Ричард Эванс: британдық тарихшы және Германия тарихының зерттеушісі

Кіріспе

Британдық тарихшы (1947 жылы туған)

Ричард Джон Эванс (Sir Richard John Evans) (1947 жылдың 29 қыркүйегінде туған) – Германияға ерекше назар аударған 19-шы және 20-шы ғасырлардағы Еуропа тарихын зерттейтін британдық тарихшы. Ол он сегіз кітаптың авторы, соның ішінде үш томдық «Үшінші рейх трилогиясы» (2003–2008). Эванс 2008 жылдан 2014 жылға дейін Кембридж университетінде тарих профессоры қызметін атқарды, ал 2010 жылдан 2017 жылға дейін Кембридждің Вольфсон колледжінің президенті болды. 2014 жылдан бері ол Лондондағы Грешем колледжінің проректоры. Эванс 2012 жылғы туған күнге арналған наградалар бойынша ғылымға қосқан үлесі үшін Бакалавр рыцары атағымен марапатталды.

Ерте өмір және білім

Ричард Эванс Эссекс графтығындағы Вудфордта, Уэльстен келген Иуан Трефор Эванс пен Эвелин (Джонс) Эванстың отбасында дүниеге келді. Ол Оксфордтың Forest School, Jesus College (MA) және St Antony's College (DPhil) колледждерінде білім алды. 2004 жылғы сұхбатында ол бала кезінде Уэльске жиі сапарлар жасауы тарихқа деген қызығушылығын және "өзгешелік" сезімін оятқанын айтты. Эванс үшін 19 ғасырдың неміс орта таптық құндылықтарында ұлттық социализмнің тұқымдары жатқан. Бұл ғалымдар "саясаттың тамырларының маңыздылығын және қарапайым адамдардың күнделікті өмірі мен тәжірибесін" атап көрсетті. "Тарих – адамдар мен олардың қарым-қатынасы туралы. Бұл – "адамның өз өмірін құруда және болашағын жасауда қаншалықты еркіндікке ие" деген мәңгілік сұраққа қатысты", – дейді Эванс. Ол "халық тарихының жаңа мектебін" құруды қолдады, ол "тарихи тақырыптардың, саяси көзқарастардың және әдістемелік тәсілдердің кең ауқымында пайда болған және түрлі жолдармен көрініс тапқан" үрдістің нәтижесі болды. Эванстың маңызды зерттеу жұмыстарының қатарында: "Гамбургтегі өлім" (1987) – 19 ғасырдағы Германиядағы таптық қақтығыстар мен либералды үкіметті зерттеу. Ол Гамбургтегі холера эпидемиясын мысалға келтіріп, индустрияланған қоғамдағы әлеуметтік теңсіздікті зерттеу үшін статистикалық әдістерді қолданды. Сондай-ақ "Жазалау рәсімдері" (1996) – неміс тарихындағы өлім жазасын зерттеу. Эванс "Гамбургтегі өлім" еңбегінде 1892 жылы Гамбургте болған холера індетін зерттеді және медициналық жүйенің мұндай оқиғаларға қарсы қорғанудағы сәтсіздігінен туындағанын қорытындылады. Тағы бір неміс әлеуметтік тарихындағы зерттеу – "Неміс әлемінің сырлары" (1998), онда Эванс 19 ғасырдың соңындағы төрт неміс қылмыскерінің өмір жолын баяндады: үйсіз әйел, жалған ақша жасаушы, жезөкше және алаяқ. Эванс Нольтенің мәлімдемелерін Холокостты жоққа шығару шегінен асып кеткендігін айтты және Нольтенің жеңімпаздар тарихты жазатынын ескеретін болса, Үшінші рейхтің жаман болып көрінуіне себеп соғыста жеңілуі екенін айтқан рационалдауын ерекше атап өтті. Эванс сонымен қатар Холокостты ақтауға жасалған тырыс ретінде Нольтенің 1939 жылғы 3 қыркүйектегі Хаим Вейцманның Невилл Чемберленге жазған хатындағы еврей агенттігі соғысқа қолдау көрсететінін уәделегенін "Германияға еврейлердің соғыс жариялауы" деп атап, еврейлерді концлагерьлерге алдын ала қамауды ақтауға тырысқанын сынады. 1989 жылы жарық көрген "Гитлердің көлеңкесінде" атты кітабында Эванс Хиллгрюбер мен Хилдебрандтың интенционалистік теорияларын сынға алды және Штюрмердің саяси тарихқа тым көп назар аударып, әлеуметтік жағдайларды ескірген "ұлы адамдар теориясына" кері оралғанын сынады. Эванс сэр Иан Кершоуды мақтады, ол "Аушвицке апаратын жол жеккөрушілікпен салынды, бірақ немқұрайдылықпен қаланды" деп жазған. (Адольф Гитлердің өмірбаянын жазуды Кершоуға бірінші болып Эванс ұсынған.) Эванстың "Тарихты қорғау" еңбегі тарих ғылымын постмодернистік скептицизмге қарсы қорғайды. Ол өткенді түсіну және одан сабақ алу қабілетіміздің шектеулі екенін ескерсе де, өткен оқиғаларды қайта құру әлі де мүмкін екенін айтады. Эванс 1980 және 1990 жылдары постмодернистік теориялардың таралуы, тарихты тек тарихшының құрастырған нәрсесі деп жариялап, Батыстың рационалистік дәстүрін қанаудың бір түрі ретінде бейнелегенінің міндетті түрде солшыл немесе прогрессивті емес екенін айтады, өйткені ол өткен фактілерге қол жеткізу мүмкіндігін жоққа шығара отырып, Холокостты жоққа шығарудың тартымдылығын арттыруға көмектесті.

