Кіріспе
1951-1955 жылдар аралығында CBS радио желісінде американдық радио бағдарламасы «This I Believe» журналист Эдвард Р. Мэрроудың 1951-1955 жылдар аралығында CBS радио желісінде жүргізуімен бастапқыда бес минуттық бағдарлама болды. Бағдарлама атақты де, қарапайым адамдарды өмірдегі жеке мотивациялары туралы қысқа эсселер жазып, оларды эфирде оқуға шақырды. «This I Believe» діни догмаларға қарағанда жеке сенімді баса назар аударатын мәдени құбылысқа айналды. Оның танымалдылығы АҚШ сенаторы Джозеф Маккарти мен Ұлыттық соғыс кезеңінде өркендеді де, кейін азайды. Содан бері әртүрлі желілерде бірнеше қайта жанданулар болды. «This I Believe» бағдарламасының жарты сағаттық еуропалық нұсқасы 1956 жылдан 1958 жылға дейін Люксембург радиосында таратылды. Соңғы жылдары ол бірнеше рет жаңартылды, алдымен 2005 жылдан 2009 жылға дейін NPR арнасында Дэн Гедиман мен Джей Эллисон жүргізді, содан кейін 2007 жылы Канаданың CBC Radio One арнасында Престон Мэннинг жүргізді. Бағдарламадағы эсселер оның веб-сайтында тегін қолжетімді. 2009 жылдан бері түпнұсқа «This I Believe» бағдарламалары PRI-дың Боб Эдвардс Демалысы аясында таратылуда.
the radio program
This I Believe was originally a five minute program, originally hosted by journalist Edward R. Murrow from 1951 to 1955 on CBS Radio Network. The show encouraged both famous and everyday people to write short essays about their own personal motivation in life and then read them on the air. This I Believe became a cultural phenomenon that stressed individual belief rather than religious dogma. Its popularity both developed and waned within the era of U. S. Senator Joseph McCarthy and the Cold War. Since then, a variety of revivals have been hosted on different networks. A half hour European version of This I Believe ran from 1956 to 1958 over Radio Luxembourg. It has since been revived numerous times in recent years, first by Dan Gediman and Jay Allison on NPR from 2005 to 2009, and subsequently by Preston Manning on Canada's CBC Radio One in 2007. Essays that appear on the show are available free of charge at its website. Since 2009, the original This I Believe programs have been syndicated as part of PRI's Bob Edwards Weekend.
Өмірбаян
"Мен осыған сенемін" идеясы Эдвард Р. Мэрроудың 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың көп бөлігін Ұлыбритания мен континенталдық Еуропада өткізген Екінші дүниежүзілік соғыстағы хабар тарату тәжірибесінен, сондай-ақ Кеңес Одағымен туындаған суық соғыс жаулығынан туындады. Мэрроу Лондонда болған кезінде екінші дүниежүзілік соғыстағы британ премьер-министрі Уинстон Черчилльмен дос болып, оның американдық анасы мен британдық әкесі болғандықтан, ол Черчилльді CBS-те өзінің бастығы болған Уильям С. Пейлимен таныстыруға мүмкіндік алды. Соғыс кезінде Пейли көп уақытын Лондонда өткізді, Соғыс ақпарат басқармасының (OWI) Психологиялық соғыс бөлімінде жұмыс істеді, оған Ұлы герцогтіктің босатылуынан кейін Люксембург радиосының хабар таратушыларын қара пропаганда станциясы ретінде пайдалану үшін қайта бағыттау кірді (1212 радиосы). Осы уақытта Мэрроу "Лондонның әуе шабуылын көшелер мен үйлердің төбесінен жарып, Германияға 25 рет бомба тастауға қатысып, Екінші дүниежүзілік соғыста британдық мина сыпырушы кемеден хабар таратты". Мэрроу, Пейли, CBS және британдық элита арасындағы тығыз байланыс соғыстан кейін Мэрроуға Британдық радио хабарларын тарату корпорациясының редакциялық басшылығының бір бөлігі болуға ұсыныс жасады, бірақ бұл ұсыныс BBC директорлар кеңесімен мақұлданбады. Мэрроу АҚШ-қа оралды, ол бұрынғы Екінші дүниежүзілік соғыс серіктесі, Кеңес Одағымен суық соғысқа қатысты. 