Кіріспе

Тибет терьеры – Тибеттен шыққан орташа денелі ит тұқымы. Атында «терьер» делінгенімен, ол терьерлер тобына жатпайды. Еуропалық саяхатшылар бұл тұқымды таныс терьер тұқымдарымен ұқсас болғандықтан ағылшын тілінде осылай атады. Бұл тұқымның тибетше атауы – Цанг Апсо, ол шамамен «Цанг провинциясынан шыққан, шашық немесе сақалды ("апсо") ит» деп аударылады. Кейбір ескі саяхатшылардың жазбаларында бұл ит Доки Апсо немесе «сырттағы» Апсо деп те аталады, яғни ол сыртта өмір сүретін, шашық немесе сақалды жұмыс иті екенін көрсетеді.

Тарих

Тибет терьерлері 2000 жылдан бері Тибет монастырьларында өсіріліп келеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, тибет терьерлері бақыт әкелетін нысан, талисман, күзетші, мал өріп жетектеуші және серік ретінде ұсталған. Олар сондай-ақ таудан құлаған заттарды алып келу үшін де пайдаланылған. 1922 жылы Англиялық доктор Агнес Грейг Еуропаға алғашқы тибет терьерін әкелді. Тибетте науқасқа сәтті операция жасағаннан кейін оған "Бунти" атты алтын және ақ түсті күшік сыйға берілді. Екінші еркек "Раджаны" алғаннан кейін доктор Грейг өсіру орталығын құрып, оларды көбейтуге кірісті. Алғашқы төл 1924 жылы туды және Лхаса терьері ретінде тіркелді. 1930 жылы Үндістанның Кеннел клубы тұқымның атын Тибет терьері деп өзгертті. АҚШ-тағы алғашқы тибет терьерлерін 1956 жылы Вирджиния штатының Грейт-Фоллс қаласынан доктор Генри мен Элис Мерфи доктор Грейгтің Ламлех өсіру орталығынан әкелді. 1973 жылы Американдық Кеннел клубы бұл тұқымды спорттық емес топқа жатқызып, мойындады. Оның ішінде Польшаның Төмендік Жылқы Иті де бар.

Сыртқы келбеті

Тибет терьері – шаршы пропорциялы, орташа еңілі, күшті, шашық жүнді ит. Олардың бойы мен салмағы кең ауқымда өзгереді, 35–41 см (14–16 дюйм) аралығында, ал салмағы 8–14 кг (18–30 фунт), екі жыныс үшін де 9.5–11 кг (20–24 фунт) артықшылықты. Салмақ, егер дене пропорциясына сай келсе, қабылданады. Толық бойға жеткенде, Тибет терьері кішірейтілген шаштаразға ұқсайды. Басы орташа, мысығы орташа ұзындықта, күшті, бас сүйегі дөңгелек те емес, жалпақ та емес. Көздері үлкен, қара және бір-бірінен орташа қашықтықта орналасқан. V пішіндес салбырағыш құлақтары жақсы қауырсынды және бас сүйегінің екі жағында жоғары орналасуы керек. Мұрынның ең қажетті түсі қара болғанымен, көрмедегі иттерде қоңыр түсі де кездеседі. Денесі жақсы дамыған, тығыз. Арқасының ұзындығы құйрық қанатының биіктігіне тең болуы керек, бұл тұқымға оның әдеттегі шаршы келбетін береді. Құйрығы жоғары орналасқан, қауырсынды және арқасына иіліп түскен. Тибет терьерінің ерекшеліктерінің бірі – кең, жалпақ табандары, саусақтарының арасындағы жүні, бұл оларға тауға өрмелеуге өте қолайлы, табиғи қарға батуға мүмкіндік береді. Тибет терьерінің жүні ұзақ өседі. Сондықтан, олардың жүні өте ұзын болады және үй жануарларын кейде қырқу қажет. Олар қысқа жүні бар иттер сияқты түсірмейді, керісінше, адамдар сияқты белгілі бір жылдамдықпен түсіреді. Ерекшелік – шамамен тоғыз айлық шақта, кәзіреттер ересек жүніне ие болу алдында толығымен жүнін түсіреді. Жүні екі қабатты, жылу астыңғы қабаты және адам шашы сияқты текстурасы бар үстіңгі қабаты бар. Ол жібектей немесе иіліп тұрмауы керек, бірақ толқынды болуы мүмкін. Ұзын және тығыз, табиғи күйде көрсетіледі, бірақ Лхаса Апсо немесе Мальтез сияқты тұқымдардағыдай еденге тигізбеу керек. Жүні бет пен көзді жабады, бірақ ұзын кірпіктері көздеріне түсіп қалмайды, ал бұл тұқымның көру қабілеті өте жақсы. Бауыр және шоколад түсінен басқа барлық түстерге рұқсат етіледі, ешқайсысы да артықшылыққа ие емес. Алтын түсі ең сирек кездеседі. Тибет терьерлері қатты, екі түсті, үш түсті, қызыл сабельді немесе пибалд түстерінің кез келген комбинациясында болуы мүмкін, егер мұрынның терісі қара болса және көздері мен көз шекары қара болса.

