Кіріспе

Ежелгі Мысырдың соғыс қасиетті әйел құдайы. Мысыр мифологиясында Пахет, Мысырша Pḫ.t, "тырнақтайтын" (кейде Пачет, Пеххет, Фастет және Пашт деп те жазады) - соғыс қасиетті арыстан әйел құдайы.

Шығуы мен мифологиясы

Пахет – аймақтық арыстай құдай, Уадидің аузының құдайы, шөл даланың шекарасындағы суға жақын аң аулағандармен байланысты. Басқа атауы – "Дауылды жаңбырлардың жолын ашатын әйел", бұл, әдетте, аймақтағы дауылдардан туындайтын тар аңғардағы кенеттен болатын су тасқынымен байланысты. Ол Мысыр пантеонында Орта Мемлекет кезінде пайда болды. Бастет пен Сехмет сияқты, Пахет та Хатормен байланысты, сондықтан ол күн құдайы, оның тажының бір бөлігі ретінде күн дискісін киеді. Ол қарапайым үй шаруашылығының зиянкестер мен улы жаратылыстардан қорғаушысы немесе қатал жауынгер емес, аңшы, мүмкін қарақал сияқты, түнде шөлді жалғыз кезіп, олжа іздеп, өткір көзі мен өткір тырнағымен "Түн аңшысы" атағын алған. Осы шөлдік ерекшелігі Сехмет сияқты шөл дауылдарымен байланысты болды. Бастет сияқты, ол да аналықты қорғаушы деп есептелді. Суретте ол мысық басты әйел немесе мысық түрінде бейнеленген, көбінесе өткір тырнақтарымен жыландарды өлтіреді. Мысықтың нақты түрі шөл мысығына, Бастетке көбірек ұқсаған, немесе Сехметке ұқсайтын қарақалға байланысты.

Әл-Миния маңындағы ғибадатханалар

Пахеттің ең әйгілі ғибадатханасы – жер астындағы үңгірлі қасиетті орын болды. Ол Хатшепсуттің Әл-Миняға жақын жерде, Орта Мемлекет кезеңінің Орикс номының отыз тоғыз ескі обасының арасында, Хебенуден билік еткен, көптеген карьерлер орналасқан аймақта салынды. Бұл Египеттің ортасында, Ніл өзенінің шығыс жағалауында орналасқан. Шығыс жағалаудағы оба дәстүрлі емес (батыс жағы дәстүрлі), бірақ батыстағы жер бедері өте қиын болды. Бұл жерде осы қасиетті күшке арналған ежелгі ғибадатхана болған, бірақ ол бүгінге дейін жетпеген. Хатшепсуттің осы аймақтағы гиксостардың шабуылынан зардап шеккен ғибадатханаларды қалпына келтіргені мәлім. Оның керемет катакомбалары қазылып алынды. Мұнда көптеген мумияланған мысықтардың денелері табылды. Олардың көптегенін қасиетті орталықтағы рәсімдер кезінде арнайы жерлеу үшін алыс жерден әкелген деп есептеледі. Кейбір деректер осы қасиетті күшті Пахет Верет Хекау (Верет Хекау – «үлкен сиқырға ие» деген мағынаны білдіреді) деп атайды, бұл оның Хатор немесе Изис сияқты қасиетті күштермен байланысын көрсетеді. Тағы бір атауы – Хорс Пахет. Бұл жерде көптеген мумияланған бүркіттердің табылуы, Хорустың анасы болған Хатормен байланысын күшейтеді, Хорус – бүркіт, перғауын және күннің символы. Оның аң аулауға бейімділігі гректерге, үш жүз жыл бойы Египетті басып алған елге, Пахетті Артемидамен теңестіруге әкелді. Сондықтан олар бұл жер асты ғибадатханасын «Спеос Артемидос» (Артемиданың үңгірі) деп атады, бұл атау Артемида египеттік қасиетті күш емес болса да, бүгінге дейін қолданылып келеді. Гректер египеттік діннің дәстүрлерін сақтай отырып, египеттік қасиетті күштерді өздерінің құдайларымен сәйкестендіруге тырысты. Кейін, шамамен 30 жылдан кейін, Египетті римдіктер жаулап алды және олар грек жер аттарының көп бөлігін сақтап қалды. Рим кезеңінде христиандар мен басқа да діни топтар осы орынның бір бөлігін иеленді. 7 ғасырдан кейін араб тіліндегі жер аттары қалыптасты. Хатшепсут және оның қызы Неферура бұл жерге жақын орналасқан Пахетке арналған кішкентай ғибадатхананың құрылысшылары ретінде танылды, оны кейінгі перғаундар зардапкер етті. Ол Александр II билігі тұсында аяқталды және қазір «Спеос Батн ел Бакарах» деп аталады.