Тарихи нәсілдік санаттар және этникалық тұжырымдамалар
Alpine race
Альпін тайпасы: 19-20 ғ. антропологтардың нәсілдік жіктемесі. Орталық Азиядан келген, немесе орталық Еуропадағы ежелгі халықтардан тараған деп саналады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихи нәсілдік санаты этностық түсінік
Historical racial category
the ethnicity concept
Альпілік нәсіл – 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы кейбір антропологтар анықтаған тарихи нәсілдік ұғым, ол кавказдық нәсілдің кіші нәсілдерінің бірі болып есептеледі. Альпілік нәсілдің шығу тегі әртүрлі жолдармен анықталды. Рипли оның неолиттік революция кезінде Орталық Азиядан қоныс аударып, солтүстік және Жерорта теңізі халықтарын бөліп тастағанын айтты. Сондай-ақ, ол неолит дәуірінде Орталық Еуропада мекен еткен кельттерден тараған деген пікір де бар. Альпілік нәсіл орташа бойымен, неотениялық белгілерімен және бас сүйегінің өлшемдерімен, мысалы, жоғары бас индексімен ерекшеленеді.
The Alpine race is a historical race concept defined by some late 19th century and early 20th century anthropologists as one of the sub races of the Caucasian race. The origin of the Alpine race was variously identified. Ripley argued that it migrated from Central Asia during the Neolithic Revolution, splitting the Nordic and Mediterranean populations. It was also identified as descending from the Celts residing in Central Europe in Neolithic times. The Alpine race is supposedly distinguished by its moderate stature, neotenous features, and cranial measurements, such as high cephalic index.
Тарих
"Альпий" (H. Alpinus) термині тарихи түрде алғаш рет Уильям З. Рипли (1899) анықтаған, бірақ бастапқыда Вахер де Лапуж ұсынған кавказдық нәсілдің физикалық типін білдіреді. Ол Джозеф Деникердің "Батыстық" немесе "Севенол" расына балама, ал Ян Чекановски оны скандинавтық және армяноидтың араласуынан пайда болған кіші раса ретінде қарастырды. ХХ ғасырдың басында альпілік физикалық типті көптеген антропологтар, мысалы Томас Гриффит Тейлор мен Мэдисон Грант, сондай-ақ совет кезеңінің антропологиясында кеңінен танымал болды. Ганс Ф.К. Гюнтердің ықпалымен Германияның нацистік партиясы немістерді бес нәсілдік кіші типтің құрамына енгізді, олар Гюнтердің "Kleine Rassenkunde des deutschen Volkes" (1929) еңбегінде сипатталған: скандинав, альпі, Жерорта теңізі, Шығыс Балтық және Динарлық, скандинавтарды нәсілдік иерархияның ең жоғары сатысында деп есептеді. Гитлер Гюнтердің осы еңбегіне настолько әсерленді ki, оны евгеника саясатының негізі етіп алды. Дегенмен, 1950 жылдары бұл теория танымалдылығын жоғалтты, бірақ Соня Мэри Коулдың (1963) және Карлтон Куонның (1969) еңбектерінде қайта пайда болды. Қазіргі кезде, осындай терминологияны қолдануға дағдыланған антропологтардың шағын тобы әлі де осы терминді қолданады.
The term "Alpine" (H. Alpinus) has historically been given to denote a physical type within the Caucasian race, first defined by William Z. Ripley (1899), but originally proposed by Vacher de Lapouge. It is equivalent to Joseph Deniker's "Occidental" or "Cevenole" race, while Jan Czekanowski regarded it as a subrace consisting of a mixture of Nordic and Armenoid. In the early 20th century, the Alpine physical type was popularised by numerous anthropologists, such as Thomas Griffith Taylor and Madison Grant, as well as in Soviet era anthropology. The German Nazi Party under the influence direction of Hans F. K. Günther, recognized the Germans as including five racial subtypes, described by Günther in his work Kleine Rassenkunde des deutschen Volkes (1929): Nordic, Alpine, Mediterranean, East Baltic, and Dinaric, viewing Nordics as being at the top of the racial hierarchy. Hitler was so impressed by this work by Günther, that he made it the basis of his eugenics policy. It however fell out of popularity by the 1950s, but reappeared in the literature of Sonia Mary Cole (1963) and Carleton Coon (1969). In more recent sources, a small array of anthropologists accustomed with such usage, still use the term.
Сыртқы келбеті
Альпілік типтегі бас сүйектері брахицефальды ("кең басты") деп есептеледі. Бұл қалыңдық бас сүйегінде кең болумен қатар, Альпіліктердің морфологиясында басқа да жерлерде байқалады, Ханс Гюнтер сипаттағандай:
A typical Alpine skull is regarded as brachycephalic ('broad headed'). As well as being broad in the crania, this thickness appears generally elsewhere in the morphology of the Alpine, as Hans Günther describes:
Рипли (1899) Альпіліктердің мұрны кеңірек (мезорин) екенін, ал шаштары көбінесе қаштан түсті және олардың төбесі сәл дөңгелек екенін айтады. Роберт Беннетт Биннің (1932) сөзіне сүйенсек, Альпіліктердің тері пигментациясы "орташа ақ" түспен сипатталады, ол скандинавиялықтардың ақырғы және Жерорта теңізі аймағының қара тері арасындағы түс. Альпіліктердің көп саны болғанына қарамастан, олардың ерекшеліктері скандинавиялықтар мен Жерорта теңізі аймағының ерекшеліктерімен салыстырғанда аз талқыланды. Олар көбінесе "қонысқа жайлы" деп бейнеленген: берік шаруалар, еуропалық халықтың сенімді тірегі, бірақ көшбасшылық немесе шығармашылық қабілеттерімен ерекшеленбеген. Мэдисон Грант олардың "негізінен шаруалар мінезіне" ие екенін атап көрсетті.
Ripley (1899) further notes that the nose of the Alpine is broader (mesorrhine) while their hair is usually a chestnut colour and their occiputs are slightly rounded. According to Robert Bennett Bean (1932) the skin pigmentation of the Alpine is an 'intermediate white', a colour in between the lighter skinned Nordic and the darker skinned Mediterranean. Despite the large numbers of alleged Alpines, the characteristics of the Alpines were not as widely discussed as those of the Nordics and Mediterraneans. Typically they were portrayed as "sedentary": solid peasant stock, the reliable backbone of the European population, but not outstanding for qualities of leadership or creativity. Madison Grant insisted on their "essentially peasant character".