Томас Хардвик: Англия сәулетшісінің өмірбаяны мен еңбектері
Thomas Hardwick
Томас Хардвик (1752-1829) – ағылшын сәулетші, Архитекторлар клубының негіз қалаушысы. Әулеттік дәстүрмен архитектурамен айналысқан, лондондық St Bartholomew ауруханасының сарқырамасы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын сәулетшісі Томас Хардвик (1752–1829) – ағылшын сәулетшісі және 1791 жылы Архитекторлар клубының құрылтайшы мүшесі.
English architect
Thomas Hardwick (1752–1829) was an English architect and a founding member of the Architects' Club in 1791.
Ерте өмір және мансап
Хардвик Миддлсекстің Брентфорд қаласында, шебер-төбеші болып, кейін сәулетші болған Томас Хардвиктің (1725–1798, тағы бір Томас Хардвиктің ұлы, 1681–1746, ол да төбеші, 1711 жылы Херефордширден Айлвортқа кетіп, отбасы мүлікті сақтап қалды және 1725 жылы Брентфордқа көшті) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол 1761–1767 жылдар аралығында жақын жердегі Сион үйінде Роберт және Джон Адам ағайындарымен бірге жұмыс істеді. Әкесі де, ұлы да 1720 жылдардан бастап Сионмен байланыста болды және жұмысы 19 ғасырдың басына дейін жалғасты. Хардвиктер 19 ғасырдағы ең көрнекті сәулетші отбасылардың бірі болды. Томас Хардвик, оның ұлы Филип Хардвик (1792–1870) және кейін немересі Филип Чарльз Хардвик (1822–1892) Лондондағы Сент-Бартоломей ауруханасының геодезистік қызметін атқарды. 1769 жылы, 17 жасында, ол жаңа Корольдік академия мектебіне қабылданды, онда сэр Уильям Чемберстің басшылығымен сәулет өнерін оқыды, кейін Сомерсет үйін салу кезінде оның жұмысына қатысты. Корольдік академиядағы алғашқы жылы сәулет саласында күміс медальді жеңіп алды және 1772 жылдан 1805 жылға дейін онда көрмелер өткізді. Хардвик жиырма жасына келгенде, жеке қаржысымен Еуропаға сапар шегіп, Париж мен Лион қалаларын аралады, содан кейін суретші Томас Джонс (1742–1803) қосылып, Италияға бет бұрды. Ол 1776 жылдан бастап екі жыл бойы Неапольде, содан кейін Римде тұрды, жазбаларын эскиздермен және өлшемді суреттермен толтырып, классикалық сәулет өнеріндегі білімін жетілдірді, бұл оның жеке неоклассикалық стиліне әсер етті. Ол сондай-ақ Корольдік академияның оқушысы Джон Соанмен (1753–1837) қайта танысты.
Hardwick was born in Brentford, Middlesex the son of a master mason turned architect also named Thomas Hardwick (1725–1798, son of another Thomas, 1681–1746, also a mason, who in 1711 left Herefordshire for Isleworth, where the family retained property, and moved to Brentford in 1725) who worked with the architect brothers Robert and John Adam on nearby Syon House between 1761–1767. Both father and son were associated with Syon from about the 1720s and employment continued until the early 19th century. The Hardwicks were one of the finest architectural families during the 19th century. Thomas Hardwick, his son Philip Hardwick (1792–1870), and then grandson Philip Charles Hardwick (1822–1892) each held the post of Surveyor to St Bartholomew's Hospital, London. In 1769, aged 17, he enrolled at the new Royal Academy Schools, where he studied architecture under Sir William Chambers, for whom he later worked during the construction of Somerset House. During his first year at the Royal Academy he won the silver medal in architecture, and from 1772 to 1805 he exhibited there. In his early twenties Hardwick travelled to Europe at his own expense, visiting Paris and Lyon, before heading for Italy accompanied by artist Thomas Jones (1742–1803). He lived in Naples and then Rome for two years from 1776, filling his notebooks with sketches and measured drawings and gaining a grounding in classical architecture which was to influence his own neo classical style. He also renewed his acquaintance with fellow Academy pupil John Soane (1753–1837).