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында Вашингтонда коммунистік қастандық туралы саяси параноя күшейді, оған АҚШ сенаторы Джозеф Маккарти жетекшілік етті. Пейли, CBS/OWI тәжірибесімен, соғыстан кейін жаңа Орталық барлау агенттігінің белсенді қолдаушысы болды және CBS жаңалықтарының кейбір штаттан тыс қызметкерлеріне ЦРУ агенттері ретінде жұмыс істеуге рұқсат берді. Оның жеке Пали қоры да ЦРУ үшін ақшаны жылыстатумен айналысты, Пейли CBS-тің қара тізімін жасауға рұқсат берді, ал Мэрроу CBS-ке адалдық сертіне қол қойғандардың бірі болды. Сол кезде "Адалдыққа серт беру" даулы мәселе болып, американдықтардың адалдығын жалпыға бірдей сынау құралына айналды. Осы қорқыныш пен алағайлық атмосферасында Мэрроу өзінің жаңа радио бағдарламасын ұсынды: "Мен осыған сенемін". Мэрроудың сөйлеу стиліне Айда Лу Андерсон есімді сөйлеу шебері әсер еткен. Ол радиодағы алғашқы хабарламаларында қысқалыққа ұмтылуды ұсынды. Оның алдыңғы қызметкері Цезарь Саерчингер CBS Europe-тағы хабарларын: "Сәлем, Америка! Бұл Лондоннан хабарласып жатырмыз" деп бастаған. Мэрроу өзінің кіріспе сөздерін "Бұл Лондон" деп қысқартты және көп ұзамай "бұл" префиксін көптеген атауларға, соның ішінде "Мен осыған сенемін" дегенге бейімдеді. Джеймс Эрл Джонс кейінірек "Бұл CNN" деп жариялағанда Мэрроу стилін қабылдаған көптеген адамдардың бірі болды. Мэрроу CBS-те сыншыларсыз қалған жоқ, оның кейбір әріптестері "Мэрроу - Құдай емес" клубын құрды.
Даму
Уорд Уилок, 1952 жылы шыққан "Мен сенемін" кітабына алғы сөз жазғанда, "Мен сенемін" жобасы 1949 жылы төрт ер адамның бизнес-түскілігінде басталып, Мэрроу солардың бірі болса, қалған үшеуінің есімдері аталмады деді. Ол жобаның себептерін "нақты" деп атады: экономикалық болашақтың белгісіздігі, соғыс қаупі, атом бомбасы, өздерінің немесе жақындарының әскери қызметке шақырылуы, болашаққа үмітсіздікке толы жастардың наразылығы.
CBS сериясы (19511955)
Бастапқы бес минуттық серия Филадельфиядағы WCAU станциясында басталды және 1951 мен 1955 жылдар аралығында CBS радиожелісі мен 196 қатарлас станция арқылы эфирге берілді. Бағдарлама директоры Эдвард П. Морган болатын, ол бағдарламаға үлес қосушыларға «Мен сенемін» бағдарламасының «діни сипаты жоқ» екенін, сондай-ақ бір үлес қосушының екіншісінің сенімдеріне шабуыл жасау үшін платформа емес екенін түсіндірді. Бағдарламаның кіріспесі, аяқталуы және демеушілігі үшін әр үлес қосушыға берілген уақыт үш жарым минутты құрады. Романшы Кэтлин Норрис «Бұл не құрғақ уағыз, не әдепсіздік» деген себеппен қатысудан бас тартты. «Мен сенемін» бағдарламасы АҚШ үкіметінің қаржыландыруымен «Америка дауысы» және АҚШ Қарулы күштері желісі арқылы 97 шетелдік елдегі тыңдаушыларға таратылды. Ұлыбритания Сыртқы істер министрлігі қаржылаған BBC World Service бағдарламаны Австралияға жеткізді. Бағдарламаның баспа нұсқасы 85 АҚШ газетінде жарияланды, онда үлес қосушылардан 600 сөзден аспайтын эсселерді ұсыну талап етілді. АҚШ Мемлекеттік департаменті АҚШ-пен дипломатиялық қарым-қатынасы бар 97 елдегі шетелдік газеттерге осы басылымдарды ұсынды. 