Richard Evans was born at Woodford, Essex, to Ieuan Trefor Evans and Evelyn (Jones) Evans, who both came from Wales. He was educated at Forest School, Jesus College, Oxford (MA), and St Antony's College, Oxford (DPhil). In a 2004 interview, he stated that frequent visits to Wales during his childhood inspired both an interest in history and a sense of "otherness". For Evans, the values of the 19th century German middle class contained the already germinating seeds of National Socialism. These scholars highlighted "the importance of the grass roots of politics and the everyday life and experience of ordinary people". "History is about people, and their relationships. It's about the perennial question of 'how much free will do people have in building their own lives, and making a future", Evans has said. He says he supported the creation of a "new school of people's history", which was a result of a trend that "has taken place across a whole range of historical subjects, political opinions, and methodological approaches and has been expressed in many different ways". Among Evans' major research works are Death in Hamburg (1987), a study of class conflict and liberal government in 19th century Germany using the example of Hamburg’s cholera epidemics and applying statistical methods to the exploration of social inequality in an industrializing society, and Rituals of Retribution (1996), a study of capital punishment in German history applying structural anthropological concepts to the rituals of public execution up to the mid 19th century and exploring the politics of the death penalty until its abolition by East Germany in 1987. In Death in Hamburg, Evans studied the cholera outbreak in Hamburg in 1892, which he concluded was caused by a failure in the medical system to safeguard against such an event. Another study in German social history was Tales from the German Underworld (1998), where Evans traced the life stories of four German criminals in the late 19th century, namely a homeless woman, a forger, a prostitute and a conman. Evans characterized Nolte's statements as crossing the line into Holocaust denial and he singled out Nolte's rationalization that since the victors write history, the only reason why the Third Reich is seen as evil is because it lost the war. Evans also denounced, as an attempt to justify the Holocaust, Nolte's claim that Chaim Weizmann's letter of 3 September 1939 to Neville Chamberlain, promising that the Jewish Agency would support the war effort constituted "Jewish declaration of war" on Germany that justified the pre emptive internment of Jews in concentration camps. In his 1989 book, In Hitler's Shadow, Evans also criticised the intentionalist theories of Hillgruber and Hildebrand. and criticized Stürmer's excessive focus on political history and overlooking of social conditions, as a regression to the outmoded great man theory of history. For his part Evans praised Sir Ian Kershaw, who wrote that "The road to Auschwitz was built by hate, but paved with indifference". (It was Evans who first suggested to Kershaw that he undertake to write a biography of Adolf Hitler.) Evans' In Defence of History defends the discipline of history against postmodernist skepticism of its value. The limitations of our ability to understand and learn from the past notwithstanding, it is still possible, he argues, to reconstruct past events. Evans suggests that the spread in the 1980s and 1990s of post modernist theories, which declare that history is solely the construct of the historian and depict the rationalist tradition of the West as a form of oppression, was not necessarily left wing or progressive, for by denying the possibility of accessing past facts, it had also done much to increase the appeal of Holocaust denial.

