Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930 жылдардың соңынан 1960 жылдардың басына дейінгі анти-ассимиляциялық чикано қарсы мәдениеті, мексикалық-американдық субмәдениеті.
Anti assimilationist Chicano counterculture from the late 1930s through the early 1960s
the Mexican American subculture
Пачуколар – 1930 жылдардың соңында Техас штатының Эль-Пасо қаласында пайда болған қарсы мәдениеттің еркек өкілдері. Пачуколар зоот костюмдері, джамп блюз, джаз және свинг музыкасы, кало деп аталатын ерекше диалект және аңгло-американдық қоғамға ассимиляцияланып сіңуді қабылдамау арқылы өзін-өзі нығайтумен байланысты. Пачуко қарсы мәдениеті 1940 жылдары, әсіресе Лос-Анджелесте, чикано жігіттері мен ерлер арасында қарсылықтың символы ретінде гүлденді. Ол пачука деп аталатын әйелдерге тарады, олар тәртіпсіз, еркектік және америкалық емес деп есептелді. Кейбір пачуколар күшті әлеуметтік қарсылық көзқарасын қабылдады, ақ/аңгло-американдық қоғамда бұзық деп саналатын мінез-құлықтарға, мысалы, марихуана шегу, бандалық қызмет және қарбалас түнгі өмірге қатысты. Олар 1980 жылдары чикано жастары арасында пайда болған холо субмәдениетінің алдағысы болды. Пачуколар Эль-Пасода (Техас штаты) пайда болды, олардың тамыры Пачукада (Идальго, Мексика) болуы мүмкін, онда ерлер арасында кең киімдер танымал болды. Кейіннен ол Оңтүстік-Батысқа, Лос-Анджелеске тарады, онда одан әрі дамыды. Калифорния мен Техастың шекаралық аймақтарында 1940 жылдары пачукизм деп аталатын ерекше жастар мәдениеті қалыптасты, ол чиканизміне ықпал етті. Лос-Анджелесте чикано зоот-суиттері өздерінің мәдени ерекшеліктерін дамытты, "шаштарын үлкен помпадорлармен жасап, тігілген костюмдерге "көшелеп" киінді. Олар кало тілінде сөйледі, өз тілдері, жартылай ағылшын, жартылай испан ырғақтарының салқын дживы. Зоот-суиттер тәжірибесінен төмендетілген машиналар мен мәдениет, киім, музыка, тег атаулары және қайтадан, өздерінің граффити тілі пайда болды". Октавио Паз сияқты мексикалық сыншылар пачуконы "тіл, дін, әдет-ғұрып, сенім сияқты барлық мұрасын жоғалтқан" адам деп айыптады. Жауап ретінде чиканолар Пазды қатты сынға алды және пачуконың аңгло-американдық мәдени гегемонияға қарсы тұруын бейнелейтін оппозициялық ұстанымын қабылдады. Чиканолар үшін пачуко көтерілісшіл қарсылық пен керемет артықшылықтың "стильді күші" арқылы өзін-өзі нығайту мен бейімділікке қол жеткізді.
Pachucos are male members of a counterculture that emerged in El Paso, Texas, in the late 1930s. Pachucos are associated with zoot suit fashion, jump blues, jazz and swing music, a distinct dialect known as caló, and self empowerment in rejecting assimilation into Anglo American society. The pachuco counterculture flourished among Chicano boys and men in the 1940s as a symbol of rebellion, especially in Los Angeles. It spread to women who became known as pachucas and were perceived as unruly, masculine, and un American. Some pachucos adopted strong attitudes of social defiance, engaging in behavior seen as deviant by white/Anglo American society, such as marijuana smoking, gang activity, and a turbulent night life. and a predecessor for the cholo subculture which emerged among Chicano youth in the 1980s. Pachucos emerged in El Paso, Texas, among a group of it may have roots in Pachuca, Hidalgo, Mexico, where loose fitting clothing was popular among men. It later spread throughout the Southwest into Los Angeles, where it developed further. In the border areas of California and Texas, a distinct youth culture known as pachuquismo developed in the 1940s and has been credited as an influence to Chicanismo. In LA, Chicano zoot suiters developed their own cultural identity, "with their hair done in big pompadours, and 'draped' in tailor made suits They spoke caló, their own language, a cool jive of half English, half Spanish rhythms Out of the zoot suiter experience came lowrider cars and culture, clothes, music, tag names, and, again, its own graffiti language." Mexican critics such as Octavio Paz denounced the pachuco as a man who had "lost his whole inheritance: language, religion, customs, belief." In response, Chicanos heavily criticized Paz and embraced the oppositional position of the pachuco as an embodied representation of resistance to Anglo American cultural hegemony. To Chicanos, the pachuco had acquired and emanated self empowerment and agency through a "stylized power" of rebellious resistance and spectacular excess.
