың бір бөлігі болған Техасқа көптеген жаңа қоныс аударушыларды әкелді. Мексика-Америка соғысы, 1848 жылғы Гваделупе-Идальго шарты және 1853 жылғы Гадсден сатып алуы АҚШ-тың бақылауын Мексика ұстаған кең аумаққа, соның ішінде Техас және Нью-Мексико, Колорадо, Юта, Невада, Аризона және Калифорния штаттарының қазіргі шекараларына дейін кеңейтті. Шартта жаңадан алынған аумақтағы жер иелерінің мүлік құқықтары АҚШ азаматы болғандай сақталатыны және қорғалатыны уәделенгенімен, көптеген бұрынғы Мексика азаматтары жерді сотта және федералды соттарда жер беру шарттары бойынша немесе шарттан кейін қабылданған заңнамалар нәтижесінде жоғалтты. Конгресс АҚШ шекарасын кеңейту кезінде мүліктің иелерін қорғауға бағытталған заңдарды қабылдағанымен, 1851 жылғы Калифорния жер заңы сияқты, олар Калифорнио иелерін мүліктен айырды. Олар жерді қорғауға жұмсаған жылдардың құнынан қиын жағдайға түсті. Гваделупе-Идальго шарты бойынша Калифорния АҚШ-қа берілгеннен кейін мексикалықтар аймақтағы олардың әлеуметтік-экономикалық жағдайына бағытталған заңнамалармен қайта-қайта мақсатталды. Мұның маңызды мысалы жерге ең ауыр салық салу туралы заңдарды қабылдау болып табылады. Жерге салынатын ауыр салық мексикалық-американдықтардың әлеуметтік-экономикалық жағдайы үшін маңызды болды, өйткені ол олардың мексикалық үкіметімен берілген ранчоларды сақтап қалу мүмкіндігін шектеді. Бірінші рет мексикалықтар көбірек экономикалық мүмкіндіктер үшін АҚШ-қа солтүстікке көшті. 20 ғасырдың басында АҚШ-қа көшудің бірінші негізгі кезеңі 1910 жылдардан 1920 жылдарға дейін болды, бұл Ұлы көшу деп аталды. Осы кезеңде Мексика революциясы болды, мексикалық үкіметке қарсы және ішіндегі қақтығыстарды тудырып, азаматтарды АҚШ-та экономикалық және саяси тұрақтылық іздеуге мәжбүр етті. 1910 жылдан 1930 жылдарға дейін 1,3 миллионнан астам мексикалық АҚШ-қа көшті, әр онжылдықта айтарлықтай өсім болды. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде көптеген мексикалықтар мен мексикалық-американдықтар Мексикаға қайтарылды. Көптеген депортациялар Энергетика министрі Уильям Н. Доак пен Энергетика министрлігінің ынталандыруымен штат және жергілікті билік органдарының қадағалауымен жүзеге асырылды. Үкімет кем дегенде 82 000 адамды депортациялады. Репатриация кезінде ресми депортациядан гөрі ерікті репатриация жиірек болды. Заң профессоры Кевин Р. Джонсонның сөзіне сәйкес, репатриация науқаны этникалық негізде болды және қазіргі заң стандарттарына сәйкес этникалық тазалау болып табылады, өйткені ол жиі азаматтықты ескермеді. Көшудің екінші кезеңі 1942 жылдан 1964 жылға дейін «Брасеро кезеңі» деп белгіленді, АҚШ жүзеге асырған Брасеро бағдарламасына сілтеме жасайды, ол Екінші дүниежүзілік соғыстың жұмысқа алуынан туындаған еңбек тапшылығына байланысты Мексикадан ауыл шаруашылығы жұмысын шартты түрде алды. 1940 жылдардан 1960 жылдарға дейін Брасеро бағдарламасы арқылы АҚШ-қа шамамен 4,6 миллион мексикалық иммигрант тартылды. Ауыл шаруашылығының жетіспеушілігі…

In 1900, there were slightly more than 500,000 Hispanics of Mexican descent living in New Mexico, Arizona, Nevada, Colorado, California and Texas. Most were Mestizo Mexican Americans of Spanish and Indigenous descent, Spanish settlers, other Hispanicized European settlers who settled in the Southwest during Spanish colonial times, as well as local and Mexican Amerindians. New Mexico Hispanos were a notably large majority of the southwest US population. The vast majority of Hispanos are genetically Mestizo with varying degrees of Spanish ancestry, as well as ancestry from Pueblos and various North American Indigenous tribes. New Mexico was far more populated since the 16th century in comparison to Texas & California. As early as 1813, some of the Tejanos who colonized Texas in the Spanish Colonial Period established a government in Texas that desired independence from Spanish ruled Mexico. In those days, there was no concept of identity as Mexican. Many Mexicans were more loyal to their states/provinces than to their country as a whole, which was a colony of Spain. This was particularly true in frontier regions such as Zacatecas, Texas, Yucatán, Oaxaca, New Mexico, etc. As shown by the writings of colonial Tejanos such as Antonio Menchaca, the Texas Revolution was initially a colonial Tejano cause. Mexico encouraged immigration from the United States to settle east Texas and, by 1831, English speaking settlers outnumbered Tejanos ten to one in the region. Both groups were settled mostly in the eastern part of the territory. The Mexican government became concerned about the increasing volume of Anglo American immigration and restricted the number of settlers from the United States allowed to enter Texas. Consistent with its abolition of slavery, the Mexican government banned slavery within the state, which angered American slave owners. The American settlers, along with many of the Tejano, rebelled against the centralized authority of Mexico City and the Santa Anna regime, while other Tejano remained loyal to Mexico, and still others were neutral. Author John P. Schmal wrote of the effect Texas independence had on the Tejano community:
A native of San Antonio, Juan Seguín is probably the most famous Tejano to be involved in the War of Texas Independence. His story is complex because he joined the Anglo rebels and helped defeat the Mexican forces of Santa Anna. But later on, as Mayor of San Antonio, he and other Tejanos felt the hostile encroachments of the growing Anglo power against them. After receiving a series of death threats, Seguín relocated his family in Mexico, where he was coerced into military service and fought against the US in 1846–1848 Mexican–American War. Although the events of 1836 led to independence for the people of Texas, the Latino population of the state was very quickly disenfranchised, to the extent that their political representation in the Texas State Legislature disappeared entirely for several decades. As a Spanish colony, the territory of California also had an established population of colonial settlers. Californios is the term for the Spanish speaking residents of modern day California; they were the original Mexicans (regardless of race) and local Hispanicized Amerindians in the region (Alta California) before the United States acquired it as a territory. In the mid 19th century, more settlers from the United States began to enter the territory. In California, Mexican settlement began in 1769 with the establishment of the Presidio and Catholic mission of San Diego. 20 more missions were established along the California coast by 1823, along with military Presidios and civilian communities. Settlers in California tended to stay close to the coast and outside of the California interior. The California economy was based on agriculture and livestock. In contrast to central New Spain, coastal colonists found little mineral wealth. Some became farmers or ranchers, working for themselves on their own land or for other colonists. Government officials, priests, soldiers, and artisans settled in towns, missions, and presidios. One of the most important events in the history of Mexican settlers in California occurred in 1833, when the Mexican Government secularized the missions. In effect this meant that the government took control of large and vast areas of land. These lands were eventually distributed among the population in the form of Ranchos, which soon became the basic socio economic units of the province. The United States had first come into conflict with Mexico in the 1830s, as the westward spread of United States settlements and of slavery brought significant numbers of new settlers into the region known as Tejas (modern day Texas), then part of Mexico. The Mexican–American War, followed by the Treaty of Guadalupe Hidalgo in 1848 and the Gadsden Purchase in 1853, extended US control over a wide range of territory once held by Mexico, including the present day borders of Texas and the states of New Mexico, Colorado, Utah, Nevada, Arizona and California. Although the treaty promised that the landowners in this newly acquired territory would have their property rights preserved and protected as if they were citizens of the United States, many former citizens of Mexico lost their land in lawsuits before state and federal courts over terms of land grants, or as a result of legislation passed after the treaty. Even those statutes which Congress passed to protect the owners of property at the time of the extension of the United States' borders, such as the 1851 California Land Act, had the effect of dispossessing Californio owners. They were ruined by the cost over years of having to maintain litigation to support their land titles. Following the concession of California to the United States under the Treaty of Guadalupe Hidalgo, Mexicans were repeatedly targeted by legislation that targeted their socio economic standing in the area. One significant instance of this is exemplified by the passage of legislation that placed the heaviest tax burden on land. The fact that there was such a heavy tax on land was important to the socio economic standing of Mexican Americans, because it essentially limited their ability to keep possession of the Ranchos that had been originally granted to them by the Mexican government. For the first time, Mexicans in increasing numbers migrated north into the United States for better economic opportunities. In the early 20th century, the first main period of migration to the United States happened between the 1910s to the 1920s, referred to as the Great Migration. During this time period the Mexican Revolution was taking place, creating turmoil within and against the Mexican government causing civilians to seek out economic and political stability in the United States. Over 1.3 million Mexicans relocated to the United States from 1910 well into the 1930s, with significant increases each decade. During the great depression in the 1930s, many Mexicans and Mexican Americans were repatriated to Mexico. Many deportations were overseen by state and local authorities who acted on the encouragement of Secretary of Labor William N. Doak and the Department of Labor. The government deported at least 82,000 people. Voluntary repatriation was much more common during the repatriations than formal deportation. According to legal professor Kevin R. Johnson, the repatriation campaign was based on ethnicity and meets the modern legal standards of ethnic cleansing, because it frequently ignored citizenship. The second period of increased migration is known as the Bracero Era from 1942 to 1964, referring to the Bracero program implemented by the United States, contracting agricultural labor from Mexico due to labor shortages from the World War II draft. An estimated 4.6 million Mexican immigrants were pulled into the United States through the Bracero Program from the 1940s to the 1960s. The lack of agricultural laborers due to increases in military drafts for World War II opened up a chronic need for low wage workers to fill jobs.

