Кіріспе

Католик қасиеттісі және мистика Маргарет Мария Алакок, VHM (22 шілде 1647 – 17 қазан 1690) – француз католик визиттік монах әйел және мистик, Иса Мүбәрак Жүрегіне құлшылықты қазіргі түрінде кеңінен таратушы.

Ерте өмір

Алакок 1647 жылы Францияның Бургундия аймағындағы Л’Отекюрде дүниеге келді, қазір бұл Веросвр коммунасының құрамына кіреді, ал бұл жер бұрын Бургундия герцогтығының бөлігі болған. Ол жеті баланың бесіншісі және Клод пен Филиберта Ламин Алакоктардың жалғыз қызы еді. Әкесі жақсы жағдайдағы нотариус болған. Оның крест анасы Коршеваль графесі болды. Маргареттің бала кезінен-ақ Қасиетті Евхаристияға деген терең махаббаты болғандығы айтылады. Маргарет сегіз жасқа келгенде, әкесі пневмониядан қайтыс болды. Ол Шарльдегі Кедей Кларзалар басқаратын монастырь мектебіне жіберілді, онда тоғыз жасында алғашқы қасиеттілікке ие болды. Кейін ол ревматизмге шалдықты, осы аурудан кейін төрт жыл бойы төсекке жатып емделді. Осы уақыттың соңында, Діңгеке Марияға өзін діни өмірге арнауға уәде бергеннен кейін, ол бірден толыққанды денсаулыққа ие болды. Бір жаңадан келген шәкірт Маргарет Мэриді қарапайым, әдемі мінезді, ашық, бірақ ең бастысы мейірімді және шыдамды деп сипаттады. Ақыры, 1672 жылдың 6 қарашасында ол діни уәде берді. Ол ауруханада қызмет еткені, бірақ жұмысын толық меңгермегені айтылады.

Көріністер

Монастырда Алакоке қасиетті жүректің бірнеше жеке аяндарын алды, біріншісі 1673 жылғы 27 желтоқсан күні, ал соңғысы 18 айдан кейін болды. Ол аянында әр бейсенбі күні Гетсимани бағында Исаның азап шегуі туралы бір сағатқа дейін ой жүгіртуге шақырылғанын айтты. Кейіннен католиктер арасында «қасиетті сағатты» өткізу кеңінен таралды. 1673 жылғы 27 желтоқсан күні, Әулие Иоанн мерекесінде Маргарет Мария Исаның оған басын жүрегіне жатуға рұқсат еткенін, содан кейін Өзінің сүйіспеншілігінің ғажайыптарын ашқанын, оларды бүкіл адамзатқа танытқысы келетінін және игілігінің қазынасын таратуды қалайтынын, және осы жұмыс үшін оны таңдағанын айтты. Алакоке бастапқыда аянында алған нұсқауларды орындауға тырысқанда, ақырында өзінің басшысы, Мать де Сомезді аянының шынайылығына көндіре алды. Алайда ол Сомез кеңес берген бенедиктин және иезуитті сендіре алмады. Ол өз қауымының көптеген мүшелерін де сендіре алмады. 1675 жылғы 16 маусымда Алакоке өзінің рухани сөздерінен Франциядан үш нақты өтінішті баяндады. Бұл өтініштер саяси және діни салдарларға әкеледі және француздық патшалық, императорлық және республикалық режимдер кезінде іске асырылады: Бірінші хабар патшаларға арналған: «Ол князьдер мен патшалардың үйіне салтанатты түрде кіргісі келеді, Өзінің ұлы жоспарын орындау үшін қызмет ететін Ұлы Монархтың жүрегінде Өзінің империясын орнату үшін, Өзінің құдайлық Ұлының сүйікті жүрегін қабылдағаны үшін ашуланған, жек көретін және қорланған күйінде құрметке бөленгісі келеді». Екінші хабар: «Бұл құдайлық Жүректің суреті болатын ғимаратты салу, Патшаның және бүкіл сарайдың құрметіне ие болу». Үшінші хабар Патшадан: «Оның барлық жауларын жеңіп шығу үшін, оларды Өзінің аяқтарына жинап, мақтаншыл және жоғарыдан қараушы бастарды төмендету үшін, оның барлық жауларына қарсы жеңіске жету үшін, оның барлық жауларына қарсы жеңіске жету үшін, оның барлық жауларына қарсы жеңіске жету үшін» деп сұрайды. 1681 жылы Алакоке жеке өсиетнама жазуға мәжбүр болды, өзінің өмірін Исаға өз қанымен толықтай сыйлады. Өзінің басшысының рұқсатымен ол қалта пышағымен Исаның есімін кеудесіне ойып, құжатқа қол қою үшін қанды қолданды. Келесі жазбада осы оқиға еске алынады: Көкірегіндегі жаралардың жоғала бастағанына ашуланған ол бірнеше рет пышақпен бастапқы жараларды қайта ашуға тырысты. Бірақ, оларды қалауынша ашуға сәтсіз болғандықтан, ол көкірегін отпен жағып тастауды шешті. Осы оқиғадан кейін ол ауруханаға түсті: «Дірілдеп, басын төмен қылып, кінәсін мойындауға барды. Әкесі Грейфи, әдеттегідей, Маргареттің айтқандарына көп көңіл бөлмеген көрінеді, бірақ оған бірнеше құрғақ сөзбен емханаға барып, жарасын бауырымыз Аугустин Мареске көрсетуін бұйырды, ол оны таңдайды». 1689 жылы Алакоке Исадан Франция королі Людовик XIV-ке «Киелі шіркеудің барлық жауларын жеңіп шығу үшін» елін Киелі жүрекке бағыштауға шақыруды сұрады. Людовик XIV хатты ешқашан алмады немесе жауап беруден бас тартты. Алакоке 1690 жылғы 17 қазанда қайтыс болды.

