Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық гравер Эдоардо Чиоссоне (21 қаңтар 1833 – 11 сәуір 1898) – итальяндық гравер және суретші, Мейдзи дәуіріндегі Жапонияға шетелдік кеңесші ретіндегі қызметімен және жапон өнерінің жинағымен белгілі. Ол жапондық алғашқы банкноттарды жобалады.
Italian engraver
Edoardo Chiossone (January 21, 1833 – April 11, 1898) was an Italian engraver and painter, noted for his work as a foreign advisor to Meiji period Japan, and for his collection of Japanese art. He designed the first Japanese bank notes.
Өмірбаян
Киоссон Генуя провинциясының Аренцано қаласында баспагердің ұлы болып дүниеге келді. 1847 жылы ол Accademia Ligustica-ға түсіп, мысқа түсіру өнерінде маманданды және 1855 жылы бітірді. 1857 жылы Рафаэле Гранараның шеберханасына кіріп, әйгілі өнер туындыларының бірнеше гравюраларын жасады. Оның бір жұмысы Париждегі Дүниежүзілік көрмеде (1867) көрсетілді. Кейін 1867 жылы ол Италия Ұлттық банкіне жұмысқа орналасып, Германияның Франкфурт қаласындағы Dondorf Naumann компаниясына қағаз ақша жасауды үйренуге жіберілді. Ол сол жерде болғанда компания Жапон империясы үшін банкноттар жасауды бастады, ал 1874 жылы ол жаңа баспа техникаларын үйрену үшін Лондонға жіберілді. Осы кезде оған Жапонияға бару ұсынылып, ол келісті. Киоссонның көптеген портреттері жоғалып кетті, ал қалғандары көшірме түрінде ғана сақталған; олардың бәрін шынайы бейнелеу деп айтуға болады. Оның Мейдзи императорының әйгілі портреті соншалықты реалистік, ол көбінесе нағыз фотосурет деп жаңылысады.
Chiossone was born in Arenzano, Province of Genoa, as the son of a printer. In 1847 he enrolled in the Accademia Ligustica, where he specialized in copper plate engraving, and graduated in 1855. In 1857 he entered the atelier of Raffaele Granara and made several engravings of famous art works. One of his works was selected for display at the Exposition Universelle (1867) in Paris. Later in 1867 he started working for the Italian National Bank and was sent to the Dondorf Naumann company in Frankfurt, Germany to be trained in the making of paper money. While he was there, the company began making bank notes for the Imperial Japanese government, and in 1874 he was sent to London to learn new printing techniques. At this point he was invited to go to Japan, and accepted. Many of the portraits by Chiossone have been lost, and others only survive in reproduction; they can all be said to have been faithful likenesses. His well known portrait of the Emperor Meiji is so realistic that it has often been mistaken to be an actual photograph.
Жапониядағы Хиоссон
Чиосон 1875 жылдың 12 қаңтарында Жапонияға келді. Қаржы министрлігінің (Окурашо) құрамындағы Мемлекеттік баспа бюросы (Инсацу Кёку) Токуно Рёсуке басшылығымен жұмыс істеді, ол заманауи машиналар мен техникаларды енгізуге құлшынды болды. Бұл саясатты іс жүзінде іске асыру Чиоссонеге тиесілі болды, ол «Toppan Insatsu» сияқты баспа компанияларын құрды, жапондықтарды баспа техникасына оқытты, ресми құжаттарды, қағаз ақшалар мен пошта маркаларын жасады, баспа боясы мен су таңбасы бар баспа қағазын жасау өнерін үйретті және бір тақтадан көптеген көшірмелер жасауды үйретті. Бес айдан кейін Чиоссонеге ай сайын 450 иен жалақысымен және үймен үш жылдық келісімшарт ұсынылды; бұл шетелдікке төленетін ең жоғары жалақылардың бірі болды және мұнайлы сурет салуға шақырылған итальян Антонио Фонтанезидің жалақысынан екі есе жоғары еді. Оның үйі Цукидзидегі шетелдік ауданынан тыс жерде орналасқан (алғашқыда Кандада, содан кейін Кодзимачиде көптеген қызметшілерімен бірге тұрды). 