Ирвинг пен Пингвин кітаптары және Липштадт ісінде сарапшы куәгер ретінде рөлі

Эванс 2000 жылы америкалық тарихшы Дебора Липштадтқа қарсы Дэвид Ирвингтің жоғары беделді жала жабу ісінде қорғаныс тарапының сарапшы куәгері ретінде ең көп танылды. Липштадтты Ирвинг өзінің 1993 жылғы «Холокостты жоққа шығару» кітабында оны «Холокостты жоққа шығарушы» және «Адольф Гитлердің жақтасы» деп атағаннан кейін, жала жабу үшін сотқа берді. Липштадт Ирвингті «өз мақсатына жету үшін дәлелдерді бұрмалаумен және құжаттарды манипуляциялаумен, сондай-ақ тарихи тұрғыдан негіссіз тұжырымдарға, әсіресе Гитлерді ақтауға жету үшін құжаттарды бұрмалаумен және деректерді өзгертумен» айыптады. Эванс осы істе қорғаныс тарапының сарапшы куәгері болды. 1997 жылдың күзінен бастап Эванс, оның докторантура студенттері Томас Скелтон Робинсон мен Ник Вахсманмен бірге Ирвингтің жұмысын мұқият зерттеді. Олар оның жалған құжаттарды қолданғанын, қарсы дәлелдерді назарға алмағанын, тарихи құжаттарды контекстен тыс алып келгенін және тарихи жазбаларды қате көрсеткенін, осылайша өзінің көзқарасын қолдау үшін тарихи деректерді бұрмалағанын анықтады. Кейін Эванс Липштадттың сәтті қорғанысында маңызды куәгер болып танылды. Ол сарапшы куәгерлік баяндамасында былай деп жазды: «Ирвингтің бірде-бір кітабында, сөйлеген сөзінде, жазған мақаласында, бірде-бір абзацында, бірде-бір сөйлемінде тарихи мәнін дәл жеткізгенін сеніммен қабылдауға болмайды. Олардың барлығы тарихи құндылығы жоқ, өйткені Ирвингке еш жерде, ешқайсысында да оның айтып жатқан немесе жазған нәрселерін сенімді түрде баяндауға сенім артпауға болады. Егер біз тарихшы деп өткенді туралы шындықты табуға және оны мүмкіндігінше дәл бейнелеуге ұмтылған адамды айтсақ, онда Ирвинг тарихшы емес». Ирвингтің Эвансқа қарсы тергеуі екі адамның арасындағы жеке пікір қақтығысына толы болды. Ирвинг Эванстан өте ұсақ мәселелерде талап етті, мысалы, Эванстың 1936 жылғы Германия сайлауының әділдігіне күмән келтіруі, онда нацистік партия (сол кезде Германиядағы жалғыз заңды саяси партия) 98,8% дауыс алды (бұл бұрмаланған сайлау болды). Ирвинг пен Эвансты қызу пікірге салған мәселе – рейх канцеляриясының басшысы Ханс Ламмерстің рейх әділет министрі Франц Шлегельбергерге жазған меморандумы, онда Ламмерс Гитлердің оған соғыстан кейін «еврей мәселесін» шешуді кейінге қалдыруды бұйырғанын жазды. Эванс 1970 жылдары Эберхард Якель ұсынған меморандумның түсіндіруін қабылдады, ал Ирвинг меморандумды сөзбе-сөз түсіндіруге тырысты және Эвансты былай деп мазақ етті: «Бұл қорқынышты проблема, біз осы қызықты кесектер мен үзінділерге тап болдық, олар түйіршіктей ғана, соңғы түтін шығаратын дұрыс дәлел болуы керек еді, бірақ мұрағаттардың ешқайсысында біз түсіндіруге немесе жолдар арасында оқуға міндетті емеспіз, бірақ дәл сол дәлелдер тізбегінде Гитлердің басқаша араласуын нақты көрсететін құжаттар бар». Эванс: «Жоқ, мен мұны мүлдем қабылдамаймын. Себебі сіз эвфемизмдерді сөзбе-сөз түсіндіруге тырысасыз, және бұл бүкіл мәселе. Әр кезде, мырза Ирвинг, Мадагаскар туралы эвфемизмдер немесе маскировкалық мәлімдемелер немесе тілдер пайда болған сайын, сіз оларды шындық деп қабылдағыңыз келеді, өйткені олар Гитлерді ақтауға тырысу мақсатына қызмет етеді. Бұл сіздердің құжаттарды бұрмалап, манипуляциялау тәсілдеріңіздің бір бөлігі». 2001 жылғы сұхбатында Эванс канадалық журналист Роберт Фулфордқа Ирвинг туралы ойын былайша жеткізді: «Ол [Ирвинг] тыңдамайтын, жайсыз студент сияқты еді. Егер ол қалаған жауабын алмаса, сұрағын қайталап сұрайтын». Оның зерттеулері мен сот процесі туралы есебі 2001 жылы «Гитлер туралы өтірік айту: тарих, Холокост және Дэвид Ирвинг соты» деген кітабында жарияланды, ал АҚШ-та 2002 жылы «Гитлер туралы жалған» деген атпен жарық көрді. Жоғары сот Ирвингтің жала жабу туралы талабын қабылдамады және қорғаныс тарапына сот шығындарын төлеуді міндеттеді. Эванстың сот процесіне қатысуы 2016 жылы шыққан «Жасыру» (Denial) фильмінде көрсетілді, онда оның рөлін британдық актер Джон Сешнс ойнады.

