Кіріспе

Папа Пий XI сайлауы 1922 жылдың 2-6 ақпаны аралығында өткен папалық конклавта 1922 жылдың 22 қаңтарында қайтыс болған Бенедикт XV-нің орнын басу үшін кардинал Ахилл Ратти сайланды. Сикстин капелласында жиналған 60 кардиналдың 53-і жаңа папаны сайлау үшін он төрт дауыс беру қажет болды. Ратти XI Пий есімін қабылдады және дереу балкондан "Urbi et Orbi" ("қалаға және әлемге") деген дәстүрлі халыққа арналған бата беру рәсімін қайта жаңғыртты, оны оның алдыңғылары 1870 жылы Римді Италия мемлекетіне жоғалтқаннан бері орындамай келді. Еуропалық емес төрт кардинал конклавқа қатыспады. Үшеуі кешігіп келді, ал біреуі сапарға шығуға тырыспады. П. XI сайланғаннан кейін үш апта өткен соң, алыс елдерден келген кардиналдардың келесі конклавқа қатысу мүмкіндігін арттыру мақсатында, папа қайтыс болғаннан кейін конклавтың басталу уақытын ұзартатын ережелер шығарды.

Өмірбаян

Алдыңғы бес конклав 1831 жылы консервативті Григорий XVI-дан бастап, бастапқыда либералды Пий IX-қа дейін консерваторлар мен либералдардың арасында күреске әкелді. 1878 жылы қайтыс болған кезде Пий IX реакциялық консерваторға айналды және оның орнын либералды Лео XIII басты, ал оның қайтысынан кейін популист консерватор Пий X таққа отырды. 1914 жылы либералды Бенедикт XV сайланды. Бенедикт XV қайтыс болған кезде Кардиналдар алқасының 61 мүшесі болды. Сол күні Толедо архиепископы Энрике Альмараз и Сантос та қайтыс болды. Қалған 60 кардиналдың үшеуі денсаулығына байланысты конклавқа қатыса алмады: Хосе Мария Мартин де Эррера и де ла Иглесиа, Джузеппе Антонио Эрменгильдо Приско және Лев Скренский з Хриште. Сан-Себастьян-ду-Рио-де-Жанейродан Жоаким Арковерде де Альбукерке Кавалканти конклавқа дейін Римге үлкермейтінін білгендіктен, сапарға шықпады. Еуропалық емес үш кардинал – Бостонның Уильям Генри О'Коннелл, Филадельфияның Денис Догерти және Квебек қаласының Луи Назаир Бегин – конклавқа қатысу үшін уақытында келмеді. Италиялық емес кардиналдардың үштен екісі және олардың арасынан кейбіреулері кем дегенде бір американдық келгенше конклавтың басталуын кейінге жылдыруды қалады. Венгрия кардиналы Янош Цернох басқа кардиналдарға: «Америка – Шіркеудің маңызды бөлігі. Оның Рим Папасын сайлауға қатысуын жоққа шығару – апатты жағдай. Бұл американ халқының мақтанышы мен қадір-қасиетіне зиян келтіреді» деді. Кардинал Фридрих Густав Пиффл «техникалық мәселе үшін» американдықтарсыз алға жылжуға қарсы болды. АҚШ-тағы Апостолдық делегаты болған кезінде архиепископ Джованни Бонзано конклавтың өтуін қамтамасыз ету үшін Киелі Таққа 210 400,09 доллар жіберді.

Дауыс беру

1922 жылғы конклав көп жылдар бойы ең бөлінген конклав болды. Алдыңғы үш конклавтың екеуі үш күн немесе одан аз уақытқа созылған болса, 1922 жылғы конклав бес күнге созылды. Милан архиепискобы Ахилл Раттиге сайлау үшін қажетті екі үшін бір бөлігінен көп дауысқа жету үшін он төрт дауыс қажет болды. Ол ұзақ академиялық мансабынан кейін және Киелі Тақтың дипломатиялық қызметінде үш жылдан аз уақыт өткеннен кейін сегіз ай бұрын кардинал болып тағайындалды және Милан архиепископы болып тағайындалды. Конклавта кардиналдар алқасы екі топқа бөлінді. Киелі кеңсе хатшысы кардинал Рафаэль Мерри дель Валь басқарған, "кепілсіздер" деп аталатын консервативті топ Папа Пий X-тің саясаты мен стилін жақтады. Ратти 6 ақпанда конклавтың он төртінші дауыс беруінде 38 дауыспен папа болып сайланды. Ол бұрын кардиналдарға конклавта өзінің таңдаған атын ("Пий кезінде басталған Рим мәселесін аяқтау үшін Пий") және орталық балконнан жұртқа бата беруі туралы түсіндірген болатын. Кейбір консервативті кардиналдар оны сыртқы балконнан бата беруден қайтартуға тырысқанда, ол олардың аргументтерін біраз уақыт тыңдап, олардың қарсылықтарын жоққа шығарып: "Есте сақтаңыз, мен енді кардинал емеспін. Мен қазір Жоғарғы Папамын", деді. Пий XI 1922 жылғы 1 наурызда Cum Proxime ережесінде жаңа ережелерді жариялады. Ол өзін сайлаған конклавтың тәжірибесін және кардиналдардың өзгерістер сұрағанын атап өтті. Ол конклавтың басталуын папаның қайтысынан кейін 10-15 күнге белгілеп, кардиналдарға оны 18 күнге дейін ұзартуға рұқсат берді. Америка кардиналдарының Римге келуі он бес (6 ақпан) күндік және он сегіз (9 ақпан) күндік аралықты алды. 1939 жылғы папалық конклав үшін колледж ең көп дегенде он сегіз күн күтті.