Негізгі жұмыстар
Лондонға оралғаннан кейін Хардвик шіркеу архитекторы ретінде танымал болды, ол Wanstead-тегі Әулие Мария Діңгезі шіркеуін (1790 жылы салынған, қазір I санаттағы ескерткіш), Hampstead Road Chapel (1791–1792), St John's Wood Church, St John's Wood High Street (1813–1814) және St Barnabas шіркеуін (қазір St Clement) жобалады. Оның ең танымал жұмысы – Мэрилебон жолындағы Әулие Мария шіркеуі (1813–1817). 1813 жылы ол Лондонның Нью-роудтың оңтүстік жағында, Сент-Марилбоун приходы үшін, көптеген адамдарды қабылдай алатын қосымша шіркеу құрылысын бастады. Бұл негізінен тіктөртбұрышты ғимарат болды, екі кішкентай қанаты литургиялық шығысқа диагональ бойынша орналастырылған, және оның үстінде фигуралар тобы мен күмбезбен жабдықталған иондық портик болуы тиіс еді. Алайда, құрылысы аяқталмай тұрып, бұл ғимарат Сент-Марилбоун үшін жаңа приход шіркеуіне лайық деп шешілді. Хардвик жобаны өзгертіп, Римдегі Пантеон үлгісіндегі алты бағаналы Коринфтік портигі және сегіз кариатидалармен қоршалған шағын ғибадатханасы бар әсем фасадын жасады. Ішкі кеңістігіндегі екі қабатты галереялар темір бағаналарға тіреліп тұрды, ол өзгеріссіз қалды. 1823 жылы ол Лондон қаласындағы Кіші Бартоломей шіркеуін қалпына келтірді. Шіркеудің ортағасырлық қабырғаларының ішінде Джордж Дэнс кіші ағаштан сегізбұрышты күмбезді интерьер салған, бірақ ол құрғақ шіруден зардап шекті. Хардвик оны тұрақты материалдармен қайта жасады, бағаналар үшін Бат тасын, ал күмбезді төбе үшін темірді пайдаланды. Ол Иниго Джонстың Ковент-Гардендегі Әулие Павел шіркеуін қалпына келтірді; ол 1788 жылы тағайындалды және 10 жылдық қалпына келтіру жобасы 1795 жылы Джонстың бастапқы интерьерінің көп бөлігін жойған өрттен аман қалды. Ол сондай-ақ Сэр Кристофер Реннің Пикадиллидегі Әулие Джеймс шіркеуін қалпына келтірді. Лондоннан тыс жерде, 1823 жылы Уоркингтондағы Әулие Джон шіркеуі Хардвиктің жобасы бойынша салынды және жергілікті құмтастан салынған болса да, ол бұрын Хардвик қалпына келтірген Ковент-Гардендегі Иниго Джонстың Әулие Павел шіркеуімен ұқсастығы бар. Шіркеулерден басқа, ол сонымен қатар азаматтық ғимараттарды жобалады, оның ішінде Дорчестердегі Шаир залын да. 1797 жылы салынған бұл ғимарат (қазір I санаттағы ескерткіш) 1834 жылы ерте кәсіподақ қозғалысына қатысқандары үшін Толпудл шейіттері Австралияға жер аударылуына сотталған сот залын сақтайды. Хардвик король Джордж III Хэмптон Корттағы жұмыс кеңсесінің басшысы болып тағайындалды, содан кейін ол Кью сарайында және оның бақшаларында жұмыс істеді. Ол Архитекторлар клубының негізін қалаушы мүшесі болды, бірақ ешқашан Корольдік академияның мүшесі болған жоқ.