20 ғасырдың аяғы мен 21 ғасырдың басында

Мексикалық американдықтар Оңтүстік-Батыста – Калифорния, Аризона, Нью-Мексико және Техас штаттарында шоғырланған, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптегендері Сент-Луис, Чикаго, Детройт, Кливленд, Питтсбург және басқа да болат өндіретін өнеркәсіптік қалаларға көшіп, мұнда өнеркәсіптік жұмыс тауып алды. Еуропалық иммигранттар сияқты, олар да ағылшын тілін жақсы білмеуіне қарамастан жұмысқа орналаса алды. ХХ ғасырдың екінші жартысындағы өнеркәсіптік құрылымның өзгеруі мексикалық американдықтардың көптегендерін, сондай-ақ басқа этникалық топтардың өкілдерін жұмыссыз қалдырды. Олардың өндірістік дағдылары аймақтың өзгеретін экономикасында бұрынғыдай қажет болмады. Делано жүзім ереуіліне 1965 жылдың мамыр айында Коачелла аңғарындағы филиппин-американдық шаруалар ереуілі ықпал етті. Олар сағатына 0,15 доллар жалақыны арттыруды талап етті. 1965 жылғы Делано жүзім ереуілі, негізінен филиппин-американдық шаруалардың бастауымен, еңбек көшбасшылары және дауыс беру құқығы мен азаматтық құқықтар үшін күрескен Долорес Хуерта, Ұлттық шаруалар қауымдастығының негізін қалаушы және оның серігі Сесар Чавес ереуілге қатысушылармен бірігіп, Біріккен шаруалар ұйымын құрды. Хуертаның "Sí, se puede" ("Иә, біз жасай аламыз") деген ұраны Чавестің ашығу арқылы танымал болды және Чикано қозғалысының немесе мексикалық-американдық азаматтық құқықтар қозғалысының шақыру белгісіне айналды. Чикано қозғалысы азаматтық құқықтарды реформалаудың әртүрлі салаларын қамтыды және азаматтық құқықтар қозғалысынан шабыт алды. Олардың талаптары жер иеліктерін қайтарудан бастап шаруалардың құқықтарын қорғауға, білім беруді жақсартуға, дауыс беру және саяси құқықтарды кеңейтуге, сондай-ақ тарихи сананы арттыруға дейін барды. Чиканоның соғысқа қарсы студенттер шеруі Чикано қозғалысының радикалды кезеңінің басталуы ретінде қарастырылады. Мексикалық американдықтар иммиграция мәселесінен гөрі әлеуметтік және экономикалық мәселелерге көбірек мән беретіні анықталды. Азамат емес адамдар әлеуметтік мәселелерге ерекше көңіл бөледі. Азаматтар мен азамат емес адамдардың екеуі де этникалық мәселелерді мексикалық американдықтардың басты мәселесі деп санайды, бұл қоғамдық және саяси ұйымды күшейту қажеттігін көрсетеді. Мексикада жұмыс орындары жетіспегендіктен, мексикалықтар жұмыс табу үшін АҚШ-қа көшіп келді. Бірақ АҚШ-қа келгеннен кейін олардың жалақысы өте төмен болды. Осы кезеңде Ұлттық мексикалық-американдық жамандауға қарсы комитет сияқты азаматтық құқықтар ұйымдары құрылды. XXI ғасырдың басында мексикалық американдықтардың ең көп саны және үлесі Калифорния, Аризона, Нью-Мексико, Техас, Колорадо, Невада және Юта штаттарында шоғырланған. Оклахома, Пенсильвания және Иллинойс штаттарында да халық саны айтарлықтай өсті. Дін бойынша мексикалық американдықтардың көп бөлігі римдік католиктерді құрайды. Көптегендері евангелист протестанттар. 2006 жылғы Pew Hispanic Center және 2008 жылғы Pew Religious Landscape Survey зерттеулеріне сәйкес, мексикалық американдықтар басқа латындық топтарға қарағанда католицизмнен протестанттық шіркеулерге көшуге әлдеқайда аз бейім. 2008 жылы "Yes We Can" ("Sí, se puede") Барак Обаманың сайлау науқанының ұраны ретінде қабылданды, ал оның алғашқы афроамерикандық президент ретінде сайлануы және қайта сайлануы мексикалық американдықтардың дауысының маңыздылығын арттырды. АҚШ-та иммиграциялық реформаны тиімді жүзеге асыра алмаған екі партияның президенттерінің әрекетсіздігі мексикалық американдықтар Оңтүстік-Батыс және Чикагодағы дәстүрлі аймақтардан тараған сайын, әртүрлі халықты басқару мәселесін күрделендірді. Көптеген мексикалық ромалар Аргентинадан АҚШ-қа көшіп келді. 2015 жылы АҚШ 157 227 мексикалық иммигрантты қабылдады, ал 2016 жылдың қараша айына қарай 1,31 миллион мексикалықтар АҚШ-қа заңды түрде көшіп келу үшін тізімде тұрды. 2014 жылғы сауалнама көрсеткендей, мексикалықтардың 34% мүмкіндік болса, АҚШ-қа көшіп кетпекші, ал 17% заңсыз жолмен көшіп кетпекші.

While Mexican Americans are concentrated in the Southwest: California, Arizona, New Mexico, and Texas, during World War I many moved to industrial communities such as St. Louis, Chicago, Detroit, Cleveland, Pittsburgh, and other steel producing regions, where they gained industrial jobs. Like European immigrants, they were attracted to work that did not require proficiency in English. Industrial restructuring in the second half of the century put many Mexican Americans out of work in addition to people of other ethnic groups. Their industrial skills were not as useful in the changing economies of these areas. The Delano grape strike was influenced by the Filipino American farm worker strike in Coachella Valley, May 1965. In which Migrant Filipino American workers asked for a $0.15/hour raise. The 1965 Delano grape strike, sparked by mostly Filipino American farmworkers, became an intersectional struggle when labor leaders and voting rights and civil rights activists Dolores Huerta, founder of the National Farm Workers Association and her co leader César Chávez united with the strikers to form the United Farm Workers. Huerta's slogan "Sí, se puede" (Spanish for "Yes we can"), was popularized by Chávez's fast and became a rallying cry for the Chicano Movement or Mexican American civil rights movement. The Chicano movement aimed for a variety of civil rights reforms and was inspired by the civil rights movement; demands ranged from the restoration of land grants to farm workers' rights, to enhanced education, to voting and political rights, as well as emerging awareness of collective history. The Chicano walkouts of antiwar students is traditionally seen as the start of the more radical phase of the Chicano movement. Mexican Americans were found to place more importance on social and economical issues than they do on immigration. Those who are not citizens care considerably more about social issues. Both citizens and noncitizens identify ethnic issues as the key problem that Mexican Americans face, highlighting the need for stronger community and political organization. Since there weren't many job opportunities in their country, Mexicans moved to the United States to help them receive a job. However, when they came to the United States their wages were extremely low.]] During this period, civil rights groups such as the National Mexican American Anti Defamation Committee were founded. By the early 21st century, the states with the largest percentages and populations of Mexican Americans are California, Arizona, New Mexico, Texas, Colorado, Nevada and Utah. There have also been markedly increasing populations in Oklahoma, Pennsylvania and Illinois. In terms of religion, Mexican Americans are primarily Roman Catholic. A large minority are Evangelical Protestants. Notably, according to a Pew Hispanic Center report in 2006 and the Pew Religious Landscape Survey in 2008, Mexican Americans are significantly less likely than other Latino groups to abandon Catholicism for Protestant churches. In 2008, "Yes We Can" (in Spanish: "Sí, se puede") was adopted as the 2008 campaign slogan of Barack Obama, whose election and reelection as the first African American president underlined the growing importance of the Mexican American vote. The failure of both parties' presidents to properly enact immigration reform in the United States led to an increased polarization of how to handle an increasingly diverse population as Mexican Americans spread out from traditional centers in the Southwest and Chicago. Most Mexican Roma came to the United States from Argentina. In 2015, the United States admitted 157,227 Mexican immigrants, and as of November 2016, 1.31 million Mexicans were on the waiting list to immigrate to the United States through legal means. A 2014 survey showed that 34% of Mexicans would immigrate to the United States if given the opportunity, with 17% saying they would do it illegally.

АҚШ халық санағы бюросының жіктемелері

АҚШ-тың шекарасы кеңейген сайын, Америка Құрама Штаттарының халық санағы бюросы АҚШ юрисдикциясындағы мексикалық американдықтарды нәсілдік жіктеу әдістерін өзгертті. Бюроның жіктеу жүйесі құрылғаннан бері үлкен өзгерістерге ұшырады: 1790 жылдан 1850 жылға дейін АҚШ халық санағында мексикалық американдықтардың жеке нәсілдік жіктелуі болған жоқ. Халық санағы бюросы мойындаған санаттар – ақ, бос адамдар, және қаралар. Бюроның бағалауынша, осы кезеңде ақ немесе қара деп жіктеуге болмайтын адамдардың саны 1860 жылғы санақ деректеріне сүйенсек, жалпы халықтың 0,25% аспаған. 1850 жылдан 1920 жылға дейін халық санағы бюросы нәсілдік санаттарын кеңейтіп, метистер, мулаттар, сондай-ақ үндістер мен азиялықтардың жаңа санаттарын қосты. Мексикалықтар мен мексикалық американдықтар "ақ" деп жіктелді. 1940 жылғы халық санағында, 1930 жылғы өзгерістерге қарсы мексикалық американдық қауымдастығының кеңінен тараған наразылықтарына байланысты, мексикалық американдықтар қайтадан ақ деп жіктелді. Санақ жүргізушілерге берілген нұсқау: "Мексикалықтар – егер олар анық түрде үнді немесе басқа ақ емес нәсілден болмаса, 'Ақ' (W) деп көрсетіңіз". Алайда, сол санақ кезінде бюро испан тілінде сөйлейтін ақ нәсілділерді есептеуді бастады. Бұл практика 1960 жылғы халық санағында да жалғасты.