1875 жылдың соңында ол өзінің алғашқы портретін жасады – неміс дәрігері Филипп Франц фон Зибольдтың гравюрасын. Сондай-ақ, ол 1876/92 жылдары шығарылған «кобан» пошта маркаларын жобалады. Императордың суретін пайдалануға тыйым салынғандықтан, ол императорлық хризантема сияқты басқа бейнелерді пайдалануға мәжбүр болды. 1876 жылы Окубо Тошимичи, Сайго Цугумичи (Саиго Такаморидің кіші інісі, ол Әскери-теңіз және Ішкі істер министрі болды) және Калифорния банкісінің Уильям Чапман Ралстонның портреттерін жасады. Келесі жылы император Мэйдзи жүздеген адаммен бірге, соның ішінде ханзада Арисугава мен Ивакура Томоми Баспа бюросына және Чиоссоненің жұмыс бөлмесіне (1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде қираған) барды. Сол жылы Чиоссон байлық құдайы Дайкоку бейнеленген Жапонияның алғашқы заманауи банкнотын – бір иендік банкнотаны жасады. Келесі жылы ол аңызға айналған императрица Цзинью бейнесі бар алғашқы банкнотаны шығарды. 1879 жылы Чиоссон Токуно Рёсукемен бірге Жапонияны аралап, ежелгі өнер туындыларын және ескерткіштерді жазу үшін сапарға шықты; 510 фотосурет түсірілді және Чиоссон 200 сурет салды. Токуно он жылдан кейін жарық көрген күнделігінде екеуі ұзақ әңгімелескенін жазды. Бұл сапардың нәтижесінде 1880-1883 жылдар аралығында суреттер жинағы шығарылды. 1883 жылы Чиоссоннан алты жыл бұрын қайтыс болған Саиго Такаморидің портретін салуды сұрады; осы мақсат үшін ол Саигоның кіші інісі мен туысының ерекшеліктерін біріктірді, нәтижесінде стандартты портрет пайда болды және Уэно паркіндегі әйгілі қола мүсіннің үлгісі болды. Чиоссон сол жылы қайтыс болғанға дейін екі ай бұрын Токуноның портретін жасады және оның қабір тасын жобалады. 1888 жылы ол ең жоғары құрметке ие болды, оған императордың портретін жасауды тапсырды, оны ресми мемлекеттік портрет ретінде пайдалануға болады. Сол кездегі жалғыз портрет он жыл бұрын түсірілген фотосурет болды, ал император қайтадан суретке түсуден бас тартты. Сондықтан да, бас сарай күзетшісі Токудайжи Санемори Чиоссонға сарайда императордың суретін экран артынан салуды ұйымдастырды. Оның эскиздерінен Чиоссон императордың екі суретін жасады, бірі әскери киімде, екіншісі азаматтық киімде. Олар суретке түсіріліп, императордың ресми бейнесі болды және барлық таныс бейнелердің негізіне айналды. Портреттер салумен қатар, Чиоссон император, болашақ император Тайшо, генерал Ояма Ивао, Ивакура Томоми және Сандзо Санетомидің портреттерін жасады, сонымен қатар Баспа бюросында банкноттар, мөртабандар мен облигациялар үшін тақталар жасаумен айналысты. 1888 жылы ол Сугавара Мичизан бейнеленген 5 иендік банкнотаны және зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы жұмысы ретінде Фудзивара Каматаридің (614-669) бейнесі бар 100 иендік банкнотаны шығарды. 1891 жылы ол 3000 иендік ақшалай сыйлық және жылдық 1200 иендік зейнетақымен зейнеткерлікке шықты. Сонымен қатар, ол 3-ші дәрежелі «Құдайға бағышталған қазына» орденін алды.
