Шотландиялық маяктар жасаушысы Дэвид Стивенсон

Кіріспе

Шотландиялық маяқ дизайны жасаушы Дэвид Стивенсон (11 қаңтар 1815 – 17 шілде 1886) – шотланд азаматы, инженер-құрылысшы және маяқ дизайны жасаушы. Ол Шотландия мен оның төңірегінде 30-дан астам маяқты жобалап, әкесі Роберт Стивенсон қалаған маяқтарды салу және жобалау династиясын дамытуға үлкен үлес қосты.

Өмір

Ол 1815 жылғы 11 қаңтарда Эдинбургтегі Лейт-Уоктың жоғарғы бөлігіндегі 2 Бакстерс-Плейс мекенжайында Жан Смит пен инженер Роберт Стивенсонның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол маяк инженерлері Алан мен Томас Стивенсонның інісі болды. Ол Эдинбургтегі жоғары мектепте білім алды, сосын Эдинбург университетінде оқыды. 1838 жылы ол әкесінің (және ағасының) R & A Stevenson фирмасының серіктесі атанды. Ол шеберханаларда тәжірибелік дағдыларды меңгерді, бұл оны кейінірек инженерлерді тәжірибелі оқытуды жақтауға шабысдандырды. 1835 жылы Изамбард Кингдом Брунель оны Темза туннелі құрылысындағы жұмысына шақырып, өзінің командасына қосуды ұсынды, бірақ ол басқа жұмыстардың құрылысын қадағалауға тағайындалғандықтан, ұсыныстан бас тартты. 1844 жылы ол Корольдік Эдинбург қоғамының мүшесі болып сайланды, оны Дэвид Милн Хоум ұсынды. Ол 1844 жылы Азаматтық инженерлер институтының мүшесі болып сайланды және 1877 жылдан 1883 жылға дейін денсаулығының нашарлауына байланысты зейнеткерлікке шыққанға дейін оның кеңесінің мүшесі болып қызмет етті. Ол сондай-ақ Францияның Азаматтық инженерлер қоғамының мүшесі болды. 1854 жылдан 1880 жылға дейін ол көптеген маяктарды жобалады, барлығын ағасы Томаспен бірге жасады. Ол сонымен қатар Ричард Генри Брантонға Жапония үшін маяктарды жобалауға көмектесті, оларға жер сілкінісіне төтеп беруге мүмкіндік беретін жаңа әдіс ойлап тапты. Оның ұлдары Дэвид Алан Стивенсон мен Чарльз Александр Стивенсон оның қайтысынан кейін де жұмысын жалғастырып, тағы да отызға жуық маяқ салды. 1858 жылы оның «Каналдар мен өзендер инженерлік ісінің қағидалары мен тәжірибесі» атты кітабы жарық көрді. 1872 жылы екінші, кеңейтілген басылымы қайта жарық көрді. Кітапта судағы кеме қатынасының әртүрлі аспектілері, соның ішінде баржалар мен кеме арналарының тарихы, құрылысы және күтімі туралы толық мәлімет берілген. 1860 жылдары ол Эдинбургтегі 25 Royal Terrace мекенжайында тұрды. Маяктармен байланыссыз инженерлік жұмыстарына Эдинбург пен Лейттің кәріз жүйесі, Эдинбургтегі Солтүстік көпірдің кеңейтілуі және Ливерпуль мен Манчестер темір жолының құрылысы кірді. Ол Шотландиядағы порттар мен өзендерді дамытуда маңызды рөл атқарды, оның ішінде Форт, Тей, Несс, Нит және Клайд өзендеріндегі жұмыстарды жүзеге асырды. Ирландияда ол Эрн және Фойл өзендерінің су жолдарын жақсартуға үлес қосты, бірақ бұл мәселе даулы. Бұл жобаға кеме қатынасын тоқтатпай, кеме қатынасы арнасын кеңейту мен тереңдету кірді. Стивенсон Шотландиядағы өзендер мен сағалардағы лосось балық аулауға қатысты мәселелерде де ықпалды болды және ол 1842 жылдың тамызында Дорнок балық шаруашылығы үшін осы тақырыпта маңызды есеп дайындады.

He was born on 11 January 1815 at 2 Baxters Place at the top of Leith Walk in Edinburgh, the son of Jean Smith and engineer Robert Stevenson. He was brother of the lighthouse engineers Alan and Thomas Stevenson. He was educated at the High School in Edinburgh then studied at the University of Edinburgh. In 1838 he became a partner in his father's (and uncle's) firm of R & A Stevenson. He acquired practical skills in millwright workshops, which inspired him to advocate for hands on training for engineers in later life. In 1835, he was asked by Isambard Kingdom Brunel to join his staff at the Thames Tunnel works, an offer which he could not accept as he had been appointed to superintend the construction of other works. In 1844 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh, his proposer being David Milne Home. He was elected as a member of the Institution of Civil Engineers in 1844, and subsequently acted as a member of its council from 1877 until 1883, when he retired due to ill health. He was also a member of the Société des ingénieurs civils de France. Between 1854 and 1880 he designed many lighthouses, all with his brother Thomas. In addition he helped Richard Henry Brunton design lighthouses for Japan, inventing a novel method for allowing them to withstand earthquakes. His sons David Alan Stevenson and Charles Alexander Stevenson continued his work after his death, building nearly thirty further lighthouses. In 1858, his book The principles and practices of canal and river engineering was published. It was re issued in a second expanded edition in 1872. The book provided a detailed overview of various aspects of inland navigation, including the history, construction, and maintenance of barge and ship canals. In the 1860s he lived at 25 Royal Terrace, Edinburgh. Non lighthouse engineering included the Edinburgh and Leith Sewerage Scheme, the widening of North Bridge in Edinburgh, and work on the Liverpool and Manchester Railway. He played a significant role in developing harbours and rivers in Scotland, including works on the Forth, Tay, Ness, Nith, and Clyde. In Ireland, he contributed to the improvement of the Erne and Foyle rivers. although this has been disputed. This project involved widening and deepening the navigation channel without interrupting traffic. Stevenson was also influential in matters related to salmon fishing in rivers and estuaries in Scotland, and he made a significant report on the subject for the Dornoch Fisheries in August 1842.