Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Кленденнин Талбот Берн Хоукс, кіші (17 тамыз 1925 жыл – 15 мамыр 1998 жыл) – американдық постмодерн романшы, туындыларының күштілігімен және повестьтік құрылымның дәстүрлі шектеулерін бұзуымен белгілі.
American novelist
persons of a similar name
Сонымен қатар осы атқа ие адамдар туралы мәліметтер.
John Clendennin Talbot Burne Hawkes, Jr. (August 17, 1925 – May 15, 1998) was a postmodern American novelist, known for the intensity of his work, which suspended some traditional constraints of narrative fiction.
Өмірбаян
Коннектикут штатының Стэмфорд қаласында туған Хоукс Гарвард колледжінде білім алған, оның құрбыларының арасында Джон Эшбери, Фрэнк О’Хара және Роберт Крили болды. 1949 жылы ол өзінің алғашқы романы «Каннибал» жарияласа да, 1961 жылғы «Лайм бұтағы» романы оған ең алғашқы даңқ әкелді. Томас Пиншон бұл романды жоғары бағалаған деседі. Оның екінші романы «Құмырсқаның аяғы» (1951), Монтана аймағындағы өте сюрреалистік вестерн, көптеген сыншылар тарапынан 20 ғасыр американ әдебиетінің маңызды туындыларының бірі деп танылды. Хоукс Владимир Набоковтан шабыт алып, өзін орыс-американдық көптілді автордың ізбасары санайтын. Набоковтың «Белгілер мен символдар» әңгімесі Браун университетінде Хоукстің жазу студенттерінің оқу жоспарына енген. «Бізді шынайы түрде және үлкен күшпен қолдайтын жазушы – Владимир Набоков», – деді Хоукс 1964 жылғы сұхбатында. Хоукс 1955 жылдан 1958 жылға дейін Гарвардта ағылшын тілінен, ал 1958 жылдан 1988 жылғы зейнеткерлікке дейін Браун университетінде ағылшын тілі мен шығармашылық жазудан сабақ берді. Гарвард пен Браундағы студенттерінің арасында Рик Муди, Джеффри Юджиндис, Дэвид Шилдс, Кристин Лехнер Хьюит, Джейд Д. Бенсон/Денис Джоан Дич, Алекс Лондон, Уильям Мелвин Келли, Мэрилин Робинсон, Росс МакЭлви және Максим Д. Шрейер болды. Хоукс Род-Айленд штатының Провиденс қаласында қайтыс болды, оның қолжазбалары Браун университетінде сақтаулы.
Born in Stamford, Connecticut, Hawkes was educated at Harvard College, where fellow students included John Ashbery, Frank O'Hara, and Robert Creeley. Although he published his first novel, The Cannibal, in 1949, it was The Lime Twig (1961) that first won him acclaim. Thomas Pynchon is said to have admired the novel. His second novel, The Beetle Leg (1951), an intensely surrealistic Western set in a Montana landscape, came to be viewed by many critics as one of the landmark novels of 20th century American literature. Hawkes took inspiration from Vladimir Nabokov and considered himself a follower of the Russian American translingual author. Nabokov's story "Signs and Symbols" was on the reading list for Hawkes' writing students at Brown University. "A writer who truly and greatly sustains us is Vladimir Nabokov," Hawkes stated in a 1964 interview. Hawkes taught English at Harvard from 1955 to 1958 and English and creative writing at Brown University from 1958 until his retirement in 1988. Among his students at Harvard and Brown were Rick Moody, Jeffrey Eugenides, David Shields, Christine Lehner Hewitt, Jade D Benson/Denice Joan Deitch, Alex Londres, William Melvin Kelley, Marilynne Robinson, Ross McElwee, and Maxim D. Shrayer. Hawkes died in Providence, Rhode Island; his papers are housed at Brown University.
Цитаталар
Мен үшін бәрі тілге байланысты. "Мен көркем әдебиет жазуды романның нағыз жаулары – сюжет, кейіпкерлер, оқиға орны және тақырып деп есептеп бастадым. Ал көркем әдебиет туралы осы бұрынғыша ойлау жолдарынан бас тартып, көзқарастың немесе құрылымның толықтығы ғана қалды." "Поэзия сияқты, тәжірибелік көркем шығарма да – жазушыға бұрмаланған күйде келетін психикалық материалдардың шулаған шақыруы, ол рационалды және абсурд арасындағы ішкі қақтығысты алдын ала сездіреді." "Мен жазғанның бәрі түс көруден, менің ойымша, соғыстың түсінен туындады." "Жазушы әрқашан өзінің құрттай болуы керек – және ол қараңғылықтан өзін-өзі шығару үшін қаншалықты өткір тікенмен балық ауласа, соғұрлым жақсы."
"For me, everything depends on language." "I began to write fiction on the assumption that the true enemies of the novel were plot, character, setting and theme, and having once abandoned these familiar ways of thinking about fiction, totality of vision or structure was really all that remained." "Like the poem, the experimental fiction is an exclamation of psychic materials which come to the writer all readily distorted, prefigured in that inner schism between the rational and the absurd." "Everything I have written comes out of nightmare, out of the nightmare of war, I think." "The writer should always serve as his own angleworm—and the sharper the barb with which he fishes himself out of blackness, the better."