АҚШ Ұлттық Мұхиттық және Атмосфералық Басқармасының Теңіз Балықтары Қызметінің тарихы

Кіріспе

АҚШ Ұлттық мұхит және атмосфералық басқару басқармасы

Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметі (NMFS), көбінесе NOAA Балық шаруашылығы деп аталады, АҚШ Сауда министрлігінің Ұлттық мұхит және атмосфералық басқару басқармасы (NOAA) құрамындағы АҚШ-тың ұлттық теңіз ресурстарын сақтауға жауапты федералды агенттік. Ол балық шаруашылығын сақтап, басқару арқылы тұрақты дамуды қамтамасыз етеді және шамадан тыс балық аулау, түрлердің азаюы және деградацияланған орталармен байланысты экономикалық әлеуеттің жоғалуын болдырмайды.

Тарих

1871 жылы АҚШ Балық және балық шаруашылығы комиссиясы ретінде құрылған Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметі – АҚШ-тағы ең көне федералдық табиғатты қорғау және экологиялық зерттеу агенттігі. Комиссия президент Улисс С. Гранттың зоолог Спенсер Фуллертон Бердті, АҚШ Ұлттық мұражайының директоры және Смитсонов институтының хатшысының көмекшісін, АҚШ Балық комиссиясының алғашқы комиссары етіп тағайындағанда құрылды. Комиссия үш зерттеу бағытына бөлінді: АҚШ сулары мен балықтарын және олардың биологиялық мәселелерін зерттеу, балық аулаудың өткен және қазіргі әдістерін зерттеу, балық аулау және сауда статистикасын жинау, сондай-ақ бүкіл елде тағамдық балықтарды енгізу және көбейту. Комиссия ғылыми зерттеу кемелері арқылы теңіз түрлерін кең ауқымда зерттеу және жинау жұмыстарын да жүргізді, бастапқыда Солтүстік-Шығыс Атлантика жағалауында және терең теңіз суларында, содан кейін Атлантиканың орталық және оңтүстік бөліктерінде, Мексика шығанағында, Мексика, Техас, Флорида және Куба жағалауларында. Комиссияның ғалымдары теңіз омыртқасыздары мен балық түрлерін жинап, гидрографиялық зерттеулер жасап, балық популяцияларын зерттеді. 1903 жылы АҚШ Балық комиссиясы қайта ұйымдастырылып, Балық шаруашылығы бюросы деп аталды. 1939 жылы Балық шаруашылығы бюросы және оның функциялары АҚШ Ішкі істер министрлігіне берілді. 1940 жылы Балық шаруашылығы бюросы Биологиялық зерттеу бюросымен біріктіріліп, әлі де АҚШ Ішкі істер министрлігіне қарасты Балық және жабайы табиғат қызметіне айналды. 1956 жылы Балық және жабайы табиғат қызметі қайта ұйымдастырылып, АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі болып өзгерді. 1956 жылғы қайта ұйымдастыру АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметінің екі құрамдас бөлігін құрды: Коммерциялық балық аулау бюросы, ол негізінен коммерциялық балық аулауға, киттерге, теңіз түлкілері мен теңіз арыстандарына бағытталды; және Спорттық балық аулау және жабайы табиғат бюросы, ол көшпенді құстарға, аң аулауды басқаруға, жабайы табиғатты қорғау аумақтарына, спорттық балық аулауға және теңіз сүтқоректеріне бағытталды, бірақ Коммерциялық балық аулау бюросы басқаратындарды қоспағанда. 1970 жылы президент Ричард Никсон Коммерциялық балық аулау бюросын және оның көптеген функцияларын АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметінен Сауда министрлігіне ауыстырды. Аудармамен бірге кеңсе Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметі деп аталды. Ол NOAA-ның бақылауына берілді, ол 1970 жылдың 3 қазанында, негізінен NOAA-ны алмастырған Экологиялық ғылымдар әкімшілігін қайта ұйымдастыру арқылы Сауда министрлігінің құрамдас бөлігі ретінде құрылды.

