Тринидад және Тобаго еңбек қозғалысының көшбасшысы Базз Батлер
Tubal Uriah Butler
Тюбал Юрай "Базз" Батлер – Тринидад және Тобаго еңбек қозғалысының көшбасшысы, дін қызметкері. 1937 жылғы еңбек көтерілісі, саяси партиялар құруы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гренадада туған Рухани баптист уағыздаушысы және еңбек қозғалысының көшбасшысы Тубал Урия "Базз" Батлер (21 қаңтар 1897 – 20 ақпан 1977), Гренадада туған Рухани баптист уағыздаушысы және Тринидад пен Тобагодағы еңбек қозғалысының көшбасшысы болған. Ол 1937 жылдың 19 маусымы мен 6 шілдесі аралығындағы еңбек нарызына жетекшілік еткенімен және жұмысшы табының жағдайын жақсартуға бағытталған бірнеше жеке саяси партиялар (Британ империясы азаматтары мен жұмысшыларының өздік басқару партиясы, Батлердің өздік басқару партиясы және соңында Батлер партиясы) құрғандығымен танымал.
Grenadian born Spiritual Baptist preacher and labour leader
Tubal Uriah "Buzz" Butler (21 January 1897 – 20 February 1977), was a Grenadian born Spiritual Baptist preacher and labour leader in Trinidad and Tobago. He is best known for leading a series of labour riots between 19 June and 6 July 1937 and for forming a series of personalist political parties (the British Empire Citizens' and Workers' Home Rule Party, the Butler Home Rule Party, and finally the Butler Party) that focused its platform on the improvement of the working class.
Өмірбаян
Батлер Гренаданың Сент-Джордж қаласында дүниеге келді, онда Англикан мектебінде оқыды. Бастауыш білім алғаннан кейін жұмыс таба алмағандықтан, 17 жасында Бірінші дүниежүзілік соғыста Британдық Вест-Индия полкінде ерікті болып, 1914 жылдан 1918 жылға дейін Британ армиясында қызмет етті, Египетте дислокацияланған. 1921 жылы, 24 жасында, ол Тринидадтың оңтүстігіне барып, Родал мұнай кен орындарында құбыр тігуші болып жұмыс істеді. Гарвидің ұлы, доктор Джулиус Гарвидің айтуынша, оған Маркус Гарвидің философиясы үлкен әсер еткен. Батлер 1935 жылы мұнай кен орындарынан Порт-оф-Испанияға дейін "аштық шеруін" ұйымдастырғанда белгілі болды. 1936 жылы ол "радикалдық көзқарастары" үшін Тринидад Еңбек партиясынан қуылды. Содан кейін ол Британ империясының азаматтары мен жұмысшыларының өзін-өзі басқару партиясын құрды. 1937 жылдың 19 маусымында Тринидадтың оңтүстігіндегі мұнай кен орындарында жұмыс жағдайларына, жалақыға, нәсілшілдікке және қанаушылыққа қарсы ереуіл басталды. Полиция Фейзабадтағы митингте сөйлеген Батлерді тұтқындауға тырысты. Оның қолдаушылары полицияға мұны істеуге кедергі келтірді, нәтижесінде полиция офицері Чарли Кинг қаза тапты. 1937 жылғы еңбек көтерілісі мұнай кен орындарында қырқылыс тудырды. Ереуілдер қант фабрикаларына жеткенде, отарлық үкімет Батлерді тұтқындауға ордер берді. Батлер жасырынған, отарлық билік оны таба алмады. Ол Адриан Кола Риенци арқылы билікпен байланыста болды және отарлық билік 1937 жылдың маусым айындағы оқиғалар бойынша комиссияда куәлік беруге қауіпсіз өтуді уәделегенімен, ол оны куәлік беруге келгенде тұтқындады. Батлер 1937 жылдың 9 қыркүйегінен 1939 жылдың мамырына дейін түрмеде отырды. 1939 жылдың қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол қайтадан тұтқындалып, соғыс аяқталғанға дейін қамауға алынды. Түрмеден босатылғаннан кейін ол Батлердің өзін-өзі басқару партиясын құрды, кейін ол Батлер партиясы болып өзгерді. Батлер партиясы Заңнамалық кеңесте ең көп мандатты жеңіп алды, бірақ губернатор Батлерді үкіметке кіргізбеді, орнына Альберт Гомес бірінші бас министр болды. 1956 жылғы жалпы сайлауда Батлер партиясы тек екі мандатты ғана жеңіп алды. Эрик Уильямс пен Халықтық Ұлттық қозғалысы Батлерді, өте тұрақсыз және елдің экономикалық әл-ауқатына қауіп төндіретін радикал деп санады. Батлер Мұнай кеншілерінің кәсіби одағының (OWTU) және еңбек қозғалысының негізін қалаушысы ретінде есептеледі және Фейзабадта оның ескерткіші орнатылған. 1970 жылы ол елдің ең жоғары наградасы – Троица орденімен марапатталды.
Butler was born in St. George's, Grenada, where he attended the Anglican School. Unable to find work after completing his primary school education, at 17 he became a volunteer in the British West Indies Regiment in World War I, serving in the British Army from 1914 to 1918, stationed in Egypt. In 1921, aged 24, he went to south Trinidad and was employed at the Roodal Oilfields as a pipe fitter. He became influenced by the philosophy of Marcus Garvey, according to Garvey's son Dr Julius Garvey. Butler first came to prominence in 1935 when he led a "hunger march" from the oilfields to Port of Spain. In 1936 he was expelled from the Trinidad Labour Party for his "extremist tendencies". He then formed the British Empire Citizens' and Workers' Home Rule Party. On 19 June 1937 a strike in protest of working conditions, wages, racism and exploitation began in the oilfields in the southern Trinidad. Police attempted to arrest Butler as he addressed a meeting in Fyzabad. His supporters prevented the police from doing so and Charlie King, a police officer was killed. The Labour riots of 1937 resulted in turmoil throughout the oilfields. When strikes spread to the sugar factories, the Colonial government responded by issuing an arrest warrant for Butler. Butler went into hiding and the colonial authorities were unable to locate him. He stayed in contact with the authorities through Adrian Cola Rienzi and although he was promised safe passage by the colonial authorities to testify at a commission of enquiry into the events of June 1937, he was arrested by the colonial government when he emerged to do so. Butler was imprisoned from 9 September 1937 to May 1939. With the outbreak of World War II in September 1939, he was re arrested and detained for the duration of the war. After release from prison he formed the Butler Home Rule Party, which later became the Butler Party. The Butler Party captured the largest block of seats in the Legislative Council, but the Governor chose to exclude Butler and instead Albert Gomes became the first chief minister. In the 1956 General Elections the Butler Party only won two seats. Butler, the fiery radical, was deemed too unstable and threatening to the nation's economic well being by Eric Williams and the People's National Movement. Butler is looked upon as the founding father of the Oilfields Workers' Trade Union (OWTU) and the labour movement and is honoured with a statue in Fyzabad. He was awarded the Trinity Cross, the nation's highest honour, in 1970.