Кіріспе

Американдық академик және мәдени сыншы (1933–2021)
Стэнли Ароновиц (6 қаңтар 1933 – 16 тамыз 2021) – американдық социолог, кәсіподақ шенеунігі және саяси белсенді. CUNY Graduate Center-де әлеуметтану, мәдени зерттеулер және қалалық білім беру профессоры болған ол, ұзақ жылдар бойы саяси белсенділігімен және мәдени сыншылдығымен 1960-шы, 1970-шы жылдардағы және одан кейінгі Жаңа солшыл қозғалысына үлкен әсер етті. Ол сондай-ақ ұйымдасқан еңбекті қолдаушы және Халықаралық қатысушы қоғам ұйымының уақытша консультативтік комитетінің мүшесі болды. 2012 жылы Ароновицке Стони Брук университетінің Жұмысшы табының өмірін зерттеу орталығының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығы табысталды. Одан кейін ол Бруклин колледжінде оқыды, бірақ демонстрацияға қатысқандығы үшін әкімшілік тарапынан жұмыстан шығарылды. Келесі жылы мектепке қайта оралмай, Ароновиц Нью-Джерсиге көшіп, бірнеше металл өңдеу заводтарында жұмыс істеді. Ароновиц Нью-Джерсидегі американдық еңбек қозғалысына қатысты, ал 1959 жылы металл өңдеуші жұмысынан босатылғаннан кейін Нью-Джерсидің өнеркәсіптік кәсіподақ кеңесінде жұмысқа орналасты. Кеңес президентімен бірлесіп, Ароновиц Нью-Джерсидің жұмыссыздыққа байланысты төлемдер туралы заңын жасады, ол 1961 жылы штат заңнамасымен қабылданды. Өнеркәсіптік кәсіподақ кеңесімен жұмыс істеуі Ароновицтің Американың Біріккен киім жұмысшыларының ұйымдастыру және бойкот бөлімінің директоры болып тағайындалуына әкелді. Ароновиц төрт жыл бойы АҚШ бойынша саяхаттап, кәсіподақтың науқандарын дамытты. 1960-шы жылдары Киім жұмысшыларында жұмыс істеген кезде Ароновиц Азаматтық құқықтар қозғалысына қатыса бастады. Ол түскі ас кезінде наразылық акцияларына қатысып, Студенттік зорлықсыз үйлестіру комитетіне жұмысшы қозғалысы атынан афроамерикандықтардың азаматтық құқықтары мен экономикалық мәселелердің байланысы туралы сөз сөйледі. Азаматтық құқықтардағы жұмысы арқылы Ароновиц 1962-1963 жылдары Вашингтондағы жұмыс пен бостандық үшін науқанның жоспарлау комитетінде Байард Растиннің тағайындауымен еңбек үйлестірушісі қызметін атқарды. Ароновицке американдық кәсіподақтардың қолдауын алу міндеті жүктелді. Көптеген кәсіподақтардың, әсіресе AFL–CIO қарсылығына тап болған кезде ол Американың Біріккен автокөлік жұмысшыларының, Американың Біріккен қаптау жұмысшыларының, сондай-ақ резеңке және киім жұмысшыларының кәсіподақтарының қолдауын алды.

Жазбалар

Ароновиц таптар, мәдениет, ғылымның социологиясы және саясат тақырыбында көптеген кітаптардың авторы болды. Фредерик Джеймсон және Джон Бренкомен бірге ол Duke University-дің "Теория, мәдениет, идеология" деген тақырыпты қосатын Social Text журналының негізін қалаушы редакторы болды. 1996 жылғы жазғы санында жалған мақала жарияланғаннан кейін журналды сыннан қорғады (Сокал ісін қараңыз). Сол мақалада ол бұл жариялымның мақсаты "марксистердің саяси экономика мен мәдениетті әдеттегідей бөліп қарауын зерттеу және олардың бірігуіне, тіпті қайта бірігуіне үлес қосу" екенін айтты. Алайда Ароновиц Сокал жанжалы кезінде жұмыс істейтін редактор болған жоқ және мақаланы жариялағанға дейін көрген емес. "Taking it Big: C. Wright Mills және саяси зиялылардың қалыптасуы" еңбегі жарық көргеннен кейін "Бруклин темір жолы" газетіне берген сұхбатында ол Миллстің өзінің сенімдеріне тигізген әсерін айта келе: "Жұмысшы, кәсіподақ мүшесі және белсенді ретіндегі жеке тәжірибем Миллстің үлгісімен ынталандырылды және белгілі бір дәрежеде басшылыққа алынды. Оның американдық әлеуметтік құрылым туралы үш маңызды кітабы – «Биліктің жаңа адамы», «Ақ жағалылар» және «Билік элитасы» – біздің заманымыз үшін керемет интеллектуалды бағдарламаны құрайды" деді. Оның сайлау кампаниясы 5-орынды иеленді, 41,797 дауыс жинады (.89%).

Басқа қызмет түрлері

1965 жылы Ароновиц Нью-Йорк еркін университеті құрылғалы кейін оқытушылардың бірі болды. 1976 жылы Ароновиц (сол кезде Сан-Диегода тұрып, UC Irvine-де сабақ беріп жүрген) Жаңа американдық қозғалысқа қосылды. 2010 жылы ол Work and Days журналы үшін "Жаңа американдық қозғалыс және оның сәтсіздікке ұшырауы себептері" деген ұзын эссе жазды. 2005 жылы Ароновиц "Ситуациялар: Радикалды қиял жобасы" журналын бірлесіп құрды. Ол сонымен қатар көптеген басылымдарда мақалалар жариялады және Аспирантура орталығындағы зиялылар мен студенттердің белді тобымен бірге зияткерлік пікірсайыс, көпсалалылықты және академиялық ортадағы жоғары мәдени артықшылықтарды жою рухында Мәдениет зерттеулер орталығын (қазір Мәдениет, технология және еңбек зерттеу орталығы) құруға жетекшілік етті. 1969 жылы Ароновиц, Джереми Бречер, Пол Маттик және Питер Рачлефф "Root & Branch" деп аталатын журналдар мен памфлеттер сериясын шығаруды бастады.

Отбасы

Ароновиц Нью-Йорк қаласында өмір сүрді. Алғашқы әйелі Джейн О'Коннелл болды, олар 1962 жылы ажырасып, содан кейін 1998 жылдан бастап Эллен Уиллиске үйленді. Эллен Уиллис 2006 жылдың қараша айында қайтыс болды. Оның бес баласы болды, соның ішінде Нона Уиллис Ароновиц.

Бірлескен авторлық еңбектері

Автор(лар) Атауы Жарияланым күні Баспасөз ISBN Стэнли Ароновиц пен Уильям ДиФацио Жұмыссыз болашақ: Ғылым-техника және жұмысқа қатысты догма 1995 Миннесота университеті баспасы Стэнли Ароновиц пен Генри А. Жиру Білім беру әлі де қоршауда 1993 Бергин және Гарви Стэнли Ароновиц пен Генри А. Жиру Постмодерн білім беру: Саясат, мәдениет және әлеуметтік сын 1991 Миннесота университеті баспасы Стэнли Ароновиц пен Генри А. Жиру Білім беру қоршауда: Мектептердегі консервативті, либералды және радикалдық пікірсайыс 1986 Рутледж Джек Барнс, Стэнли Ароновиц, Питер Камехо, Майкл Харрингтон, Джордж Брейтман және Карл Хейслер Шағын жамандық па? Демократиялық партия және тәуелсіз жұмысшы сыныбы саясаты туралы пікірсайыстар 1977 Pathfinder Press