Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1996 жылы итальяндық giallo фильмі, Дарьо Аржентоның туындысы.
1996 Italian giallo film by Dario Argento
«Стендал синдромы» (итал. La Sindrome di Stendhal) – 1996 жылы түсірілген итальяндық giallo фильмі, сценарийін жазып, режиссерлік жұмысын Дарьо Арженто жасаған. Басты рөлдерде оның қызы Азия Арженто, сондай-ақ Томас Кречманн мен Марко Леонарди ойнаған. Италияда бұл фильм сыншылардың жоғары бағасын алып, коммерциялық сәттілікке жетті, 5 443 000 итальян лирасы (3 809 977 АҚШ доллары) табыс әкелді. Фильмнің атауы – өнер туындыларының әсерінен туындайтын психологиялық жағдай, яғни сананың жоғалуымен сипатталатын құбылысқа сілтеме жасайды. Арженто бала кезінде Стендал синдромын басынан өткергенін айтады. Ол ата-анасымен Афина қаласын аралап жүргенде, Парфенонның сатыларына көтерілген кезде, бірнеше сағатқа ата-анасынан адасып қалған күйге түскен. Бұл оқиға оның естелігінде қатты қалды және ол Гразиелла Магеринидің синдром туралы кітабымен танысқанда бірден есіне түсті. Осы кітап фильмнің негізіне айналды.
The Stendhal Syndrome (Ital. La Sindrome di Stendhal) is a 1996 Italian giallo film written and directed by Dario Argento and starring his daughter Asia Argento, with Thomas Kretschmann and Marco Leonardi. It was a critical and commercial success in Italy, grossing ₤5,443,000 Italian lira (US $3,809,977). The title refers to a psychological condition in which a subject enters a fugue state induced by the presence of art. Argento said he experienced Stendhal syndrome as a child. While touring Athens with his parents young Dario was climbing the steps of the Parthenon when he was overcome by a trance that caused him to become lost from his parents for hours. The experience was so strong that Argento never forgot it; he immediately thought of it when he came across Graziella Magherini's book about the syndrome, which would become the basis of the film.
Сюжет
Детектив Анна Мэнни Флоренцияға сериялық зорлаушы және кісі өлтіруші Альфредо Гроссиді іздеп барады. Музейге барғанда Анна Стендал синдромына шалдыққан. Альфредо Аннаның ауруы туралы білгенде, оны ұрлап, оны қатыгездікпен және садистікпен жыныстық қатынасқа түсуге мәжбүрлеуден бұрын, оны мүгедек ету үшін қолданады. Ол қашып құтылуға тырысса да, Анна қатты күйзеледі. Альфредо оның қозғалысын қадағалап, оны қайтадан ұстап алады. Алайда бұл жолы Анна оны ұрлағанға қарсы шығады, оның қолынан құтылып, оны қатты жарақаттап, өзенге құлатып жібереді. Полиция Альфредоның өлі екеніне сеніп, өзенде оның денесін іздеп жүргенде, Анна жас француз сурет студенті Маримен танысады және көп ұзамай оған ғашық болады. Сондай-ақ, Анна өзінің терең күйзелісін жеңу үшін психологқа барады. Бұл күйзеліс Аннаға өліп қалған деп ойлаған Альфредо телефон шалдыра бастағанда күшейе түседі. Мари өлтірілген кезде, Аннаның психологы оның психикалық жағдайына алаңдай отырып, үйіне барады. Ол сол жерде болған кезде, Аннаның әріптесі Марко, Альфредоның денесі табылғанын хабарлау үшін қоңырау шалады. Бұл психологтың шындықты түсінуіне әкеледі және Аннаны Маридің өлтірушісі екенін түсінеді. Марко Аннаның пәтеріне келіп, оның психологты да өлтіргенін біледі. Ол Аннаның қаруын алуға тырысқанда, ол Альфредоның енді оның ішінде екенін мойындайды, оған қорқынышты нәрселерді жасауға бұйрық береді, содан кейін ол Марконы өлтіреді. Полиция оқиға орнына келіп, оны көшеде жүргеннен кейін тұтқындайды.