Evans is probably best known to the general public in the role of an expert witness for the defence in the high profile libel case of David Irving against the American historian Deborah Lipstadt in 2000, Irving v Penguin Books and Lipstadt. Lipstadt was sued for libel by Irving, after she referred to him as a "Holocaust denier" and "an ardent follower of Adolf Hitler" in her 1993 book, Denying the Holocaust. Lipstadt further accused Irving of "distorting evidence and manipulating documents to serve his own purposes [as well as] skewing documents and misrepresenting data in order to reach historically untenable conclusions, particularly those that exonerate Hitler." Evans acted as an expert witness for the defence in the case. Starting in the autumn of 1997, Evans, along with Thomas Skelton Robinson and Nik Wachsmann, two of his PhD students, closely examined Irving's work. They found instances in which he had used forged documents, disregarded contrary evidence, selectively quoted historical documents out of context, and mis cited historical records, thus misrepresenting historical evidence in order to support his prejudices. Evans subsequently proved to be a powerful witness in Lipstadt's ultimately successful defence. In his expert witness report he wrote:

Not one of [Irving's] books, speeches or articles, not one paragraph, not one sentence in any of them, can be taken on trust as an accurate representation of its historical subject. All of them are completely worthless as history, because Irving cannot be trusted anywhere, in any of them, to give a reliable account of what he is talking or writing about. if we mean by historian someone who is concerned to discover the truth about the past, and to give as accurate a representation of it as possible, then Irving is not a historian. The cross examination of Evans by Irving was noted for the high degree of personal dislike between the two men. Such was the degree of dislike that Irving challenged Evans on very minor points, such as Evans doubting the fairness of a 1936 German election in which the Nazi Party (the only legal political party in Germany at the time) received 98.8% of the vote (in a rigged election). A subject that drew Irving and Evans deep into debate was a memo by the Chief of the Reich Chancellery Hans Lammers to the Reich Justice Minister Franz Schlegelberger in which Lammers wrote that Hitler ordered him to put the "Jewish Question" on the "back burner" until after the war. Evans chose to accept the interpretation of the memo put forward by Eberhard Jäckel in the 1970s; Irving chose to interpret the memo literally and taunted Evans by saying, "It is a terrible problem, is it not that we are faced with this tantalizing plate of crumbs and morsels of what should have provided the final smoking gun, and nowhere the whole way through the archives do we find even one item that we do not have to interpret or read between the lines of, but we do have in the same chain of evidence documents which quite clearly specifically show Hitler intervening in the other sense?" In response, Evans stated, "No, I do not accept that at all. It is because you want to interpret euphemisms as being literal, and that is what the whole problem is. Every time there is a euphemism, Mr. Irving or a camouflage piece of statement or language about Madagascar, you want to treat it as the literal truth, because it serves your purpose of trying to exculpate Hitler. That is part of the way you manipulate and distort the documents." In a 2001 interview, Evans described to the Canadian columnist Robert Fulford his impression of Irving after being cross examined by him as: "He [Irving] was a bit like a dim student who didn't listen. If he didn't get the answer he wanted, he just repeated the question." His findings and his account of the trial were published in his 2001 book Lying About Hitler: History, Holocaust, and the David Irving Trial, which was published as Telling Lies About Hitler in the United States in 2002. The High Court rejected Irving's libel suit and awarded costs to the defence. Evans' involvement in the trial was included in the 2016 film Denial, in which he was played by British actor John Sessions.