Founded in 1871 as the U. S. Commission of Fish and Fisheries, the National Marine Fisheries Service is the oldest federal conservation and environmental research agency in the United States. The commission was formed when President Ulysses S. Grant named zoologist Spencer Fullerton Baird, United States National Museum director and assistant secretary of the Smithsonian Institution, the first commissioner of the United States Fish Commission. The commission was divided into three research categories: the study of U. S. waters and fish and its biological problems, the study of past and present fishing methods and collection of fish catch and trade statistics, and the introduction and propagation of food fishes throughout the nation. The commission also conducted broad, scientific surveys and collections of marine species from scientific research vessels, initially in Northeast Atlantic coastal and deep sea waters and then in the Mid Atlantic and South Atlantic, the Gulf of Mexico, and off the coasts of Mexico, Texas, Florida, and Cuba. The commission's scientists collected marine invertebrate and fish species, made hydrographic surveys, and studied fish populations. In 1903, the U. S. Fish Commission was reorganized and named the Bureau of Fisheries. In 1939, the Bureau of Fisheries and its functions were transferred to the United States Department of the Interior. The Bureau of Fisheries merged with the Bureau of Biological Survey in 1940 to become the Fish and Wildlife Service, still under the U. S. Department of the Interior. In 1956, the Fish and Wildlife Service underwent a reorganization and became the United States Fish and Wildlife Service. The 1956 reorganization established two components of the U. S. Fish and Wildlife Service: The Bureau of Commercial Fisheries, which focused primarily on commercial fisheries, whales, seals, and sea lions; and the Bureau of Sport Fisheries and Wildlife, which focused on migratory birds, game management, wildlife refuges, sport fisheries, and sea mammals, excluding those managed under the Bureau of Commercial Fisheries. In 1970, President Richard Nixon transferred the Bureau of Commercial Fisheries and almost all its functions from the U. S. Fish and Wildlife Service to the Department of Commerce. Simultaneous with its transfer, the office was renamed the National Marine Fisheries Service. It was placed under the control of NOAA, which was created as a component of the Department of Commerce on October 3, 1970, primarily through a reorganization of the Environmental Science Services Administration, which NOAA replaced.