Растық жіктеу саясаты мен талқылау

Кейбір жағдайларда, ақ нәсілдік статустың заңдық жіктелуі мексикалық-америкалық құқық қорғаушыларға азшылықтарға жасалған кемсітуді дәлелдеуді қиындатты. Эрнандес Техасқа қарсы істе (1954), шағымданушы Педро Эрнандестің атынан сөйлеген азаматтық құқық қорғаушы адвокаттары парадоксқа тап болды: мексикалық-америкалықтар федералды үкімет тарапынан ақ нәсілді деп танылғандықтан және халық санағында жеке нәсіл ретінде емес, төменгі соттар мексикалық-америкалықтарды құрамында жоқ қазылар алқасымен соттау арқылы тең қорғалу құқығынан айырылмады деп шешті. Төменгі сот мексикалық тегі бар адамдарды қазылар алқасынан шығару арқылы Конституцияның он төртінші түзетуін бұзған жоқ деп үкім шығарды. Техас штатының адвокаттары мен штаттың соттарының судьялары түзету тек нәсілдік емес, сонымен қатар "ұлттық" топтарға да қатысты емес деп мәлімдеді. Осылайша, мексикалық-америкалықтар ақ нәсілділерден құралған қазылар алқасымен сотталғандықтан, олардың конституциялық құқықтары бұзылмады. АҚШ Жоғарғы Сотының Эрнандес Техас ісі бойынша шешімі "ұлттық" топтардың да Конституцияның он төртінші түзетуімен қорғала алатынын растады және ол АҚШ-тың азаматтық құқық тарихындағы маңызды кезең болды. Мексикалық-америкалықтар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тек ақ әскер бөлімдерінде ғана қызмет еткенімен, көптеген мексикалық-америкалық ардагерлер үйге оралғаннан кейін де кемсітушілікке тап болды және теңдік үшін күресу үшін G.I. Форумын құрды. Мексикалықтардың ақ нәсілді деп танылған кезеңдерде, заң бойынша олар қазіргі кезде "латино емес ақтар" деп аталатын адамдармен некелесуге құқылы болды. Әдетте, мұндай некелер мексикалық тараптың көрінетін үнді тегі болмаған жағдайда ғана мақұлданды. 1960 жылдардың соңында Денверде "Әділет үшін крест жорығы" және 1967 жылы Нью-Мексикодағы жер иелігі қозғалысы құрылды, бұл болашақта Чикано (мексикалық-америкалық) ұлтшылдығы деп танылатын қозғалыстың негізін қалады. 1968 жылы Лос-Анджелесте, Калифорнияда мектеп оқушыларының наразылық акциясы мексикалық-америкалықтардың де-факто этникалық бөлінуді (тұрғын үйлерге байланысты), бітіру көрсеткіштерін арттыру және студенттік саяси ұйымдастыруды қолдағандықтан жұмыстан шығарылған мұғалімді қызметке қайта орнату талаптарын білдірді. Чикано қозғалысының маңызды оқиғасы 1972 жылы Ла Раса Унида (Біріккен Халық) партиясының конвенті болды, ол Америка Құрама Штаттарында Чиканоларға саяси билік беру үшін үшінші партия құру мақсатымен ұйымдастырылды. Мексикалық-америкалықтар ресми федералдық саясат бойынша заңды түрде "ақ" деп саналса да, әлеуметтік тұрғыдан олар "үнділікке жақын" деп есептелді. 20-ғасырдың басында көптеген ұйымдар, бизнес, үй иелері қауымдастықтары және жергілікті сот жүйелері мексикалық-америкалықтарды нәсілдік дискриминация арқылы алып тастауға бағытталған ресми саясатты жүргізді. 1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде басталған брасеро бағдарламасы, АҚШ-тың көптеген ер адамдары соғысқа шақырылған кезде, мексикалықтарға Калифорния мен Оңтүстік-Батыс штаттарындағы фермаларда мигрант жұмысшылар ретінде уақытша АҚШ-қа кіруге рұқсат берді. Бұл бағдарлама 1964 жылға дейін жалғасты. Мексикалық-америкалықтар мен афроамерикалықтар азшылықтар ретінде бөлінуге және нәсілдік дискриминацияға ұшырағанымен, оларға қатысты тәсіл әртүрлі болды. Сегрегация – этностық және әлеуметтік әдет-ғұрып негізінде халықтарды физикалық жағынан бөлу, тарихи тұрғыдан Техаста африкалық-америкалықтар мен мексикалық-америкалықтарды ақ нәсілділерден бөлу үшін қолданылған. Африкалық-америкалықтарды бөліп-жаруды қолдаған нәсілдік көзқарастар Техасқа 1820 жылдары "ерекше институт" – құлдықпен бірге келген болуы мүмкін. Англоамерикандықтар Техас революциясынан кейін мексикалық-америкалықтарға қатысты әлеуметтік әдет ретінде бөлінуді кеңейте бастады. Техас революциясы кезінде және одан кейін мексикалық-америкалықтар күдік тудырған топқа айналды, бұл оларға деген жалпы жек көрініске әкелді. Азамат соғысынан кейін топтарды бөлу әдісі ретінде дамыды. Екі азшылық топтары үшін де мектептерде, шіркеулерде, тұрғын аудандарда және мейрамханалар, театрлар мен шаштараздар сияқты көпшілік орындарда сегрегация болды. XIX ғасырдың соңына қарай қара нәсілділер көп тұратын жерлерде институционалды сегрегация заң жүзінде гүлденді және Техас штатына дейін бейресми түрде тарады. Техастың көптеген қалаларында "негрлер кварталы" және "мексикалықтар кварталы" болды. 1890 жылға дейін заңда қара мектептердің жалпы білім беру қорына тең қол жеткізуі керек екені көрсетілгенімен, олар көбінесе мұндай мүмкіндікке ие болмады. 20-ғасырдың басында қара және мексикалық мектептерінде көне білім беру жүйесінде кең таралған жағымсыз жағдайлар болды, ал Прогрессивтік дәуірдің білім беру реформалары жағдайды жақсартқан жоқ. 1920 жылдары қара балалар ақ балаларға қарағанда мектепке қатысу мүмкіндігі аз болды, қара мұғалімдер ақ мұғалімдерге қарағанда аз жалақы алып, нашар оқытылды, ал оқу орындары көбінесе бір бөлмеден тұратын ғимараттар болды, оларды әдетте бір ғана мұғалім басқарды. Осындай жағдайлар испандық студенттерге де қатысты, олар кейбір ақ нәсілділердің "ластанған" деп ойлағандықтан бөлінді, сонымен қатар кейбір ақ жұмыс берушілер білімсіз, арзан еңбек күшіне ие болғысы келді. Бар болған мектептер көбінесе жеткіліксіз қаржыландырудан, нашар білім беру жағдайларынан және нәсілдік бағытталған оқу бағдарламаларынан зардап шекті.

In some cases, legal classification of White racial status has made it difficult for Mexican American rights activists to prove minority discrimination. In the case Hernandez v. Texas (1954), civil rights lawyers for the appellant, named Pedro Hernandez, were confronted with a paradox: because Mexican Americans were classified as White by the federal government and not as a separate race in the census, lower courts held that they were not being denied equal protection by being tried by juries that excluded Mexican Americans by practice. The lower court ruled there was no violation of the Fourteenth Amendment by excluding people with Mexican ancestry among the juries. Attorneys for the state of Texas and judges in the state courts contended that the amendment referred only to racial, not "nationality", groups. Thus, since Mexican Americans were tried by juries composed of their racial group—whites—their constitutional rights were not violated. The US Supreme Court ruling in Hernandez v. Texas case held that "nationality" groups could be protected under the Fourteenth Amendment, and it became a landmark in the civil rights history of the United States. While Mexican Americans served in all White units during World War II, many Mexican–American veterans continued to face discrimination when they arrived home; they created the G. I. Forum to work for equal treatment. In times and places in the United States where Mexicans were classified as White, they were permitted by law to intermarry with what today are termed "non Latino whites". Social customs typically approved of such marriages only if the Mexican partner was not of visible Indigenous ancestry. In the late 1960s the founding of the Crusade for Justice in Denver and the land grant movement in New Mexico in 1967 set the bases for what would become known as Chicano (Mexican American) nationalism. The 1968 Los Angeles, California school walkouts expressed Mexican American demands to end de facto ethnic segregation (also based on residential patterns), increase graduation rates, and reinstate a teacher fired for supporting student political organizing. A notable event in the Chicano movement was the 1972 Convention of La Raza Unida (United People) Party, which organized with the goal of creating a third party to give Chicanos political power in the United States. Although Mexican Americans were legally classified as "white" in terms of official federal policy, socially they were seen as "too Indian" to be treated as such. Many organizations, businesses, and homeowners associations and local legal systems had official policies in the early 20th century to exclude Mexican Americans in a racially discriminatory way. The bracero program, begun in 1942 during World War II, when many United States men were drafted for war, allowed Mexicans temporary entry into the United States as migrant workers at farms throughout California and the Southwest. This program continued until 1964. While both Mexican American and African American minorities were subject to segregation and racial discrimination, they were treated differently. Segregation is the physical separation of peoples on the basis of ethnicity and social custom historically applied to separate African Americans and Mexican Americans from Whites in Texas. Racial attitudes that supported segregation of African Americans probably arrived in Texas during the 1820s in company with the "peculiar institution," slavery. Anglo Americans began extending segregation to Mexican Americans after the Texas Revolution as a social custom. Tejanos formed a suspect class during and after the revolution, and that fact led to a general aversion of them. After the Civil War, segregation developed as a method of group control. For both minority groups, segregation existed in schools, churches, residential districts, and most public places such as restaurants, theaters, and barber shops. By the latter years of the nineteenth century, institutionalized segregation flourished legally in places with a visible Black population and was extended informally to Tejanos. Most Texas towns and cities had a "Negro quarter" and a "Mexican quarter." Although the law specified until 1890 that Black schools were to have equal access to the common school fund, they often did not. In the early twentieth century, Black and Mexican schools faced lamentable conditions endemic in an antiquated educational system, and educational reforms of the Progressive era did not improve matters. During the 1920s, Black schoolchildren were more likely to miss school than White students, Black teachers received less pay and training than their White counterparts, and teaching accommodations ordinarily amounted to one room buildings generally under the tutelage of a single teacher. The same circumstances applied to Hispanic students, who were segregated because some Whites thought them "dirty" and because some White employers desired an uneducated, inexpensive labor pool. Whatever schools existed often suffered from inadequate financing, poor educational facilities, and racist curriculum.

Демография

Мексикалық американдықтар Калифорнияда (34%), Техаста (26%) және Аризонада (5%) шоғырланған. Мексикалықтардың саны ең көп округтер – Лос-Анджелес, Харрис, Кук және Даллас округтері. Мексикалықтардың саны ең көп мегаполистік аймақтар – Үлкен Лос-Анджелес, Чикаго мегаполистік аймағы, Даллас–Форт-Уорт метрополиясы және Үлкен Хьюстон. Мексикалық американдықтар Америка Құрама Штаттарында африкалық американдықтардан кейін екінші ең ірі азшылық тобы болып табылады. Мексикалық американдықтардың халқы 1800 жылдардың соңы мен 1900 жылдардың басында Аризона, Нью-Мексико, Колорадо, Техас және Калифорния сияқты оңтүстік-батыс штаттарында шоғырланған күйінде болды. Мексикалық американдықтар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оңтүстік-батыстан солтүстік-шығыс және орталық батыс қалаларына көшуді бастады. Сент-Луис, Чикаго, Детройт, Кливленд және Питтсбург сияқты солтүстік-шығыс және орталық батыстағы қалаларда ірі мексикалық американдық қауымдастықтары қалыптасты. АҚШ-тағы мексикалықтардың шамамен 90 пайызы қалалық жерлерде тұрады. Солт-Лейк-Сити және Атлантада жақында мексикалық анклавтары пайда болды. Мексикалық халқы Солтүстік Каролина және Джорджия штаттарында қарқынды түрде өсіп келеді. Мексикалық американдықтардың туу көрсеткіші АҚШ-та ең жоғары. 2008 жылы АҚШ халқының 10 пайызын мексикалық американдықтар құраса, елдегі туған балалардың 16 пайызы мексикалық аналардан туған. Мексикалық американдықтар, әдетте, АҚШ-тағы басқа нәсілдік және этникалық топтарға қарағанда жас. Мексикалық американдықтардың балалары басқа нәсілдермен және АҚШ-тағы испан тілді топтармен салыстырғанда көбірек.

Мексикада туған халық санының уақыт бойынша өзгеруі

Жыл Халық саны АҚШ-қа көшіп келгендердің жалпы санынан пайыздық үлесі 1850 13,300 0.6 1860 27,500 0.7 1870 42,400 0.8 1880 68,400 1.0 1890 77,900 0.8 1900 103,400 1.0 1910 221,900 1.6 1920 486,400 3.5 1930 641,500 4.5 1940 357,800 3.1 1950 451,400 3.9 1960 575,900 5.9 1970 759,700 7.9 1980 2,199,200 15.6 1990 4,298,000 21.7 2000 9,177,500 29.5 2010 11,711,100 29.3 2019 10,931,900 24.3

Мәдениет

Мексикалық американдық мәдениеті Испания, Мексика және жергілікті халықтар мәдениеттерінің ықпалын көрсетеді. Мексикалық американдықтардың отбасылары мен отбасылық құрылымдары көбінесе үлкен болады. Мексикалық американдықтар ата-аналары мен ересектерге жоғары құрметпен қарастырады. Мексикалық американдықтар көбінесе Quinceañera тойларын тойлайды.

Тамақ пен сусын

Мексикалық американдықтар американдық тағамға әсер етті, буррито, энчилада, гуакамоле, начос, тако, тамале және тортильялар американдық тілде кеңінен таралған. Нью-Мексико және Техас-Мексика асханалары Оңтүстік-Батыс АҚШ-ның жергілікті асханалары болып табылады, ал мексикалық асханасы калифорниялық асханаға әсер еткен.

Музыка

Популярлы радио формат Regional Mexican мексикалық музыка стильдерін қамтиды: Norteño, ranchera, Conjunto, Son Jarocho, Cumbia және mariachi. Сонымен қатар, АҚШ-та пайда болған Жаңа Мексика музыкасының, Техано музыкасының, Чикано рок, Чикано рэп және Кумбия рэп сияқты жергілікті және мексикалық-американдық музыка стильдерін де қамтиды.