Үшінші рейх трилогиясы

2003-2008 жылдар аралығында Эванс Үшінші рейхтің үш томдық тарихын жариялады. Германия тарихының жетекші зерттеушісі ретінде көп жылдық тәжірибесіне сүйене отырып, Эванс кейбір тарихшылардың пікірінше, Гитлер режимінің туысы мен құлауына арналған ең толық және жан-жақты тарихты жазды. Сыншы Питер Мансур «Соғыстағы Үшінші рейх» туралы: «Бұл Гитлердің қанға батқан Үшінші рейхіндегі өмір мен өлім туралы түпкілікті есеп ретінде танылатын ғалымдардың керемет еңбегі», – дейді. Роберт Ситино: «Егер үш томды бірге оқысаңыз, ол Гитлер режимінің пайда болуы, дамуы және құлауы туралы таңғаларлықтай толық зерттеу болып табылады және ұзақ жылдар бойы стандартты еңбек болып қалады», – дейді. Эд Эриксон былай дейді: Эванс ондаған жылдар бойына жарық көрген куәліктерді жүздеген авторлардың салмақты пікірлерімен үйлестіріп, теңдестірілген және ойлы повесть құрады. Осылайша, бұл кітап «Соғыстағы Үшінші рейх» тақырыбындағы шешімді еңбекке айналады. Бірінші том, «Үшінші рейхтің келуі: Нацистер Германияда демократияны қалай жойды және билікті қалай басып алды» (2003 жылы Penguin баспасында жарық көрді), Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан қираған елдің, Версаль келісімінің шарттарының, гиперинфляцияның және Ұлы депрессияның қалай авторитарлық шешімге қарай итергенін көрсетеді. Кітапта 1933 жылғы қаңтарда Адольф Гитлердің канцлер болып тағайындалуы және нацистердің Германияны бірпартиялық диктатураға айналдыруы егжей-тегжейлі түсіндіріледі. Бірінші томның мұқабасында Эванстың досы Ян Кершоутың мақтау сөздері жазылған. Үшінші том, «Соғыстағы Үшінші рейх: Нацистер Германияны қалай жаулап алды және апатқа ұшырады» (2008 жылы Penguin баспасында жарық көрді), 1939 жылдан 1945 жылға дейінгі маңызды оқиғаларды, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыстың шешуші шайқастарын, Холокост кезінде жасалған жаппай қырғынды және Гитлердің 1945 жылы Берлиндегі күрт құлауын жанды, қозғаушы және егжей-тегжейлі көрсетеді. 2008 жылғы қазан айында «Таймс» газетінде жарияланған үшінші том туралы рецензиясында, ең көп сатылатын автор Антони Бивор: «Ричард Эванс осы үшінші томда тарихи зерттеулерде шедевр жасады. Ол соңғы онжылдықтарда осы тақырып бойынша жасалған зор жұмыстың ең жақсы және ең жаңа синтезін жасады», – деп жазды. Алайда, оның кейбір аспектілерін Тимоти Снайдер қатаң сынады. Вашингтондағы Холокост мемориалдық мұражайының бұрынғы директоры Уолтер Райх үш томдықтың үшінші томы, «Соғыстағы Үшінші рейх» туралы: «Егер де тарихи шындықты дәл жеткізетін бір еңбек болса, осы кітап – соның бірі», – дейді. Үшінші рейх трилогиясы он алты шет тіліне аударылды немесе аударылуда.