Detective Anna Manni travels to Florence on the trail of a serial rapist and murderer, Alfredo Grossi. While visiting a museum, Anna is overcome by Stendhal syndrome, a condition which causes the sufferer to become overwhelmed when viewing great works of art. When Alfredo learns of Anna's disorder, he uses it to disable her before he kidnaps her and subjects her to a brutal and sadistic sexual attack. Although she manages to escape, Anna is left deeply traumatized. Alfredo continues to track her movements and is able to capture her again. This time, however, Anna turns the tables on her abductor, breaking free of his grasp, badly wounding him in the process, and knocking him into a river. While the police, believing Alfredo to be dead, search the river for his body, Anna meets and soon falls in love with Marie, a young French art student. Anna also takes sessions with a psychologist in an effort to come to terms with her own deep seated emotional trauma. That trauma is intensified when Anna begins to receive phone calls from the supposedly dead Alfredo. When Marie is found murdered, Anna's psychologist, concerned about her mental state, visits her at home. While he is there, a colleague of Anna's, Marco, calls to notify her that Alfredo's body has in fact been found. This leads to the psychologist realizing the truth, and he confronts Anna with the reality that she herself is Marie's murderer. Marco arrives at Anna's apartment, only to find that she has killed her psychologist as well. As he attempts to take Anna's gun from her, she confesses that Alfredo is now inside her, ordering her to do terrible things, whereupon she murders Marco. The police arrive on the scene and ultimately arrest her after she wanders the streets.
Өндіріс
Шығарылғаннан кейін, балама атауы «Стендал жүйесі» болды. Бриджит Фонда бастапқыда Анна рөліне бекітілген, бірақ түсірілім басталғанға дейін бас тартты. Дженнифер Джейсон Ли рөлге ықтимал алмастырушы ретінде қарастырылды, бірақ соңында Дарио Ардженто өзінің қызы Азияны осы рөлге таңдады. Томас Кречманн Альфредо Гросси рөліне шақырылды, себебі ол бұрын Азиямен «La Reine Margot» (1994) фильмінде жұмыс істеген еді және ол оны әкесіне ұсынды. Бастапқы сахна Флоренциядағы Италияның танымал Уффици галереясында түсірілді. Дарио Ардженто – онда түсіруге рұқсат алған жалғыз режиссер. Аннаның түсіне кірген картина – Рембрандттың 17 ғасырғы полиция қызметкерлерін бейнелейтін «Түнгі қарауыл» атты суреті. Аннаның мұражайда есінен айырылуына себеп болған картина – Брюгельдің «Икардың құлауы» пейзажы. Галереяда Анна су астында қалған кадрлар теңізде түсірілді. Анна сүйген үлкен балық – теңіз бетіндегі шағын салға байланған кабельдермен су арқылы тартылған модел болды. Су асты түсірілімі аяқталғаннан кейін бірден балық жұмыс істеуін тоқтатты. Бұл аты әйгілі оператор Джузеппе Ротуноның көркем фильмдегі соңғы жұмысы болды. Келесі жылы ол Марчелло Мастроянни туралы деректі фильм түсіріп, зейнетке шықты. Альфредоның жер астындағы қамалының қабырғаларын граффитимен жабу үшін граффити суретшілері шақырылды. Бір түндік жұмыстың нәтижесінде 100 шаршы метрден астам қабырға граффитимен жабылды. Бұл Арджентоның қызы Азияны түсірген бес фильмнің екіншісі, ал қалған төртеуі: «Травма», «Операның шайыры», «Көз жасының анасы» және «Дракула 3D». Ол сондай-ақ әкесі продюсерлік еткен «Адамзаттар 2» және «Шіркеу» фильмдерінде де ойнады. Ардженто «Стендал синдромы» фильмінің жалғасын түсіруді жоспарлаған, онда детектив Анна Манни тағы бір іске қатысады. Алайда, Азияның мүмкіндігі болмағандықтан, кейіпкердің аты өзгертілді (Анна Мари) және Стефания Рокка рөлге шақырылды. Соның нәтижесінде 2004 жылы «Карта ойыншысы» фильмі жарық көрді.
