Жасуша циклын зерттеген ғалым

Кіріспе

Британдық биохимик; Нобель сыйлығының лауреаты. Өлген күні =. Өлген орны =. Өрісі = Жасуша циклі (биохимия). Жұмыс орындары =. Білімі =. Алма-матер = Кембридж университеті (BA, PhD). Белгілі болғаны = Жасуша циклінің реттелуі. Жүлделер = EMBO мүшесі (1978), FRS (1991). Екі ата-анасының қайтыс болғаннан кейін Хант әкесінің Буш-хауста, содан кейін BBC World Service радиосының бас кеңсесінде жұмыс істегенін анықтады, бұл оның барлау саласында болған болуы мүмкін, бірақ ол қандай жұмыс істегені белгісіз.

Ерте мансап

Докторлық дәрежесін алғаннан кейін Хант Нью-Йоркке қайтып, Лондонмен бірге Нечама Косовер, оның күйеуі Эдвард Косовер және Элли Эренфельдпен бірлесіп жұмыс істеді. Сол кезде олар глютатионның өте аз мөлшері ретикулоциттердегі ақуыз синтезін тежейтінін, ал РНК-ның өте аз мөлшері синтезді толығымен тоқтатып тастайтынын анықтады. Кеймбриджге оралғаннан кейін ол қайтадан Тони Хантермен және Ричард Джексонмен жұмыс істей бастады, олар гемоглобин синтезін бастау үшін қолданылатын РНК тізбегін ашқан еді. 3-4 жылдан кейін команда кем дегенде екі басқа да химиялық заттың ингибиторлар ретінде әрекет ететінін анықтады.

Циклиндерді ашу

1982 жылдың шілдесінде Вудс-Холда Арбация теңіз кірпісінің жұмыртқаларын өзінің модельдік организмі ретінде пайдаланып, ол циклин ақуыздарын ашты. Хант ұрықтанғаннан кейін жұмыртқаның жасушалық бөлінуін бақылап отырды. Зерттеуге сондай-ақ, кальций ионофорымен ұрықтандырылмаған жұмыртқалардың бақылау тобы да кірді. Жұмыртқалар метионин аминқышқылымен инкубацияланды, ондағы кейбір атомдар радиоактивті изотоптармен (радиобелгіленген) белгіленген, ал 10 минут сайын жұмыртқадан үлгілер алынды. Жұмыртқаның даму барысында радиоактивті метионин жасушаларға сіңіріліп, ақуыздарды синтездеуге қолданылды. Үлгілерден ақуыздар тұншықтырылып, содан кейін масса бойынша ажыратылып, гельде жеке жолақтарға бөлінді, олар ақуыздардан шығатын радиоактивтілікті анықтайтын фотопленка арқылы байқалды. Үлгілердегі жолақтардың өзгеруін байқаған Хант, митоз фазасында жасуша бөлінуі кезінде бір ақуыздың жоғалып кетуінен бұрын оның мөлшерінің артатынын анықтады. Кейіннен циклиндер үнемі синтезделетіні, бірақ митоз кезінде протеолиз үшін нақты таңдалатыны анықталды. Кейін Хант циклиндердің басқа бір теңіз кірпісінде – Lytechinus pictus, сондай-ақ Spisula моллюскаларында да болатынын көрсетті. Сол жылы Хант қысқа сызықтық мотивтер деген түсінікті қалыптастырды, бұл ақуыз тізбектерінің бөліктері, басқа ақуыздармен өзара әрекеттесуді қамтамасыз етеді. 1993 жылы Хант Эндрю Мюрреймен бірлесіп жазған «Жасуша циклі: кіріспе» кітабы Оксфорд университетінің баспасынан жарық көрді. Хант 2010 жылдың соңына дейін Клэр Холл зертханаларында жеке зертханасын ұстады және қазірде Фрэнсис Крик институтының эмеритус тобының жетекшісі болып табылады. Ол Ғылым және Инженерлік іс-қимылы үшін кеңесші кеңестің мүшесі. Ол өмір ғылымдары мен медицина саласындағы Шоу сыйлығын іріктеу комитетінде қызмет етті. 2010 жылы Хант Австрияның Academia Superior, Болашақ зерттеулер институтының ғылыми кеңесші кеңесіне қосылды. Хант зерттеу қауымдастығында жоғары бағаланған әріптес және тәлімгер. Өмірінде ол көптеген докторанттарды, соның ішінде Хью Пелхэмді басқарды. Ол сондай-ақ ғылым жастарға күш бергенде дамиды деп санайды, өзі 27 жасында толық автономия мен билікке ие болған.