Иммиграциялық мәселелер

Сондай-ақ, Америка Құрама Штаттарының католик епископтар конференциясы мен Мексиканың епископтар конференциясы жазған, Америка Құрама Штаттары мен Мексика контекстінде көші-қон мәселесін қарастыратын "Бұрынғы жат жұрт енді жоқ: үміт жолында бірге" атты пасторалдық хатты қараңыз. 1960 жылдардан бері мексикалық иммигранттар АҚШ-тағы төмен құнмен еңбекке деген сұраныстың маңызды бөлігін қанағаттандырып келеді. Депортация қорқынышы оларды жұмыс берушілердің қанаушылығына осал етеді. Алайда, көптеген жұмыс берушілер мексикалық құжаттары жоқ азаматтарды жұмысқа алуда "сұрама, айтпа" деген көзқарасқа келді. 2006 жылдың мамырында жүздеген мың құжатсыз иммигранттар, мексикалықтар және басқа ұлт өкілдері, иммиграциялық реформаны қолдау мақсатында бүкіл ел бойынша жұмыстан шығып, наразылық білдірді (көптегендері 1986 жылғы Иммиграциялық реформа және бақылау туралы заң сияқты, азаматтыққа жол ашатын мүмкіндікке үміттенеді). Осы заңға қол қойған президент Рональд Рейган, АҚШ-та құжатсыз тұрып жұмыс істеген мексикалық азаматтарға азаматтық берген еді. Мемлекеттік басқару жүйесінің қалыптасуы солтүстік көршілермен тең емес қарым-қатынастың салдарынан туындады, ал жергілікті қажеттіліктерге жауап ретінде қарастырылмады. АҚШ саясаткерлері 20 миллионға дейін құжатсыз иммигрант АҚШ-та бар екенін айтты, бірақ бұл мәліметтерді статистикалық дәлелдермен растамады. Федералды резервтің бұрынғы төрағасы Алан Гринспен, еңбекке жарамды жастағы халықтың өсуі экономиканың өсуіне ықпал ететін маңызды фактор екенін және иммиграцияны осы халықтың өсуін қамтамасыз ету үшін пайдалануға болатынын мәлімдеді. Гринспеннің сөзіне сүйенсек, 2030 жылға қарай АҚШ еңбек күшінің өсуі 1 пайыздан 1/2 пайызға дейін төмендеседі, ал 65 жастан асқан халықтың үлесі 13 пайыздан шамамен 20 пайызға дейін артады. Гринспен сондай-ақ, иммиграциялық реформаны "бір қаламмен" жүзеге асыруға болады деп мәлімдеді, бұл 2007 жылғы Кешенді Иммиграциялық реформа туралы заңға сілтеме жасап, ол қонақ жұмысшы бағдарламасын құруға және АҚШ-та тұратын құжаттары жоқ иммигранттарды, егер олар белгілі бір талаптарға сай келсе, азаматтыққа жолға салуға мүмкіндік беретін еді.

See also Strangers No Longer: Together on the Journey of Hope, a pastoral letter written by both the United States Conference of Catholic Bishops and the Mexican Episcopal Conference, which deals with the issue of migration in the context of the United States and Mexico. Since the 1960s, Mexican immigrants have met a significant portion of the demand for low cost labor in the United States. Fear of deportation makes them highly vulnerable to exploitation by employers. Many employers, however, have developed a "don't ask, don't tell" attitude toward hiring undocumented Mexican nationals. In May 2006, hundreds of thousands of undocumented immigrants, Mexicans and other nationalities, walked out of their jobs across the country in protest to support immigration reform (many in hopes of a path to citizenship similar to the Immigration Reform and Control Act of 1986 signed into law by President Ronald Reagan, which granted citizenship to Mexican nationals living and working without documentation in the US). Governmentalities have been the result of unequal relations with its northern neighbors versus a response to more locally driven needs. US politicians cited numbers as high as 20 million undocumented immigrants in the United States without providing statistical proof. Alan Greenspan, former Chairman of the Federal Reserve, has said that the growth of the working age population is a large factor in keeping the economy growing and that immigration can be used to grow that population. According to Greenspan, by 2030, the growth of the US workforce will slow from 1 percent to 1/2 percent, while the percentage of the population over 65 years will rise from 13 percent to perhaps 20 percent. Greenspan has also stated that immigration reform could be brought about with a "stroke of the pen", referring to the Comprehensive Immigration Reform Act of 2007 which would have created a guest worker program and put undocumented immigrants currently residing in the US on a path to citizenship if they met certain conditions.

Дискриминация және стереотиптер

АҚШ тарихында мексикалық американдықтар бұқаралық ақпарат құралдары мен танымал мәдениетте ұзақ уақыт бойы таралған түрлі жағымсыз стереотиптерге ұшырады. Мексикалық американдықтар этникалық, нәсілдік, мәдени, кедейлік және испан тілін қолдануына байланысты кемсітушілікке де тап болды. Депрессия кезеңінде мексикалықтар бірқатар Батыс штаттарында нәсілдік сегрегацияға ұшырады. Вайоминг штатында мексикалық балаларды азаматтығына қарамастан бөліп оқыту Оңтүстік штаттардағы Джим Кроу заңдарын еске түсірді. Мексикалықтарды сегрегациялау Калифорнияда және көршілес Колорадо, Монтана және Небраска штаттарында да болды. АҚШ-қа заңсыз көшіп келгендердің көп бөлігі Латын Америкасынан болғандықтан, мексикалық американдық қауымдастығы иммиграциялық рейдтердің басты нысаны болды. Ұлы депрессия кезінде АҚШ үкіметі мексикалықтарды өз еркімен Мексикаға көшуге ынталандыру мақсатында «Мексиканы қайтару» бағдарламасын іске қосты, бірақ мыңдаған адамдар өз еркіне қарсы депортацияланды. 1930 жылдары 355 000 мен 1 миллионға дейін адам Мексикаға қайтарылды немесе депортацияланды, олардың шамамен 40-60 пайызы АҚШ азаматтары болды – басым көпшілігі балалар еді. Өз еркімен елге қайту, ресми депортациядан гөрі әлдеқайда көп кездесті. Соғыстан кейінгі кезеңде Әділет министрлігі «Жабық шекара» операциясын бастады. Бұл 1943 жылдың жазында нәсілдік қақтығыстарға ұшыраған оннан астам соғыс уақытындағы өнеркәсіптік қалалардың бірі болды. Ақ әскерилер мен ақ тұрғындар зоот костюм киген балаларға, жасөспірімдерге және жастарға шабуыл жасап, киімдерін шешіп алды. Зорлық-зомбылықтың көп бөлігі мексикалық американдық жастарға, сондай-ақ зоот костюм киген афроамерикандық жастарға бағытталды. Зоот костюм кигендердің қарсылығы Чикано қозғалысы кезінде Чиканоларға шабыт берді, олар Чиканоның жеке басын және құрылымдық расизмге қарсы күрескен дүниетанымын қабылдауға тырысты. 1948 жылы «Перес және Шарп» ісі бойынша Калифорния Жоғарғы соты расаралық некеге тыйым салу 1868 жылғы Федералды Конституцияның он төртінші түзетуін бұзатынын мойындады. Бұл іс мексикалық американдық әйел Андреа Перез, оның аты «ақ» деп тіркелген, және афроамерикандық еркек Сильвестр Дэвисқа қатысты. 1971 жылы АҚШ президенті Ричард Никсон мексикалық американдықтар мен афроамерикандықтарға деген көңілінің толық болмағанын көрсетті. Латиноамерикандықтар туралы ол былай деді: «Қазіргі уақытта олар ұрлық жасайды, олар адал емес, бірақ олардың отбасылық құндылықтарды ұстануына болады. Олар иттің орнына өмір сүрмейді, ал негрлер сондай өмір сүреді». 2006 жылы Time журналы АҚШ-тағы жек көруші топтардың саны 2000 жылдан бері 33%-ға өскенін, ал заңсыз иммиграция жалдау үшін негіз ретінде пайдаланылғанын хабарлады. 2011 жылғы Федералдық тергеу бюросының (ФБР) жек көрушілік қылмыстар туралы статистикалық есебінде, 939 құрбанның 56,9%-ы этникалық немесе ұлттық тегіне байланысты жек көрушілікпен туындаған қылмыстардың құрбаны болған латиноамерикандықтар еді. Мексикалық американдықтардың саны ең көп Калифорния штатында 2003 жылдан 2007 жылға дейін латиноамерикандықтарға қарсы жасалған жек көрушілік қылмыстардың саны екі есеге жуық өсті. 2011 жылы АҚШ-та латиноамерикандықтарға қарсы жек көрушілік қылмыстары 31%-ға, ал Калифорнияда 43%-ға төмендеді. 2019 жылы 23 адамның өліміне әкелген Эль-Пасодағы оқ ату оқиғасы қарулы адамның мексикалық американдықтарға және жалпы латын иммигранттарына деген нәсілшіл көзқарасының салдары болды. 2015 жылы болашақ президент Дональд Трамп мексикалық американдықтарды ренжітіп: «Олар есірткі әкеліп жатыр. Олар қылмысты әкеліп жатыр. Олар зорлаушылар. Бірақ кейбіреулері жақсы адамдар деп ойлаймын» деді. Ол АҚШ-қа заңсыз мексикалық иммигранттардың кіруіне кедергі келтіру үшін Трамп қабырғасын салды. Мексикалық американдықтардың көпшілігі жергілікті американдықтардың ұрпақтары болғанымен және көптеген мексикалық американдықтар ұзақ жылдар бойы елде тұрғанымен, мексикалықтар көбінесе АҚШ-та жаңадан келген мәдени паразиттер және шекараны заңсыз кесіп өтетіндер ретінде қарастырылады. Мексикалық еркектер сауатсыз қылмыскерлер ретінде стереотиптеледі. Мексикалық әйелдер гиперсексуалды ретінде бейнеленеді. Мексикалықтар жалқау, кіршікшіл және дене жағынан тартымсыз адамдар ретінде стереотиптеледі.

Throughout US history, Mexican Americans have endured various types of negative stereotypes which have long circulated in media and popular culture. Mexican Americans have also faced discrimination based on ethnicity, race, culture, poverty, and use of the Spanish language. Mexicans faced racially segregated schooling in a number of Western states during the Depression era. In Wyoming, the segregation of Mexican children—regardless of US citizenship—mirrored the South's Jim Crow laws. The segregation of Mexicans also occurred in California and in neighboring Colorado, Montana, and Nebraska. Since the majority of undocumented immigrants in the US have traditionally been from Latin America, the Mexican American community has been the subject of widespread immigration raids. During The Great Depression, the United States government sponsored a Mexican Repatriation program which was intended to encourage people to voluntarily move to Mexico, but thousands were deported against their will. During the 1930s, between 355 000 and 1 million individuals were repatriated or deported to Mexico, approximately 40 to 60 percent of which were actually United States citizens – overwhelmingly children. Voluntary repatriation was far more common than formal deportation. In the post war era, the Justice Department launched Operation Wetback. It was one of the dozen wartime industrial cities that suffered race related riots in the summer of 1943. White servicemen and white Angelenos attacked and stripped children, teenagers, and youths who wore zoot suits. While most of the violence was directed toward Mexican American youth, and African American youths who were wearing zoot suits were also attacked. The defiance of zoot suiters became inspirational for Chicanos during the Chicano Movement that worked to embrace a Chicano identity and worldview that combated structural racism. In the 1948 case of Perez v. Sharp, the Supreme Court of California recognized that the ban on interracial marriage violated the Fourteenth Amendment of the Federal Constitution from 1868. The case involved Andrea Perez, a Mexican American woman listed as White, and Sylvester Davis, an African American man. In 1971, U. S. president Richard Nixon is recorded exhibiting prejudice toward Mexican Americans and African Americans. Referring to Latinos he states, "At the present time they steal, they're dishonest, but they do have some concept of family life. They don't live like a bunch of dogs, which the Negroes do live like." In 2006, Time magazine reported that the number of hate groups in the United States increased by 33% since 2000, with illegal immigration being used as a foundation for recruitment. According to the 2011 Federal Bureau of Investigation (FBI) Hate Crimes Statistics Report, 56.9% of the 939 victims of crimes motivated by a bias toward the victims' ethnicity or national origin were directed at Latinos. In California, the state with the largest Mexican American population, the number of hate crimes committed against Latinos almost doubled from 2003 to 2007. In 2011, hate crimes against Hispanics declined 31% in the United States and 43% in California. The 2019 El Paso shooting which resulted in 23 deaths, was a result of the gunman's racist attitude towards Mexican Americans and Latino immigrants in general. In 2015, future president Donald Trump offended Mexican Americans by stating "They're bringing drugs. They're bringing crime. They're rapists. And some, I assume, are good people." He built the Trump wall to prevent undocumented Mexican immigrants from entering the United States. Although many Mexican Americans descend from indigenous Amerindians, and although many Mexican Americans have been in country for many generations, Mexicans are often seen and stereotyped as newly arrived cultural parasites and border hoppers in the United States. Mexican men are stereotyped as illiterate criminals. Mexican women are depicted as hypersexual. Mexicans are stereotyped as lazy, dirty, physically unattractive menaces.