Тендерлік

Бұл тұқымның ең тартымды ерекшеліктерінің бірі – мінез-темпераменті. Олар достық, махаббатқа бөленген отбасылық итттер, иелеріне сезімтал және дұрыс таныстырылса, үлкен балалармен де мейірімді. Бастапқыда күзетші ит ретінде пайда болғандықтан, тибеттіктер жат адамдарға көбінесе тартыншақтық танытады, бірақ олармен ешқашан агрессивті немесе ұялшақ болмауы керек. Тибет терьерінің дауысы күшті және олар көп сөйлейді. Пәтерде өмір сүруге жарайтын болса да, тибеттіктер сергек итттер және үнемі жаттығулар қажет. Тибеттіктердің энергия деңгейі орташадан жоғары, ал жалпы мінезі көңілді, белсенді, жанданулы, епті және зиялы. Осының нәтижесінде, олар көбінесе иттің спорт түрлеріне, мысалы, ептілікке өте ыңғайлы. Олар тұрақты, нық қадамды, епті және кейде қырсық бола алады. Тибет терьерлері әдетте тартымды және адал. Бұл тұқымның кейбір өкілдері өздерінің мүлкін қорғауға бейім, бұл басқа үй жануарларымен бірге өмір сүруді қиындатуы мүмкін.

Іс-шаралар

Тибет терьері итарлық бәсекелерге, бағынуға, жылдам бағынуға, көрме шеберлігіне, флайболға, із кесуге және тіпті мал өсіру іс-шараларына қатыса алады. Мал өсіру инстинктісі мен оқытылу қабілетін бәсекелес емес мал өсіру сынақтары арқылы бағалауға болады. Негізгі мал өсіру инстинкттерін көрсеткен Тибет терьерлерін мал өсіру бәсекелеріне қатысуға оқытуға болады.

Денсаулық

Американдық Kennel Club осы тұқымның орташа өмір сүру ұзақтығын 15–16 жыл деп көрсетеді. Бұл – табиғи сыртқы түрі үшін селекцияланған, спорттық емес тұқым. Тибет терьерлері көбінесе дені сау тұқым деп есептеледі. Дегенмен, олар түрлі денсаулық проблемаларына, әсіресе көз және буын ауруларына бейім. Мұндай проблемаларға иттің жамбас дисплазиясы, жамбас сүйекшесінің шығуы, прогрессивті тоқ жарқын қабынуы, линзаның шығуы, катаракта және жүрек шуылуы жатады. Тибет терьерлерінде сүт, бидай және басқа да дәнділерге аллергия кездесуі мүмкін. Осындай мүмкін болатын денсаулық мәселелеріне байланысты, Тибет терьерлері клубтары иттердің көзін тіркеу қоры (CERF) және жануарларға арналған ортопедиялық қоры (OFA) сияқты көз және жамбас тексерулеріне қатысатын өсірушілерден алуға кеңес береді. Сонымен қатар, Тибет терьерлері адамдарда Баттен ауруы деп аталатын, иттің нейрондық цероидтық липофусцинозын тасымалдауы мүмкін. Аурудың бірінші белгісі – түнгі соқырлық. Кейбір жылдардан кейін соқырлық және эпилепсия, қозғалыс бұзылыстары, деменция және күтпеген агрессия сияқты неврологиялық белгілер пайда болуы мүмкін. Тибет терьерлеріндегі ауруға жауапты ген 2009 жылы анықталды және қазір оны анықтау үшін ДНК-тест бар. Германияда жүргізілген зерттеу көрсеткендей, Германияның Тибет терьерлері клубындағы тұқымның шамамен үштен бірі осы генді тасымалдаған, бірақ ДНК-тестілеуді қолдану және тасымалдаушыларды шағылыстыруға тыйым салудың арқасында клубтың ешбір иті бұл ауруға шалдыққан жоқ. Ұлыбританиялық тележүргізуші Клэр Болдинг осы тұқымды әйелінің үй жануарларының терісіне аллергиясы болғандықтан таңдады.