Балық шаруашылығын басқару

NOAA Балық шаруашылығы АҚШ-та коммерциялық және ойын-сауық мақсатындағы теңіз балық аулауын Магнусон-Стивенс Балық шаруашылығын сақтау және басқару туралы заң (MSA) бойынша реттейді. 1976 жылы құрылған MSA – АҚШ федералдық суларында теңіз балық шаруашылығын сақтау және басқаруды реттейтін негізгі заң. NOAA Балық шаруашылығы АҚШ-тың Ерекше экономикалық аймағындағы сулардағы балық шаруашылығын басқаруға жауапты, әдетте жағадан 3–200 миль қашықтықта. NOAA Балық шаруашылығы 46 балық шаруашылығы жоспарындағы 461 қор немесе қордық кешенді басқарады және олардың жағдайын анықтау үшін қорларды бағалауды пайдаланады. АҚШ-та балық шаруашылығын басқару жөніндегі шешімдерді негізінен сегіз аймақтық балық шаруашылығын басқару кеңесі қабылдайды. Бұл кеңестерге штаттық мемлекеттік органдардың, академиялық мекемелердің, балық аулау өнеркәсібінің және экологиялық коммерциялық емес ұйымдардың өкілдері, сондай-ақ NOAA Балық шаруашылығының өкілдері кіруі мүмкін. Бұл кеңестер NOAA Балық шаруашылығына ережелерді іске асыратын аймақтық ерекше ұсыныстар беретін нормативтік кеңесшілер ретінде қызмет етеді. NOAA Балық шаруашылығының алдын алу міндеті берілген шамадан тыс балық аулау биологиялық әртүрлілікке, әлемдік азық-түлік қауіпсіздігіне және балық аулау секторына үлкен қауіп төндіреді. MSA сонымен қатар шамадан тыс ауланған қорлардың 10 жыл ішінде қалпына келтірілуін талап етеді, егер қордың тіршілік ету ерекшеліктері, қоршаған орта жағдайлары немесе халықаралық келісім бойынша басқару шаралары басқаша талап етпесе. Балық шаруашылығы менеджерлері қорларды бағалауды пайдаланады, бұл қордың шамадан тыс ауланғанын анықтауға көмектеседі және ең жоғары тұрақты өнімді өлшейді. Егер қор шамадан тыс ауланған деп белгіленсе, жылдық аулау лимиті қордың қалпына келуіне мүмкіндік беретін деңгейде болуы керек. NOAA Балық шаруашылығы АҚШ суларында шамадан тыс балық аулауды тоқтатуда сәтті болды және ғылыми негізделген басқару нәтижесінде 47 бір кезде шамадан тыс ауланған АҚШ балық қоры қалпына келтірілді деп жарияланды. NOAA Балық шаруашылығы халықаралық балық аулауды бағалау және ІҚЖЖ балық аулаумен айналысқан кемелерді анықтау үшін АҚШ Мемлекеттік департаментімен жұмыс істейді. Көбірек ашықтық және іздестіруге қабілеттілік NOAA-ның құқық қорғау агенттеріне ІҚЖЖ теңіз өнімдерін АҚШ нарығына кіруден тоқтатуға көмектеседі. Компанияның теңіз өнімдерін тексергеннен кейін Ұлттық теңіз өнімдерін тексеру бағдарламасының қызметкері денсаулық сертификатын талап ететін елдерге АҚШ-тың теңіз өнімдерін экспорттау үшін қажетті сертификаттарды шығарады және қол қояды. Бағдарлама сонымен қатар өнім стандарттарын, ерекшеліктерін және халықаралық саясатты әзірлейді, сондай-ақ өнеркәсіп пен тұтынушылар үшін оқыту мен білім беруді қамтамасыз етеді. Олар аулау, қосалқы аулау, балық аулау күшін, биологиялық сипаттамаларды, қорғалатын түрлермен өзара әрекеттесуді және әлеуметтік-экономикалық ақпаратты қамтитын әртүрлі деректерді жинайды. Бұл ақпаратты NOAA Балық шаруашылығы қорларды бағалау, балық шаруашылығын басқару жоспарын жасау, қосалқы ауды азайту құралдарын әзірлеу және қорғалатын түрлерді қорғау ережелерінің қажеттілігін анықтау үшін пайдаланады. АҚШ-тағы бақылаушылар бағдарламалары электронды бақылаудың әлеуетін зерттеу үшін сектораралық серіктестіктерге қатысады. (RFMO) және басқа да RFMO, АҚШ-тың тарапы болып табылады, мысалы, Америкааралық тропикалық туннель комиссиясы, Атлантикалық туннельді сақтау жөніндегі халықаралық комиссия, Батыс және Орталық Тынық мұхиты балық шаруашылығы комиссиясы, Халықаралық дельфиндерді қорғау бағдарламасы туралы келісім, Халықаралық Тынық мұхиты Halibut комиссиясы және т.б. 2007 жылы NMFS 2005 жылдың басында ұсынылған ережелерге қатысты іс-қимыл жасау үшін экологиялық топтар сотқа жүгінгеннен кейін, жойылып бара жатқан киттерді қауіпті балық аулау құралдарынан қорғау туралы ережелерді шығарды. Бұл ережелер Солтүстік Атлантикадағы ақ кит түрін қорғау үшін қабылданды, олардың саны 350-ге жуық қана қалды. Теңіздегі құрал-жабдықтардың түйісуі мен кемелердің соққысы – ақ киттердің өлімінің басты себептері. 1 шілдеде Бостон портына кіретін және шығатын кеме жолдары оң кит көп болатын аймақты болдырмау үшін ауыстырылды. 2017 қаржы жылында NOAA-ның NMFS, Үлкен Атлантика аймақтық балық шаруашылығы басқармасы, қорғалған ресурстар бөлімі теңіз сүтқоректілерін және теңіз қырандарын қорғау туралы заңның (MMPA) және жойылып бара жатқан түрлерді қорғау туралы заңның (ESA) талаптарын орындады және Үлкен Атлантика аймағында кездесетін киттерді, дельфиндерді, порпоизаларды, ителдерді және теңіз қырандарын қорғаумен жүктелді. Бұл бағдарлама қазіргі уақытта теңіз сүтқоректілерінің денсаулығына және жағаға шығуына жауап беру, ірі киттердің түйісуін жою және теңіз қырандарының жағаға шығуына және түйісуіне жауап беруді қамтиды. Бұл бағдарламаны іске асыру үшін NMFS жағаға шыққан теңіз сүтқоректілері мен теңіз қырандарына және түйілген ірі киттер мен теңіз қырандарына жауап беруге уәкілеттік берген ерікті ұйымдардың бірнеше желілерін құрды. NMFS Массачусетс штатында теңіз жануарларының түйісуіне жауап беру туралы ұсыныстарды ұсынуды іздейді.