Between 2003 and 2008, Evans published a three volume history of the Third Reich. Drawing on years of experience as a leading scholar of German history, Evans produced what some historians call the most extensive and comprehensive history of the rise and fall of Hitler's regime ever produced by a single scholar. Reviewer Peter Mansoor says, "The Third Reich at War is a superb piece of scholarship that is likely to emerge as the definitive account of life and death inside Hitler's blood soaked Third Reich." Robert Citino says, "Read together, the three volumes constitute a remarkably comprehensive treatment of the origins, course, and death of the Hitler regime, and are likely to be standard works for a long time to come." Ed Ericson says:
Evans masterfully interweaves testimony that has come to light in the intervening decades with learned judgments from hundreds of authors to create a balanced and thoughtful narrative. This book, therefore, will assuredly become the definitive work on The Third Reich at War. The first volume, The Coming of the Third Reich: How the Nazis Destroyed Democracy and Seized Power in Germany (published by Penguin in 2003), shows how a country torn apart by the First World War, the terms of the Treaty of Versailles, hyperinflation and the Great Depression moved towards an increasingly authoritarian solution. The book explains in detail Adolf Hitler's appointment as Chancellor in January 1933 and how the Nazis transformed Germany into a one party dictatorship. The first volume featured highly favourable words of praise from Evans's friend Ian Kershaw on its cover. The third volume, The Third Reich at War: How the Nazis Led Germany from Conquest to Disaster (published by Penguin in 2008), looks at major developments from 1939 to 1945, including the key battles of the Second World War, a vivid, moving and detailed account of the mass murder enacted during the Holocaust and Hitler's dramatic downfall in Berlin in 1945. In an October 2008 review of the third volume for The Times, best selling historian Antony Beevor writes: "With this third volume, Richard Evans has accomplished a masterpiece of historical scholarship [He] has produced the best and most up to date synthesis of the huge work carried out on the subject over the past decades." Aspects of it, however, were sharply criticised by Timothy Snyder. Walter Reich, former Director of the United States Holocaust Memorial Museum in Washington, D. C., states about the third volume of the trilogy, The Third Reich at War, "If any work of accurate history has a chance to correct the distortions of public memory, this is it." The Third Reich trilogy has been, or is being translated, into sixteen foreign languages.

Соңғы басылымдар мен қазіргі жұмыс

2013 жылы Эванс Израиль тарихи қоғамына Менахем Стерннің Иерусалим лекцияларын оқыды, оларды 2014 жылы «Өзгертілген өткендер: тарихтағы альтернативті жағдайлар» деп жариялады. Кітап тарихи түсінікті тереңдету үшін ұзақ мерзімді баламалы тарихи уақыт сызықтарын пайдалануға қарсы түрлі аргументтер келтіреді. «Космополиттік арал тұрғындары: британдық тарихшылар және Еуропа құрлығы» (2009, Regius профессоры лауазымындағы тұсаукесерлік лекциясының кеңейтілген нұсқасы) еңбегінде ол көптеген британдық тарихшылардың басқа Еуропа елдерінің тарихын түсінуге үлкен үлес қосу себептерін зерттеді. «Үшінші рейх тарихы мен естелікте» (2015) – ғасыр басынан бері жарияланған қазіргі заманғы неміс тарихына арналған 28 мақала мен шолудан тұратын жинақ. 2016 жылы Эванс «The Pursuit of Power: Europe 1815–1914» еңбегінің 7-томын «Еуропа тарихы» (Penguin History of Europe) сериясынан шығарды. Кітапқа көптеген сынды пікірлер жазылды. «The Times» газетінде жазған Джерард де Грот бұл кітапты «көрнекті және шатастырған ғасырдың құлшынысын және оқиғаларын ең жоғары деңгейдегі егжей-тегжейлілік пен көркемдікпен, әрі әлемдік тарихтың ең жақсы үлгісі ретінде тамаша бейнелейді» деп бағалады. Доминик Сэндбрук «The Sunday Times» газетінде оны «көрнекті білімді және қызықты» деп сипаттады. Кітап голланд, испан, неміс, грек, қытай, корей, жапон, португал және итальян тілдеріне аударылған немесе аударылуда. Ол тарихшы Эрик Хобсбаум туралы «Эрик Хобсбаум: тарихтағы өмір» атты өмірбаян жазды. 2013 жылдан 2018 жылға дейін ол 1,6 миллион фунт стерлингтік Леверхулм бағдарламалық грантының конспирологиялық теорияларға қатысты бас тергеушісі болды және жобаның нәтижелері негізінде жаңа жұмыстар дайындап жатыр.