1952 жылы Simon & Schuster «Мен сенемін: Эдвард Р. Мэрроудың алғы сөзімен және Эдвард П. Морганның редакциясымен жазылған» кітабын жариялады. Кітаптың мұқабасында: «Жүз ойлы адамның жеке философиялары» деп жазылған. Кітаптың мазмұны туралы мақаласында былай делінген: «Бұл кітап әлемдегі ең көп тыңдалған радио бағдарламаға айналған идеяны одан әрі дамытады. Бұл идея қарапайым: егер адамдар өмірден не қалайтынын, материалдық игіліктерді және моральдық және рухани құндылықтардың маңыздылығын анықтаса, олар бақытты және толыққанды өмір сүреді. Сіз де көптеген адамдар сияқты өміріңізде сақтауға болатын белгілі бір қағидаларға иесіз. Бірақ, көптеген адамдар сияқты, сіз оларды тіпті өзіңізге түсіндіруге тырыспаған шығарсыз. Осы кітаптағы адамдар сізден осы жағынан ерекшеленеді. Олар осыны істеуге тырысты. Олар радио және теледидардағы жаңалықтарды сарапшысы Эдвард Р. Мэрроудың шақыруымен, қарапайымдықпен және күмәнмен «жүректеріне үңіліп, жазды». Ол былай дейді: «Адамдар не нәрсеге сенедін білудің жалғыз жолы – олардан сұрау». Осы ойлы адамдардың өмірдің барлық салаларынан жазғандары сіздер үшін оқып, ойлануға және, мүмкін, үлгі алуға арналған. Мэрроу мырза өмірдің 100 ең жақсы жеке философиясын жинақтап, оларды «Мен осыған сенемін» бағдарламасына арнап және газеттерде жариялаған жүздеген адамдардың арасынан таңдады». Осы кезеңде автор Роберт Хайнлайнның ұсынысы сол кездегі ең маңыздыларының бірі ғана емес, сонымен қатар ұзақ мерзімді әсерге ие болды. Ұйым бұл ең танымал болып қала беретінін мәлімдейді. «Біздің асыл, маңызды адалдығымыз» деп аталып, ол стандартты қалыптардан шығып, Хайнлайнның достарының, жергілікті қоғамның, елдің және барлық нәсілдер мен діндердегі адамзаттың игілігі туралы жарқын әңгімеледі.
Люксембург радиосының сериясы (1956-1958)
Америкалық түпнұсқа сериалы аяқталғаннан кейін, «Мен осыған сенемін» радиосы Люксембургта өзінің әйгілі «208» толқын ұзындығында жарты сағаттық бағдарлама ретінде таратылды. Бағдарламалар тізімінде ол «қиындықтар мен келекездер кезіндегі сенім туралы айтатын адамдық драмалық бағдарлама» және «адамдық драмалық оқиғаларды жеткізіп, батылдық пен сенімнің өмірдің ажырамас бөлігі болып табылатын адамдардың тарихын баяндайтын бағдарлама» деп сипатталды. Радио Люксембургтің «208» толқын ұзындығы Британ аралдарына коммерциялық радиостанция форматында, коммерциялық емес BBC монополиясы ұсырмаған американдық бағдарламаларды жеткізуге бағытталған. Бірақ оның нақты аудиториясы қысқа толқынды (49,26 метр) пайдалана отырып, Еуропаның көп бөлігіне және одан тысқары аймақтарға бір уақытта таратылды. «Мен осыған сенемін» радиосының алғашқы ағылшын тіліндегі еуропалық сериясы 1956 жылдың 16 қыркүйегінде, жексенбі күні сағат 21:30-да Co-operative Wholesale Society, Ltd. демеушілігімен басталды. Бағдарламаны Ұлыбританияның Екінші дүниежүзілік соғыстың үгіт фильмдерінде түскен сэр Базиль Бартлетт жүргізді. Сценарийді Джеймс Кархатт пен Николас Винтер жазды. Екінші серия 1957 жылдың 6 қазанында Джеймс МакКечни жүргізуімен басталды, зерттеу жұмысын Сюзан Франкс жасады, ал сценарийді Джеймс Иствуд жазды. Үшінші серияны Ричард Херндалл жүргізіп, 1958 жылдың 5 қазанында Пол Табори жазған сценариймен басталды. Бұл соңғы серия Ширли Бэсси, Ванесса Ли және Т. Е. Б. Кларк сияқты танымал адамдардың өміріне арналды. Бағдарламаны Монти Бейли Уотсон Лондонда өндірді, онда ол Люксембург Ұлы Герцогтігінен тарату үшін фильмдердің аудио жолдарына ерекше әдіспен жазылды. Соңғы серия аяқталды, себебі Америкадан келген, Радио Люксембургта тыңдалған ток-шоулар, британдық тыңдармандардың BBC-де қол жетімсіз жазылған музыкаға деген сұранысын қанағаттандыру үшін, демеушілікпен шығарылатын музыкалық бағдарламаларға (олар жоғары кіріс алу үшін арзанға түсірілуі мүмкін) ықпал ете бастады.