Этимология
"Пачуко" сөзінің шығу тегі белгісіз, бірақ бір теория оны кейде "Чуко қаласы" немесе "Эль Чуко" деп аталатын Техас штатының Эль-Пасо қаласымен байланыстырады. Эль-Пасоға Сиудат-Хуарестен көшіп келгендер испан тілінде "па' Эль-Чукоға" бара жатырмыз деп айтатын. Кейбіреулер "па Эль Чуко" деген сөз соғыстың кезінде 1940 жылдары Эль-Пасода орналасқан аяқ киім компаниясы "Shoe Co." сөзінен шыққан дейді. Мексикадан келген мигранттардың көпшілігі шекарадан өтіп, Эль-Пасодағы атақты аяқ киім компаниясында жұмыс істеуге баратын. Жылдар бойы "па Эль Чуко" термині мексикалық иммигранттар жұмыс іздеп Эль-Пасоға бара жатқанда қолданылған. Америка шекарасынан сәтті өту үшін мигранттар жақсы киінуі және жақсы көрінуі керек еді, әйтпесе шекарадан өткізілмейтін еді. Осы мигранттар пачуко деп аталды. "Пачуко" Мексиканың Хидальго штатындағы Пачука қаласының атынан шыққан болуы мүмкін, өйткені Мексиканың АҚШ-қа көшіп келуінің басым бөлігі Хидальгоның бір бөлігі болып табылатын Орталық плато аймағынан келді. Тағы бір теория бойынша, бұл сөз "почо" сөзінен шыққан, ол АҚШ-та туған және мексикалық мәдениетімен байланысын жоғалтқан мексикалықтарды қорлайтын сөз. Бұл сөздің "бұзақы" немесе "қауқара" деген мағынасы бар екені де айтылады. Автор Лора Л. Каммингс тағы бір теория ұсынады, ол терминнің түпкілікті шығу тегі болуы мүмкін деп болжайды. "Пачуколар" мен Мексика-Америка шекарасына жақын жерде өмір сүрген аралас тұрғындар, сондай-ақ Панчо Вилла армиясында Мексика революциясында шайқасқан кедей сарбаздар арасында да байланыстар табылды. Пачуколар өздерінің жаргонын "кало" (кейде "пачукизм" деп те аталады) деп атады, ол испандық цығандық "кало", мексикалық испан тілі, Жаңа Мексика испан диалектісі және американдық ағылшын тілінен алынған ерекше жаргон, сөздер мен тіркестерді шығармашылықпен қолданатын. Көп жағдайда "кало" кең таралды және Пачуконың соңғы қалдықтарының бірі болып табылады, ол бүгінге дейін АҚШ-тағы кейбір қалалық латын американдықтардың лексикасында қолданылады. Герман "Тин Тан" Вальдестің ықпалы "кало" терминдерінің мексикалық сленгке сіңірілуіне себеп болды.
The origin of the word "pachuco" is uncertain, but one theory connects it to the city of El Paso, Texas, which was sometimes referred to as "Chuco Town" or "El Chuco". People migrating to El Paso from Ciudad Juarez would say, in Spanish, that they were going "pa' El Chuco". Some say "pa El Chuco" comes from the words Shoe Co., a shoe company that was located in El Paso in the 1940s during the war. The majority of Mexican migrants would cross the border in order to work for this famous shoe company in El Paso. Throughout the years the term "pa El Chuco" was used when Mexican immigrants were heading to El Paso looking for a job. In order to cross the American border with success the migrants would have to dress nice and look nice other wise they would get rejected at the border. These migrants became known as pachucos. "Pachuco" could also have derived from the name of the city of Pachuca, Hidalgo, Mexico, as the majority of Mexican migration to the United States came from the Central Plateau region, of which Hidalgo is a part. Another theory says that the word derives from pocho, a derogatory term for a Mexican born in the United States who has lost touch with the Mexican culture. The word is also said to mean "punk" or "troublemaker". Yet another theory is put forth by author Laura L. Cummings who postulates a possible indigenous origin of the term. Connections have also been found between "Pachucos" and mixed civilians who lived near the Mexican–American border during the turn of the century, and between "Pachucos" and the poor soldiers who fought in the Mexican Revolution in the armies of Pancho Villa. Pachucos called their slang Caló (sometimes called "pachuquismo"), a unique argot that drew on the original Spanish Gypsy Caló, Mexican Spanish, the New Mexican dialect of Spanish, and American English, employing words and phrases creatively applied. To a large extent, Caló went mainstream and is one of the last surviving vestige of the Pachuco, often used in the lexicon of some urban Latin Americans in the United States to this day. The influence of Germán “Tin Tan” Valdés is responsible for the assimilation of several Caló terms into Mexican slang.