After returning to London Hardwick established a reputation as a church architect, designing the church of St Mary the Virgin at Wanstead (completed in 1790 – now a Grade I listed building), the Hampstead Road Chapel (1791–1792), St John's Wood Church, St John's Wood High Street (1813–1814), and the church of St Barnabas (now St Clement) King Square, near Old Street. Arguably, his most notable work is the church of St Mary, Marylebone Road (1813–1817). In 1813 he had begun a chapel of ease, designed to accommodate a considerable congregation, on the south side of the New Road in London, for the parish of St Marylebone. It was a basically rectangular building, with two small wings placed diagonally at the liturgical east, and was intended to have an Ionic portico surmounted by a group of figures and a cupola. However, before completion, it was decided that it would make a suitable new parish church for of St Marylebone. Hardwick altered the design to create a suitably grand facade, with a Corinthian portico six columns wide, based on that of the Pantheon in Rome, and a steeple, its top stage in the form of a miniature temple, surrounded by eight caryatids. The interior, with two tiers of galleries supported on iron columns, was left unaltered. In 1823 he restored St Bartholomew the Less in the City of London. An octagonal vaulted interior had been constructed within the church's medieval walls by George Dance the Younger using timber, but had succumbed to dry rot. Hardwick replicated it in more permanent materials, using Bath stone for the columns, and iron for the vaulted ceiling. He restored Inigo Jones's St Paul's, Covent Garden; he was appointed in 1788 and the eventual 10 year long restoration project survived an almost disastrous fire in 1795 which destroyed much of Jones's original interior. He also restored Sir Christopher Wren's St James's, Piccadilly. Beyond London, St John's Church, Workington was built in 1823 to Hardwick's design and although built of local sandstone it bears some resemblance to the Inigo Jones St Paul's Church in Covent Garden which Hardwick had previously restored. As well as churches, he also designed some civic buildings, including the Shire Hall in Dorchester, Dorset. Built in 1797, this building (also now a Grade I listed building) retains the courtroom where the Tolpuddle Martyrs were sentenced to transportation to Australia for their part in the early trade union movement in 1834. Hardwick was appointed Clerk of Works at Hampton Court by King George III, following which he also work at Kew Palace and its gardens. He was a founding member of the Architects' Club; but never became an Associate of the Royal Academy.
Оқушылар мен отбасы
Хардвиктің шәкірттерінің арасында Самуэль Ангелл, Плимут сәулетшісі Джон Фолстон (1772–1842) – грек қайта өркендеу стиліндегі Плимут жеке кітапханасын жобалаған автор, және оның екінші ұлы Филип Хардвик болды. Осылайша, Филип әкесімен серіктес болып, 1825 жылы фирманың Лондондағы кеңсесін басқарды. Хардвиктің тағы бір шәкірті – суретші Дж. М. В. Тернер (1775–1851) болды, Хардвик оған сәулеттен гөрі сурет салуға көбірек назар аударуды кеңес берген екен. Жас суретші оқыған кезінде Тернер Хардвиктің Ванстедтегі Әулие Мария шіркеуінің жобасын суреттеді, ал кейіннен өзінің алғашқы туындыларының бір бөлігін атақты ұстазына сатты. Тернер Хардвик отбасымен достығын сақтап, өмірінің соңында Хардвиктің ұлы Филипті өсиет орындаушысы етіп тағайындады. Томас Хардвик сәулетші Джон Шоу ағамен (1776–1832) бірге Пикадиллидегі Сент-Джеймс шіркеуін және Смитфилдтегі Сент-Бартоломью ауруханасын зерттеу кезінде жұмыс істеді; кейін оның ұлы Филип Хардвик Джон Шоудың қызына үйленді. Тағы бір ұлы, Джон Хардвик (1790–1875) Лондонның Ұлы Марлбороу-стрит магистратура сотындағы стипендиялы судья және Чарльз Диккенстің досы болды. Хардвик Лондондағы орталық Бернерс-стриттегі отбасылық үйінде қайтыс болды және Брентфордтағы Әулие Лоуренс шіркеуінің қоймасында жерленді. Джордж Данс-ағаның салған Хардвик портреті Ұлттық портреттер галереясының қорында сақталады.
Hardwick's pupils included Samuel Angell, the Plymouth architect John Foulston (1772–1842) designer of the Greek Revival style Plymouth Proprietary Library, and his own second son Philip Hardwick. Philip thus became the third successive generation to practice as an architect, joining his father as a partner and in 1825 taking over the firm's London office. Another of Hardwick's pupils was the artist J. M. W. Turner (1775–1851), whom it is said Hardwick advised to concentrate more on painting than architecture. During the young artist's training Turner made a drawing of Hardwick's design of St Mary the Virgin, Wanstead and later sold some of his early works to his popular tutor. Turner continued to be friends with the Hardwick family and at the end of his life chose Hardwick's son, Philip, as an executor. Thomas Hardwick worked with the architect John Shaw Sr. (1776–1832) whilst surveying St James's Church, Piccadilly and St Barthlomew's Hospital in Smithfield; later his son Philip Hardwick married a daughter of John Shaw. Another son, John Hardwick (1790–1875), was a stipendiary magistrate at Great Marlborough Street magistrates' court, London, and a friend of Charles Dickens. Hardwick died at his family home in central London's Berners Street, and was buried in the family vault in the churchyard of St Laurence, Brentford. A portrait of Hardwick by George Dance the Elder is part of the National Portrait Gallery collection.