It was at Woods Hole around July 1982, using Arbacia sea urchin eggs as his model organism, that he discovered cyclin proteins. Hunt was observing the eggs undergo cell division after fertilization. The study also included a control group where the eggs had been activated without fertilization by a calcium ionophore. The eggs were incubated with the amino acid methionine in which some of the atoms were radioactive isotopes (radiolabelled), with samples being taken from the eggs at 10 minute intervals. During the egg development, the radioactive methionine was uptaken into the cells and used to make proteins. From the samples, proteins were precipitated and then separated by mass into distinct bands on a resolving gel mat, which were then observed by photographic film that could detect the radioactivity emitted by the proteins. Observing the changes in the bands across the samples, Hunt noticed that one of the proteins rose in abundance before disappearing during the mitosis phase of cell division. It was later discovered that cyclins are continuously synthesised, but are specifically targeted for proteolysis during mitosis. Hunt later demonstrated that cyclins were also present in another sea urchin, Lytechinus pictus, as well as in Spisula clams. That same year, Hunt defined the concept of short linear motifs, parts of protein sequences that mediate interactions with other proteins. In 1993, the book The Cell Cycle: An Introduction, which Hunt co authored along with Andrew Murray, was published by Oxford University Press. Hunt had his own laboratory at the Clare Hall Laboratories until the end of 2010, and remains an Emeritus Group Leader at the Francis Crick Institute. He is a member of the Advisory Council for the Campaign for Science and Engineering. He has served on the Selection Committee for the Shaw Prize in Life Science and Medicine. In 2010, Hunt joined the Academic Advisory Board of the Austrian think tank Academia Superior, Institute for Future Studies. Hunt is a highly regarded colleague and mentor in the research community. During his career he has supervised numerous PhD students including Hugh Pelham He also believes that science benefits when power is given to young people, himself having been given full autonomy and authority at age 27.

2015 жылғы дау

2015 жылдың маусым айында Сеулде өткен Дүниежүзілік ғылыми журналистер конференциясында Хант әйел журналистер мен ғалымдарға арналған түскі ас кезінде спонтанды тост айтты. Еуроодақ өкілінің айтуынша, Хант:

Оның сөздерінің сексистік сипатта болғандықтан бір бөлігі әлеуметтік желілерде кеңінен таралды, нәтижесінде қарқынды онлайн наразылық туды, оны кейбіреулер жария ұяттау деп сипаттады. Хант университеттің талабымен Лондон университетінің колледжіндегі құрметті профессорлық лауазымынан кетті; ол сондай-ақ бірнеше басқа ғылыми лауазымдардан да бас тартты. Хант өтініш айтып, бұл сөздерін әзіл ретінде айтқанын мәлімдеді. Ол сөздері контекстен тыс алынғанын, өйткені олар бастапқыда "енді шынжырлы" деген сөздерсіз жарияланғанын айтты. Хант сондай-ақ "қыздармен қарым-қатынаста қиындықтар туындайтыны туралы айтқанмын" деді. Кейбір қоғам қайраткерлері мен ғалымдар, оның ішінде Хантпен жұмыс істегендер, оған қарсы наразылықтың шамадан тыс екенін айтты.

