Фрэнсис Джайлс: Каналы, теміржол және қате есептердің тарихы
Francis Giles
Фрэнсис Джайлс: инженер каналов и железных дорог Англии. Работал с Джоном Ренни, выступал против маршрута Стивенсона через Чат Мосс. Эксперт в строительстве.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис Джайлс (1787 - 4 наурыз 1847) – ағылшын канал инженері және геодезист, Джон Реннидің жетекшілігінде жұмыс істеген, кейін теміржол инженері болған.
English canal engineer and surveyor
Francis Giles (1787–4 Mar 1847) was an English canal engineer and surveyor who worked under John Rennie and later became a railway engineer.
Сэр Джон Реннидің оқушысы және көмекшісі
Ренни Лондоннан Портсмут кеме каналының толық зерттеуін жүргізу үшін бұрынғы шәкірті Джайлсты жұмысқа алды.
Rennie employed Giles, his former pupil, to carry out the detail work for the survey of the London to Portsmouth Ship Canal.
Чат Мосс апаты
Ренни Джордж Стивенсонның Ливерпуль мен Манчестер темір жолының жобасына қарсылық ұйымдастырды. Ол Джайлстың куә ретінде шақырылуын қамтамасыз етті. Джайлз былай деді:
Rennie organised the opposition to George Stephenson's route for the Liverpool and Manchester Railway. He made sure Giles was called as a witness. Giles famously stated:
«Егер Ливерпульден Манчестерге темір жол салуды көздесе, ешқандай ақылды инженер Чат-Мосс арқылы өтпес еді. Менің пікірімше, Чат-Мосс арқылы темір жол Мосс түбіне жетпейінше қауіпсіз салынбауы мүмкін».
No engineer in his senses would go through Chat Moss if he wanted to make a railway from Liverpool to Manchester. In my judgement a railroad certainly cannot be safely made over Chat Moss without going to the bottom of the Moss.
Лондон және Саутгемптон темір жолының инженері
Джайлз 1831 жылы Лондон және Саутгемптон темір жолының инженері болып тағайындалды. Chat Moss батпақ жеріндегі қиындықтар мен шығындарды жоғары бағалау салдарынан ол сақ және сенімді инженер ретінде танылды. Алайда, ол Лондон мен Саутгемптон темір жолын салу құнын қате есептеп, көп кешікпей қиын жағдайға түсті. Стивенсон оны қатты сынға алып, «компанияның барлық капиталы мәңгілікке St George's Hill-де Weybridge маңындағы қазбада көміліп кетеді» деді. Ұзақ кешігулер болды және шығындар өте жоғары көтерілді. Акциялар құлдырады. Джайлз көп сынға ілікті. Осы кезде ол Портсмут-Джанкшн темір жолын зерттеумен қатар Саутгемптон портының инженері де болды. Оның 1834 жылғы бастапқы есебі 894 874 фунт стерлинг болса, 1836 жылы 1 507 753 фунтқа дейін өсті. Ланкашир акционерлері бұл көрсеткіштерді басқа инженер растауын талап етті, тіпті Джайлз лауазымында қалса да, одан әрі қаржы қарастырылмауы керек екенін ұсынды. Джайлз рұқсатсыз түрде ықпалды жер иелері мен акционерлерден қосымша қаржы сұрады және жобаны кейінге шегеріп, аяқталмаған темір жолдың орталық бөлігін Лондон-Басингсток және Винчестер-Саутгемптон учаскелерінен түсетін кіріс пайда болғанға дейін аяқталмайынша қалдыруды ұсынды. Джайлз жұмыстан босатылып, оның орнына Джозеф Локк тағайындалды.
Giles was appointed engineer of the London & Southampton Railway in 1831. As a result of overestimate of the costs and difficulty of crossing Chat Moss he was regarded as a cautious and safe man. However he greatly underestimated the cost of building the London and Southampton and soon got into difficulties. Stephenson was highly critical stating that "the whole wealth of the company would be forever buried." in the St George's Hill cutting at Weybridge. There were extensive delays and costs escalated out of hand. Shares slumped. Giles came in for considerable criticism. At the time he was also surveying the Portsmouth Junction Railway and had become engineer to Southampton Docks. His original estimate of 1834 of £894,874 was amended to £1,507,753 in 1836. Lancashire shareholders, demanded the figures be confirmed by another engineer, but even then should Giles remain in office, they recommend that no further capital should be forthcoming. Giles made an unauthorised approach to influential landowners and shareholders for further money and proposed deferring the bill to borrow further money, suggesting that the central unfinished portion of the line should be left incomplete until revenue from the completed London to Basingstoke and Winchester to Southampton sections were forthcoming. Giles was dismissed and Joseph Locke appointed in his place.