NPR сериясы (20052009)
This I Believe – 2005 жылдың сәуір айында АҚШ-та National Public Radio радиосында апта сайын эфирге шығатын радиожурнал. Оны 2005 жылдан 2009 жылға дейін Дэн Гедиман мен Джей Эллисон This I Believe, Inc. коммерциялық емес ұйымы үшін тәуелсіз түрде дайындады. Бұл серия адамдарды күнделікті өміріне жетекшілік ететін негізгі сенімдері туралы қысқа эсселер жазуға шақырады. NPR осы жеке мәлімдемелерді әртүрлі апталарда Morning Edition, All Things Considered, Weekend Edition Sunday және Tell Me More жаңалықтар бағдарламаларында ұсынатын. 16 ақпандағы бағдарламада Эллисон "біздің сериямыз сәуір айында төрт жылдық өмірін аяқтайды" деп хабарлады. Оның айтқанындай, NPR радиосындағы серия 2009 жылдың 26 сәуірінде аяқталды. Дегенмен, серия PRI радиосының Bob Edwards Weekend және Sirius XM радиосының The Bob Edwards Show бағдарламаларында апта сайын жалғасуда.
CBC сериясы (2007)
CBC Radio One 2007 жылдың 14 мамырында хабарының өз нұсқасын таратуды бастады. Алғашқы қырық эссеге Джули Пайетт, Рик Хансен және Джо Кларк сияқты көрнекті канадтықтардан тапсырыс алынған, алайда кейінгі эсселер үшін халықтан өтініш қабылданады. Хабарды бұрынғы саясаткер Престон Мэннинг жүргізеді.
PRI сериясы (2009 жылдан бастап)
2009 жылдың мамыр айында This I Believe, Inc. өзінің хабар тарату операцияларын Public Radio International (PRI) бағдарламасы Bob Edwards Weekend-ке және оған байланысты Sirius XM бағдарламасы The Bob Edwards Show-ға көшірді. Бұл бағдарламаларда апта сайынғы "Мен осыған сенемін" рубрикасы бар, ол алдымен жұма күні Sirius XM арнасында, содан кейін келесі демалыс күндері PRI-дың Bob Edwards Weekend бағдарламасында эфирге шығады. 2009 жылдың мамыр айынан 2010 жылдың тамыз айына дейін Эдвардс әр апта сайын This I Believe, Inc. атқарушы директоры Дэн Гедиманмен Мэрроудың 1950 жылдардағы радио сериясының әртүрлі бөлімдері туралы сұхбаттасты, сосын ол толығымен тыңдалды. 2010 жылдың қыркүйегінен бастап Эдвардс әр апта сайын "Мен осыған сенемін" атты жаңа заманауи эсселерді эфирге шығарады. Бұл эсселерді 2005 жылы радио сериясы басталғаннан бері This I Believe, Inc. компаниясына эсселер жіберген ондаған мыңдаған тыңдаушылардың бірі жазған.
Тауарлар
"Мен осыған сенемін" атты жинақтар 1953 жылдан 1996 жылға дейін жарық көрді. Кітаптар бірнеше тілге аударылып, халықаралық деңгейде таратылды. Эдвард П. Морган мен Джон Марсден алғашқы кітап сериясының редакторлары болды. "Мен осыған сенемін: Он тірі американдықтардың жеке философиясы" деген атпен, Эдвард Р. Мэрроудың түсіндірмелерімен жазба да бірге жарық көрді. 2006 жылы "Мен осыған сенемін: ерекше ерлер мен әйелдердің жеке философиялары" атты жаңа кітап жарық көрді. Бұл кітап NPR сериясынан алпыс эссе және Мэрроудың түпнұсқа сериясынан жиырма эсседен тұратын жинақ болды. Аудио нұсқасы 2007 жылы Audie Award сыйлығын «Қысқа әңгімелер/жинақ» номинациясы бойынша жеңіп алды. 2010 жылы "Мен осыған сенемін: Махаббат туралы" атты тағы бір кітап жарық көрді. Онда қоғамдық радио тыңдаушыларының махаббат тақырыбындағы алпыс жаңа эссесі жинақталған. "Мен осыған сенемін: Өмір сабақтары" кітабы 2011 жылдың қазан айында жарық көрді. Бұл американдық өмірдегі жеке сенімдер мен басшылық принциптер туралы эсселер жинағы.