Стиль
Пачуко стилі 1930-40 жылдары мексикалық-американдық жастар арасында үстемдік құрған бағыт болды. Пачуколар ерекше сыртқы түрімен, сөйлеуімен және мінез-құлқымен танымал болды. Пачуколар әйгілі зоот костюмдерін киіп, көбінесе шаштарын қазтұмсық етіп шашты. Сәндік тізбектер мен татуировкалар да кейде пачуко стилінің бір бөлігі болды. Пачуколардың ерекше сөйлеуі – олардың айқын стилінің маңызды бөлігі еді. Шығармашылық фразалар мен кейбір ағылшын сөздерінен тұратын кало, пачуколар арасында кең таралған сөйлеу түрі болды. Консервативті американдықтар, этникалық прежудистерге толы, пачуколарды қылмыскерлер деп қарады.
Pachuco style was a dominating trend among Mexican American youth in the 1930s 40s. Pachucos became known for their distinguished look, dialogue, and actions. Pachucos dressed in recognizable Zoot suits, and often styled their hair into ducktails. Things like decorative chains and tattoos were also sometimes part of the pachuco look. The unique speech of pachucos was a very important element of their defined style. Consisting of creative phrases and some English words, Caló was a very popular form of speech among pachucos. Pachucos were seen as gangsters in the eyes of conservative Americans with ethnic prejudices.
Мәдениет
Мексикалық Нобель сыйлығының лауреаты Октавио Паз «Пачуко және басқа да шектен шығулар» атты эссесінде, пачуко құбылысының киім-кешек стилі, таңдаған музыкасы (джаз, свинг және джамп-блюз) және көзқарастары тұрғысынан Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі Париждің зазу субмәдениетімен паралель екенін жазды. Екі субмәдениет арасында тікелей байланыс болмаса да, олардың екеуі де Америка Құрама Штаттарындағы американдық поп-мәдениетінің жергілікті бейімделулері екені анық. Мексикалық-американдық зоот-суиттер ретінде сахнада алғашқы болып өнер көрсетпесе де, мексикалық комедия актері және киножұлдыз Герман Вальдес, «Тин Тан» деген сахналық есімімен әйгілі. Америкадағы пачуко мәдениеті Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде өркендеген шағына келді. 1942 жылы Соғыс кезеңіндегі өндіріс басқармасы матаның тұтынуын азайту қажет деп шешіп, костюмдерге жұмсалатын мата мөлшеріне қатысты шектеулер енгізді. Бұл шектеулер пачуколарға, әсіресе олардың зоот-костюмдерінде қолданылатын артық матаға бағытталды. Пачуколар бұл ережелерді сақтамауға батыл шешім қабылдады, бұл олардың наразылық танытуын және өз мәдениетіне деген құрметін көрсетті. Пачуколар контрабандалық тігіншілерден алған зоот-костюмдерін көрсетуді жалғастырды. Осының салдарынан, олардың әсем зоот-костюмдері басқа американдықтар үшін патриоттық емес деп есептелді. Бұл жанжалды оқиғалар пачуко мәдениетінің қалыптасуына ықпал етті, ал зоот-костюмдер мексикалық-американдықтардың мәдени мақтанышының символына айналды. Дегенмен, бәрі жақсы аяқталмады, себебі бұл 1943 жылғы зоот-костюмдерге шабуылдардың басталуына себепкер болған пачуколар мен басқа американдықтар арасындағы шиеленісті күшейтті. Пачуко субмәдениеті 1960 жылдары құлдырап, чикано стиліне айналды. Бұл стиль пачуко жаргонының кейбір элементтерін сақтап қалды, сонымен қатар 1960 жылдардың соңындағы американдық өмірге тән саяси мағынаны қосты. 1970 жылдардың басындағы экономикалық дағдарыс және қылмыстық топтардың күшейген зорлық-зомбылығы дендизмді білдіретін кез келген нәрсені қабылдаудан бас тартуға әкелді. Сәйкесінше, мексикалық-американдық қылмыстық топтар түрме формасынан алынған футболкалар мен хаки шалбардан тұратын форманы қабылдады, ал пачуко стилі жоғалып кетті. Алайда, зоот-костюмдер мексикалық этникалық топтарының көптеп шоғырланған қалалық және ауылдық аймақтарындағы латиноамерикандық жастар үшін әлі де танымал ресми киім болып табылады. Олар көбінесе бітіру кештерінде, тойларда, кештерде немесе кейбір жағдайларда латиноамерикандық университеттердің ресми бітіру салтанатында киіледі.
