Батыс Сахара саясаты: Марокко мен Сахрауи Араб Республикасы арасындағы даулы аймақ. БҰҰ толыққанды деколонизацияланбаған соңғы аумақ деп санайды. Саяси шиеленіс, тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Батыс Сахара саясаты жартылай мойындалған Сахара Араб Демократиялық Республикасы мен Марокко Корольдігінің талас дауындағы аймақ шеңберінде жүзеге асырылады. 1884-1975 жылдар аралығында Испанияның билігінде болған, Испания Сахарасы ретінде танылған бұл аумақ 1960 жылдан бері БҰҰ тізімінде толық еместі деколонизация жағдайы ретінде тіркелген. БҰҰ мәліметінше, бұл аумақ әлі күнге дейін колония болып табылатын соңғы маңызды аймақ. Конфликт негізінен Марокко Корольдігі мен Сагиа-эль-Хамра және Рио-де-Ороны азат ету халық фронты (Полисарио майданы) деп белгілі ұлттық азаттық қозғалысы арасында жүзеге асып жатыр. 1976 жылдың ақпанында Полисарио майданы Сахара Араб Демократиялық Республикасын (САДР) жариялады, қазіргі таңда Алжирдің Тиндуф қаласындағы эмиграциядағы үкімет басқарып отыр. Мадрид келісімдеріне сәйкес, 1975 жылдың қараша айында аумақ Марокко мен Мавритания арасында бөлістірілді, Марокко солтүстік бөлігінің екі үшін бір бөлігін алды. Мавритания Полисарио партизандарының қысымымен 1979 жылдың тамызында өз үлесіне қатысты барлық талаптарынан бас тартты, ал Марокко көп ұзамай бұл секторды аннексиялады және осы уақыттан бері аумақтың көп бөлігін әкімшілік бақылауда ұстап келеді. Аумақтың бір бөлігін САДР басқарады. Сахара Араб Демократиялық Республикасы 1984 жылы Африка Біртұтастығы Ұйымының мүшесі ретінде қабылданды және Африка Одағының негізін қалаушы мүшесі болды. Партизандық әрекеттер 1991 жылдың 6 қыркүйегінде БҰҰ бақылауымен МИНУРСО миссиясы арқылы атысты тоқтатуға қол жеткізілгенге дейін жалғасты. Миссия екі аумақты бөліп тұратын шекараны бақылайды. 2003 жылы БҰҰ-ның аймақтағы арнайы өкілі Джеймс Бейкер Бейкер жоспарын (Бейкер II) ұсынды. Бұл жоспар Батыс Сахараға бес жылдық кезеңде референдумға дайындық мақсатында Батыс Сахара органы ретінде дереу автономия беруді көздеді, соның нәтижесінде аумақ тұрғындарына тәуелсіздік, Марокко Корольдігі құрамында автономия немесе Мароккоға толық интеграциялаудың арасынан таңдау жасау мүмкіндігі беріледі. Полисарио бұл жоспарды қабылдады, бірақ Марокко одан бас тартты. Ал бұрын, 2001 жылы Бейкер Бейкер I деп аталатын жоспарын ұсынған болатын, онда дау Марокконың егемендігі шеңберінде автономия арқылы шешілуі тиіс еді, бірақ Алжир мен Полисарио майданы одан бас тартты. Алжир оның орнына аумақты бөлуді ұсынды.
The politics of Western Sahara take place in a framework of an area claimed by both the partially recognized Sahrawi Arab Democratic Republic and the Kingdom of Morocco. Occupied by Spain from 1884 to 1975, as Spanish Sahara, the territory has been listed with the United Nations as a case of incomplete decolonization since the 1960s, making it the last major territory to effectively remain a colony, according to the UN. The conflict is largely between the Kingdom of Morocco and the national liberation movement known as Polisario Front (Popular Front for the Liberation of the Saguia el Hamra and Río de Oro), which in February 1976 formally proclaimed the Sahrawi Arab Democratic Republic (SADR), now basically administered by a government in exile in Tindouf, Algeria. Following to the Madrid Accords, the territory was partitioned between Morocco and Mauritania in November 1975, with Morocco acquiring the northern two thirds. Mauritania, under pressure from the POLISARIO guerrillas, abandoned all claims to its portion in August 1979, with Morocco moving to annex that sector shortly thereafter and has since asserted administrative control over the majority of the territory. A portion is administered by the SADR. The Sahrawi Arab Democratic Republic was seated as a member of the Organisation of African Unity in 1984, and was a founding member of the African Union. Guerrilla activities continued until a United Nations monitored cease fire was implemented September 6, 1991 via the mission MINURSO. The mission patrols the separation line between the two territories. In 2003, the UN's envoy to the territory, James Baker, presented the Baker Plan, known as Baker II which would have given Western Sahara immediate autonomy as the Western Sahara Authority during a five year transition period to prepare for a referendum, offering the inhabitants of the territory a choice between independence, autonomy within the Kingdom of Morocco, or complete integration with Morocco. POLISARIO has accepted the plan, but Morocco has rejected it. Previously in 2001, Baker had presented his framework plan, called Baker I, where the dispute would be finally solved through an autonomy within Moroccan sovereignty, but Algeria and the Polisario Front refused it. Algeria had proposed the partition of the territory instead.
Сайлау құқығы
Марокконың бақылауындағы халық ел жүзіндегі және аймақтық марокколық сайлауларға қатысады. 1991 жылы Марокко мен Полисарио фронты тәуелсіздік туралы немесе Мароккоға қосылу туралы референдум өткізуге келісті, бірақ ол әлі өткізілген жоқ. Сахара Араб Демократиялық Республикасының бақылауындағы халық және Алжирдің Тиндуф қаласындағы сахаралық босқындар лагеріндегі адамдар Сахара Араб Демократиялық Республикасына сайлауға қатысады.
The population under Moroccan control participates in countrywide and regional Moroccan elections. A referendum on independence or integration with Morocco was agreed upon by Morocco and the Polisario Front in 1991, but it has yet to take place. The population under SADR control and in the Sahrawi refugee camps of Tindouf, Algeria, participates in elections to the Sahrawi Arab Democratic Republic.