Upon release, the alternate title was 'The Stendhal System'. Bridget Fonda was originally set to star in the role of Anna, but dropped out before the start of production, and Jennifer Jason Leigh was considered as a possible replacement before Dario Argento eventually cast his own daughter, Asia, in the role. Thomas Kretschmann was cast as Alfredo Grossi because he had previously worked with Asia on the film La Reine Margot (1994) and she recommended him to her father. The opening scene was shot in Florence at Italy's famed Uffizi Gallery. Dario Argento is the only director ever granted permission to shoot there. The work that Anna literally steps into is a painting by Rembrandt, depicting 17th century policemen and titled The Night Watch. The painting that causes Anna to faint in the museum is Landscape with the Fall of Icarus, by Bruegel. The footage of Anna underwater after she faints in the gallery was shot in the sea. The huge grouper fish that Anna kisses was a remote model that was being pulled through the water by cables attached to a small float on the ocean's surface. Mere moments after wrapping the underwater shoot, the fish stopped working. This would be the last fiction feature film for acclaimed director of photography Giuseppe Rotunno. The following year he shot a documentary on Marcello Mastroianni before retiring. Graffiti artists were brought in to cover the walls of Alfredo's underground lair with graffiti. In one night the group created over one hundred square feet of graffiti covered walls at the location. This is the second of (to date) five films in which Argento has directed his daughter, Asia, the four others being: Trauma, The Phantom of the Opera, The Mother of Tears and Dracula 3D. She also had roles in Demons 2 and The Church, both of which her father produced. Argento planned on making a sequel to The Stendhal Syndrome which would follow detective Anna Manni on another case. However, Asia was unavailable so the character's name was changed (to Anna Mari) and Stefania Rocca was cast. The resulting film is 2004's The Card Player.
Нұсқалар
Италиялық нұсқа ағылшын экспорттық нұсқасынан шамамен екі минутқа ұзақ болды, онда Анна Альфредоның құрбандарының бірінің күйеуіне қоңырау шалатын және Маридің анасымен кездесетін қосымша көріністер бар, осы рөлді Вероника Лазар ойнады (оның аты барлық нұсқалардың титрлерінде көрсетілген, тіпті ол түсірілмеген нұсқаларда да). Бұл көріністер кейіннен халықаралық көрермендерге үй видеосы арқылы қолжетімді болды, бірақ итальян тілінде қалды, себебі басқа тілдерге дубляж жасалмады.
The Italian release was around two minutes longer than the English export version, including an additional scene where Anna calls the husband of one of Alfredo's victims and another where she meets Marie's mother, played by Veronica Lazar (whose name is included in the credits of all versions, even those in which she does not appear). These scenes were eventually made available to international audiences on home video but remain in Italian, as dubs in other languages were never created.
Сыни қабылдау
Фильм Rotten Tomatoes-тен 13 шолуға негізделген 77% «Жаңа» рейтингіні алды, бұл оң пікірлерді көрсетеді, сондай-ақ «Үйге арналған ең жақсы видео шығарылысы» үшін Сатурн сыйлығына ұсынылды. Критиктердің пікірлері әртүрлі болды: AllMovies-тен Джейсон Бьюкенен фильмді «садистік және мазасыз психологиялық зерттеу» деп сипаттады, бірақ ол «әңгіменің өзінің артық шектен шығуы мен режиссердің қарапайым сюжетті тым күрделі етуге бейімділігінің құрбаны болды» деді. Бьюкенен фильмнің «көрнекі тұрғыдан таң қалдыратын кіріспе сахнасын» және Эннио Морриконенің «көңілді гипнотикалық музыкасын» жоғары бағалады, бірақ «көрінетін баяу әрекет ең жарқырауы керек кезде тоқтап қалады» деп сынға алды. Variety-ден Дэвид Руни фильмге аралас пікір берді, фильмнің «керемет» кіріспе сахнасын және Джузеппе Ротунноның «салқын және талғамды» түсірілімдерін мақтады, бірақ «режиссердің көптеген жұмыстарындағыдай, сюжеттің үлкен бөлігі таза қиял, ал екінші жартысының баяу қарқыны мен күдіктің жоғалуы тек ақымақтылықты күшейтеді» деп ренжіді. Мэтленд Макдонаг көбінесе оң пікір білдірді, «Бұл Опера мен Тенебраның барокколық биіктігіне оралыс емес. Бірақ режиссердің қызы Азияның батыл және мазасыз ойынымен жетекшілік ететін Арджентоның жанкүйерлері үшін міндетті түрде көру керек», дегенмен ол фильмді «Анна сары түсті, фатальды әйелдің паригін сатып алған кезде қате қадам жасады» деп сынады.