Құрмет

Алакок қайтыс болғаннан кейін, Киелі Жүрекке деген құлшынысты иезуиттер дамытты, бірақ ол Католик шіркеуінде даулы болып қала берді. Бұл амал 75 жыл бойы ресми түрде мойындалмады. 1928 жылы Папа Пий XI өз энциклопедиясы "Miserentissimus Redemptor"-да Иса Мәсіхтің оған аян болғандығы және Алакокқа Өзінің Жүрегіне көрсетілген құрметтің барлық иелеріне көптеген рухани игіліктер сыйланатынын уәде еткендігі туралы Католик шіркеуінің позициясын бекітті. Алакоктың "La Devotion au Sacré Coeur de Jesus" (Исаның қасиетті жүрегіне құлшыныш) атты қысқаша рухани еңбегі 1698 жылы J. Croiset тарапынан оның қайтыс болғаннан кейін жарияланды және католиктер арасында кең таралды. Кариб теңізіндегі Сент-Люсия аралында екі гүл фестивалі өткізіледі, оларды тиісінше қоғамдар қолдайды. Әр қоғамның өзінің қамқоршы әулиесі бар, оның мереке күнінде үлкен той ұйымдастырылады. Розалар үшін бұл 30 тамызда Лималық қасиетті Розаның мерекесі, ал Маргариталар үшін – 17 қазанда қасиетті Маргарет Мария Алакокк мейрамы.

Танымал мәдениетте

Испаниялық сарбаздар қолданатын "детенте бала" амулеті Алакок эмблемаларынан шыққан деп есептеледі. Джеймс Джойстің "Дблиндіктер" кітабындағы "Эвелин" атты әңгімесінде, 20-шы ғасырдың басындағы ирландиялық үйдің әшекейлерінің бірі ретінде "Бақытты Маргарет Мэри Алакокке берілген уәделердің түрлі-түсті суреті" еске алынады. Бұл Джойстің ирландиялық католик нанымының ерекшеліктерін ұқыпты байқағанын көрсетеді.