Марапаттар мен құрметтер

Хант 1978 жылы Еуропалық молекулалық биология ұйымының (EMBO) мүшесі болып сайланды, 1990–1993 жылдары ұйымның стипендиялық комитетінің, 2008–2009 жылдары өткізілетін жиналыстар комитетінің және 2004–2009 жылдары басқарушы органның мүшесі болды. Оның сайлану туралы куәлігінде былай делінген: «Жануарлар жасушаларындағы белок синтезін бақылау жөніндегі зерттеулері және эукариоттық жасуша циклін реттейтін циклинді, белокты ашқаны үшін». Джексон және олардың студенттерімен бірге ол белок синтезіндегі бастама кешенінің қалыптасуындағы қадамдарды анықтады, 40S рибосомалық кішібөлімшесінің mRNA-ға байланудан бұрын бастамашы тРНК-ға байланысатынын және бұл қадамның қос тізбекті РНК немесе гемодефицит сияқты тежегіштердің нысаны екенін көрсетті. Олар белок синтезінің тежелуінің екі түрлі белоккиназаның бастамашы фактор eIF2-ні қайтымды фосфорилдауы арқылы жүзеге асырылатынын көрсетті және тиоредоксин мен тиоредоксин редуктазаның белок синтезіндегі күтпеген рөлдерін анықтады. Рудерман және Розентальмен бірге ол ерте балықша эмбриондарындағы мРНК-ның селективті трансляциялық бақылауын көрсетті. Бұл Ханттың циклинді митоз кезінде селективті түрде жойылатын белок ретінде ашуына әкелді. Кейіннен ол теңіз кірпісі мен бақалардан циклиндік кДНҚ-ны клондап, тізбектеп, мРНК-ны жою эксперименттері арқылы циклиндік трансляцияның бақа эмбриондарында митоз үшін қажетті екенін көрсетті. Сондай-ақ, циклиндің митозға кіруді реттейтін митозды ынталандыратын фактордың құрамдас бөлігі екенін көрсетті. Циклинді табуы мен сипаттауы эукариоттық жасушалардағы жасуша циклының реттелуі туралы білімімізге үлкен үлес қосты. Хант 1998 жылы Ұлыбританияның Медициналық ғылымдар академиясының мүшесі (FMedSci) болып сайланды, ал 1999 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының шетелдік мүшесі болды. 2001 жылы ол Лиланд Хартвелл мен Пол Нерспен бірге циклиндер және циклиндерге тәуелді киназалар арқылы жасуша циклын реттеу туралы жаңалықтары үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды. Үш лауреат «жасуша циклының негізгі реттеушілерін ашқаны үшін» деп аталып, ал Хант әсіресе циклиндерді, яғни CDK функциясын реттейтін ақуыздарды ашқаны үшін марапатталды. Ол циклиндердің әрбір жасуша бөлінісінде мезгіл-мезгіл ыдырайтынын көрсетті, бұл жасуша циклын бақылауда жалпы маңызды механизм екені дәлелденді. 2003 жылы Хант Эдинбург Корольдік қоғамының құрметті мүшесі (HonFRSE) болды. 2006 жылы ол Корольдік қоғамның Корольдік медалімен марапатталды, оның екеуі жыл сайын «табиғи білімді дамытуға ең маңызды үлес қосқаны үшін» табыс етіледі, оның жағдайында «жасуша циклын бақылаудың негізгі аспектісін, циклиндерге тәуелді киназалардың құрамдас бөлігі болып табылатын белок циклинін ашқаны үшін, оның тікелей қызығушылық аймағынан тыс нәтижелердің маңыздылығын ұғыну қабілетін көрсеткені үшін». Хант 2006 жылғы туған күніне арналған наградада ғылымға қызметтері үшін рыцарь атағын алды.

Hunt was elected a member of the European Molecular Biology Organization (EMBO) in 1978, serving as a member of the organisation's Fellowship Committee 1990–1993, its Meeting Committee 2008–2009, and its governing body, the Council, 2004–2009. his certificate of election reads:
Distinguished for his studies of the control of protein synthesis in animal cells and for the discovery of cyclin, a protein which regulates the eukaryotic cell cycle. Together with Jackson and their students, he defined steps in formation of the initiation complex in protein synthesis, showing that the 40S ribosomal subunit binds initiator tRNA before it binds mRNA, and that this step was the target of inhibitors such as double stranded RNA or haem deficiency. They showed that inhibition of protein synthesis is mediated by reversible phosphorylation of initiation factor eIF 2 by two distinct protein kinases and they elucidated the unexpected roles of thioredoxin and thioredoxin reductase in protein synthesis. With Ruderman and Rosenthal, he demonstrated selective translational control of mRNA in early clam embryos. This led to Hunt's discovery of cyclin as a protein which is selectively destroyed in mitosis. He subsequently cloned and sequenced cyclin cDNA from sea urchins and frogs and showed by elegant mRNA ablation experiments that cyclin translation is necessary for mitosis in frog embryos. He has also shown that cyclin is a subunit of the mitosis promoting factor which regulates entry into mitosis. His discovery and characterization of cyclin are major contributions to our knowledge of cell cycle regulation in eukaryotic cells. Hunt was elected a fellow of the UK's Academy of Medical Sciences (FMedSci) in 1998, and a foreign associate of the US National Academy of Sciences in 1999. In 2001, he was awarded the Nobel Prize in Physiology or Medicine with Leland Hartwell and Paul Nurse for their discoveries regarding cell cycle regulation by cyclin and cyclin dependent kinases. The three laureates are cited "for their discoveries of key regulators of the cell cycle," while Hunt in particular
is awarded for his discovery of cyclins, proteins that regulate the CDK function. He showed that cyclins are degraded periodically at each cell division, a mechanism proved to be of general importance for cell cycle control. In 2003, Hunt was made an honorary Fellow of the Royal Society of Edinburgh (HonFRSE). In 2006, he was awarded the Royal Society's Royal Medal, two of which are presented annually for "the most important contributions to the advancement of natural knowledge", in his case for "discovering a key aspect of cell cycle control, the protein cyclin which is a component of cyclin dependent kinases, demonstrating his ability to grasp the significance of the result outside his immediate sphere of interest". Hunt was knighted in the 2006 Birthday Honours for his service to science.

Жеке өмір

Хант иммунолог Мэри Коллинзге үйленген, ол Жапониядағы Окинава ғылым және технология институтының проректоры қызметін атқарған, қазір Лондон Королева Мэри университетінің Близард институтының директоры. Олардың екі қызы бар.