Қазіргі заман тарихының профессоры

2008 жылы Эванс Кембридж университетінің заманауи тарих профессоры болып тағайындалды (2010 жылы корольдік жарлықпен атаудан "Заманауи" сөзі алынып тасталды). Бұл лауазым сол кездегі премьер-министрдің тағайындауымен беріледі және 1724 жылдан бері сақталып келеді. Бұрынғы титул иеленушілерінің арасында Джон Далберг Акттон (1895), Герберт Баттерфилд (1963), Джеффри Элтон (1983), Патрик Коллинсон (1988) және Квентин Скиннер (1998) болды. Эванс – бұл лауазымға үміттүлік білдіріп, Кембридж вице-канцлері Элисон Ричард, тарих факультеті мен университеттің өкілдері, сондай-ақ Йель, Гарвард, Оксфорд және Лондоннан келген сыртқы сарапшылар кіретін сайлау комиссиясымен сұхбаттасқан алғашқы тарихшы. Комиссия төрттік тізімді іріктеді, олардың әрқайсысы Кембридж тарих факультетінің алдында баяндама жасады. Төрттік тізім екіге дейін қысқартылды, олармен комиссия сұхбаттасып, Эвансты премьер-министрге ұсыну туралы және оның тағайындалуына Корольдік жарлық беру туралы шешім қабылдады. Regius профессоры қызметін атқарумен қатар, Эванс 2008 жылдың қазанынан 2010 жылдың 30 қыркүйегіне дейін тарих факультетінің төрағасы болды. Эванс әкімшілік жұмысты зерттеумен үйлестіруге дағдыланған. Кембриджге дейін жұмыс істеген Лондондағы Биркбек колледжінде баронша Блэкстоун Тони Блэрдің бірінші жоғары білім министрі болу үшін кенеттен кеткен кезде колледж магистрі міндетін атқарды. 2010 жылдың 27 қаңтарында ол Кембридждегі Вольфсон колледжінің президенті болып сайланды және 2017 жылдың 30 қыркүйегінде қызметтен шыққанға дейін заңмен белгіленген жеті жылдық мерзімде қызмет етті. Осы кезеңде ол колледжді қазіргі заманғы мәдениет орталығы ретінде дамытуға күш салды, Ричард Дикон мен Энтони Гриннің көрмелерін, сондай-ақ Мартин Амис пен Нил Макгрегордың және тағы да көптеген баяндамаларын ұйымдастырды. 2014 жылы ол Лондон қаласындағы Грэшем колледжінің провасты болып тағайындалды, бұл колледж 1597 жылы лондондықтарға тегін лекциялар беру мақсатымен құрылған. Қазіргі таңда колледждің сайтында 2000-нан астам лекция жарияланған, ал жылына 130 лекция тікелей эфирде көрсетіледі.

