Кіріспе
1873-1894 жылдар аралығында Марокконың сұлтаны Маулай Хасан бин Мохаммед (الحسن بن محمد), Хасан I (الحسن الأول) деп белгілі, 1836 жылы Фес қаласында дүниеге келіп, 1894 жылдың 9 маусымында Тадлада қайтыс болды. Ол 12 қыркүйек 1873 жылдан 7 маусым 1894 жылға дейін Марокконың сұлтаны болды және 'Алави әулетінің билеушісі еді. Әкесі Маулай Мұхаммед бин Абд әл-Рахманның қайтыс болуынан кейін сұлтан деп жарияланды. Маулай Хасан – ең сәтті сұлтандардың бірі болды. Ол Мароккодағы махценнің күшін арттырды. Африканың көп бөлігі шетелдік билікке көшкен кезде, ол өз территориясындағы билікті нығайту үшін әскери және әкімшілік реформалар жүргізді, сонымен қатар елдің шет аймақтарында белсенді әскери және дипломатиялық саясатты іске асырды. Фес қаласының көшелерінде "арыстан мен жолбарыс сияқты" ашуланып, қаржы министрі Мухаммад Беннистің үйін тонап, Фесті шайқас алаңына айналдырған тері өңдеушілер наразылық тудырды. Әскери жорықта болған Маулай Хасан I қаланың тыныштығын қалпына келтіруді талап ететін хаттар жіберді. Біраз уақыттан кейін, халықтан жек көрінетін салық жинаушылар алынып, көтеріліс тоқтатылды.
Mawlay Hassan bin Mohammed (الحسن بن محمد), known as Hassan I (الحسن الأول), born in 1836 in Fes and died on 9 June 1894 in Tadla, was a sultan of Morocco from 12 September 1873 to 7 June 1894, as a ruler of the 'Alawi dynasty. He was proclaimed sultan after the death of his father Mawlay Muhammad bin Abd al Rahman. Mawlay Hassan was among the most successful sultans. He increased the power of the makhzen in Morocco and at a time when so much of the rest of Africa was falling under foreign control, he brought in military and administrative reforms to strengthen the regime within its own territory, and he carried out an active military and diplomatic program on the periphery. The tanners rose up in protest "raging like lions and tigers" through the streets of Fes, pillaging the house of Muhammad Bennis, the Minister of Finance, turning Fes into a battleground. Mawlay Hassan I, who was on campaign sent letters calling for the pacification of the city. Shortly after, the hated tax collectors were withdrawn, and the rebellion halted.
Еуропамен қарым-қатынастар
Сұлтан Хасан I Марокконың тәуелсіздігін сақтап қала алды, ал көршілес мемлекеттер еуропалық ықпалға түсті, мысалы, Тунис 1881 жылы Франция тарапынан жаулап алынды, ал Мысыр 1882 жылы Ұлыбритания басып алды. Испания мен Франция Марокконың әлсіз Махзен үкіметін күтті, ал британдықтар оның орнына өз күшімен тұра алатын реформаланған Марокко мемлекетін үміттенеді. 1879 жылдан бастап британдықтар Тарфаяны басып алып, 1882 жылы Порт-Виктория деп аталған бекініс салды. Сұлтан тек 1886 жылы ғана әскери экспедиция жіберіп, бекініске нұқсан келтіріп, Дональд МакКензиді кетуге мәжбүр етті. 1886 жылы Сүс аймалына жасаған экспедициясынан кейін бір жыл өткен соң Сахара жағалауындағы Дахла испандықтар тарапынан басып алынды. Маулай Хасан Сахара бойынша халифа (әкім) етіп Ма әл-Айнайнды тағайындады.
Әскери реформа
Муалай Хасан I әкесі Мұхаммед IV бастаған әскери реформаларды кеңейтуді жалғастырды. Сұлтан Абдул-Рахман 1845 жылы Исли шайқасынан кейін енгізген жаңа және реформаланған «Аскар әл-Низами» Маулай Хасан I тарапынан 25 000 адам мен 1000 артиллерияға дейін кеңейтілді. Сұлтан Марокконың жағалау қорғанысын ірі калибрлі артиллериялық батареялармен күшейтті және 1888 жылы Фесте «Дар әл-Макина» деп аталатын қару-жарақ фабрикасын салды, бірақ ондағы өндіріс аз және қымбат болды. Марокконың реформаланған армиясын даярлау үшін Маулай Хасан I студенттерді Лондонға жіберді, бірақ 1876 жылы Гибралтарда орналасқан британдық офицер Гарри Маклинды жалдады, ол араб стилінде әскери форма жасады және араб тілінде мінсіз сөйлей білді. Маулай Хасан I жыл сайын көктемнен күзге дейін наурыз жорықтарына шығып, елдің барлық аймандарына экспедициялар ұйымдастырды. Маулай Хасанның бір науқаны 1887 жылдың күзінде Фигуиге жақын жерде болған Даркава көтерілісін басумен аяқталды, ол тез таратылды. Мулай Хасан Горара, Туат, Тидикельт аймақтарындағы бұрынғы марокколық әкімшілікті қайта орнатуға шешім қабылдады. Марокконың алғашқы елшілері 1889 және 1890 жылдары Сахара оазистеріне жетті. 1891 жылы Мулай Хасан оазис халқын салық төлеуге шақырды, осылайша оның үстемдігін ресми түрде мойындады. Сол жылы Туат және Уэд Саура бойындағы оазистер Тафилалде тұратын марокколық халифаның ұлының билігіне бағындырылды. 1892 жылы Горара, Туат, Тидикельт аймақтарында толық әкімшілік құрылым құрылды. Марокко үкіметі тіпті Ахнет және Хоггар туарегтерінің қайындарына олардың сұлтанның тәуелді поддандылары екенін ресми түрде мойындады. 1892 және 1893 жылдары мароккалықтар Гир Зуфсана алқабында және Уэд Саура бойындағы бақылауын нығайтты, аймақтың барлық көшпелі және отырықшы тайпаларының қайындарына ресми өкілеттік беру арқылы (оның ішінде Гир Зуфсана алқабының ең ірі көшпелілері – Дуи Менья және Оулад Джерир тайпалары; Игли оазисі; және Уэд Зуфсана жағасында тұратын отырықшы Бени Гуми халқы).