Ирландияның символы – ежелгі «Брайан Бору» арфасы. 14-15 ғасырларда жасалған, Ирландияның гербі мен Guinness таңбасында бейнеленген. Тарихы мен маңызы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның гербінің үлгісі ретінде пайдаланылған ортағасырлық музыкалық аспап.
Medieval musical instrument used as a model for the coat of arms of Ireland
Троица колледжінің арфасы, сондай-ақ "Брайан Борудың арфасы" деп белгілі, Ирландияның Дублин қаласындағы Троица колледжінің ұзақ залында қойылған ортағасырлық музыкалық аспап. Бұл ерте ирландиялық арфа немесе сым арқалы тартылатын клаирсеах. Ол 14 немесе 15 ғасырға жатады және Queen Mary Harp және Lamont Harp арфаларымен бірге, аймақта сақталған ең көне ортағасырлық арфалардың бірі болып табылады. Арфа Ирландияның елтаңбасы мен Guinness тоутының тауарлық белгісі үшін үлгі ретінде қолданылған.
The Trinity College harp, also known as "Brian Boru's harp", is a medieval musical instrument on display in the long room at Trinity College Dublin in Ireland. It is an early Irish harp or wire strung cláirseach. It is dated to the 14th or 15th century and, along with the Queen Mary Harp and the Lamont Harp, is the oldest of three surviving medieval harps from the region. The harp was used as a model for the coat of arms of Ireland and for the trade mark of Guinness stout.
Тарих
Тринити колледжінің арфасын кім тапсырыс бергені белгісіз, бірақ құрылымдық дәлелдер оның 15 ғасырда жасалғанын көрсетеді. Оның құрылысы мен дизайны Шотландиядағы Королева Мэри Clarsach-ына ұқсас. Дегенмен, арфа шеберлікпен жасалған және күрделі әшекейленген болғандықтан, оны маңызды отбасының мүшесі үшін жасаған болуы мүмкін. Чарльз Валланси 1786 жылы жазғандай, ол бір кезде Ирландияның Жоғары Королі Брайан Боруға тиесілі болған деседі. Алайда, Джордж Петри 1840 жылы бұл байланысты «критикалық антиквариаттық сараптаманың сынағына бір сәтте де төзбейтін жалған жасау» деп жоққа шығарды. Петри оның құрылысын «он төртінші, немесе, көбінесе, он бесінші ғасырдың басына» жатқызады. Джоан Риммер (1969) оны «көбінесе он төртінші ғасырдан» деп санайды. Арфада О'Ниллдердің гербі бейнеленген, бірақ ғасырлар бойы оның меншігі туралы көптеген теориялар болғанымен, ешқайсысын растау мүмкін емес. Арфаның бастапқы иесін немесе келесі екі-үш жүз жыл ішіндегі иелерін көрсету үшін нақты дәлелдер жоқ. Содан кейін ол Клэр округының Генри Макмахонына, соңында Уильям Конингхамға берілді, ол оны 1782 жылы Тринити колледжіне сыйлады. Тринити колледжінің арфасы Ирландияның ұлттық символы болып табылады және ұлттық геральдикада, евро монеталарында және ирланд валютасында бейнеленген. Осы аспаптың солға қараған бейнесі 1922 жылдан бастап Ирландияның ұлттық символы ретінде қолданылып келеді және 1945 жылы Ирландияның Бас Геральды мемлекетке ресми түрде берді. Оңға қараған бейне 1876 жылы Guinness тауар белгісі ретінде тіркелген, бірақ оны алғаш рет 1862 жылдан бастап олардың таңбаларында пайдаланған. Басқа ирланд компаниялары да Ryanair сияқты, осындай арфаны логотип немесе тауар белгісі ретінде пайдаланған. Осы кезеңнен сақталған басқа екі гель арфасы (Ламонт арфасы және Королева Мэри арфасы) 14-15 ғасырларда Оңтүстік-Батыс Шотландиядағы Аргиллде жасалған деп есептеледі.
It is uncertain who commissioned the Trinity College harp, although structural evidence suggests it was made in the 15th century. It is similar in construction and design to the Queen Mary Clarsach in Scotland. It is likely, however, that the harp was made for a member of an important family, for it is skilfully constructed and intricately ornamented. According to Charles Vallancey writing in 1786, it was reputedly once owned by Brian Boru, High King of Ireland. However, this link was dismissed by George Petrie in 1840 as "a clumsy forgery, which will not bear for a moment the test of critical antiquarian examination". Petrie dates its construction "to the fourteenth, or more probably to the early part of the fifteenth century." Joan Rimmer (1969) dated it to "probably from the fourteenth century". The harp bears the coat of arms of the O'Neills but although there are many theories about its ownership through the centuries, none can be substantiated, with no verifiable evidence remaining to indicate the harp's original owner, or subsequent owners over the next two to three hundred years until it reputedly passed to Henry McMahon of County Clare, and finally to William Conyngham, who presented it to Trinity College in 1782. The Trinity College harp is the national symbol of Ireland, being depicted on national heraldry, Euro coins and Irish currency. A left facing image of this instrument was used as the national symbol of Ireland from 1922, and was specifically granted to the State by the Chief Herald of Ireland in 1945. A right facing image was registered as a trade mark for Guinness in 1876, although it was first used on their labels from 1862. Other Irish businesses have used a similar harp as a logo or trade mark, including Ryanair. The two other surviving Gaelic harps from this period (the Lamont Harp and the Queen Mary Harp) are considered to have been made in Argyll in South West Scotland sometime in the 14th–15th century.
Сыртқы келбеті
Арфа кішкентай, төмен басты дизайнға ие, 29 ішегіне арналған мыс тіреулермен жабдықталған, ең ұзыны шамамен 62 см. Оның тарихында бір қосымша басс тіреуі қосылған. 1961 жылы арфа Лондонда көрмеге қойылды, онда ол бөлшектелді, Британдық мұражай қазіргі кең пішініне қайта құрастырды, ол ойналатын ортағасырлық форма болып табылады, және британдық музыкатанушы Джоан Риммердің қадағалауымен қайта ішектелді. Алдыңғы геральдикалық және тауарлық белгілердің суреттері одан бұрынғы, 1830 жылдардағы нашар қалпына келтірудің нәтижесінде пайда болған жұқа формаға негізделген. Сондықтан, келушілер көбінесе Ирландия монеталарындағы арфамен салыстырғанда, нағыз арфаның қаншалықты кең екеніне таңғалады.
The harp is of a small low headed design with brass pins for 29 strings, the longest being c.62 cm. One extra bass pin was added at some point in its playing life. In 1961, the harp was exhibited in London, where it was dismantled, reconstructed by the British Museum into the wider shape it has nowadays, being the playable medieval form, and restrung under the supervision of the British musicologist Joan Rimmer. The earlier heraldic and trade mark designs that were modelled on it were based on a thinner form that was the result of a bad restoration in the 1830s. Visitors are therefore often surprised at how wide the real harp is, compared to the harp on Irish coins.