In 2008, Evans was appointed Regius Professor of Modern History at the University of Cambridge (in 2010 the word "Modern" was removed from the title by royal decree). The post is a royal appointment in the gift of the Prime Minister of the day and dates back to 1724. Previous holders of the title have included John Dalberg Acton (1895), Herbert Butterfield (1963), Geoffrey Elton (1983), Patrick Collinson (1988) and Quentin Skinner (1998). Evans is the first historian to have to apply for the post and be interviewed by a Board of Electors, including Cambridge's Vice Chancellor, Alison Richard, and representatives of the history faculty and the university, as well as external assessors from Yale, Harvard, Oxford and London. The board selected a shortlist of four, each of whom was asked to give a presentation to the entire Cambridge history faculty. The shortlist of four was then reduced to two, whom the board interviewed, resulting in the board's recommendation of Evans to the Prime Minister and in the issue of a Royal Warrant for his appointment. As well as serving as Regius Professor, Evans served as chairman of the history faculty from October 2008 to 30 September 2010. Evans is used to combining administration with research. At Birkbeck College, London, where he worked before Cambridge, he acted as Master of the college when Baroness Blackstone left suddenly to become Tony Blair's first higher education minister. On 27 January 2010 he was elected to the position of President of Wolfson College, Cambridge, serving the statutory seven year term of office until retiring from the post on 30 September 2017. During this period he focused on building up the college as a centre of contemporary culture, with art exhibitions by Richard Deacon and Anthony Green, and talks by Martin Amis and Neil MacGregor, among many others. In 2014 he was appointed Provost of Gresham College, in the City of London, an institution founded in 1597 to provide free lectures to Londoners. There are now over 2,000 lectures on the college's website and the 130 lectures a year are all live streamed.

БАҚ-тағы көріністер

Эванс Адольф Гитлер мен Үшінші рейхке қатысты көптеген теледокументальды фильмдерде жиі пайда болды. Жақында ол тарих арнасында 1944 жылдың шілдесінде Гитлерге қарсы «Валкирия» бомбалық қастандығын зерттеген маңызды теледокументальды фильмде түсті. Ол «Лондон кітап шолуына», «Таймс әдеби қосымшасына» және «Гардианға» тарих кітаптарына рецензия жазады, сондай-ақ «Foreign Policy», «The Nation» және «Vox» сияқты американдық журналдар мен веб-сайттарға соңғы оқиғалар туралы тарихи ой-толғамдарын жариялайды.

Басқа салымдар

Эванс 2000 жылдан бері «Заманауи тарих журналының» бас редакторы болып табылады, сондай-ақ Ұлыбритания үкіметі құрған, нацистік кезеңде ұрланған мәдени мүліктерді қайтару жөніндегі Цифрлық мәдениет, медиа және спорт министріне ұсынымдар беруге арналған мемлекеттік емес орган – «Тозу кеңесінің» төрағасының орынбасары болып қызмет етті. Ол Ұлыбританиядағы ең ірі тарих кітабы сыйлығы – Вольфсон тарих сыйлығының қазысы болып жиырма жылдан астам уақыттан бері жұмыс істеп келеді.

Лекциялар мен түсініктемелер

2011 жылы Эванс Лейф Джерраммен келіскеннен кейін Питер Болдуинмен пікір таласына қатысты. Лейф Джеррам 2009 жылы «Cosmopolitan Islanders» журналында британдық университеттердегі студенттердің басқа елдер тарихы бойынша курстарды өз елдеріндегі студенттерге қарағанда кеңірек таңдау мүмкіндігіне ие екенін жазған болатын.

Хобсбаумның дәріні

2019 жылдың 7 ақпанында Эванс Лондон университетінің Сенаты үйіндегі Канцлер залында марксистік тарихшы Эрик Хобсбаумның жаңа өмірбаяны – «Тарихтағы өмір» атты кітабын таныстыру үшін лекция оқыды. Сол кезде Ұлыбританияның тәуелсіз жұмысшылар одағы ұйымдастырған және Джон МакДоннелл, Оуэн Джонс, Кен Лоуч және Дэвид Грейбер сияқты бірқатар белгілі саясаткерлер, журналистер мен ғалымдар қолдаған Лондон университетіне, Сенатты қоса алғанда, бойкот өтіліп жатты. Мақсаты – университет сыртқы қызметкерлерін өз штаттарына қайтаруға мәжбүрлеу болған. Одақ және оның жақтастары, жұмысшылардың құқықтарын қорғау үшін ұйымдастырылған бойкотты бұзып, өмір бойы коммунизм идеологиясына берілген тарихшы туралы лекция оқудың сәйкес келмейтінін айтып, Эвансты лекциясын басқа жерге көшіруге шақырып, бірақ ол бұл өтініштерге құлақ қоймады.