The Mexican Nobel laureate Octavio Paz writes in the essay, "The Pachuco and Other Extremes" that the Pachuco phenomenon paralleled the zazou subculture in World War II era Paris in style of clothing, music favored (jazz, swing, and jump blues), and attitudes. Although there was no known link between the two subcultures, they both are most certainly derivative localized blends of American pop culture in the United States. While he was not the first Mexican comedian to perform as a Mexican American zoot suiter, Mexican comedian and film actor German Valdés better known by his artistic name "Tin Tan" is Mexico's most famous and celebrated pachuco. Pachuco culture in America was at its height during World War II. The Wartime Productions Board in 1942 thought it necessary to cut back on fabric consumption, so they enacted regulations on the amount of fabric used for suits. This enactment targeted Pachucos in particular because of the excess fabric used in their zoot suits. Pachucos boldly chose not to follow these regulations, demonstrating rebellious attitudes and pride in their culture. Pachucos continued to flaunt zoot suits, now attained through bootleg tailors. As a result, these flashy zoot suits were seen as unpatriotic by other Americans. This controversial series of events helped shape Pachuco culture, and zoot suits became a symbol of cultural pride among Mexican Americans. It didn't all end well, however, as this also led to rising tension between Pachucos and other Americans, playing a part in the start of the 1943 Zoot Suit Riots. The pachuco subculture declined in the 1960s, evolving into the Chicano style. This style preserved some of the pachuco slang while adding a strong political element characteristic of the late 1960s American life. In the early 1970s, a recession and the increasingly violent nature of gang life resulted in an abandonment of anything that suggested dandyism. Accordingly, Mexican American gangs adopted a uniform of T shirts and khakis derived from prison uniforms, and the pachuco style died out. However, the zoot suit remains a popular choice of formal wear for urban and rural Latino youths in heavily ethnic Mexican neighborhoods. It is typically worn at a prom, in weddings, parties or in some cases, at informal Latino university commencement ceremonies.
Ла Пачука
Пачука, пачуконың әйел анасы, еркек зоот-суиттерге ғана тән эстетикалық сезімталдыққа ие болды. Пачукалардың шаштары көбінесе жоғары "коф" немесе буффант түрінде жасалған, шаштарын өрнектеу арқылы немесе шашқа қосымша шаш тігу арқылы (сол кездегі әдеттегі шаш үлгісінің күшейтілген нұсқасы) көтерілген. Олардың макияжы ауыр болды, әсіресе қызыл еріндік бояуы қолданды. Киімдердің басты түстері – қара және сұр. Кейбір пачукалар әйел денесіне бейімделіп өзгертілген дәстүрлі еркек зоот костюмін киген. Кейде олар әдеттегідей алтын қалта тізбесін тақты. Тағы бір нұсқа – тізеге дейінгі юбкалармен, балық тор шұлық немесе боби шұлық және платформа аяқ киіммен ұсынылған свитер немесе пальто, көбінесе еркек зоот костюмінен алынған жакет. Пачукалар арасында әсем көйлектер де жиі кездеседі. Барлық мәдениет сияқты, сәндік эстетика "көру және көріну" қағидасының айналасында құрылды.
The "Pachuca," the female counterpart of the Pachuco, had an aesthetic sensibility as strong as the male zoot suiter. The Pachuca's hairstyle tended to be a high "coif" or bouffant, with the hair put up in some way (a more pronounced version of the typical hair style of the time) by ratting their hair or affixing hair rats. Their makeup was heavy, particularly using a red colored lipstick. The preferred colors of clothing were black and gray. Some pachucas wore the traditionally male zoot suit, albeit with modifications to fit the female form. Sometimes, she donned the standard heavy gold pocket chain. Another variation involved a sweater or coat often a variant on the male zoot suit finger tip jacket over knee length skirts, plus fishnet stockings or bobby socks and platform shoes. Extravagant dresses were and are also common among pachucas. Like the entire culture, the fashion aesthetic revolved around the concept of "see and be seen."
Коста-Рика
Коста-Рикада "" термині костарикандық сленгті анықтау үшін қолданылады. Дегенмен, ол мексикалық сленгтен ерекшеленеді. Коста-Рикада "пачуко" термині әдеттегі мінез-құлықтары бар, көбінесе өте бейшара адамды білдіреді. Коста-Рикада пачуко сөзі әлеуметтік жағынан қабылданбас мінез-құлықтары бар және сөйлегенде көбінесе дүркірететін тіл қолданатын адамды көрсетеді. Пачуко – сондай-ақ, кейбір сөздер мен тіркестерге берілген қарапайым атау. Кейбір адамдар пачуко мен оның пачукизмосын Коста-Риканың екінші тілі деп есептейді.
The term "" is used in Costa Rica to define Costa Rican slang. It nevertheless differs from the Mexican slang. In Costa Rica the term "pachuco" refers to someone who has common habits and who is often very rude. In Costa Rica the word pachuco refers to a person who has manners that are socially unacceptable and often uses shocking language when speaking. Pachuco is also a pejorative name given to certain colloquial words and expressions. Some consider pachuco and its pachuquismos to be Costa Rica's second language.