Chiossone arrived in Japan on January 12, 1875. The government Printing Bureau (Insatsu Kyoku) which was part of the Ministry of Finance (Okurasho) was under the directorship of Tokuno Ryosuke, who was eager to introduce modern machinery and techniques. The practical implementation of this policy was entirely the work of Chiossone, who founded printing companies such as Toppan Insatsu, trained the Japanese in printing techniques, designed official papers, paper currencies and postage stamps, taught the art of making printing ink and printing paper (with a watermark in it), and taught how to make many copies from one plate. After five months Chiossone was offered a three year contract with a monthly salary of 450 yen and a house; this was one of the highest salaries paid to a foreigner, and twice that of fellow Italian Antonio Fontanesi who was hired to teach oil painting, and his house was outside the foreign enclave in Tsukiji (he lived first in Kanda and then in Kōjimachi, with a retinue of servants). At the end of 1875 he made his first portrait, an engraving of the German physician Philipp Franz von Siebold. He also designed the "koban" postage stamp series which was issued in 1876/92. As there was a taboo against using the emperor's portrait, he had to resort to other images, such as the imperial chrysanthemum. Other portraits followed in 1876, those of Ōkubo Toshimichi, Saigō Tsugumichi (younger brother of Saigō Takamori, who was Minister of the Navy and Home Minister), and William Chapman Ralston of the Bank of California. The next year the Emperor Meiji, attended by a hundred persons including Prince Arisugawa and Iwakura Tomomi visited the Printing Bureau and Chiossone's working room (destroyed in the 1923 Great Kantō earthquake). That year Chiossone also designed the first modern Japanese bank note, a one yen note with the figure of Daikoku, the god of wealth. The next year he produced the first bank note containing a human figure, the image of the legendary Empress Jingū. In 1879 Chiossone went on a trip around Japan with Tokuno Ryosuke to record ancient art works and monuments; 510 photographs were taken and Chiossone made 200 drawings. Tokuno recorded in his diary, published ten years later, that the two of them had had long conversations. The fruits of this trip were illustrated albums produced between 1880 and 1883. In 1883 Chiossone was asked to make a portrait of Saigō Takamori, who had already been dead for six years; for this purpose he combined the features of Saigō's younger brother and a cousin of his, and this became the standard portrait and the model for famed bronze statue in Ueno Park. Chiossone also made a portrait of Tokuno two months before he died in that year, and designed his tombstone. In 1888 he received his highest recognition, when he was asked to produce a portrait of the Emperor, to be used as the official state portrait. The only existing portrait at that time was a photograph taken ten years before, and the Emperor refused to be photographed again. So the grand chamberlain Tokudaiji Sanemori arranged for Chiossone to sketch the Emperor at the palace from behind a screen. From his sketches, Chiossone produced two conté drawings of the Emperor, one in military uniform and the other in civilian clothes. These were then photographed and became the official images of the Emperor, and served as the basis of all the familiar representations. Besides being engaged in painting portraits, which included further portraits of the Empress, the future Emperor Taishō, General Ōyama Iwao, Iwakura Tomomi and Sanjō Sanetomi, Chiossone was constantly kept busy at the Printing Bureau, producing plates for notes, stamps and bonds; in 1888 he produced a 5‑yen bank note with the figure of Sugawara Michizane on it, and, as his last work before retiring, a 100‑yen note with Fujiwara Kamatari (614‑669) on it. In 1891 he retired with 3,000 yen severance pay and an annual pension of 1,200 yen. He also received the Order of the Sacred Treasure, 3rd class.
Өлім
1898 жылғы 11 сәуірде Чиоссон Кōжимachiдегі үйінде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды және Аояма зиратындағы шетелдік бөлімде оның қабірін әлі де көруге болады. Газеттер оның өлімі туралы ұзақ мақалалар жариялады, ал Japan Weekly Mail оның көркемдік қабілетімен қатар, мейірімді мінезінің де жоғары бағаланғанын атап өтті.
On April 11, 1898, Chiossone died of heart failure at his home in Kōjimachi, and was buried in Aoyama Cemetery, where his tomb can still be seen in the foreign section. The papers brought out long articles on his death, and the Japan Weekly Mail spoke of his high reputation both for his artistic ability and for his friendly nature.
Мұра
Хиоссон жапон өнерінің жақын тұрғын жинаушысы болды, оның жинағында нихонга, укиё-э, буддалық мүсіндер мен діни заттар, археологиялық жәдігерлер, лактан жасалған бұйымдар, фарфор, Но маскалары, қару-жарақ, музыкалық аспаптар, сондай-ақ ерлер мен әйелдерге арналған киімдер болды. Оның өсиеті бойынша, оның өлімінен кейін бұл жинақ Генуядағы Лигурия Көркемсурет академиясына жіберілді, онда ол кейін "Эдоардо Хиоссон" атындағы Жапон өнері мұражайына айналды, ал 1905 жылғы 30 қазанда Италия королі Виктор Эммануэль III оны көпшілікке ашты.
Chiossone was an avid collector of Japanese art, with a wide range including nihonga, ukiyo e, Buddhist sculptures and liturgical objects, archaeological objects, lacquerware, porcelain, Noh masks, armor and weapons, musical instruments, and clothing for men and women. Per a provision in his will, this collection was sent to the Ligurian Academy of Fine Arts in Genoa after his death, where it was later formed into the Museum of Japanese Art "Edoardo Chiossone", opened to the public by King Victor Emmanuel III of Italy on October 30, 1905.