Кіріспе
D2 – Ampex компаниясы жасаған және 1988 жылы NAB Show көрмесінде D1 компоненттік бейне форматына композиттік бейне альтернативасы ретінде ұсынған кәсіби цифрлық бейнекассета форматы. Ол 1989 жылы Ampex компаниясына техникалық Emmy жүлдесін әкелді. Sony компаниясымен бірлескен жұмыс, олар композиттік цифрлық бейне саласында алғашқы зерттеулер жүргізген, видео маршрутизаторлары және коммутаторлары сияқты үлкен аналогтық инфрақұрылымына инвестиция салған телеарналар үшін тиімді шешім болды, себебі оны кең ауқымды қайта жабдықтау немесе өзгерістерсіз қолданыстағы аналогтық хабар тарату жүйелеріне енгізуге болады. Бұл D2 машиналары стандартты аналогтық бейне және аудио кіріс-шығыстарын қабылдауының нәтижесінде мүмкін болды. D2 машиналары сериялық цифрлық бейне немесе аналогтық бейне қосылымдары арқылы байланыса алады. Редакциялау үшін төрт PCM аудио арнасы бар (бұл бұрынғы C типті аналогтық машиналармен салыстырғанда екі есе көп), сондай-ақ аналогтық сигнал арнасы мен уақыт коды, олар цифрлық немесе аналогтық қосылымдармен қолданылады.
D 2 is a professional digital videocassette format created by Ampex and introduced in 1988 at the NAB Show as a composite video alternative to the component video D 1 format. It garnered Ampex a technical Emmy in 1989. working with Sony, who had done some early research into composite digital video, as a cost effective solution for TV broadcasters with large investments in composite analog infrastructure such as video routers and switchers, since it could be inserted into existing analog broadcast facilities without extensive redesign or modifications. This was because D 2 machines accepted standard analog video and audio inputs and outputs. D 2 machines are capable of interfacing through either serial digital video or analog video connections. Four PCM audio channels are available for editing (an improvement over the then popular Type C analog machines with two audio channels) as well as an analog cue channel and timecode, also with digital or analog connections.
Ерекшеліктері
D 1 сияқты, D 2 коммерциялық роликтерді ойнатуды, сондай-ақ фильмдер сияқты ұзақ форматты бағдарламаларды қолдау үшін үш түрлі өлшемдегі видеокассетаға орналасқан 19 мм (3/4 дюйм) таспаны пайдаланады. D 2 видеокассетасының корпусы D 1-ге ұқсас болғанымен, D 2 металл бөлшекті таспа формуласының арқасында олар бір-бірімен алмастырылмайды, себебі бұл оның жоғары жазу тығыздығы үшін қажет. Бұл жоғары жылдамдықпен айналатын барабанға орнатылған бастарды қолдана отырып, спиральды жолдар деп аталатын диагональды жолдарға жазуды жүзеге асырады. Аудио және бейне спиральды жолдарға жазылады. D 2 жазудан бұрын оқу немесе алдын ала оқу мүмкіндігін ұсынды, бұл бір тасымалдағышта бір уақытта ойнату және жазуға мүмкіндік берді. Мысалы, таспаны бейне коммутаторы арқылы ойнатып, үстіне тақырыпты қосып, содан кейін жаңа композиттік бейнені таспаның сол жеріне жазу арқылы, сол видеотаспаға бұрыннан бар бейнеге тақырыпты қоюға болады. Бұл қосымша жазғыш құралдың қажеттілігін жойды және бейнемонтажда едәуір уақытты үнемдеді. Стивен Фуйтен толық D2 цифрлық жүйесін пайдаланып, бейнені композициялауды алғаш рет іске асырған PreRead редакторы болды.
Қабылдау
Бастапқы кезеңдерінде South Park-тың дайын эпизодтары D 2 форматында жеделдетіліп жазылып, бірнеше күн ішінде эфирге шығару үшін Comedy Central арнасына жіберілетін болды. D 2 форматы 1980-ші жылдардың соңында LaserDisc дискілерін жасау үшін C типті видеокассеталарды ығыстырып шығарды. D 2 Mystery Science Theater 3000 сериалының кейбір эпизодтарын да Comedy Central арнасына ойнату үшін жіберуге қолданылды. D 2 шамамен он жыл бойы кеңінен қолданылды, себебі компьютерлік бейне серверлер (азырақ қозғалмалы бөліктері мен оған сәйкес жоғары сенімділігімен) одан көп ұзамай қолжетімді болды. 2003 жылға қарай, D 2 форматын қолдануды жалғастырған небары бірнеше телеарна болды, тіпті олар да осы форматта сақталған материалдарды қолдану үшін ғана пайдаланды. Panasonic 1991 жылы D 3 форматын ұсынды; ол D 2 форматына өте ұқсас, себебі кішірек кассеталық корпус қолданылады.