NOAA Fisheries regulates commercial and recreational marine fishing in the United States under the Magnuson Stevens Fishery Conservation and Management Act (MSA). Established in 1976, the MSA is the primary law governing marine fisheries conservation and management in U. S. federal waters. NOAA Fisheries is responsible for fisheries management of waters in the U. S. Exclusive Economic Zone, typically 3–200 miles from land. NOAA Fisheries manages 461 stocks or stock complexes in 46 fishery management plans, using stock assessments to determine their status. Under the MSA, fisheries management decisions in the United States are made primarily by eight regional fishery management councils. These councils may include representatives from state government agencies, academia, the fishing industry and environmental nonprofits, as well as representatives from NOAA Fisheries. These councils serve as regulatory advisors that make region specific recommendations to NOAA Fisheries, who implements the regulations. Overfishing, which NOAA Fisheries is tasked with preventing, is a major threat to biodiversity, global food security, and the fishing sector. The MSA also requires that overfished stocks be rebuilt within 10 years, except in cases where the life history characteristics of the stock, environmental conditions or management measures under an international agreement dictate otherwise. Fisheries managers use stock assessments to help determine if a stock is overfished, measuring the maximum sustainable yield. If a stock is designated as overfished, annual catch limits need to be low enough to allow stocks to rebuild. NOAA Fisheries has been successful at ending overfishing in U. S. waters, and science based management has resulted in 47 once overfished U. S. fish stocks being declared rebuilt. NOAA Fisheries works with the United States Department of State to evaluate international fisheries and identify vessels that have engaged in IUU fishing activities. Greater transparency and traceability helps NOAA enforcement agents locate and block IUU seafood imports from entering U. S. markets. After inspecting a company's seafood products, a National Seafood Inspection Program officer issues and signs the certificates required to accompany U. S. seafood exports to countries that require health certification. The program also develops product grade standards, specifications, and international policies, and provides training and education within the industry and for consumers. They collect a variety of data including catch, bycatch, fishing effort, biological characteristics, interactions with protected species, and socioeconomic information. This information is used by NOAA Fisheries to perform stock assessments, construct fishery management plan regulations, develop bycatch reduction devices, and identify the need for protective regulations for protected species. Observer programs across the United States are engaging in cross sector partnerships to explore the potential of electronic monitoring to augment observer programs in a cost efficient manner. (RFMOs) and other RFMOs to which the U. S. is a party, such as the Inter American Tropical Tuna Commission, the International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, the Western and Central Pacific Fisheries Commission, the Agreement on the International Dolphin Conservation Program, the International Pacific Halibut Commission, etc. In 2007, the NMFS issued regulations to protect endangered whales from fatal fishing gear entanglements after environmental groups sued to force action on the rules, which were proposed in early 2005. The rules were enacted to specifically protect the North Atlantic right whale, of which about only 350 remain. Marine gear entanglements and ship strikes are the top human causes of right whale deaths. On July 1, the shipping lanes in and out of Boston Harbor were rotated to avoid an area with a high concentration of the right whales. In the fiscal year 2017, the Marine Mammal and Sea Turtle Program of NOAA's NMFS, Greater Atlantic Regional Fisheries Office, Protected Resources Division, carried out the mandates of the Marine Mammal Protection Act (MMPA) and the Endangered Species Act (ESA), and was charged with protecting the whales, dolphins, porpoises, seals and sea turtles that occur within the greater Atlantic region. This program currently includes marine mammal health and stranding response, large whale disentanglement, and sea turtle stranding and disentanglement. To implement this program, NMFS established several networks of volunteer organizations that it authorizes to respond to stranded marine mammals and sea turtles and entangled large whales and sea turtles. NMFS seeks the submission of proposals addressing Marine Animal Entanglement Response in the Commonwealth of Massachusetts.

