Генри Гастингс, бірінші Лафборо бароны: өмір және қызметі
Henry Hastings, 1st Baron Loughborough
Генри Гастингс (1610-1667): ағылшын аристократы, үш патшалық соғысындағы роялист. Стюарттарды қалпына келтіруге қатысты, Лейстершир лорд-лейтенант болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генри Гастингс, 1-ші Лафборо бароны, 28 қыркүйек 1610 – 10 қаңтар 1667, – Ханттингдонның 5-ші графы Генри Гастингстің кіші ұлы, Лестерширдегі ең беделді жер иелерінің бірі. Ол Үш патшалық соғысында роялистер армиясымен шайқасты және 1648 жылы Колчестерде тұтқындалғаннан кейін өлімнен мүжілді. Ол келесі он екі жылды Стюарт әулетінің эмиграциядағы сарайымен бірге өткізді және Протекторатқа қарсы роялистердің құйрықтарын ұйымдастыру үшін құрылған «Мөрленген түйін» ұйымының белгілі бір мүшесі болды. Гастингс 1660 жылғы Стюарттардың қайта орналасуынан кейін туған жеріне оралды және 1661 жылы Лестерширдің лорд-лейтенанты болып тағайындалды, ол 1667 жылдың қаңтарында қайтыс болғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды.
Henry Hastings, 1st Baron Loughborough, 28 September 1610 to 10 January 1667, was the younger son of Henry Hastings, 5th Earl of Huntingdon, one of the most powerful landowners in Leicestershire. He fought with the Royalist army in the Wars of the Three Kingdoms, and narrowly escaped execution after being captured at Colchester in 1648. He spent the next twelve years with the Stuart court in exile, and became a leading member of the Sealed Knot, a body set up to co ordinate Royalist plots against The Protectorate. Hastings returned home after the 1660 Stuart Restoration, and was appointed Lord Lieutenant of Leicestershire in 1661, a position he retained until his death in January 1667.
Жеке мәліметтер
Генри Гастингс 1610 жылдың 28 қыркүйегінде Лестерширдегі отбасылық үйі, Эшби-де-ла-Зуч қамалында дүниеге келді. Ол Генри Гастингстің 5-ші Хантингдон графының (1586–1643) және оның әйелі Элизабеттің (1588–1633) бесінші баласы және екінші ұлы болды. Оның туыстарының арасында леди Элис Гастингс, Фердинандо Гастингс, 6-шы Хантингдон графы (1608 ж.т.), леди Элизабет Гастингс және леди Мэри Гастингс (1612 ж.т.) бар еді. Оның анасы бір кезде Англия тағына мұрагерлікке төртінші болып саналған. Ол Саффолк герцогинясы Мэри Тюдордың шөбересінің шөбересі болды. Ол Кембридж университетінің Квинс колледжінде білім алды. 1642 жылы Азамат соғысы басталғанда Гастингс өзін король Карл I-нің қолдаушысы деп жариялады, ал отбасылық үйі, Эшби-де-ла-Зуч қамалы, корольшіл оңтүстік-батыс пен солтүстік арасындағы маңызды байланысқа айналды. Сол жылы (1642) король Чарльз Гастингсті Лестерширдің жоғары шерифі етіп тағайындады. Осылайша, Гастингс полковник ретінде қарсыластар арасындағы әртүрлі шайқастарға қатысып, Хоптон-Хит шайқасында әрекет етті, Лофборо маңындағы Котес көпірінде шағын шайқасқа қатысты және кейіннен Багворт маңындағы қақтығыстан кейін пистолеттен атылған оқтан көзін жоғалтты. Осыдан кейін парламентшілер оны "соқыр Генри Гастингс" деп атады, бірақ олар оның жаңа титулын мойындаудан бас тартты. Сол жылы оның әскерлері Бертон-апон-Трент қаласын басып алып, кейін жоғалтты. 1645 жылдың мамыр айында Гастингс принц Рупертке Лестерді қоршауға алуда және шабуылдауға көмектесті, содан кейін король оны 2 маусымда Лестер губернаторы етіп тағайындады. Насеби шайқасында корольшілдер жеңілгеннен кейін Лестердегі корольдік гарнизонды парламенттік генерал сэр Томас Фэрфакс қоршап алды. Ұзақ қоршаудан кейін Гастингс бас тарту туралы келіссөздер жүргізді және гарнизон 18 маусымда Лестерден шықты. Соғыс жүрген сайын және корольшілдердің үміті азайғанда, 1644 жылы шайқас болған Эшби 1645 жылдың қыркүйегінен 1646 жылдың наурызына дейін ұзақ қоршауға алынды. 