The film carries a 77% 'Fresh' rating from Rotten Tomatoes based on 13 reviews indicating positive reviews, and was nominated for a Saturn Award for Best Home Video Release. Response from critics was mixed, with AllMovies Jason Buchanan calling the film "a sadistic and disturbing psychological exploration", but one that is "ultimately a victim of its own excess and the director's tendency to overcomplicate a fairly simple storyline." Buchanan praised the film's "stunningly visual opening sequence" and Ennio Morricone's "hauntingly hypnotic score" but criticized how "the seemingly meandering plot grinds to a halt just as it should truly shine." Varietys David Rooney gave the film a mixed review, praising the film's "exhilarating" opening sequence and Giuseppe Rotunno's "cool and elegant" cinematography, but lamented that "[a]s with much of the director’s work, large sections of plot are pure hokum, and the gradual slackening of both pace and suspense in a sluggish second half only underlines the increasing silliness." Maitland McDonagh gave a mostly positive review, writing that "this isn't a return to the baroque heights of Opera and Tenebrae. But it's a must see for Argento completists, driven by a brave and disturbing performance by the director's daughter, Asia", though she criticized the film for taking "a serious wrong turn around the time Anna buys a blond, femme fatale wig."
Үй бейнесі
АҚШ-та "Стендал синдромы" фильмін алғаш рет B фильмдер компаниясы Troma Entertainment таратты. Фильмнің жаңа арнайы DVD нұсқасы 2007 жылдың 30 тамызында Blue Underground компаниясы арқылы шығарылды. Blue Underground 2008 жылы Blu-ray шығарды, онда алғаш рет ағылшын тіліндегі шығарылымда қысқартылмаған түпнұсқа нұсқасы, соның ішінде итальян тіліндегі қосымша көріністер (әлі де итальян тілінде, ағылшын тіліндегі субтитрлермен) бар. Компания фильмді 2017 жылы үш дискілік шектеулі басылым ретінде қайта шығарды. Ұлыбританиядағы алғашқы шығарылымы үшін дистрибьютор BBFC-ге видео сертификат алуға жібермес бұрын, негізінен зорлау сахналарына, зорлық-зомбылыққа және кейбір диалогтарға қатысты он бір кесу жасады, олардың жалпы ұзақтығы 2 минут 47 секундты құрады. Дегенмен, бастапқыда кесілмеген нұсқасы шығарылды. Бұл нұсқа Британдық кино классификациялық кеңесіне ұсынылмағандықтан, ол қайта шығарылды. 2005 жылы Arrow Pictures компаниясы Ұлыбританияда шығарған DVD нұсқасында барлық бұрынғы кесулер алынып тасталды және толық ағылшын тіліндегі нұсқаны ұсынады, бірақ барлық ағылшын тіліндегі шығарылымдар сияқты, ол итальяндық нұсқаға ғана тән екі көріністі қамтымайды. Кейіннен 2010 жылы Arrow Video компаниясы шығарған нұсқада жоғалған қысқа көріністер енгізілді.
In the US, The Stendhal Syndrome was first distributed by B movie company Troma Entertainment. A new special edition DVD of the film was released by Blue Underground on 30 August 2007. Blue Underground went on to release a Blu ray in 2008 containing, for the first time in an English friendly release, the uncut original version, including the additional Italian only scenes (still in Italian, with English subtitles). The company re released the film in 2017 as a three disc limited edition. For its initial release in the United Kingdom, eleven cuts, primarily to the rape scenes, violence and some dialogue, totalling 2 minutes 47 seconds, were made by the distributor before submission to the BBFC for a video certificate. However, the uncut version was initially released. Since this had not been submitted to the British Board of Film Classification, this version was withdrawn and re released. The 2005 UK DVD release, by Arrow Pictures, had all previous cuts waived and represents the full length English version, although like all English releases it omits the two scenes then exclusive to the Italian version. A later release by Arrow Video in 2010 contained the missing short scenes.