Кіріспе

Таяу Шығыстағы этностық топтарды белгілеу үшін қолданылмайтын ескі термин. 19-шы және 20-шы ғасырдың басында кең таралған нәсілдік және этностық атау. Семит халқы немесе семиттер – Арабтар, яһудилер, аккадтар және финикиялықтар сияқты Таяу Шығыс өңірімен байланысты этностық, мәдени немесе нәсілдік топтарды белгілеу үшін қолданылмайтын ескі термин. Бұл терминология қазір көбінесе тіл біліміндегі "семит тілдері" тобынан тыс жерде қолданылмайды. Алғаш рет 1770 жылдары Геттинген мектебінің өкілдері қолданған, бұл нәсілдік терминология "Шем" сөзінен туындаған, ол Жаратılıс кітабында Нойдың үш ұлының бірі. Археологияда бұл термин кейде ежелгі семит тілінде сөйлейтін халықтарды қысқаша атау үшін бейресми түрде қолданылады. Тіл білімі мен мәдениеттанудың өзара байланысы нәтижесінде бұл термин географиялық және тілдік жағынан байланысты әртүрлі мәдениеттердің діндеріне (көне семит және Ибраһим діндері) және этностарына да қолданыла бастады.

Еврейлерге қарсылық

"Антисемит" немесе "антисемитизм" терминдері бастапқыда еуропалықтарға қарсы немесе кемсітушілікпен қараған кез келген адамды білдірмей, біртіндеп, ең алдымен еврейлерге қарсы озбырлық танытқан немесе кемсіткен адамдарға қатысты қолданылатын болды. 19 ғасырдың антропологтары, мысалы Эрнест Ренан, тілдік топтарды этностық және мәдени жақтан оңай сәйкестендіріп, нәсілдік ерекшеліктерді анықтауға тырысқанда анекдоттарға, ғылымға және фольклорға жүгінді. Мориц Штайншнайдер өзінің "Хамаскир" (3 (Берлин 1860), 16) еврей хаттары журналында Хейман Штайнтальдың Ренанның "Семит халықтарының жалпы сипаты туралы жаңа ойлар, әсіресе олардың монотеизмге бейімділігі" атты мақаласын сынаған мақаласын талқылайды. Ренан Месопотамия, Израиль сияқты ежелгі өркениеттердің маңыздылығын мойындады, бірақ семит нәсілдерін монотеизмі үшін арий нәсілінен төмен деп санады, оның пікірінше, бұл монотеизм олардың ыстық, зорлыққа құмар, адалсыз және өзімшіл нәсілдік инстинкттерінен туындаған. Штайнталь осы бейімділіктерді "семитизм" деп түйіндеді, сондықтан Штайншнайдер Ренанның идеяларын "антисемиттік көзқарас" деп сипаттады. 1879 жылы неміс журналисі Вильгельм Марр "Немісшіліктің еврейшіліктен жеңіске жететін жолы" атты памфлетте еврейлер мен немістер арасындағы күрес туралы айта отырып, бұл терминді саясаттастыруды бастады. Ол еврейлерді либералдық, тамырсыз халық деп айыптады, олардың немiстердi құтқарудан тыс иудаизациялағанын мәлімдеді. 1879 жылы Маррдың жақтастары "Антисемитизм лигасы" құрылымын құрды, ол тек еврейлерге қарсы саяси әрекеттермен айналысты. "Семит" терминінің нәсілдік термин ретінде ескіргендігі сияқты, терминнің қолданылуына қатысты наразылықтар кем дегенде 1930 жылдан бері көтеріліп келеді.