Ғылыми орталықтар

Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметі АҚШ-та жүргізілетін теңіз балық шаруашылығын қамтитын алты балық шаруашылығы ғылыми орталықты басқарады. Ғылыми орталықтар балық шаруашылығын басқарудың әкімшілік бөлінісіне шамамен сәйкес келеді, ол бес аймаққа бөлінген, ал батыс жағалауда екі балық шаруашылығы ғылыми орталығы бар. Солтүстік-шығыс балық шаруашылығы ғылыми орталығының штаб-пәтері Массачусетс штатындағы Вудс-Хоул қаласында орналасқан. Ол тағы бес зертханада және қосымша теңіз далалық станциясында жұмыс істейді. Оның негізгі міндеті – Солтүстік-Шығыс шельфіндегі балық шаруашылығын басқару. Дегенмен, ол Смитсондар институтымен бірлесіп Ұлттық жүйелік зертхананың жұмысын да бақылайды. Солтүстік-шығыс балық шаруашылығы ғылыми орталығы Морялық биологиялық зертханамен бірлесіп Вудс-Холл ғылыми аквариумын да басқарады. NMFS Сиэтлде орналасқан Солтүстік-Батыс және Аляска балық шаруашылығы ғылым орталықтарын ұстайды. Аляска балық шаруашылығы ғылыми орталығы қазір жабық Пьюгет саунд әскери-теңіз станциясының аумағында орналасқан. Солтүстік-Батыс балық шаруашылығы ғылыми орталығы Вашингтон университетінің жанында орналасқан. Осы жерде 1931 жылы құрылған Солтүстік-Батыс және Аляска балық шаруашылығы ғылым орталығы кітапханасы да орналасқан. 2011 жылы бұл кітапханада 16 000 кітап және 250 мерзімді басылымға жазылым болды. Оның тақырыптық қызығушылықтарына су шаруашылығы ғылымы, биохимия, балық шаруашылығы биологиясы, балық шаруашылығын басқару, азық-түлік ғылымдары және теңіз ғылымдары жатады. Тынық мұхит аралдары балық шаруашылығы ғылыми орталығының штаб-пәтері Гавайидің Гонолулу қаласында, Гавайи университеті Моноа кампусында орналасқан. Ол Форд аралында NOAA кемелері үшін нысандарды қоса алғанда, бірнеше нысандарды басқарады. Оңтүстік-шығыс балық шаруашылығы ғылыми орталығының штаб-пәтері Флорида штатының Майами қаласында орналасқан және Пуэрто-Рико мен АҚШ Виргин аралдарын қоса алғанда, Американың оңтүстік-шығысындағы теңіз балық шаруашылығын бақылайды. Сонымен қатар, ол бес зертхананы басқарады, олардың кейбіреулері бірнеше нысандарды басқарады. Ла-Холла қаласында орналасқан Оңтүстік-Батыс балық шаруашылығы ғылыми орталығы NOAA-ның Оңтүстік-Батыс аймағындағы балық шаруашылығын бақылайды және кеңес береді. Ол Скриппс океанографиялық институтының кампусында жұмыс істейді. 2013 жылы архитекторлар Гулд Эванс Ла-Холла Шоурс Драйвтегі үлкен ғимаратты салдырды, ол жағалау эрозиясы қауіп төндірген ескі ғимаратты алмастырды. (Бұл туралы 50 жыл бұрын алғашқы сәулетшілерге "блокты сүріндіруге болатын жер сілкінісі" туралы хабарланғанымен, олар "АҚШ үкіметінің кешені болғандықтан, құрылыс алдындағы инженерлік геология зерттеулері үшін жергілікті құрылыс кодексінің талаптарынан босатылды". 1979 жылы жазылған жағалаудағы судың ыдырауы туралы кітапта ғимараттың "қасіретке ұшыраған жерде" орналасқандығы айтылған. "Тунь Хилтон" жартылай жартасқа тіреліп тұр. Жобалаушылар ғимараттың арнайы жасақталғандығын айтады, сондықтан ол теңізге қарай құлаған кезде тұрақсыздыққа ұшырамауы керек.)