Әлеуметтік мәртебе және ассимиляция

XXI ғасырда мексикалық американдықтардың орташа жеке және отбасылық табысы артты. Мексика тегі бар АҚШ-та туған американдықтар көбірек табыс табады және орта және жоғарғы сынып сегменттерінде жаңадан келген мексикалық иммигранттарға қарағанда көп өкілдік етеді. Мексикадан келген иммигранттардың көпшілігі, басқа елдердегідей, төменгі таптан және ұрпақтан-ұрпаққа төмен білікті жұмыстарда жұмыс істейтін отбасылардан шыққан. Олар көбінесе ауылдық жерлерден келеді. Сондықтан, көптеген жаңа мексикалық иммигранттар кеңсе жұмыстарында білікті емес. Соңғы кезде Мексикадан мамандар да көшіп келіп жатыр, бірақ бір елден екіншісіне көшу үшін қайта оқыту және АҚШ заңдарына бейімделу қажет, яғни кәсіби лицензия алу міндетті. Миллиондаған адам АҚШ-қа өзін және отбасын асырау үшін жұмыс іздеп келді. Бірақ қазір фирмалар мексикалық американдықтарды, әсіресе екі тілді білетіндерін, иммигрант клиенттерін тарту үшін пайдалануда. Мексикалық американдықтарға үлкен мән беріледі, себебі олар испан тілінде сөйлейтін клиенттермен байланыс жасай алады, осылайша компаниялардың клиенттер базасын кеңейтеді. Джеймс П. Смит пікірінше, латын американдық иммигранттардың балалары мен немерелері ақ американдықтармен білім және табыс арасындағы айырмашылықты азайтуға бейім. Латын американдық ер адамдар ақ нәсілді ер адамдардың жартысына жуық табыс табады, ал АҚШ-та туған екінші буын латын американдықтар ақ нәсілді әріптестерінің табысының 78 пайызын алады, ал үшінші буын латын американдықтар АҚШ-та туған ақ нәсілді әріптестерімен шамалас жалақы алады. Дегенмен, 2010 жылдан бері мексикалық американдық мамандардың саны артып келеді. Гутьеррез Рамонның сөзіне қарағанда, 1980-ші жылдары жалғыз мексикалық әйелдер осы көші-қонның маңызды бөлігін құрады, олардың үлесі жалпы иммигранттардың 40 пайызына жетеді. Мексикалық әйелдер көбінесе қызмет көрсету саласында, мысалы, қызметшілер, үй шаруашылығы жұмыскерлері және бала күтушілер ретінде жұмыс істейді, ал ауыл шаруашылығында жұмыс істейтіндердің саны аз. Ал жоғары білімі бар мексикалықтарға АҚШ-та заңды мәртебе берілді, бірақ олардың саны біліктілігі жоқ иммигранттарға қарағанда аз. Хантингтон (2005) Латын Америкасынан келген иммигранттардың саны, шоғырлануы, тілдік біртектілігі және басқа да ерекшеліктері ағылшын тілінің ұлттық біріктіруші тіл ретіндегі басымдығын жояды, елдің басым мәдени құндылықтарын әлсіретеді және американдықтарға қарағанда этникалық адалдықты күшейтеді деп санайды. Citrin және т.б. (2007) АҚШ халық санағы және ұлттық және Лос-Анджелес пікірлер зерттеулерінің деректерімен бұл гипотезаларды тексергенде, латын американдықтар екінші буыннан бастап ағылшын тілін тез меңгеріп, испан тілін жоғалтатынын, ал дінге берілгендігі мен еңбек этикасы тұрғысынан жергілікті мексикалық емес ақ американдықтардан кем немесе көп емес екенін көрсетті. Дегенмен, мексикалық иммигранттардың балалары мен немерелері АҚШ пен Мексика арасындағы 2000 мильдік шекараның арқасында Мексикадағы туыстарымен тығыз байланыс орната алды. Көптегендер Мексикаға жиі барып тұрды. Нәтижесінде, көптеген мексикалықтар өздерінің мәдениетін, тілін және басқалармен қарым-қатынастарын сақтап қалды. Оңтүстік және т.б. (2005) латын американдықтардың кеңістіктегі ассимиляциясын және көршілес аймақтар арасындағы географиялық ұтқырлықты зерттеді. Олардың 1990-1995 жылдар аралығында Мексика, Пуэрто-Рико және Кубадан келген жеті жүз иммигрантты ұзақ мерзімді бақылау нәтижесінде америкалық қоғамға ассимиляцияның классикалық теориясына негізделген гипотезалардың көптеген тұжырымдамаларын растады. Жоғары табыс, ағылшын тілін қолдану және американдық әлеуметтік ортаға ену латын американдық иммигранттардың географиялық ұтқырлығын арттырып, көпұлтты көршілес аймақтарға көшуіне әкелді. АҚШ азаматтығы және АҚШ-та өткен жылдар географиялық ұтқырлықпен байланысты, ал этникалық байланыстар мен этникалық кемсітудің бұрынғы тәжірибелері латын американдық иммигранттардың бастапқы көршіліктерінен латын емес ақ санақ аймақтарына көшу ықтималдығын төмендетті.

There have been increases in average personal and household incomes for Mexican Americans in the 21st century. US born Americans of Mexican heritage earn more and are represented more in the middle and upper class segments more than most recently arriving Mexican immigrants. Most immigrants from Mexico, as elsewhere, come from the lower classes and from families generationally employed in lower skilled jobs. They also are most likely from rural areas. Thus, many new Mexican immigrants are not skilled in white collar professions. Recently, some professionals from Mexico have been migrating, but to make the transition from one country to another involves re training and re adjusting to conform to US laws —i. e. professional licensing is required. Millions crossed into the United States to find work that would help them survive as well as sustain their families in Mexico. However now, Mexican Americans, primarily those who are bilingual are being used by firms to attract immigrant clientele. More value is being placed on Mexican Americans because they possess the ability to communicate with Spanish speaking clients, thus expanding the customer range of companies. According to James P. Smith, the children and grandchildren of Hispanic immigrants tend to lessen educational and income gaps with White American. Immigrant Latino men earn about half of what whites make, while second generation US born Hispanics make about 78 percent of the salaries of their white counterparts and by the third generation US born Latinos make on average identical wages to their US born white counterparts. However, the number of Mexican American professionals have been growing in size since 2010. According to Gutiérrez, Ramón throughout the 1980s, single Mexican women have made up an important portion of this migration, they are representing up to 40% of the total immigrant movement. Mexican women are mostly employed in service related jobs such as service workers, housekeepers, and nannies, with a smaller involvement in agricultural labor. While Mexicans who have strong academic skills, have been granted with legal status in the United States, and their percentage is less compared to the infusion of unskilled immigrants. Huntington (2005) argues that the sheer number, concentration, linguistic homogeneity, and other characteristics of Latin American immigrants will erode the dominance of English as a nationally unifying language, weaken the country's dominant cultural values, and promote ethnic allegiances over a primary identification as an American. Testing these hypotheses with data from the US Census and national and Los Angeles opinion surveys, Citrin et al. (2007) show that Latinos generally acquire English and lose Spanish rapidly beginning with the second generation, and appear to be no more or less religious or committed to the work ethic than native born non Mexican American whites. However, the children and grandchildren of Mexican immigrants were able to make close ties with their extended families in Mexico, since United States shares a 2,000 mile border with Mexico. Many had the opportunity to visit Mexico on a relatively frequent basis. As a result, many Mexicans were able to maintain a strong Mexican culture, language, and relationship with others. South et al. (2005) examine Hispanic spatial assimilation and inter neighborhood geographic mobility. Their longitudinal analysis of seven hundred Mexican, Puerto Rican, and Cuban immigrants followed from 1990 to 1995 finds broad support for hypotheses derived from the classical account of assimilation into American society. High income, English language use, and embeddedness in American social contexts increased Latin American immigrants' geographic mobility into multi ethnic neighborhoods. US citizenship and years spent in the United States were positively associated with geographic mobility into different neighborhoods while co ethnic contact and prior experiences of ethnic discrimination decreased the likelihood that Latino immigrants would move from their original neighborhoods and into non Latino white census tracts.

Аралас некелер

2000 жылғы санақ деректеріне сәйкес, АҚШ-та туған этникалық мексикалықтардың латиноамерикандық емес ақ тұлғалармен аралас некелесу деңгейі жоғары. АҚШ-та туған 38 911 мексикалық күйеу мен 43 527 мексикалық әйелдің үлгісіне сүйене отырып: АҚШ-та туған мексикалық ерлердің 50,6%-ы және әйелдердің 45,3%-ы АҚШ-та туған мексикалықтарға үйленген.

2006 жылы жарияланған АҚШ-тағы латындықтар жөніндегі Ұлттық зерттеу кеңесінің (US) тобы жасаған зерттеуде некелер ғана емес, сонымен қатар некеде тұрмайтын одақтар да қарастырылды. Зерттеу көрсеткендей, кем дегенде 1980 жылдан бері барлық испан тілдес этникалық топтардағы әйелдер арасында, мексикалық американдықтарды қоса алғанда, неке саны тұрақты түрде азайып келеді. Сонымен қатар, мексикалық текті әйелдердің некеде тұрмаған аналардан туған балаларының үлесі 1980 жылы 20,3%-дан 2000 жылы 40,8%-ға дейін өсті, яғни осы кезеңде екі еседен астамға артты. Білім деңгейі мен мәдени факторлар тұрмыстық зорлық-зомбылыққа ұшыраған әйелдерге тікелей әсер етеді, ал сауаттылығы төмен әйелдер зорлық-зомбылыққа ұшырау қаупіне көбірек бейім.