1643 жылдың 23 қазанында Карл I-ге көрсеткен қызметі үшін Гастингс бірінші Лофборо бароны атанды. Кейін қамалдың бір бөлігі қиратылып, қалған Гастингс отбасы Дерби маңындағы Донингтон-холлға көшіп кетті. Екінші Азамат соғысында ол және лорд Капелл Артур корольшілдер үшін әскер жинады, Норвич графы, сэр Чарльз Лукас және сэр Джордж Лизлмен Эссексте бірігіп, Колчестерді қоршауға қатысты. Ол 1648 жылдың 28 тамызында басқалармен бірге бас иді және 1648 жылдың 18 қарашасында Парламент оны елден қуды (ол Голландияға қашты). Бұл жағдайда ол бақытты болды, өйткені Капелл, Лукас және Лизл бүліктегі қатысқандары үшін өлім жазасына кесілді. Жаңарудан кейін (ол "Мөрленген түйіннің" құрылтайшы мүшесі ретінде жасырын жұмыс істеді), Гастингс Англияға оралып, 1661 жылы Лестерширдің лорд-лейтенанты болып тағайындалды, бірақ ол сол кезден бастап Лондонда ғана өмір сүрді, Ламбет-Виктегі сарайын Лофборо үйі деп атады. Ол 1667 жылы қайтыс болды. Лондонның Брикстон ауданындағы бірнеше көшелер мен теміржол станциясы оның есімін сақтап қалды.
Henry Hastings was born 28 September 1610 at Ashby de la Zouch Castle, the family home in Leicestershire, fifth child and second son of Henry Hastings, 5th Earl of Huntingdon (1586–1643), and his wife Elizabeth (1588–1633). His siblings included, Lady Alice Hastings, Ferdinando Hastings, 6th Earl of Huntingdon (b. 1608), Lady Elizabeth Hastings and Lady Mary Hastings (b. 1612). His mother, at one time, was fourth in line to inherit England's throne. She was a great great granddaughter of Mary Tudor, Duchess of Suffolk. He was educated at Queens' College, Cambridge. Upon the outbreak of the Civil War in 1642, Hastings declared himself a supporter of King Charles I and the family home, Ashby de la Zouch castle, became a vital link between the Royalist south west and the north – particularly as much of the rest of Leicestershire supported the Parliamentary cause. Hastings was made High Sheriff of Leicestershire that same year (1642) by King Charles. Hastings, therefore, as Colonel Hastings, became engaged in various skirmishes between the opposing forces, seeing action at the Battle of Hopton Heath, fighting a small battle at Cotes Bridge near Loughborough and later losing an eye to a pistol shot after an exchange near Bagworth, all in 1643. He was thereafter known as Blind Henry Hastings by the Parliamentarians, who refused to recognise his new title. Later that year, his forces captured and lost the town of Burton upon Trent. In May 1645 Hastings supported Prince Rupert in the siege and the storming of Leicester and was subsequently appointed the governor of Leicester by the King on 2 June. Following the Royalist defeat at the Battle of Naseby the Royalist garrison at Leicester was itself besieged by the parliamentarian general Sir Thomas Fairfax. After a brief siege Hastings negotiated articles of surrender and the garrison marched out of Leicester on 18 June. As the war progressed and Royalist fortunes waned, Ashby—already the target of action in 1644—was subject to a prolonged siege between September 1645 and its surrender in March 1646. Hastings, ennobled as the first Baron Loughborough on 23 October 1643, for his services to Charles I, marched out with the honours of war. The castle was later partly demolished, with the remaining Hastings family moving to Donington Hall near Derby. In the Second Civil War he and Arthur, Lord Capell in raising troops for the Royalists, joined the Earl of Norwich, Sir Charles Lucas and Sir George Lisle in Essex and took part in the Siege of Colchester. He surrendered with the others on 28 August 1648 and was exiled by Parliament (he fled to Holland) on 18 November 1648. In this he was fortunate as Capell, Lucas and Lisle were all executed for their part in the rebellion. Upon the Restoration (for which he had worked secretly as a founder member of The Sealed Knot), Hastings was able to return to England and was appointed Lord Lieutenant of Leicestershire in 1661 although he only ever lived in London from then on, in a Manor House in Lambeth Wick he renamed Loughborough House. He died in 1667. Several streets and a railway station in the Brixton area of London perpetuate his name.