The National Marine Fisheries Service operates six fisheries science centers covering marine fisheries conducted by the United States. The science centers correspond roughly to the administrative division of fisheries management into five regions, with the west coast utilizing two fisheries science centers. The Northeast Fisheries Science Center is headquartered in Woods Hole, Massachusetts. It operates laboratories at five other locations, and an additional marine field station. Its primary mission is the management of fisheries on the Northeast shelf. However, it also oversees the operation of the National Systematics Lab, in conjunction with the Smithsonian Institution. The Northeast Fisheries Science Center also operates the Woods Hole Science Aquarium in conjunction with the Marine Biological Laboratory. The NMFS maintains the Northwest and Alaska Fisheries Science Centers, both located in Seattle. The Alaska Fisheries Science Center is located on the grounds of the now closed Naval Station Puget Sound. The Northwest Fisheries Science Center is located adjacent to the University of Washington. This site is also home to the Northwest and Alaska Fisheries Science Center Library, founded in 1931. As of 2011, this library contained 16,000 books and subscribed to 250 periodicals. Its subject interests include aquatic science, biochemistry, fisheries biology, fisheries management, food science, and marine science. The Pacific Islands Fisheries Science Center is headquartered in Honolulu, Hawaii, on the campus of the University of Hawaii at Monoa. It operates several facilities, including facilities for NOAA ships at Ford Island. The Southeast Fisheries Science Center is headquartered in Miami, Florida, and monitors marine fisheries in the American Southeast, including Puerto Rico and the US Virgin Islands. It additionally operates five labs, some of which operate multiple facilities. The Southwest Fisheries Science Center, headquartered in La Jolla, California, monitors and advises fisheries in NOAA's Southwest region. It operates facilities on the campus of the Scripps Institution of Oceanography. In 2013, a large facility on La Jolla Shores Drive was built by the architects Gould Evans, replacing an older building that was threatened by coastal erosion. (Although the original architects, 50 years earlier, had been informed that they were building on a "block glide landslide," they received exemption "from local building code requirements for a preconstruction engineering geology study because it was a U. S. government complex." A 1979 book on coastal erosion reported that the building was "disastrously located. The ‘Tuna Hilton’ rests partially on a piece of bluff known as a slump block. Designers say the building is specially articulated so that it should stay intact as the bluff falls from underneath its seaward end.")

Даулар

2016 жылы NMFS L95 қыруар китінің өліміне себеп болды. Бұл популяция АҚШ және Канада жағалауларында қозғалады, ал Канада оларды бақылау үшін тікенді спутниктік таңбаларды қолданбайды, себебі бұл әдіс инвазивті. Бірақ NMFS оңтүстік оркаларды таңбалау туралы бір жақты шешім қабылдады. L95 киті тікенді спутниктік таңбамен атылғаннан кейін 5 аптадан соң қайтыс болды, ал Канадалық некропсия тікеннің салдарынан өлімге әкелгенін көрсетті. L95 китін таңбалаудан бұрын, Киттерді зерттеу орталығының аға ғалымы Кен Балкомб таңбалардың түсіп қалуымен байланысты мәселелерді тіркеді және NMFS осы мәселелердің "шешілгенін" айтты. Бірақ L95 китіндегі таңба сынды, тікенің бөліктері L95 китінің денесінде өліміне дейін қалды. Мұхит суы жараға енсе де, кит терісі стерильді емес, бірақ NMFS саңырауқұлақ инфекциясының себебі тікенді таңба мұхитқа түсіріліп, тек спиртпен, әктаспен емес, стерильденген болуы мүмкін дейді. NMFS таңбалағаннан кейін оңтүстік орка популяциясының тағы екі мүшесі бірнеше апта ішінде жоғалып кетті және олардың қайтыс болғаны болжануда, бірақ денелері табылған жоқ болғандықтан, өлім себебі белгісіз. Жабайы табиғат биологы Брэд Хансон NMFS-тің қыруар киттерді таңбалау бағдарламасын басқарды. Ол оқиғадан кейін лауазымынан алынбады.