Тұрғын үй нарығындағы тәжірибелер

Зерттеулер көрсеткендей, мексикалық американдықтар мен мексикалық иммигранттар арасындағы оқшаулану азайып барады. 1984 жылғы бір зерттеуде мексикалық американдық үміткерлерге, латын американдық емес ақ американдықтарға ұсынылғандай, тұрғын үйге қатысты шарттар мен талаптар ұсынылды. Олардан бірдей ақпарат (жұмыс, табыс, кредиттік тексерулер және т.б.) сұралды және латын американдық емес ақ американдықтардың бірдей жалпы біліктіліктеріне ие болуы талап етілді. Осы зерттеуде мексикалық американдықтардың латын американдық емес ақ американдықтарға қарағанда кепілдік төлемі немесе өтініш ақысын төлеуіне басымдық берілгені анықталды. Чавес-Равин жерінің басым бөлігі жоспарланған мемлекеттік тұрғын үй салу үшін алынды. Саяси тұрғыдан «прогрессивті» деп есептелген және Чавес-Равиннің мексикалық американдық жер иелерін шығаруға әкелген мемлекеттік тұрғын үй жоспары, бастапқы тұрғын үй ұсынысын тыйым салған және мемлекеттік тұрғын үйге қарсы консервативті Лос-Анджелес мэрі сайланғаннан кейін өткізілген халық референдумынан кейін тоқтатылды. Бірнеше жыл өткен соң, Чавес-Равинде үкімет сатып алған жер Лос-Анджелес қаласымен қазіргі Доджер стадионы орналасқан жер ретінде белгіленді. Заң бойынша мексикалық американдықтар дауыс беруге және сайлаулы лауазымдарға ие болуға құқылы болды, бірақ мексикалық американдықтардың саяси ықпалына ие болуы Латын Америкасының Біріккен Азаматтары лигасы және G.I. Форумы сияқты ұйымдар құрылғаннан кейін ғана мүмкін болды. Эдвард Ройбалдың 1949 жылы Лос-Анджелес қалалық кеңесіне, ал 1962 жылы Конгреске сайлануы да мексикалық американдықтардың саяси күшінің артуын көрсетті. 1960 жылдардың соңында Денверде Әділет үшін Крест Жорығының және 1967 жылы Нью-Мексикодағы жер беру қозғалысының құрылуы Чикано (мексикалық американдық) ұлтшылдығының негізін қалады. 1968 жылы Лос-Анджелестегі мектеп оқушыларының наразылық акциясы мексикалық американдықтардың оқшаулануды тоқтату, бітірушілердің санына қосымша ұлғаю және студенттік ұйымдастыруды қолдағандықтан жұмыстан босатылған мұғалімді қызметке қайта орнату талаптарын білдірді. Чикано қозғалысының маңызды оқиғасы 1972 жылы Ла Раса Унида (Біріккен Халық) партиясының конвенті болды, ол Америка Құрама Штаттарында чиканоларға саяси билік беру мақсатымен үшінші партия құру үшін ұйымдастырылды.

Studies have shown that the segregation among Mexican Americans and Mexican immigrants seems to be declining. One study from 1984 found that Mexican American applicants were offered the same housing terms and conditions as non Hispanic white Americans. They were asked to provide the same information (regarding employment, income, credit checks, etc.) and asked to meet the same general qualifications of their non Hispanic white peers. In this same study, it was found that Mexican Americans were more likely than non Hispanic white Americans to be asked to pay a security deposit or application fee The great majority of the Chavez Ravine land was acquired to make way for proposed public housing. The public housing plan that had been advanced as politically "progressive" and had resulted in the removal of the Mexican American landowners of Chavez Ravine, was abandoned after passage of a public referendum prohibiting the original housing proposal and election of a conservative Los Angeles mayor opposed to public housing. Years later, the land acquired by the government in Chavez Ravine was dedicated by the city of Los Angeles as the site of what is now Dodger Stadium. Legally, Mexican Americans could vote and hold elected office, however, it was not until the creation of organizations such as the League of United Latin America Citizens and the G. I. Forum that Mexican Americans began to achieve political influence. Edward Roybal's election to the Los Angeles City Council in 1949 and then to Congress in 1962 also represented this rising Mexican American political power. In the late 1960s the founding of the Crusade for Justice in Denver in and the land grant movement in New Mexico in 1967 set the bases for what would become the Chicano (Mexican American) nationalism. The 1968 Los Angeles school walkouts expressed Mexican American demands to end segregation, increase graduation rates, and reinstate a teacher fired for supporting student organizing. A notable event in the Chicano movement was the 1972 Convention of La Raza Unida (United People) Party, which organized with the goal of creating a third party that would give Chicanos political power in the United States.

Бөлек мектептер

1940 жылдары Техаста мексикалық-американдық балалар кейде "мексикалық мектептерге" тіркелуге мәжбүр болды, онда сыныптардың жағдайы нашар, оқу жылы қысқа, ал білім сапасы төмен еді. Джеймс А. Ферг Кадима мексикалық-американдық студенттерге берілген білімнің нашарлығына себептерді былай атап көрсетті: жеткіліксіз ресурстар, нашар жабдықтар, сапасыз ғимарат құрылысы. 1923 жылы Техас білім беруді зерттеу комиссиясы кейбір ақ емес топтардың оқу жылы орташа оқу жылынан 1,6 айға қысқа екенін анықтады. Жоғарыда түсіндірілген иммиграция және тұрғын үй бөлінісінің бұл моделі латиноамерикандық иммигранттардың тәжірибесін сипаттауда тарихи тұрғыдан дәл болған модель болып табылады. Дегенмен, қазіргі иммиграция үлгілері енді бұл модельге сәйкес келмейді. Бұл ескі модель стандартты кеңістіктік ассимиляция моделі деп аталады. Қазіргі заманғы модельдер – поляризация модельі және диффузия модельі: кеңістіктік ассимиляция модельі иммигранттар осы елдің шекарасында өмір сүрген сайын, жаңа ортаға бейімделіп, әлеуметтік-экономикалық жағдайы жақсарып, ағылшын тілін меңгеру деңгейі артатынын болжайды. Бұл өзгерістердің жиынтығы иммигрантқа бариодан шығып, басым қоғамға енуге мүмкіндік береді. Бұл ассимиляция түрі ХХ ғасырдың басындағы иммигранттардың тәжірибесін көрсетеді. Мораторийдің ең белгілі тарихи оқиғасы – азаматтық құқықтар және полицияның қатыгездігі туралы хабарлағандығымен танымал Рубен Салазардың қазасы. Ресми мәліметтерге сәйкес, Салазар Лос-Анджелес округінің полиция департаментінің қызметкері ұлттық Чикано мораторийінің соңында "Күміс доллар" кафесіне жас шығаратын газ шашып, салдарынан қаза тапты.

Ата-аналардың қатысуы

Ата-аналар көбінесе баланың алғашқы ұстазы болып есептеледі. Бала өскен сайын, ата-ананың оқу процесіндегі рөлі өзгеруі мүмкін, алайда ата-ана үлгі болып қала береді. Ата-аналардың білім беруге қатысуына қатысты көптеген зерттеулер жасалған. Ата-ананың білім берудегі қатысуының маңызды ерекшелігі – оны түрлі жолдармен жүзеге асыруға болады. Ұзақ уақыт бойы мексикалық-америкалық студенттердің ата-аналары балаларының біліміне немқұрайлы қарасады деген қате пікір болды, бірақ көптеген зерттеулер ата-аналардың балаларының біліміне қызығушылық танысатынын көрсетті (Valencia & Black, 2002). Мексикалық-америкалық студенттердің ата-аналары көбінесе өздерінің қатысуын дәстүрлі емес әдістер арқылы көрсетеді, мысалы, кеңестер, үй жағдайындағы тәжірибелер және жоғары академиялық талаптар. Әдебиетте ата-аналардың қатысуы мексикалық-америкалық студенттердің оқу жетістіктеріне оң әсер ететіні көрсетілген. Зерттеулер мексикалық отбасылар білім берудегі құндылықтарын дәстүрлі емес әдістерді қолдану арқылы көрсетеді (Kiyama, 2011). Мексикалық отбасыларда кең таралған тәрбие әдісінің бірі – кеңес беру (consejos). Қосымша зерттеулер ата-аналардың кеңестерінің мексикалық-америкалық студенттердің біліміне елеулі әсер ететінін растады. Espino (2016) ата-аналардың бірінші буын мексикалық-америкалық PhD иегерлерінің жетісіне тигізген әсерін зерттеді. Зерттеу барысында қатысушылардың бірінің әкесі ұлын білімін жалғастыруға үнемі кеңес беріп отыратыны анықталды. Әкенің кеңестері оқушыны білім алуын жалғастыруға ынталандырды. Көп жағдайда кеңестер ата-ананың кәсібімен байланысты. Ата-аналар өздерінің кәсібін балаларын білім алуға ынталандыру үшін пайдаланады, әйтпесе олар жағымсыз жұмысқа орналасуы мүмкін (Espino, 2016). Бұл ата-аналардың қатысуының ең көп таралған түрі болмаса да, зерттеулер бұл мексикалық-америкалық студенттерді ынталандырудың тиімді құралы екенін көрсетті. Мексикалық-америкалық студенттер үшін бұл тиімді құрал болғанымен, аналар да кеңес беруде маңызды рөл атқара алады. Ананың рөлі балаға күнделікті шаруалардың маңыздылығын үйретеді, мысалы, тамақ дайындау, тазалау және өзін-өзі күту арқылы тәуелсіздікке тәрбиелеу және шаруаға көмектесу. Жалғыз аналардың балалары мектепте табысқа жету үшін және анасы берген өмірден жақсы өмір сүру үшін ынталандырылады. Жалғыз аналардың көпшілігі кедейлікте өмір сүреді және үкіметке тәуелді, сондықтан олар балалары үшін жақсылықты қалайды және оларды барынша тырысуға шақырады. Тағы бір зерттеу ата-аналардың үй жағдайындағы қатысуының маңыздылығын көрсетті. Altschul (2011) ата-аналардың қатысуының алты түрі мен олардың мексикалық-америкалық студенттерге тигізетін әсерін зерттеді. Зерттеуде 1988 жылғы Ұлттық білім беруді ұзақ мерзімді зерттеуден (NELS) алынған бұрынғы деректер пайдаланылды. Бұл деректер 8-сыныптағы ата-аналардың іс-әрекетінің әсерін және 10-сыныпқа жеткеннен кейін олардың оқушыларға тигізетін әсерін бағалау үшін қолданылды. Altschul (2011) ата-аналардың үй жағдайындағы қатысуы мектеп ұйымдарына қатысуға қарағанда мексикалық-америкалық студенттердің академиялық жетістіктеріне оң әсер ететінін атап өтті. Әдебиет ата-аналардың мектепте қатысуы міндетті емес екенін, ата-аналар үйден балаларының оқу жетістіктеріне әсер ете алатынын көрсетеді. Ата-аналардың қатысуы ата-аналардың күтуі түрінде де көрінеді. Valencia and Black (2002) мексикалық ата-аналар білімге үлкен мән береді және балаларынан жоғары талаптар қояды деп мәлімдеді. Олардың зерттеуінің мақсаты мексикалықтар білімді бағаламайды деген пікірді жоққа шығару болды. Балаларына жоғары үміттерін қою және олардың академиялық сәттілікке жетуін қалау мексикалық-америкалық студенттердің білім алу деңгейін арттырудың тиімді құралы болды (Valencia & Black, 2002). Keith and Lichtman (1995) ата-аналардың қатысуы мен оқу жетістіктерінің әсерін өлшеген зерттеу жүргізді. Деректер NELS-тен жиналды және өзін мексикалық-америкалық (Chicana/o) деп санаған 1714 оқушы қолданылды. Зерттеу 8-сыныптың мексикалық-америкалық оқушылары мен ата-аналарының балаларына жоғары білім беру үміттерін жоғары деңгейдегі академиялық жетістіктерімен байланысты екенін анықтады (Keith & Lichtman, 1995). Carranza, You, Chhuon, and Hudley (2009) жүргізген қосымша зерттеулер ата-аналардың жоғары үміттері мексикалық-америкалық студенттердің жоғары жетістіктерімен байланысты деген ойды қолдады. Carranza et al. (2009) 298 мексикалық-америкалық орта мектеп оқушыларын зерттеді. Олар ата-аналардың қатысуы, мәдени сіңіру және өзіне сенімнің оқу жетістіктеріне және талаптарына әсер ететінін зерттеді. Зерттеу нәтижелері ата-аналардың қатысуы оқушылардың оқу жетістіктеріне және талаптарына әсер ететінін көрсетті. Сонымен қатар, Carranza et al. қыздардың арасында ата-аналарынан жақсы баға алуды күтетіндері көбірек оқып, жоғары академиялық талаптары бар екенін атап өтті (2009). Нәтижелер ата-аналардың күтуі мексикалық-америкалық студенттердің оқу үлгеріміне әсер ететінін көрсетеді. Қазіргі әдебиетке сүйенсек, ата-аналардың қатысуы мексикалық-америкалық студенттердің білімі үшін өте маңызды екенін айтуға болады. Зерттеулер ата-аналардың қатысуы мектептегі шараларға қатысумен ғана шектелмейтінін, оның түрлі формаларда көрінетінін көрсетті. Көптеген зерттеулер ата-аналардың күтуі мексикалық-америкалық студенттердің жетістік деңгейімен байланысты екенін көрсетеді. Болашақтағы зерттеулер мексикалық-америкалық студенттер ата-аналарының жақсы оқуын күткенде жақсы нәтижелерге қол жеткізу себептерін одан әрі зерттеуі керек. Сонымен қатар, болашақтағы зерттеулер гендерлік факторлар ата-аналардың күтуіне әсер ететінін қарастыруы мүмкін. "Stand and Deliver" фильмі 2011 жылғы Ұлттық фильмдер тізіміне енді. Ұлттық фильм кеңесі бұл фильмді "1980-жылдары латиноамерикандық киножүргізушілер жасаған жаңа толқынның ең танымал фильмдерінің бірі" деп атады және ол "еңбек ету арқылы өзін-өзі жетілдіру және білім арқылы күш алу құндылықтарын тікелей, қолжетімді және әсерлі жолмен мақтайды" деді.

