Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия шіркеуінің епископы (1790–1874)
Church of England bishop (1790–1874)
Чарльз Ричард Самнер (22 қараша 1790 – 15 тамыз 1874) – Англия шіркеуінің епископы болған.
Charles Richard Sumner (22 November 179015 August 1874) was a Church of England bishop.
Өмір
Чарльз Самнер Кентербери архиепискобы Джон Бёрд Самнердің інісі болды. Олардың әкесі Роберт Самнер, ал анасы Ханна Берд, Уильям Уилберфорстың бірінші туысы. Самнер Итон колледжінде және Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алып, 1814 жылы бакалавр (BA) және 1817 жылы Кембридж магистрі (MA) дәрежесін алды. Діни қызметке бекітілгеннен кейін ол 1814–1816 жылдары екі қыс бойы Женевадағы ағылшын қауымына қызмет етті. 1816 жылдан 1821 жылға дейін ол Хэмпширдегі Хайклердің пасторы болды. 1820 жылы Георг IV оны Виндзор каноны етіп тағайындауды қалаған, бірақ премьер-министр Роберт Дженкинсон, Ливерпульдің 2-графы қарсылық білдірді; Самнер корольдік капелландық және кітапханашы лауазымдарын алды. 1826 жылы ол Лландафф епископы (сол кезде Лландафф епископы Лондондағы Сент-Пол соборының деканы да болған) және 1827 жылы Винчестер епископы болып тағайындалды. 1869 жылы ол лауазымынан кетті, бірақ 1874 жылдың 15 тамызында қайтыс болғанға дейін Фарнхэмдегі ресми резиденцияда тұруын жалғастырды. Ол евангелистік көзқараста болғанымен, өзінің демеушілігін тек осы бағытқа шектемеді. Ол әкесімен бірге 1848 жылдың 27 наурызынан бастап Кентербери қауымдастығының мүшесі болды.
Charles Sumner was a brother of John Bird Sumner, Archbishop of Canterbury. Their father was Robert Sumner, and their mother was Hannah Bird, a first cousin of William Wilberforce. Sumner was educated at Eton College and Trinity College, Cambridge and graduated Bachelor of Arts (BA) in 1814 and Cambridge Master of Arts (MA) in 1817. After ordination he ministered for the two winters of 1814–1816 to the English congregation in Geneva. From 1816 to 1821 he was curate of Highclere, Hampshire. In 1820, George IV wished to appoint him as a canon of Windsor, but the prime minister, Robert Jenkinson, 2nd Earl of Liverpool, objected; Sumner received instead a royal chaplaincy and librarianship. Other preferments quickly followed; in 1826 he was consecrated Bishop of Llandaff (at that point the Bishop of Llandaff was also Dean of St Paul's Cathedral, London) and in 1827 Bishop of Winchester. In 1869 he resigned his seat, but continued to live at the official residence in Farnham until his death on 15 August 1874. Though Evangelical in his views he did not confine his patronage to that school. He and his brother were members of the Canterbury Association from 27 March 1848.
Шығармалары
Самнер бірнеше айыптамалар мен уағыздар, сондай-ақ "Мәсіхтің діни қызметкерлік бейнесі іс жүзінде қарастырылды" (Лондон, 1824) кітабын жариялады. Ол сонымен қатар 1823 жылы Мемлекеттік құжаттар кеңсесінде табылған Джон Милтонның "De doctrina christiana" еңбегін редакциялап, аударды, бұл Маколейдің Милтон туралы эссесінің негізгі мәтіні болды.
Sumner published a number of charges and sermons and The Ministerial Character of Christ Practically Considered (London, 1824). He also edited and translated John Milton's De doctrina christiana, which was found in the State Paper office in 1823, and formed the text of Macaulay's essay on Milton.