Parents are commonly associated with being a child's first teacher. As the child grows older, the parent's role in their child's learning may change; however, a parent will often continue to serve as a role model. There are multiple research articles that have looked at parental involvement and education. A key aspect of parental involvement in education is that it can be transmitted in many ways. For a long time, there has been a misconception that the parents of Mexican American students are not involved in their children's education; however, multiple studies have demonstrated that parents are involved in their children's education (Valencia & Black, 2002). It is important to know that the parents of Mexican American students frequently display their involvement through untraditional methods; such as, consejos, home base practices, and high academic expectations. Literature has demonstrated that parental involvement has had a positive influence in the academic achievement of Mexican American students. Studies have shown that Mexican families show their value towards education by using untraditional methods (Kiyama, 2011). One educational practice that is commonly used among Mexican families are consejos (advice). Additional research has supported the idea that parents' consejos have had a significant influence on the education of Mexican American students. Espino (2016) studied the influence that parental involvement had on seven, 1st generation Mexican American PhDs. The study found that one of the participant's father would frequently use consejos to encourage his son to continue his education. The father's consejos served as an encouragement tool, which motivated the participant to continue his education. Consejos are commonly associated with the parents' occupation. Parents use their occupation as leverage to encourage their child to continue his or her education, or else they may end up working an undesirable job (Espino, 2016). While this might not be the most common form of parental involvement, studies have shown that it has been an effective tool that encourages Mexican American students. Although that might be an effective tool for Mexican American students, a mother can be just as an important figure for consejos. A mother's role teaches their child the importance of everyday tasks such as knowing how to cook, clean and care for oneself to be independent and also to help out around the house. The children of single mothers have a huge impact on their children in pushing them to be successful in school to have a better life than what they provided to their children. Most single mothers live in poverty and are dependent of the government, so they want the best for their children so they are always encouraging their children to be focused and do their best. Another study emphasized the importance of home based parental involvement. Altschul (2011) conducted a study that tested the effects of six different types of parental involvement and their effect on Mexican American students. The study used previous data from the National Education Longitudinal Study (NELS) of 1988. The data was used to evaluate the influence of parental practices in the 8th grade and their effect on students once they were in the 10th grade. Altschul (2011) noted that home based parental involvement had a more positive effect on the academic achievement of Mexican American students, than involvement in school organizations. The literature suggests that parental involvement in the school setting is not necessary, parents can impact the academic achievement of their children from their home. Additional literature has demonstrated that parent involvement also comes in the form of parent expectations. Valencia and Black (2002) argued that Mexican parents place a significant amount of value on education and hold high expectations for their children. The purpose of their study was to debunk the notion that Mexicans do not value education by providing evidence that shows the opposite. Setting high expectations and expressing their desire for their children to be academically successful has served as powerful tools to increase of the academic achievement among Mexican American students (Valencia & Black, 2002). Keith and Lichtman (1995) also conducted a research study that measured the influence of parental involvement and academic achievement. The data was collected from the NELS and used a total of 1,714 students that identified as Mexican American (Chicana/o). The study found a higher level of academic achievement among 8th grade Mexican American students and parents who had high educational aspirations for their children (Keith & Lichtman, 1995). Additional research done by Carranza, You, Chhuon, and Hudley (2009) added support to the idea that high parental expectations were associated with higher achievement levels among Mexican American students. Carranza et al. (2009) studied 298 Mexican American high school students. They studied whether perceived parental involvement, acculturation, and self esteem had any effect on academic achievement and aspirations. Results from their study demonstrated that perceived parental involvement had an influence on the students' academic achievement and aspirations. Additionally, Carranza et al. noted that among females, those who perceived that their parents expected them to get good grades tended to study more and have higher academic aspirations (2009). The findings suggest that parental expectations can affect the academic performance of Mexican American students. Based on current literature, one can conclude that parental involvement is an extremely important aspect of Mexican American students' education. The studies demonstrated that parental involvement is not limited to participating in school activities at the school; instead, parental involvement can be displayed through various forms. There are numerous studies that suggest that parental expectations are associated with the achievement level of Mexican American students. Future research should continue to study the reasons why Mexican American students perform better when their parents expect them to do well in school. Furthermore, future research can also look into whether gender influences parental expectations. Stand and Deliver was an inductee of the 2011 National Film Registry list. The National Film Board said that it was "one of the most popular of a new wave of narrative feature films produced in the 1980s by Latino filmmakers" and that it "celebrates in a direct, approachable, and impactful way, values of self betterment through hard work and power through knowledge."

Колорадо штаты

Денвер – Колорадо штатында испаноязылдылар саны бойынша сегізінші, латиноамерикандықтар үлесі бойынша жетінші, мексикалық американдықтар саны бойынша төртінші және мексикалық американдықтар үлесі бойынша АҚШ-та алтыншы орында тұр. 2010 жылғы халық санауы бойынша Колорадода бір миллионнан астам мексикалық американдық тұрады. Қала халқының үштен бірінен астамы мексикалық американдықтар немесе латиноамерикандықтарды құрайды, ал Денвер қалалық аймағының шамамен төрттен бірі осы топтардан тұрады. Қала халқының 17%-ы шетелде туған, олардың көп бөлігі Латын Америкасынан келген. Грили – Қала халқының үштен бірінен астамы испаноязылды, олардың көп бөлігі мексикалық американдықтар. Гарден-Ситиде испаноязылдылар басым, ал Эванс қаласында да испаноязылдылардың саны өте көп. Колорадоның оңтүстігінде испан отарлау дәуірінде келген мексикалық қоныс жайлаушылардың ұрпақтарынан тараған испаноязылдылардың көптеген қауымдастықтары бар. Пуэбло халқының шамамен жартысы латиноамерикандықтар, олардың көп бөлігі мексикалық американдықтар. Колорадоның оңтүстігіндегі көптеген қалаларда мексикалық американдықтардың үлесі жоғары. Ла Хунта, Рокки Форд, Лас Анимас, Ламар, Уолсенбург және Тринидад қалаларында ірі мексикалық американдық қауымдастықтары бар. Сан-Луис аңғары – Сан-Луис аңғарында мексикалық американдықтардың көп саны бар көптеген қалалар орналасқан. Антонито, Бланка, Центр, Дель-Норте, Форт-Гарланд, Монте-Виста және Ромео қалаларында испаноязылдылар көпшілікті құрайды.

Иллинойс штаты

Иллинойс – 2021 жылғы мәліметтер бойынша штатта толық немесе ішінара мексикалық тегі бар 1,76 миллион адам бар (штат халқының 13,9%). Чикаго мегаполисі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 1,69 миллионға жуық адам, немесе мегаполис халқының 17,8% (оның ішінде Висконсин штатындағы Расин және Кеноша округтері, сондай-ақ Индиана штатындағы Лейк және Портер округтері). Кук округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 1,032,984 адам, немесе округ халқының 20,0%, штаттың ең көп халқы бар округі. Чикаго – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 571,577 адам, немесе қала халқының 21,2%, Оңтүстік-Батыс аймағынан тыс мексикалықтардың ең ірі саны. Чикагодағы латиноамерикандықтардың шамамен 80%-ын мексикалықтар құрайды. Цицеро – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 67,434 адам, немесе қала халқының 79,42%, штаттың мексикалық тегі басым қаласы. Дюпаж округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 98,864 адам, немесе округ халқының 10,7%, штаттың халық саны бойынша екінші округі. Элгин – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 46,467 адам, немесе қала халқының 40,7%. Кейн округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 140,682 адам, немесе округ халқының 27,1%, штаттың ең көп халқы бар бесінші округі. Аврора – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 67,498 адам, немесе қала халқының 36,8%. Лейк округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 127,648 адам, немесе округ халқының 18,0%, штаттың ең көп халқы бар үшінші округі. Уокеган – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 40,229 адам, немесе қала халқының 44,8%. Уилл округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 105,266 адам, немесе округ халқының 15,1%, штаттың төртінші ең көп халқы бар округі.

Индиана штаты

Лейк округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша, 74 884 адам немесе округ халқының 15,1 пайызы, штаттың халық саны бойынша екінші орындағы округі.

Техас

Даллас/Форт-Уорт аймағы – Мексикалық американдықтардың саны бойынша бесінші ірі аймақ және Даллас-Форт-Уорт метрополиясында (MSA бойынша АҚШ-та шетелде туған мексикалықтардың үшінші ірі саны) 1,5 миллионнан астам мексикалық тұрғын. Сан-Антонио, Техас – Қаланың халқының жартысынан астамы (53,2%, 705 530 адам) мексикалықтарды құрайды және бұл АҚШ-тағы кез келген қаладағы екінші ірі мексикалық халқы. Сан-Анджело және Батыс Техастың басқа да аймақтары – Техано халқының мекені. Сан-Антонионың 53% мексикалық тегінен, бұл 1 миллионнан астам халқы бар қалалардың ішіндегі ең жоғары көрсеткіш. Эль-Пасо – Мексикамен шекаралас ең ірі мексикалық-американдық қауымдастығы. Эль-Пасоның 74% мексикалық тегінен, бұл 500 мыңнан астам халқы бар қалалардың ішіндегі ең жоғары көрсеткіш. Оңтүстік Техас – Ларедодан Корпус-Кристиге, содан кейін Браунсвиллге дейінгі аймақта мексикалық американдықтар басым көпшілікті құрайды. Харлинген, Техас – Харлингеннің халқының 72% испан тілді, себебі ол Рио-Гранде Мексика шекарасына жақын орналасқан.

Висконсин штаты

Милуоки округі – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 97 796 адам, немесе округ халқының 10,5%-ы. Милуоки қаласы – 2021 жылғы мәліметтер бойынша 77 354 адам, немесе қала халқының 13,4%-ы.

АҚШ-тың басқа да бағыттары

Бойз, Айдахо; Оклахома-Сити, Оклахома; Канзас-Сити, Канзас; Детройт, Мичиган; Милуоки, Висконсин; Портленд, Орегон; Солт-Лейк-Сити, Юта; Сиэтл, Вашингтон және Миннеаполис, Миннесота сияқты ірі қалаларда көптеген мексикалық-американдықтар тұрады.

Мексикалық америкалықтар саны бойынша АҚШ штаттары

Мемлекеттік/Аймақтық мексикалық-американдық халық (2020 жылғы санақ) Пайыздық көрсеткіші 148,193 2,9% 25,177 3,4% 1,842,769 25,7% 171,732 5,6% 12,202,347 30,8% 874,342 15,1% 59,453 1,6% 37,201 3,7% 13,263 1,9% 707,301 3,2% Джорджия 570,149 5,3% 42,941 2,9% 189,489 10,2% 1,768,747 13,8% 374,854 5,5% 148,097 4,6% 290,747 9,8% 105,469 2,3% 103,872 2,0% 7,167 0,5% 112,886 1,8% 51,646 0,7% 381,337 3,7% 214,435 3,7% 56,688 1,9% 187,563 3,0% 28,347 2,6% 159,907 8,1% 629,558 20,2% 10,102 0,7% 252,172 2,7% 671,552 31,7% 496,747 2,4% 563,929 5,3% 21,195 2,7% 219,916 1,8% 353,908 8,9% 446,629 10,5% 159,722 1,2% 11,317 1,0% 164,506 3,2% 20,450 2,3% 256,113 3,6% 9,031,289 30,9% 326,430 10,0% 3,567 0,5% 197,511 2,2% 783,668 10,1% 12,539 0,6% 299,955 5,1% 41,891 7,2% Барлық АҚШ 35,850,702 10,8%

Диабет

Диабет – организмнің инсулинге тиісті жауап бере алмайтын, соның салдарынан глюкоза деңгейіне әсер ететін ауру. АҚШ-та диабет ауруының таралуы үздіксіз өсуде. Диабеттің ең көп кездесетін түрлері – 1- және 2-типті диабет. 2-типті диабет мексикалық американдықтар арасында жиірек кездеседі және нашар тамақтану әдеттерінен туындап, таралуы үнемі артып келеді. Семіздіктің өсуі АҚШ-тағы мексикалық американдықтар арасында 2-типті диабеттің көбеюіне себеп болады. Мексикалық американдық ерлердің арасында аурудың таралу деңгейі латиноамерикандықтарға, ақ және қара нәсілділерге қарағанда жоғары. Үшінші Ұлттық денсаулық сақтау және тамақтану зерттеуінің (1988–1994 жж.) мәліметтері бойынша, "40-74 жас аралығындағы ересектер арасында диабеттің таралуы 1976–1980 жылдары 8,9%-дан 1988–1994 жылдары 12,3%-ға дейін өсті". 2-типті диабеттің таралуының өсуі көптеген тәуекел факторларымен байланысты, сонымен қатар диабетке дейінгі жағдай және диагнозы қойылмаған диабет жағдайларының саны да көп, себебі ақпарат көздері жеткіліксіз. АҚШ Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер департаментінің (2011) мәліметтеріне сәйкес, мексикалық тегі бар адамдардың диабеттен қаза болу ықтималдығы ақ нәсілділерге қарағанда 50%-ға жоғары. Мексикалық американдықтардың рецепторларының жұмысы бұзылған, инсулинмен байланысқан кезде, одан кейін жүретін процесс орындалмайды, нәтижесінде бұл рецепторлар функционалды болмайды. Гальярдо сондай-ақ, кавказдастармен салыстырғанда, мексикалық американдықтарда инсулиннің жасуша ішіндегі сигналдық каскады бұрмаланған екенін атап өтті. Зерттеулер нәтижесінде, ата-анасының диабетпен ауырғандығы төмен дене салмағы индексі (ДССИ) көрсеткіші бар адамдарда одан да айқын байқалды. Сондықтан, артық салмағы жоқ топта тексерілгендердің арасында анасы немесе әкесі диабетпен ауыратын адамдардың диабетке шалдығу қаупі диабетпен ауыратын ата-анасы жоқ адамдарға қарағанда 3,3-3,4 есе жоғары болды. Егер ата-анасының екеуі де диабетпен ауырса, бұл қауіп шамамен 7,9 есеге дейін артты. Бұл диеталық үлгілердің ішінде ерекше салауатты диеталық топтың жоқ екені анықталды. Жеміс-жидектер мен көкөністердің үлесі шамамен 7%-дан 12%-ға дейін құрады, бұл жеткіліксіз көрсеткіш. Гланц және әріптестері семіздік эпидемиясының себебі тек порция мөлшерінің ұлғаюына ғана емес, сонымен қатар тамақтану ортасына және осы топтың тұратын аудандарындағы дені сау емес тағамдардың қолжетімділігіне байланысты болуы мүмкін екенін айтты. Бұл дұрыс тамақ таңдамаудың себебі тамақтану туралы білімнің жеткіліксіздігінен туындайды, бұл мексикалық американдықтар арасында семіздік пен 2-типті диабетке қарсы күресу үшін тамақтанудың алдын алу және басқа да тиісті шаралар қажет екенін көрсетеді.

Diabetes refers to a disease in which the body has an inefficiency of properly responding to insulin, which then affects the levels of glucose. The prevalence of diabetes in the United States is constantly rising. Common types of Diabetes are type 1 and type 2. Type 2 is the more common type of diabetes among Mexican Americans, and is constantly increasing due to poor diet habits. The increase of obesity results in an increase of type 2 diabetes among Mexican Americans in the United States. Mexican American men have higher prevalence rates in comparison to non Latinos, whites and blacks. "The prevalence of diabetes increased from 8.9% in 1976–1980 to 12.3% in 1988–94 among adults aged 40 to 74" according to the third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988–1994. Type 2 diabetes prevalence is rising due to many risk factors and there are still many cases of pre diabetes and undiagnosed diabetes due to lack of sources. According to the US Department of Health and Human Services (2011), individuals of Mexican descent are 50% more likely to die from diabetes than their white counterparts. The receptors of Mexican Americans are faulty and when they bind insulin, the process that is supposed to follow does not occur, rendering these receptors not functional. Gallardo also mentions that compared to Caucasians, the intracellular signaling insulin cascade that should result is abnormal. Results showed that the effects of positive parental diabetes history was further emphasized in subjects that had a lower BMI. This is why in the non overweight group that was tested, subjects that had either a mother or father with diabetes, had about 3.3 to 3.4 times the risk of developing diabetes compared with those that had no diabetic parents. When there was a parental history where both parents had diabetes, this risk increased to about 7.9 times. It was found that within these dietary patterns there was no distinct healthy pattern group. The contribution of fruit and vegetables combined ranged from about 7% to 12% which is not enough. Glanz and colleagues also said that the obesity epidemic may be continuing not only because of expanding portion sizes but also because of the nutrition environment and the availability of unhealthy food in the neighborhoods that this population lives in. These poor food choices also stem from the lack of knowledge on nutrition, which indicates that nutrition prevention and other appropriate interventions are needed to combat obesity and type 2 diabetes in Mexican Americans.

Физикалық белсенділіктің төмен деңгейі

Мексикалық американдықтарда физикалық белсенділіктің төмен деңгейі 2-ші типті қант диабетіне себеп болатын тәуекел факторы болып табылады. Физикалық белсенділік салауатты өмір салтын сақтау үшін маңызды және 2-ші типті қант диабеті сияқты аурулардың дамуын алдын алуға көмектесетін көптеген пайдалары бар. 2005 жылғы мінез-құлық тәуекел факторларын бақылау жүйесінің мәліметтері бойынша, ұлттық деңгейде латын американдықтарының (56,3%) физикалық белсенділік жөніндегі ұсынымдарды орындамайтыны, латын емес ақ нәсілділерге (48,9%) қарағанда көп. Мексикалық американдықтарымен жүргізілген ұқсас зерттеулер осы топтың басқа этникалық топтарға қарағанда бос уақытында дене белсенділігімен айналысуға көбірек бейім еместігін көрсетті. Тағы бір зерттеуде 2-ші типті қант диабетімен ауыратын мексикалық американдықтары арасында физикалық белсенділіксіздік деңгейі (39%) аурумен ауыратын латын емес ақ нәсілділерге (34%) немесе афроамерикандықтарға (38%) қарағанда жоғары екені анықталды.

Денсаулық сақтаумен айналысудың жоқтығы

2-түрлі қант диабетіне шалдығу қаупін арттыратын тағы бір фактор – денсаулық сақтауға қолжетімділіктің төмендігі. Мексикалық американдықтардың денсаулық сақтауға қолжетімділігі АҚШ-тағы басқа латын американдық топтарына қарағанда төмен. 2006 жылы АҚШ-та испан тілді және испан тілді емес ақ тұрғындар арасындағы денсаулық сақтауға қолжетімділік пен сапаны зерттеуде, Пуэрто-Рико және Куба тұрғындарымен салыстырғанда, мексикалықтардың денсаулық сақтаумен қамтылу деңгейі, тұрақты медициналық көмекке қолжетімділігі, дәрігерге бару жиілігі және медициналық қызметтерге жұмсалатын қаражаттың көлемі аз екені анықталды. Зерттеуге қатысушылардан өмір салтының қалыптасуына әсер ететін мәдени факторлар мен кедергілер туралы сұрақтар қойылды және оларға өздерінің денсаулықтарын қадағалау тәжірибелері туралы айтуға мүмкіндік берілді. Олар дұрыс тамақтану арқылы және калория мөлшерін бақылау арқылы қант диабетіне шалдығудың алдын қалай алуға болатынын білді. Салауатты тамақтану, дене шынықтыру, диабетке қатысты қоғамдық ресурстарды іздеу, диабет туралы білім алу және диабетке қатысты білім беру мақсатындағы топтарға қосылу – мексикалық американдықтары арасында профилактиканың көптеген мүмкін жолдарының бірнешеуі ғана.

Кітаптар тізімі / қосымша оқу

Долан, Джей П. және Гилберто М. Хинозоса, ред. Мексикалық американдықтар және католик шіркеуі, 1900–1965 (1-том, "АҚШ-тағы испано-католиктер тарихы" сериясы), (Нотр-Дам университетінің баспасы, 1994). Энглекирк, Аллан және Маргарет Марин. "Мексикалық американдықтар". Томас Риггс редакциялаған "Көпмәдени Американың Гейл энциклопедиясы", (3-басылым, 3-том, Gale, 2014), 195–217 беттер. Онлайн. Гомес, Лора. Манифест тағдырлар: Мексикалық американдық этносының қалыптасуы (Нью-Йорк UP, 2007). Гомес Кинонес, Хуан және Ирен Васкез. Ацлан құру: Чикана және Чикано қозғалысының идеологиясы мен мәдениеті, 1966–1977 (2014). Мейер, Мэтт С. және Марго Гутьеррес. Мексикалық-американдық азаматтық құқық қозғалысының энциклопедиясы (Гринвуд, 2000) онлайн. Кироз, Энтони (ред.). Мексикалық американдық буынның көшбасшылары: өмірбаяндық эсселер. Боулдер, Колорадо университетінің баспасы, 2015. Орозко, Синтия Е. Мексикалықтарға, әйелдерге және иттерге кірмеуге тыйым салынды: Мексикалық-американдық азаматтық құқық қозғалысының өрлеуі (Техас университетінің баспасы, 2010) онлайн. Розалес, Ф. Артуро. Чикано! Мексикалық-американдық азаматтық құқық қозғалысының тарихы (Arte Público Press, 1997); онлайн.

Негізгі дереккөздер

Мокин, Уэйн және Чарльз Ван Дорен, құрастырушылар. Мексикалық американдықтар тарихының құжатты деректемесі (1971) онлайн